tag:blogger.com,1999:blog-328146512012-01-25T18:13:54.959-08:00ainchannmyay.nethttp://www.blogger.com/profile/17594860547218462927noreply@blogger.comBlogger3851100tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-56843459807054655872011-12-29T01:12:00.000-08:002011-12-29T01:14:42.522-08:00အလြမ္းႏွင္းပြင့္ေတြက<br /> ေတာင္တန္းႀကီးတ၀ိုက္မွာ..<br />ရုတ္ရုတ္သဲသဲနဲ႔<br />အိေျႏၵမရ တိုက္ခတ္ေနတာေတာင္မွ..<br />ဒီေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္သားဆိုင္ႀကီးက..<br />ေနႏိုင္လြန္းစြာ မ်က္လႊာခ်ေနရက္တယ္ကြယ္...<br /><br />ေမာင္....<br />ေနႏိုင္ရက္တယ္...<br /><br />က်မ...<br />ဒီတစ္ညေတာ႔...<br />အသိတရားေတြကို ေျခနဲ႔နင္းၿပီး<br />ခပ္ျပင္းျပင္းေလး လြမ္းပါရေစေတာ႔...ေမာင္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-5684345980705465587?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-18178666696090447822011-12-03T01:11:00.001-08:002011-12-03T01:11:56.363-08:00ဒီည........ဘာကို လြမ္းမွန္း မသိဘူး...<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/B8tRNwoCbQ8" width="420"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1817866669609044782?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-2676953018368927622011-11-07T11:50:00.000-08:002011-11-08T01:43:02.810-08:00<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Y4s8WLOlZPA/Trg0Vz0oTxI/AAAAAAAAATM/IXO2lMZzw7Y/s1600/after-the-rain.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-Y4s8WLOlZPA/Trg0Vz0oTxI/AAAAAAAAATM/IXO2lMZzw7Y/s400/after-the-rain.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Will Smith's After-the-rain </div>မိုးေတြ ညိဳေတာ႔..<br />အလြမ္း ပိုပါတယ္...။<br /><br />အလြမ္းဆိုရာ၀ယ္...<br />ပူေလာင္မႈနဲ႔ တြဲတဲ႔ အလြမ္း...<br />ေနမထိလို႔ ထိုင္မရတဲ႔ အလြမ္း....<br />ေလွကားတက္ဆင္း၊ နင္းရတဲ႔ အလြမ္း...<br />သစ္ရြက္ေျခာက္ကိုကန္၊ ခပ္ထန္ထန္အလြမ္း...<br />အိပ္ရာထဲ လူးလွိမ္႔ ငိုေၾကြး၊ ေဆြးရတဲ႔ အလြမ္း...<br />သူငယ္ခ်င္း စကားသံေတြ ၾကား၊ ခါးခါးသီးသီး လြမ္းရတဲ႔ အလြမ္း..<br />အဲသလို မဆန္း၊ လြမ္းတဲ႔ အလြမ္းေတြ ရွိတတ္သတဲ႔..။<br /><br />မိုးေတြ သြန္းေသာ္<br />လြမ္းရည္ စြန္းတယ္...။<br /><br /><br />မွန္ျပဴတင္း မိုးစက္.. တလက္လက္ အနားထိုင္<br />ေဆြးေဆြး ေလး မိႈင္တယ္..။<br />ျပဴတင္းကိုဖြင့္ မိုးပြင့္ေလးေတြကို ထိတယ္..။<br />မိုးၿပိဳေတြေအာက္.. ေခါက္ထီးမဲ႔စြာနဲ႔<br />တစ္ေယာက္တစ္ထီးထဲ ေလွ်ာက္ၿပီးသြားတယ္..။<br />မိုးပြင့္ေလးကို ဆြတ္ခူး၊ ယဥ္ယဥ္ေလး ရူးတယ္။<br />မိုးပန္းေလးကို နမ္း၊ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ရယ္ေမာတယ္..။ <br />တစ္ကိုယ္လုံး စိုတဲ႔မိုး... ညိဳတဲ႔ မိုး....<br />ခ်စ္တယ္။ <br /><br />ညိဳ႕မိႈင္းတဲ႔ မိုး၊ စိတ္ကူးေလး နဲ႔&nbsp; ခုိးလို႔ နမ္းေတာ႔..<br />အလြမ္းေတြက ပန္းေတြေမ်ာတဲ႔ စမ္းေရေၾကာႏွယ္..။<br /><br />အို.... <br />လွလိုက္တာ.. မိုးရယ္..။<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-IZ-i5oULsy8/Trg0rwOMAXI/AAAAAAAAATU/1Sw5Osom1WM/s1600/rain-painting.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="310" src="http://4.bp.blogspot.com/-IZ-i5oULsy8/Trg0rwOMAXI/AAAAAAAAATU/1Sw5Osom1WM/s400/rain-painting.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">Painting: “Morning on the Seine in the Rain” by Claude Monet</div><span style="font-size: xx-small;"><br /></span><br /><span style="font-size: xx-small;">ေမာင္...</span><br /><span style="font-size: xx-small;">က်မ ေသသြားလိုက္ခ်င္တယ္...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-267695301836892762?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-35913294092335455112011-10-11T22:55:00.000-07:002011-10-11T23:13:22.368-07:00<div style="text-align: justify;">စမ္းေခ်ာင္းေလးက တိတ္ဆိတ္ျငင္သာစြာ စီးဆင္းလို႔ေနသည္။ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံကလြဲလို႔ အရာအားလုံးက ျငင္သာသိမ္ေမြ႔ေနသည္။ စမ္းေခ်ာင္းေလးထဲမွာ ေက်ာက္တုံးေတြကို ေရစီးပြတ္တိုက္သံ၊ သစ္ရြက္ေမ်ာပါသြားသံ.. ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ေပါေလာေမ်ာပါလာတဲ႔ ပူစီေပါင္းကေလးေတြ ေဖာက္ ကနဲ ေပါက္သြားသံေတာင္ ၾကားရေတာ႔ မေလာက္ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စမ္းေခ်ာင္းေလးေဘးက လမ္းကေလးအတိုင္း သူမ ေလွ်ာက္လာခဲ႔သည္။ ရြက္ေၾကြေတြကို ျဖတ္နင္းလိုက္တိုင္း ရြက္ေျခာက္ေၾကမြသံေတြက သူမေျခေထာက္ေအာက္မွ ခပ္တိုးတိုး တိုးထြက္လာေနသည္။ ေျခဖမိုးအနားထိ ၀ဲက်ေနသည္႔ ဂါ၀န္အနားစမွာ ရြက္ေျခာက္ အစအနတို႔ေတာင္ ကပ္ပါလာေနသည္။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-33dkFuJ3c6g/TpUj_WCHp8I/AAAAAAAAASo/ysP45eAY838/s1600/stream.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://2.bp.blogspot.com/-33dkFuJ3c6g/TpUj_WCHp8I/AAAAAAAAASo/ysP45eAY838/s640/stream.jpg" width="640" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;">သူမလက္ထဲမွာ လွပတဲ႔ ပန္းစည္းကေလး တစ္စည္း။ ပန္းစည္းေလးထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းအ၀ါေတြလည္း ပါသည္၊ အမည္မသိ ပန္းျဖဴျဖဴေတြလည္း ပါသည္၊ ရိုးတံသြယ္သည္႔ အစိမ္းေရာင္ပန္းေတြလည္း ပါသည္။ ပန္းစည္းကေလးကို သူမ ငုံ႔ၾကည္႔လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ႔ တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္။</div><div style="color: #a64d79; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #a64d79;">"မင္းကို သူ ႏွစ္သက္လိမ့္မယ္ထင္တယ္.. ပန္းစည္းကေလးရယ္.."</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေတာင္ကုန္းကေလးအတိုင္း သူမ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ႔သည္။ သူ႔ဆီ ေရာက္ေတာ႔မည္။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူႏွင့္သူမ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ၾကသည္။ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ၾကသေလာက္ စကားေျပာအေပါက္အလမ္းေတာ႔ တစ္ခါမွ မတည္႔ခဲ႔ၾက။ သူမက စကားေျပာသိမ္ေမြ႔သေလာက္ သူက မာေက်ာေက်ာႏိုင္လြန္းသည္ဟု သူမထင္သည္။ စကားေျပာ မႏူးညံ႔ေသာ သူသည္ ပုဆိုးရွည္ရွည္၀တ္ၿပီး ညင္သာစြာေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္တတ္ေလသည္။<br /><br />"အၿမဲတမ္း ပုဆိုး၀တ္ပါလားဟင္"<br /><br />"အၿမဲတမ္းေတာ႔ မ၀တ္ပါရေစနဲ႔၊ ကို္ယ႔္ကိုကိုယ္ၾကည္႔ရတာ ၀ါးျခမ္းျပားနဲ႔ တူလြန္းလို႔ပါ"<br /><br />သူက ဆံပင္ေတြကို သပ္ၿပီး ရယ္သြမ္းေသြးခဲ႔သည္။<br /><br />ေတာင္ကုန္းေလးေပၚက ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးကို လွမ္းျမင္လိုက္ရသည္။ အရင္တုံးကဆိုလွ်င္ ဒီသစ္ပင္ႀကီးကိုမွီရပ္ၿပီး သူမကို ေစာင့္ေနတတ္သည္။ သူမကို ေတြ႕လိုက္တိုင္း သူ႔ႏႈတ္ခမ္းမွာ အၿပဳံးတစ္စက တိတ္တခုိးလက္သြားသည္။<br /><br />"က်ေနာ္ေစာင့္ေနတာ"<br /><br />"လြမ္းတယ္ မ.. ရယ္"<br /><br />'က်ေနာ္ မ နဲ႔ မခြဲႏိုင္ဘူး' </div><div style="text-align: justify;"><br />သူ႔အသံေတြကို ပဲ႔တင္ထပ္ကာ ၾကားေနရသည္။ <br /><div style="text-align: justify;">သူ.. သူမကို ေစာင့္ေနရာ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးဆီကို သူမ အၿမဲေရာက္သည္။ အထူးသျဖင့္ သူ၏ ေမြးေန႔ေတြမွာ မပ်က္မကြက္ေရာက္ေလ႔ရိွသည္။ ဒါေပမယ္႔ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔မွာ သူ႔ဆီကို သူမ ေရာက္ေအာင္ မသြားႏိုင္ခဲ႔။ မသြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကိစၥေတြက ေပၚလာခဲ႔သည္။ ဒါကို သူခြင့္လႊတ္လိမ့္မည္ဟု သူမ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိသည္။</div><br />ေတာင္ကုန္းေလးေပၚကို သူမ တျဖည္းျဖည္း ေရာက္လာခဲ႔ၿပီ။ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးနားကို ေရာက္လာသည္ႏွင့္အမွ် သူမ ရင္ေတြ ခပ္တိုးတိုး ခုန္ေနသည္။<br /><br />"သူနဲ႔ ေတြ႔ရေတာ႔မယ္.."<br /><br />"ဒီႏွစ္ ေမာင့္ေမြးေန႔ က်မ ေနာက္က်သြားတယ္ ေမာင္ရယ္" <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LlrIgXAqvAY/TpUkm2NxGEI/AAAAAAAAASw/jS4A5aQUk_8/s1600/live-oak-trees.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://3.bp.blogspot.com/-LlrIgXAqvAY/TpUkm2NxGEI/AAAAAAAAASw/jS4A5aQUk_8/s640/live-oak-trees.jpg" width="640" /></a></div><br /><br />၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီး ေအာက္ကို ေရာက္လာခဲ႔ၿပီ။ သစ္ပင္ႀကီးနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ သူ႔ကိုလွမ္းေတြ႔လိုက္ရသည္။&nbsp; <br /><br />သူရွိရာသို႔ သူမ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ျဖင့္ ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။ အနားကို ေရာက္လာေတာ႔ သူမ မ်က္လုံးကို သူမ မယုံႏိုင္။<br /><br />"ဟင္..."<br /><br />"ဟင္.... ဒါ... ဒါ.. ဘယ္က ပန္းေတြလဲ"<br /><br />"ဘယ္သူေပးတာလဲ"<br /><br />သူမလက္ထဲက ပန္းစည္းက ေျမျပင္ေပၚကို လြတ္က်သြားသည္။ သူမ သူ႔အနားကို ရုတ္တရက္တိုးကပ္လိုက္မိ၍ သူမပန္းစည္းကို သူမ ျပန္တက္နင္းမိလိုက္သည္။ သူမ ယူလာတဲ႔ ပန္းေတြက သူမေျခေအာက္မွာ ေၾကမြသြားသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေ၀႔၀ဲၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အရာအားလုံးဟာ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္ေနသည္။ သစ္ရြက္တစ္ရြက္ ေၾကြက်သြားသံကိုေတာင္ ၾကားလိုက္ရသလိုလို။<br />သူမ... အရင္ေရာက္ႏွင့္ေနေသာ ပန္းစည္းကို ေကာက္ကိုင္ၾကည္႔လိုက္သည္။ ပန္းစည္းထဲမွ ကဒ္ျပားေလးတစ္ခု။<br /><div style="color: #134f5c;"><br /></div><div style="color: cyan;">"ေကာင္းေသာေမြးေန႔ေတြ အျမန္ဆုံး ေရာက္ပါေစကြယ္"</div><br />ကဒ္ျပားကေလး ေအာက္ကို လြတ္က်သြားျပန္သည္။ သူမ လက္ေခ်ာင္းေတြ တုန္ေနသည္။ သူမ သူ႔ေျခရင္းမွာ အင္အားခ်ည္႔နဲ႔စြာ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။<br /><br />"ဘာေတြလဲ.... ဟင္... ဘာေတြလဲ ေမာင္ရယ္..." <br /><br />"ေမာင္.... ေမာင့္မွာ အျခားတစ္ေယာက္ ..."<br /><br />"အို... "<br /><br />"ရက္စက္လိုက္တာ.. ေမာင္ရယ္၊ က်မကို အစကတည္းက ဘာလို႔ မေျပာျပခဲ႔သလဲကြယ္.."<br /><br />သူမ မ်က္ရည္ေတြ ရစ္၀ဲလာမိသည္။ သူမ သူ႔ကို အရုတ္ႀကိဳးျပတ္မွီတြယ္ေနမိသည္။ သူမ ေက်ာျပင္မွာေတာ႔ သူလွဲေလ်ာင္းရာ အုတ္ဂူျဖဴျဖဴေလး၏ ေအးစက္စက္ အထိအေတြ႔သာ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္မွာ ညိဳ႕တက္လာကာ လွ်ပ္ပန္းတို႔ လက္ေနၾကေပၿပီ။ မၾကာခင္ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေတာ႔မည္။ တုန္ယင္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ဖိကိုက္ထားရင္ ညိဳ႕မိႈင္းေနေသာ ေကာင္းကင္ျပင္ကို ေမာ႔ၾကည္႔ေနခဲ႔မိသည္။ သူမ ေကာင္းကင္ႀကီးကို ေၾကကြဲစြာ ေမာ႔ၾကည္႔ေနခ်ိန္တြင္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးေနာက္မွာ သြယ္ႏြဲ႔ေသာ အရိပ္တစ္ခုက ေတာင္ကုန္းေအာက္သို႔ ေျဖးညွင္းစြာ ဆင္းသြားခဲ႔ပါေတာ႔သည္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Sy0YyGvBAJI/TpUp8yGXw8I/AAAAAAAAAS4/gwEwiTs1qZI/s1600/grave.PNG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://2.bp.blogspot.com/-Sy0YyGvBAJI/TpUp8yGXw8I/AAAAAAAAAS4/gwEwiTs1qZI/s640/grave.PNG" width="640" /></a></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><br /><div style="text-align: right;">( အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ )</div><div style="text-align: center;">++++++</div><div style="text-align: left;">ဓာတ္ပုံေလးေတြကို အင္တာနက္က ယူပါသည္ရွင္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-3591329409233545511?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-81404377590700366282011-10-11T00:01:00.000-07:002011-10-11T16:22:50.098-07:00<div class="separator" style="clear: both; color: #b45f06; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-30j9rPlk1iw/TpPpWXCb-AI/AAAAAAAAASY/qhb80svsYmE/s1600/me3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-30j9rPlk1iw/TpPpWXCb-AI/AAAAAAAAASY/qhb80svsYmE/s1600/me3.jpg" /></a></div><div style="color: #b45f06;">မျမင္ဖူးခင္ ကတည္းက</div><div style="color: #b45f06;">ၾကင္ဖူးသူရင္.....နဲ႔</div><div style="color: #b45f06;">ခင္တြယ္စူးနစ္</div><div style="color: #b45f06;">ၾကည္ႏူးစိတ္နဲ႔</div><div style="color: #b45f06;">တိတ္တိတ္ေလး ခ်စ္ခဲ႔ရသူပါ.... ေမာင္.......</div><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8140437759070036628?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-17330184978803790812011-10-05T23:56:00.000-07:002011-10-06T00:00:05.928-07:00Gregorian - Moment Of Peace<br /><embed allowfullscreen="false" allowscriptaccess="always" flashvars="file=http://dc199.4shared.com/img/823465968/68af4c57/dlink__2Fdownload_2FhngB9Dft_3Ftsid_3D00000000-000000-00000000/preview.mp3&amp;volume=50&amp;" height="20" id="ply" name="ply" quality="high" src="http://www.4shared.com/flash/player.swf?ver=9051" type="application/x-shockwave-flash" width="320" wmode="opaque"></embed><br /><br /><span style="color: #a64d79;">ထြက္မသြားပါနဲ႔ကြယ္...</span><br /><br /><span style="color: #a64d79;">နတ္ဆိုးေတြရယ္.. </span><br /><span style="color: #a64d79;">အတၱေတြရယ္..</span><br /><span style="color: #a64d79;">သိတတ္ခါးသီးမႈေတြကို ခ၀ါခ်လို႔...</span><br /><span style="color: #a64d79;">နူးည႔ံမႈတစ္ခုကို ဆက္လက္ေထြးေပြ႕ထားပါရေစ...</span><br /><br /><span style="color: #a64d79;">ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္ျခင္းေတြဟာ..</span><br /><span style="color: #a64d79;">လက္ေတြ႕မက်ဘူးလို႔ ခံယူထားတဲ႔ ဒီကမၻာႀကီးထဲမွာ..</span><br /><span style="color: #a64d79;">အဲဒီအရာေတြက..</span><br /><span style="color: #a64d79;"> တစ္ေန႔ေတာ႔ လက္ေတြ႕က်လာရမွာပါ...</span><br /><br /><span style="color: #a64d79;">&nbsp;ျပန္လာပါ...</span><br /><span style="color: #a64d79;">ကိုယ္႔ အၾကည္ဓာတ္ကေလးရယ္...</span><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1733018497880379081?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-74078635695395809712011-10-02T23:50:00.000-07:002011-10-02T23:54:04.601-07:00ဆရာဦးထြန္းလြင္ (မိုး/ဇလ)က စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာ “မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” ကိုေခၚေဆာင္သြားခဲ႔တယ္။ က်မရဲ႕ ေကာ႔မန္႔ထဲကဟာေတြပါ ထပ္ထည္႔ထားတာေတြ႕တယ္။ (က်မရဲ႕ ေကာ႔မန္႔ေတြကို စာသားေတြအျဖစ္ထပ္ထည္႔ထားတာပါ)။<br /><br />ဆရာဦးထြန္းလြင္ဟာ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ရဲ႕ ကဗ်ာနဲ႔ ဖြင့္ထားပါတယ္။ ဆရာေမာင္စိန္၀င္းရဲ႕ အမည္ကို ကဗ်ာေလးေအာက္မွာ ေရးထားတယ္။ေဟာေျပာပြဲ အေခြကို ၾကည္႔ရသူတစ္ဦးကလည္း ေျပာပါတယ္...။<br /><br />"ဆရာဦးထြန္းလြင္ ကိုယ္တိုင္ အစ္မေရးထားတဲ့စကားလုံးေတြကို ပရိုဂ်က္တာထိုးျပတယ္၊ စာသားေတြကိုပါ ပရိုဂ်က္တာနဲ႔ျပပါတယ္။ စကားလုံးေတြကို မ်က္လုံးထဲျမင္ေနရေတာ့ ပိုျပီးသိသာတယ္ ပါးစပ္က အလြတ္ေျပာရင္ေတာင္ မွတ္မိမွာမဟုတ္ဘူး..." လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br />ဆရာဦးထြန္းလြင္ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ေတြအေနနဲ႔လည္း ကိုယ္႔ရင္တြင္းျဖစ္ စာသားေတြကို အျခားဆိုက္ဒ္ေတြမွာ ဆက္လက္ေ၀မွ်ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ဒါေပမယ္႔ ..အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ ဆိုတဲ႔ အမည္ကို လုံး၀ မေတြ႔ရပါဘူး။<br /><div align="right"></div><a name='more'></a>(ဆက္လက္ေ၀မွ်သူေတြ အျပစ္မရွိပါဘူး)<br /><br />ေဟာေျပာပြဲဆိုေပမယ့္ က်င့္၀တ္က citation and/or at least acknowledgement for the source of reference and/or contributors ကို ေပးရပါတယ္။က်မ ကိုယ္တိုင္ “မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” ေအာက္မွာ acknowledgement for the source of reference/contributors ေတြကို အတြဲလိုက္ တင္ထားခဲ႔ပါတယ္။စကားလုံးေတြကေတာ႔ ကိုယ္တိုင္ ခံစားထားတာေတြပါ။ဒီကိစၥေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ေနတာ ... ။ ဒါေတြဟာ အေသးအဖြဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီကိစၥေတြဟာ မွားတယ္လို႔ကို မျမင္ၾကတာ သိပ္ခက္ေနပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာျပည္မွာ ေကာ္ပီရိုက္မရွိ(ေသး)ဘူးဆိုရင္ေတာင္ လူငယ္ေတြ အတုယူမမွားရန္ လူႀကီးေတြမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ခံစားေရးဖြဲ႔သူ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ နာမယ္ေလးကို ထည္႔ေပးရင္ေကာင္းမယ္။ ဆရာစိန္၀င္းအမည္ကို ေဖာ္ျပထားတယ္ဆိုရင္.. အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့အမည္ကိုလည္း ေဖာ္ျပသင့္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္ကိုလည္းပဲ “မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” နဲ႔ပဲ ဒီအတိုင္းထားသင့္တယ္။ အဂၤလိပ္ေခါင္းစဥ္ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလဲ။<br /><br />အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ျမန္မာလိုေရးထားတာ.. ေခါင္းစဥ္က်မွ အဂၤလိပ္ေခါင္းစဥ္ China River Diary ျဖစ္ေနတယ္။“မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” ဟာ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ ႏွလုံးသားနဲ႔ေရးတဲ႔စာပါ။ဒီလိုကိစၥေတြဟာ ခဏခဏျဖစ္ေနတာ အခု လူႀကီးေတြကိုယ္တိုင္ လုပ္ေနတာ(လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္) လုံး၀မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းခ်င္ၾကတယ္ဆို?? သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြမွာ စာေမးပြဲမွာ ကူးခ်တယ္ဆုိရင္ ရထားတဲ႔ ဘြဲ႔ကိုေတာင္ ျပန္အပ္ရပါတယ္။ ေခတ္ေတြကလည္း ေျပာင္းေနပါၿပီ။<span style="color: red;">&nbsp;</span><br /><br /><span style="color: red;">ဆရာ႔ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ေရးေပးတာမ်ားလား၊ ေရးေပးသူ speechwriter က ခ်န္ရစ္/က်န္ရစ္ ခဲ႔တာမ်ားလား။</span>မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ....“မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” ဟာ.. ရင္တြင္းျဖစ္။ အဲသလို ရင္တြင္းျဖစ္ေတြကို အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ရဲ႕ဒီရင္ဘတ္ႀကီးထဲက ျဖစ္တာပါဆိုတာကို မေျပာဘဲ.. ခဏခဏ ဟိုလူဒီလူ ယူယူေနၾကတာကို သည္းညည္းခံႏိုင္မႈ ကုန္ဆုံးလာပါေတာ႔မယ္။ (ကုန္ဆုံးေတာ႔ မင္းဘာလုပ္ခ်င္လည္း ဆိုေတာ႔လည္း ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီကပဲ စာေရးရပါတယ္)<br /><br />က်မ ခဏခဏေျပာေနပါတယ္။ ေရႊလက္ေကာက္တစ္ကြင္း ေပ်ာက္သြားရင္/လုယူခံရရင္ အစားထိုး ရႏိုင္ေသးတယ္။ အစားထိုး မရဘူးဆိုလည္း မ၀တ္ဘူး၊ ဒီတိုင္းေနမယ္။ ဒီလိုရင္တြင္းျဖစ္ (စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ၊ ပန္းခ်ီေတြ) ဟာ ထပ္တူ ဘယ္လိုမွ ထပ္မရႏိုင္ပါဘူး။မယူနဲ႔ မေျပာပါဘူး။ ယူပါ၊ ဒါေပမယ္႔ က်မ ေရးဖြဲ႔တာဆုိတာေလးေတာ႔ ခရက္ဒစ္ေလး ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ဒီလိုေျပာလို႔လည္း ဘေလာဂါေတြ ခမ်ာ စိတ္ဆိုးခံရတာေတြ ရွိတာကိုလည္း က်မ နားမလည္ပါဘူး။ ကိုယ္ေရးတာကို ဒီစာေလးဟာျဖင့္ က်ေနာ္/က်မ တို႔ေရးတာပါလို႔ ကိုယ္႔စာကို ကိုယ္ claim လုပ္ရင္ စိတ္ဆိုးခံရပါေသးတယ္။အတၱႀကီးတယ္၊ စိတ္သေဘာထား မက်ယ္ျပန္႔ဘူးလို႔ ေျပာတယ္ဆိုရင္လည္း... အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ အတၱႀကီးတယ္ ပဲေပါ့ရွင္။အခုေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ပဲ ေျပာပါတယ္...မငိုပါနဲ႔ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ ရယ္......... လို႔။<br /><br /><span style="color: red;">စာၾကြင္း။ ။ ဆရာဦးထြန္းလြင္ရဲ႕ေဟာေျပာပြဲက ဆရာ႔စာေတြကို မအိမ္႔ခ်မ္းေျမ့က မအိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ ဆိုက္ဒ္မွာ မငိုပါနဲ႔ဧရာဝတီ ဆိုၿပီး တင္ထားတာလားလို႔ ေမးလ္နဲ႔ ေမးလာသူေတြရွိလို႔ အခုလို ေရးရတာပါပဲ။ ဆရာတို႔က လူသိပိုမ်ားေတာ႔ ဒါမ်ိဳးျဖစ္တာ ႏွစ္ခါရွိပါၿပီ။ ကိုယ္ေရးတဲ႔စာေတြကို ကိုယ္က သူမ်ားဆီက ျပန္ခုိးယူေနတဲ႔ပုံမ်ိဳးေျဖရွင္းရတာေတာ႔ ရယ္အားထက္ ငိုအားသန္ျဖစ္ေနရပါၿပီ။</span><br /><br /><a href="http://www.ainchannmyay.com/?p=1190" target="_blank">မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ</a><br /><br /><a href="http://www.ainchannmyay.com/?p=439/" target="_blank">မွီျငမ္းကူးယူအသုံးျပဳမႈေတြ ျပဳၾကရာ၀ယ္</a><br /><br />&nbsp;<br /><div class="addthis_toolbox addthis_default_style "><a class="addthis_button_facebook_like" fb:like:layout="button_count" href="http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=32814651"></a><a class="addthis_button_tweet" href="http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=32814651"></a><a class="addthis_counter addthis_pill_style" href="http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=32814651"></a></div><script src="http://s7.addthis.com/js/250/addthis_widget.js#pubid=xa-4e14926f5749e8c7" type="text/javascript"></script> <b>comments:</b> အဲဒါႀကီးက ဆိုးလြန္းပါတယ္။ ေျပာရတာလဲ မ်ားေနပါၿပီ။ အစားထိုးမရတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ေတြကို တန္ဖိုးမထားၾကတာေလ … အင္တာနက္ေပၚမွာ အလကားဖတ္ေနရေတာ့ တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းလဲ မသိၾကဘူး။ ေရးတဲ့သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို လစ္လ်ဴ႐ႈရက္ၾကတယ္ … မေမလဲ မေလးကို ေျပာခ်င္ပါတယ္ … မငိုပါနဲ႔ မေလးရယ္ …. လို႔ … Comment by MDW — October 2, 2011 @ 12:10 am<br /><br /><br />အင္းေနာ္ ဟုတ္တယ္ ..အဲလိုေတာ့ မၿဖစ္သင့္ပါဘူး…. မမ :( Comment by angelhlaing — October 2, 2011 @ 12:18 am မေလး.. “မငိုပါနဲ႕ ဧရာဝတီ” ကို ရင္ဘတ္နဲ႕ေရးခဲ့သလိုပဲ ဒီစာစုကိုလည္း ရင္ဘတ္နဲ႕ ေရးေၾကာင္း သိပါတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းလည္းစာမိပါတယ္။ က်င့္၀တ္အရ citation and/or at least acknowledgement for the source of reference and/or contributors ကို ေပးရပါတယ္ဆိုတာ ၁၀၀% မွန္တဲ့စကားပါ။ ဆရာဦးထြန္းလြင္ဟာ data စုဖို႕ သူ႕ တပည့္/ လက္ေထာက္အကူ တေယာက္ကို ေစခိုင္းခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေတာင္မွ ပညာရွင္ပီပီ “မင္း ဒီ data ေတြကို ဘယ္ကရသလဲ” လို႕ စိစစ္ခဲ့သင့္ပါတယ္။ အနည္းဆံုး “ျပည္ပက ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါ တေယာက္က ေဟာဒီလို ေရးထားပါတယ္” ေလာက္မွ စကားပလႅင္မခံဘဲ သူ႕ဖာသာ ရွာေဖြေတြ႕ရွိထားသလို ခပ္တည္တည္နဲ႕ လုပ္သြားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါ ethics ပ်က္စီးမွဳၾကီးလို႕ကို ေျပာရေတာ့ မွာပါ။ မေလးေျပာသလို ဒါေတြဟာ အေသးအဖြဲ မဟုတ္ပါဘူး။ လူငယ္ေတြ အတုယူမမွားဖို႕ လူႀကီးေတြမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ း(( Comment by ျပည္ေကာင္းေအာင္ — October 2, 2011 @ 12:20 am<br /><br />မငိုပါနဲ ့မေလးရယ္- မေလးလိုပဲ ထပ္တူခံစားရပါတယ္။ ဒီအက်င္ ့ဆိုးေတြျမန္မာျပည္မွာေပ်က္ေအာင္ အေတာ္လုပ္ယူရအံုးမွာ။ ဖတ္စာအုပ္ထဲကစာကို ႏုတ္တိုက္က်က္ျပီး စာေမးပြဲေျဖေနရတဲ ့တိုင္းျပည္မွာ citation/ Reference ေတြကို အေရးမၾကီးဘူးလို့ သေဘာထားေနတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပည္တြင္းမွာေနတာမဟုတ္တဲ ့စာေရးဆရာ မို ့လို ့ငါတို ့ဂရုစိုက္စရာ မလိုဘူးဆိုျပီးေတြးသလား? Comment by မသန္းသန္း — October 2, 2011 @ 12:22 am<br /><br />“မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” မွာ ကြန္မန္႔ ဝင္မေရးျဖစ္ေပမယ္႔ ဒီမွာ ေျပာပါရေစ။ မေလးရဲ႕ စာအေရးအသားဟာ စာဖတ္သူေတြကို ကိုင္လႈပ္လႊမ္းမုိးႏုိင္စႊမ္းျဖစ္တဲ႔ ပါဝါရွိလုိ႔…. ဒီအေၾကာင္းအရာကုိပဲ လူေတြ အမ်ားၾကီး ေရးေနေျပာေနတဲ႔ အထဲက ေ႐ြးသုံးတယ္ဆုိထဲက ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတို႕ေျပာင္းလဲသြားေစရမယ္ ဆုိတဲ႔ ပညာပါဝါ ပါတာ ေသခ်ာေတြးမိရင္ သိမွွာပါ။ ဥပမာ… Jamie Oliver လို သူ႔ရဲ့ ဟင္းခ်က္နည္းေတြကို လူေတြတင္မက၊ တုိင္းျပည္မွာ အနာဂါတ္ရဲ႕ တန္ဖုိးရွိလာမယ္႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ ေက်ာင္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာကအစ လိုက္ျပီး လက္ခံက်င့္သုံးလာေစတဲ့ ပါဝါလုိမ်ိဳး၊ Mark Zuckerberg ေၾကာင္႔ ကမၻာအရပ္ရပ္က တုိင္းျပည္တုိင္းက လူေတြ ေဖ႔စ္ဘြတ္ အသုံးျပဳႏုိင္သလုိမ်ိဳးေပါ႔။ အဲလုိ ပါဝါဟာ one in a million လုိမ်ိဳးမွာပဲ ရွိပါတယ္။ ဦးထြန္းလြင္အေနနဲ႔ ေမာင္စိန္ဝင္းကဗ်ာအတြက္ ေမာင္စိန္ဝင္းလုိ႔ ေဖာ္ျပတာ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ႕စာေတြအတြက္ ဘာလုိ႔ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ႕ဆုိတာ မေဖာ္ျပလဲဆုိတာ စဥ္းစားစရာပါ။ ဒါေပမယ္႔ “မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” စာစုဟာ ပါဝါရွိလြန္းလုိ႔ ထပ္ေျပာရရင္ စာဖတ္သူကုိ ကိုင္လႈပ္လႊမ္းမုိးႏုိင္စႊမ္းျဖစ္ခဲ႔လုိ႔ ျမန္မာျပည္က ထိပ္ဆုံးတဦးဆီ အထိ ေရာက္သြားခဲ႔ျပီး စဥ္းစားခ်င္႔ခ်ိန္ဖုိ႔ ပညာယူရတဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ၊ စာေတြထဲက မီး႐ႈးတေစာင္ စာစုတခု ျဖစ္သြားခဲ႔တယ္ ဆုိတာ အတိအက် ခုိင္လုံစြာ သိထားပါတယ္။ အခုလုိ ေရးလိုက္တာ ပုိေကာင္းသြားပါတယ္။ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ေရးတယ္ဆိုတာ စာဖတ္ဖူးသူ အားလုံးသိေနၾကလုိ႔ ရွင္းျပစရာ မလုိေပမယ္႔ ဇေဝဇဝါျဖစ္သူေတြ သိသြားၾကတာေပါ႔။ မေလးရဲ႕ စာေရးသားျခင္း ပညာဟာ one in a million ျဖစ္သလုိ၊ ဧရာဝတီအတြက္ အုတ္တခ်ပ္ သဲတပြင္႔ မကခဲ႔ပါဘူး။ အဲလုိပဲ သေဘာထားလုိက္ရင္ စိတ္သက္သာရာရႏုိင္မယ္ ထင္တယ္။ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာျဖင္႔ စာေကာင္းေပမြန္မ်ား ဆက္လက္ေရးသားႏုိင္ပါေစ။ ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်ွက္ နႏၵာ Comment by စုိးျမနႏၵာသက္လြင္ — October 2, 2011 @ 12:39 am<br /><br /><br />ဟုတ္ပါတယ္အမ…ကူးယူေဖၚၿပၿခင္း၊(sharing) ဆိုတာအင္တာနက္မွအထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့ေပမဲ့မည္သည့္ဆိုဒ္၊မည္သူထံမွကူးယူေဖၚၿပပါေၾကာင္း credit ေပးၿခင္းဟာ စာေရးသားသူပညာရွင္၊၀ါသနာရွင္တို႕ရဲ႕ကိုယ္တိုင္(မၿဖစ္မေန)သိတတ္မွဳက်င့္၀တ္တခုလို႕ထင္ၿဖင္မိပါတယ္။က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လဲအေရးအသားမတတ္တဲ့အတြက္ၾကိဳက္နွစ္သက္ပါကူးယူ ေဖၚၿပၿခင္းၿဖင့္သာpostတခုၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမဲ့credit မေပးမိခဲ့ရင္လိပ္ၿပာမလံုသလိုခံစားမိပါတယ္။သိကၡာဆိုတာဒါကိုပဲေခၚသလားမသိဘူးေနာ္။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ့အမရယ္… ကိုယ္ရဲ႕ႏွလံုးေသြးထဲကစာသားေတြကဖခင္အမည္ေၿပာင္းတတ္ခံရေပမဲ့လည္းမိဘအရင္ဘယ္သူဆိုတာဘယ္လိုမွၿငင္းလို႕မရတဲ့သက္ေသေတြ၇ွိေနပါတယ္(က်ေနာ္အပါအ၀င္ပါ) ဒီစာေတြေၾကာင့္အမိဧ၇ာ၀တီအသက္၇ွည္ခြင့္ရရင္ပဲပီတိေလးနဲ႕ေက်နပ္နွစ္သိမ့္နိုင္ပါေစလို႕..မငိုပါနဲ႕မအိမ့္ခ်မ္းေၿမ႕ေရ… Comment by mr.highflyer999 — October 2, 2011 @ 1:09 am<br /><br />မေလးေရ…ဘယ္လိုခံစားရမယ္ဆိုတာနားလည္တယ္… ဧရာဝတီ အတြက္ ရင္တခုလံုးနဲ႔ခံစားၿပီး မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ေရးခဲ႔မွန္းလည္း သိေနေတာ႔ တကယ္ကို စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိပါတယ္… Comment by rose of sharon — October 2, 2011 @ 1:09 am<br /><br /><br /> ဟုတ္တယ္မေလးေရ လူႀကီးေတြအေနနဲ႔ ဒါဟာ တကယ္ကိုအေလးထားသင့္တဲ့အရာပါ။ သူတို႔ကိုယ္တုိင္က အေရးမထားတတ္ရင္ ေကာ္ပီရိုက္ဆုိတာကုိ လံုး၀နီးပါးနားမလည္တဲ့လူေတြ ပိုၿပီးအတုယူမွားၾကေတာ့မွာ.. ဒါဟာလိုက္နာရမဲ့ က်င့္၀တ္တစ္ခုဆိုတာ သူတို႔လိုလူေတြ ကိုယ္တိုင္က ဂရုတစိုက္ျပႏိုင္ၾကရင္ မသိနားမလည္သူေတြကို တခါတည္း ပညာေပးၿပီးသား ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။ ဒါနဲ႔စကားမစပ္ေျပာရရင္ ဆရာဦးထြန္းလြင္ရထားတဲ့ ေဒါက္တာဘြဲ႔က ကိုယ္တိုင္ေက်ာင္းတက္ က်မ္းျပဳေလ့လာသင္ယူၿပီးမွ ရထားတာမဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ အစိုးရကဂုဏ္ျပဳအပ္ႏွင္းထားတဲ့ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေဒါက္တာဘြဲ႔လို႔ မွတ္သားထားမိသလားလို႔ပါ။ (ေဇကမာၻဦးခင္ေရႊလိုေပါ့)အမွတ္မွားတယ္ဆိုရင္လဲ သိသူမ်ားရွိရင္ ေျပာၾကပါအံုး။ ဆရာဦးထြန္းလြင္ကို ႏွိမ့္ခ် မေကာင္းေျပာလိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ အမွန္တကယ္ ေတာ္ၿပီး ထူးခၽြန္ထက္ျမက္သူတစ္ဦးျဖစ္လို႔သာ ဒီလိုဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႔မ်ဳိးကို ႏိုင္ငံေတာ္က ခ်ီးႁမွင့္အပ္ႏွင္းျခင္းခံရတယ္လို႔ နားလည္ထားပါတယ္။ ေလးလဲေလးစားပါတယ္။ ဒီလိုလူမ်ဳိးက ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲလိုမ်ဳိး ပိုၿပီးမျဖစ္သင့္ဘူးလို႔လဲယူဆပါတယ္။ သူတို႔လိုလူမ်ဳိးက ဒါမ်ဳိးကိုပိုၿပီးဂရုစိုက္ျပႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ အတိုင္းထက္အလြန္ျဖစ္မွာပါပဲ။ Comment by မအိမ္သူ — October 2, 2011 @ 1:37 am<br /><br /><br />မေလးေရ စိတ္မေကာင္းဘူး ျပီးေတာ့ စိတ္ညစ္တယ္… ဒါပဲေျပာတတ္ေတာ့တယ္… Comment by သက္ေဝ — October 2, 2011 @ 1:57 am <b>&nbsp;</b><br /><br /><b>မေလးလည္း မအိမ္သူေျပာသလိုပဲ.. ဆရာ႔ကို ႏွိမ္ခ် မေကာင္းေျပာတာလိုျခင္း ဆႏၵ လုံး၀ မရွိပါ။ ဆရာက တိုင္းျပည္တြက္ ကိုယ္႔ထက္ လက္ေတြ႕က်က်လုပ္ေနသူျဖစ္တဲ႔အျပင္ အစိုးရႏွင္းအပ္တဲ႔ ေဒါက္တာဘြဲ႔နဲ႔လည္း ထိုက္တန္သူပါ။ ကိုယ္ကိုတိုင္က သူ႔ေျခဖ်ားေတာင္ တိုင္းျပည္တြက္ လုပ္ေပးႏိုင္သူ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ဆရာ႔ေဟာေျပာပြဲက စာေတြကို မေလး က ယူၿပီး “မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” လုပ္ထားသလား ေမးခြန္းထုတ္ခံရေတာ႔ ဒီစာကို ေရးရေတာ႔တာပါ။ အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။ Comment by မေလး — October 2, 2011 @ 2:06 am</b><br /><br /> အဲ့ဒီခံစားခ်က္ႀကီးက ဆိုးတယ္ဗ်ာ။ မသိတာလား မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္တာလား။ လူ့က်င့္၀တ္ေတြ လူႀကီးေတြကိုယ္တုိင္ ျပန္ဂရုစိုက္ၾကဖုိ ့ လုိလာၿပီ။ Comment by ေၾကာင္ျဖဴရွင္ — October 2, 2011 @ 2:45 am<br /><br /><br /> ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ မေလးရယ္။ :( Comment by တူးတူးငယ္ငယ္ (aka) Nora — October 2, 2011 @ 2:46 am<br /><br /><br />မေလးေရ မေလးရဲ႕ မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီပိုစ္႕က တအားကိုေကာင္းျပီးေတာ႔ ျပန္လည္မွ်ေဝတဲ႔သူေတြလည္း မနည္းပါဘူး ေမလ္းေတြမွာေရာ၊ ေဖ႔ဘြတ္ေတြမွာပါ share ျပန္လုပ္ၾကတာ အမ်ားၾကီးေတြ႔ရပါတယ္။ ေမလ္းကေန share ၾကရင္ အမ်ားအားျဖင္႔ လူေပါင္းမ်ားစြာက ထပ္ခါထပ္ခါ ျပန္ရွယ္ၾကတဲ႔အခါ မူရင္းစာေရးသူရဲ႕ နာမည္ေပ်ာက္သြားတာမ်ိဳး ( ဘယ္သူေရးမွန္း ပါမလာေတာ႔တာမ်ိဳးလဲ) ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္ ဒါေၾကာင္႔ ခုလည္း ဦးထြန္းလြင္ သို႔ တပည္႔တစ္ေယာက္ေယာက္က ခုလိုအခ်က္အလက္ေတြကို တဆင္႔ျပီးတဆင္႔ ရရာကေန မူရင္းစာေရးသူကို မသိေတာ႔လုိ႔ မေဖာ္ျပတာ မ်ိဳးမ်ားလား မသိဘူးေနာ္ ဦးထြန္းလြင္လို လူတစ္ေယာက္ဟာ သိသိရက္နဲ႔ေတာ႔ သူမ်ားရဲ႕ ဘေလာဂ္႔ေပၚက အခ်က္အလက္ေတြယူျပီး နာမည္မေဖာ္ျပဘဲေနမယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး တစ္ခုခု လႊဲေခ်ာ္သြားလို႔ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္ေနာ္။ ဒါက တစ္ဖက္ကေန ျဖစ္ႏိုင္ေျခကို စဥ္းစားၾကည္႔တာပါ။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႔ ကာယကံရွင္မ်ားသာ အသိဆံုးေပါ႔ေနာ္။ ဒါေပမဲ႔ ဝမ္းသာစရာအခ်က္က မေလးရဲ႕ မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီပိုစ္႕ဟာ လူတိုင္းရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ဆြဲကိုင္ႏိုင္စြမ္း၊ ခံစားသြားေစႏိုင္စြမ္း ရွိတယ္ဆိုတာပါဘဲ။ ဒါေၾကာင္႕လည္း ခုလို ျပန္လည္မွ်ေဝၾကရာကေန မူရင္းစာေရးသူေပ်ာက္သြားတာမ်ဳိးျဖစ္မွာပါ။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္႔ရင္ဘတ္နဲ႔ ခံစားျပီး ေရးတဲ႔စာေတြ သူမ်ားက နာမည္မေဖာ္ျပဘဲ ယူသံုးတယ္ဆိုရင္ လူတိုင္းခံစားၾကရမွာပါ။ မေလးရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို နားလည္စာနာမိပါတယ္။ Comment by ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) — October 2, 2011 @ 4:37 am<br /><br /><br /> ေစတနာသာ အဓိကပါ အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ေရ…တကယ္လို႔သာ ဆရာထြန္းလြင္က ကူးယူၿပီး တင္ျပတယ္္ဆိုရင္လည္း က်င့္၀တ္ပိုင္းအရ မွားယြင္းေပမယ့္ ေစတနာအရမွန္ေနေတာ့ လံုး၀မွားတယ္လို႔ေတာ့ မေျပာႏိုင္ျပန္ေပဘူး…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကာယကံရွင္ျဖစ္သူမွာလည္း ဘယ္လိုခံစားရမယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာလို႔ ရပါတယ္…ဟုတ္ပါတယ္…မငိုပါနဲ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ရယ္လို႔ အားေပးရုံပါပဲ… Comment by ဟန္ၾကည္ — October 2, 2011 @ 5:13 am<br /><br /><br />ဒီလိုရင္တြင္းျဖစ္ (စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ၊ ပန္းခ်ီေတြ) ဟာ ထပ္တူ ဘယ္လိုမွ ထပ္မရႏိုင္ပါဘူး။ အတၱႀကီးခြင့္ ရိွပါတယ္ ။ Comment by ၿငိမ္းစိုးဦး — October 2, 2011 @ 5:43 am<br /><br />မငိုပါနဲ႔ မအိမ့္ရယ္။ သူတို႔က အခုထိ အက်င့္ပါေနလို႔ပါ။ ေသမွ ေပ်ာက္မဲ့ အက်င့္ ဆိုပါေတာ့။ ဒီလို ခံစားရတာကို တကယ္ကိုပဲ ထပ္တူထပ္မွ် ခံစားတတ္ပါတယ္ဗ်ာ။ Comment by ကိုေဇာ္ — October 2, 2011 @ 6:01 am<br /><br />အင္း……အစ္မေရ..မငိုပါနဲ႕လို႕ပဲေျပာရေတာ့မွာပဲ…..၊ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္အစ္မ….၊သူသူကိုယ္ကိုယ္ ဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္ရင္ အေတာ္စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ရမွာ….။ Comment by ညိမ္းႏိုင္ — October 2, 2011 @ 6:49 am<br /><br />ဘယ္လို ခံစားရမယ္ဆိုတာ နားလည္ပါတယ္..၊ တကယ္ပဲ စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ..။ Comment by ညီလင္းသစ္ — October 2, 2011 @ 6:58 am<br /><br /> ေၿပာခ်င္တာေတြ ေရွ ့က ကြန္ ့မန္ ့ေတြက ေၿပာထားႏွင့္ေနၿပီ ဆိုေတာ့ မငိုပါနဲ ့ မေလးရယ္လို ့.. Comment by စန္းထြန္း — October 2, 2011 @ 7:57 am<br /><br />အမေရ သာမာန္ စာဖတ္သူ တေယာက္ပါ။ မေနႏိုင္လို႕ တခုေလာက္ အၾကံေပးခ်င္တာပါေလ။ ဦးထြန္းလြင္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ အထင္ကရ လူတေယာက္ပဲဟာ။ သူ႕ရဲ႕ဖုန္းနံပါတ္ကို ရွာရဆက္သြယ္ရ လြယ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဖုန္းေခၚျပီး ဂ်ာနယ္တခုခုမွာ ေျဖရွင္းခ်က္ ထည့္ခိုင္းလုိက္ပါလား။ ေနာက္ အမွတ္မမွားရင္ popularmaynmar မွာလား အင္တာဗ်ဴး ပါဖူးတယ္ ထင္တယ္။ သူတို႕ဂ်ာနယ္ကို ဦးထြန္းလြင္သို႕ ေပးစာ ဆိုျပီး ပို႕လိုက္ပါလား။ ဒါမွ မဟုတ္ eleven ျဖစ္ျဖစ္ ၊ တခုခုေပါ့။ အခုလို ဘေလာ့ဂ္မွာပဲ ေျပာမဲ့အစား သူတို႕ဆီကို တိုက္ရိုက္ဆက္သြယ္ေျပာလို္က္မယ္ဆိုရင္ သူတို႕လဲ ေနာင္ ဆင္ျခင္သြားႏိုင္တာေပါ့။ Comment by myo — October 2, 2011 @ 8:22 am<br /><br /> အမွားေတြေပါ့ မေလးရယ္၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီကေန တဆင့္ခံျပီး ေရာက္သြားပုံရတယ္ … Comment by ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) — October 2, 2011 @ 10:10 am<br /><br /> အေပၚက myo ေျပာတဲ့ အၾကံျပဳခ်က္ ေလး မဆိုးဘူးလို့ ထင္ပါတယ္ ။သူ ့ဆီမွ ေျဖရွင္းခ်က္တခုခု ေလး ရွိရင္ ပိုေကာင္းပါမယ္ ။ ခုရွဳပ္မွ ေနာင္ရွင္း.. ဆိုသလိုေပါ့ မေလးရယ္..။ အားလံုး ေစတနာေတြနဲ့ လုပ္ၾက ေရးၾက တဲ့ကိစၥ ဆိုေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိသြားၾကရင္ ပိုေကာင္းပါ မယ္ ။ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ မေလး ေရ ။ Comment by kiki( ကိကိ) — October 2, 2011 @ 11:21 am<br /><br /> Agree with Myo. Please don’t cry Ma Ma Comment by Khin — October 2, 2011 @ 5:19 pm<br /><br /> စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဖာ္၀ပ္ေမး ေတြကေန အဆင့္ဆင့္ခံ ၿပီးေရာက္သြားလို႕ နာမည္ပါမလာလို႕ မထည့္တာ ဆိုတာလဲ လက္ခံႏိုင္စရာေတာ့ မရွိဘူး။ ေစတနာအရ မွန္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ခရက္ဒစ္ေတာ့ ေပးသင့္ေသးတယ္။ မေလးေရးထားတာ ဧရာ၀တီအတြက္ေရးတဲ့ ဖတ္ဖူးတဲ့ေဆာင္းပါးေတြအမ်ားႀကီး ထဲက အေကာင္းဆုံး ေဆာင္းပါးေတြထဲမွာ ထိပ္တန္းက ပါတာ အားလုံးလက္ခံ လိမ့္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ အေပၚက Myo အႀကံျပဳသလို ပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုက္ရိုက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆက္သြယ္သင့္ပါတယ္။ ခင္မင္စြာျဖင့္။ Comment by AATO — October 2, 2011 @ 7:45 pm<br /><br />ဆိုးလိုက္တာေနာ္.. တကယ္လို႕ တစ္ဆင့္ခံလို႕ ေရးသူ အမည္ ေသခ်ာ မသိခဲ့ရင္ေတာင္.. ဘယ္ေနရာက ရပါတယ္.. စသျဖင့္ ႐ိုးသားစြာ အသိေပး ေဖာ္ျပသင့္တာေပါ့ေနာ္… Comment by သိဂၤါေက်ာ္ — October 2, 2011 @ 8:48 pm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7407863569539580971?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-48072206737700665872011-08-25T23:55:00.001-07:002011-08-26T02:36:32.927-07:00<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/aO2m8IwVapo" width="420"></iframe> <br /><div style="color: #38761d;">စိုးလြင္လြင္ ဆိုတုန္းကလည္း အရမ္းႏွစ္သစ္ခဲ႔တယ္..&nbsp;</div><div style="color: #38761d;">မ်ိဳးေက်ာ႔ၿမိဳင္ ျပန္ဆိုေတာ႔ ပိုေတာင္ ႏွစ္သက္ပါတယ္..&nbsp;</div><div style="color: #38761d;">မ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္ အသံက ေနာက္ခံဂီတနဲ႔ တစ္ထပ္တည္း ျငိမ္ၿပီး ထြက္လာတာ...<br /></div><div style="color: #741b47;">ဟိုး...........</div><div style="color: #741b47;">က်န္ခဲ႔တဲ႔ အတိတ္ေတြထဲကို....</div><div style="color: #741b47;">က်မအား...</div><div style="color: #741b47;">ျပန္လည္ဆြဲေခၚသြားခဲ႔ပါတယ္...<br /><br /><div style="color: #cc0000;">ဒီတစ္ညေတာ႔...</div><div style="color: #cc0000;">အတိတ္ကို အရိပ္ဖမ္း</div><div style="color: #cc0000;">ခပ္ရမ္းရမ္းနဲ႔.. </div><span style="color: #cc0000;">ပက္စက္စြာ လြမ္းတယ္...</span></div><div style="color: #741b47;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-4807220673770066587?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-27086754893240884562011-07-13T16:02:00.000-07:002011-07-13T20:18:20.202-07:00<span style="color: #674ea7;">ထူးထူးျခားျခား</span><br /><span style="color: #674ea7;">သတိရမိတယ္ ေဖေဖ...</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">ေဖေဖမွာခဲ႔တယ္..</span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြကို ၾကင္နာစိတ္ရွိရမယ္...တဲ႔..</span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြကေကာ... ျပန္ၾကင္နာၾကမွာလား..ေဖေဖ။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြကို နားလည္တတ္ရမယ္..တဲ႔..</span><br /><span style="color: #674ea7;">သူတို႔ကေကာ ျပန္လို႔ နားလည္တတ္ၾကမွာလား ေဖေဖ။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြကို သနားတတ္ရမယ္....တဲ႔</span><br /><span style="color: #674ea7;">သူတို႔ကေကာ ျပန္သနားတတ္ၾကမွာလား..ေဖေဖ။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြကို ကူညီတတ္ရမယ္.. တဲ႔</span><br /><span style="color: #674ea7;">သူတို႕ကေကာ ျပန္ကူညီၾကမွာလား ေဖေဖ။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြကို ခြင့္လႊတ္ေပးရမယ္...တဲ႔</span><br /><span style="color: #674ea7;">သူတို႔ကေကာ ခြင့္လႊတ္ၾကမွာလား ေဖေဖ။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">လူေတြက ေျပာေသးတယ္...</span><br /><span style="color: #674ea7;">ေမြးတုန္းကလည္း တစ္ေယာက္ထဲ...</span><br /><span style="color: #674ea7;">ေသသြားေတာ႔လည္း တစ္ေယာက္ထဲ...တဲ႔</span><br /><span style="color: #674ea7;">သမီးျဖည္႔ခ်င္ေသးတာ..</span><br /><span style="color: #674ea7;">ေနေနတုန္းလည္း တစ္ေယာက္တည္း ပါပဲ ေဖေဖရယ္...။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ..</span><br /><span style="color: #674ea7;">သမီးႏွလုံးသားကို ဘာသာတူးဆြလို႔ေတာင္</span><br /><span style="color: #674ea7;">နက္ေနတုန္း.. အဆုံးမေရာက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီးပါလား ေဖေဖ။</span><br /><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">တစ္ခါတစ္ရံ..</span><br /><span style="color: #674ea7;">လူအုပ္ႀကီးေဘးမွာ</span><br /><span style="color: #674ea7;">တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ရပ္ရင္း</span><br /><span style="color: #674ea7;">ေဖေဖသြားႏွင့္တဲ႔လမ္း</span><br /><span style="color: #674ea7;">ေမွ်ာ္ရည္မွန္းလို႔..</span><br /><span style="color: #674ea7;">လြမ္းတယ္ ေဖေဖ........</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">သမီး..</span><br /><span style="color: #674ea7;">သိပ္လြမ္းတယ္..။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><span style="color: #674ea7;">ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔ကို ေကာင္းကင္ဘုံမွာ ဆင္ႏႊဲေနပါ ေဖေဖ။</span><br /><span style="color: #674ea7;"><br /></span><br /><a href="http://lyricswithoutmelody.blogspot.com/2009/07/blog-post_13.html"><span style="color: #674ea7;">ေဖေဖ႔အေၾကာင္းေလးပါ</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2708675489324088456?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-27035095348737166822011-07-13T00:09:00.000-07:002011-07-13T00:12:54.845-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-OliNHahsq-0/Th1Drabsk0I/AAAAAAAAASQ/sH1x8Jo84uQ/s1600/rain%252Bwindow%252Btree.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-OliNHahsq-0/Th1Drabsk0I/AAAAAAAAASQ/sH1x8Jo84uQ/s320/rain%252Bwindow%252Btree.jpg" width="320" /></a><span style="color: #a64d79;">ေမ႔မွာစိုးလို႔...</span><br /><span style="color: #a64d79;">ျမတ္ႏိုးတြယ္ငယ္၊ သံေယာဇဥ္ဖြဲ႕</span><br /><span style="color: #a64d79;">ျမင္ၾကည္႔လွဲ႔ေလ.. သိေစခ်င္သည္။</span><br /><br /><span style="color: #a64d79;">ေ၀းမွာစိုးလို႔...</span><br /><span style="color: #a64d79;">ေႏွာင္ႀကိဳးပတ္ရစ္၊ ထပ္ထပ္သစ္ခ်ည္</span><br /><span style="color: #a64d79;">နားလည္ငဲ႔ညွာ၊ မခြာရက္ရဲ</span><br /><span style="color: #a64d79;">မခြဲနဲ႔ေနာ္.... ေခၚလိုက္ခ်င္သည္။</span><br /><br /><span style="color: #a64d79;">လြမ္းမွာစိုးလို႔...</span><br /><span style="color: #a64d79;">ျမတ္ႏိုးမိျခင္း၊ ေႏွာင္ရစ္တင္းသည္႔</span><br /><span style="color: #a64d79;">ခ်စ္ျခင္းတစ္စ၊ သမုဒယအပူ</span><br /><span style="color: #a64d79;">သူ႕မွသူဆိုသည္႔အစြဲ၊ ရင္ထဲျမစ္ကၽြမ္း</span><br /><span style="color: #a64d79;">ကိုယ္ပဲ လြမ္းမယ္.......</span><br /><span style="color: #a64d79;">တမ္းတ ၿမိဳက္ဆူ..</span><br /><span style="color: #a64d79;">ကိုယ္ပဲ ယူမယ္...</span><br /><b><span style="color: #a64d79;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #a64d79;">သူမသိေစ.. ၊ ရွိပါေစေတာ႔</span></b><br /><b><span style="color: #a64d79;">ၾကာေလေလေ၀း.. ေ၀းေလေလေမ႔</span></b><br /><span style="color: #a64d79;">ေမ႔ေလေလေပ်ာက္၊ အိပ္မက္ေလာက္သာ</span><br /><span style="color: #a64d79;">ထင္ပါေစကြယ္.. တစ္ကယ္ဆိုက</span><br /><span style="color: #a64d79;">တစ္ဘ၀တစ္လမ္း၊ ခဏလမ္းႀကဳံ</span><br /><span style="color: #a64d79;">လွ်ပ္ျပက္ရုံမွ်...</span><br /><span style="color: #a64d79;">ပုံျပင္ကေလးပဲ မွတ္လိုက္ေနာ္...။</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FIlmIUtIxNo/Th1DiHTAoCI/AAAAAAAAASM/FtRt4x6-3sM/s1600/rain.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-FIlmIUtIxNo/Th1DiHTAoCI/AAAAAAAAASM/FtRt4x6-3sM/s1600/rain.jpg" /></a></div><br /><span style="color: #a64d79;"><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="color: #a64d79;">ေမာင္.. ဖတ္လိမ္႔မယ္ မဟုတ္ေသာ..</div><span style="color: #a64d79;">ေမာင္စိန္၀င္း ပုတီးကုန္းရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ...</span><br /><span style="color: #a64d79;">(က်မကို ေမ႔၍....</span><br /><span style="color: #a64d79;">ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစ...ေမာင္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2703509534873716682?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-58702257484877277522011-06-14T22:20:00.000-07:002011-06-14T23:28:32.248-07:00<ul type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">&nbsp;အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ ကေလာင္ကလြဲၿပီး အျခား ဘာကေလာင္ခြဲမွ မရွိပါ။</span></b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"></span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ဒီကေလာင္တစ္ခုထဲနဲ႔ပဲ ရသ စာမ်ားကို ဦးစားေပး ေရးပါသည္။</span></b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"></span></li></ul><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">(ေႏြဦးပန္းဆိုၿပီး ကဗ်ာေလးေတြ ေရးခဲ႔ဖူးေပမယ္႔ ခု ေႏြဦးပန္း အိပ္ေမာက်သြားပါၿပီ။)</span></div><ul type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">မေလးရဲ႕ အိမ္လိပ္စာကိုလည္း ဂ်ာနယ္၊ မဂဇင္းတိုက္ အခ်ိဳ႕ႏွင့္ **မေလးႀကိဳက္လို႔ ရိုးသားစြာ** ခေရပန္းေပးဖူးသူတစ္ဦးကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွ မသိပါ။ ဖုန္းနံပါတ္ကိုလည္း ဘယ္သူကမွ မသိပါ (ဘယ္သူကမွလည္း မေမးဘူးေလ…. :p) -- ေမးလည္း ေပးဘူးရယ္.. (ကေနဒါကိုဆက္ရင္ သူတို႔ ပိုက္ဆံကုန္မွာ စိုးလို႔ပါ…)</span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">Tapyaythu2000@gmail.com တစ္ခုသာ public life အတြက္ သုံးပါသည္။ </span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">အြန္လိုင္းေပၚမွာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူမ်ားကို ကပ်ာကသီ ႏႈတ္ဆက္ရုံမွလြဲၿပီး မည္သူႏွင့္မွ် လိုတာထက္ပိုၿပီး ခ်က္ လုပ္ျခင္း မရွိပါ (တစ္ကယ္ကို မအားလို႔ပါ -- အျခားဘာေၾကာင့္မွ မဟုတ္ပါ)</span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">၂လုံးကြဲေအာင္ ေျပာမိသည္ဆိုရင္ေတာင္မွ... အလြန္သိုသိပ္တတ္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္႔အေၾကာင္းကို မေျပာပါ။ အျခားသူအေၾကာင္းေတြလည္း သူတို႔ေျပာျပသေလာက္ပဲ နားေထာင္ပါသည္။ </span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ identity အစစ္အမွန္ကို မည္သူမွ် မသိပါ </span>(ေဆြမ်ိဳးေတြေတာင္ အကုန္ မသိပါ -- ဦးေလးေတြထဲကေတာင္ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့က ဘယ္သူလည္းေမးရင္ ညီအစ္မေတြ အကုန္လုံးက ခပ္တည္တည္နဲ႔ မၾကားဟန္ေဆာင္ေနေသာ လူထူးလူဆန္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္<span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">)</span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ဓာတ္ပုံမ်ားမွလြဲလို႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ကို ျမင္ဖူးသူ မရွိပါ။</span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ယဥ္ေက်းေသာ စကား/ (ရံဖန္ရံခါဆိုလွ်င္) ေရွးက်လြန္းေသာ ျမန္မာစကားကိုေတာင္ သုံးပါသည္။ </span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ဗဟုသုတ၊ အျမင္မ်ားႏွင့္ အႏုပညာမ်ားကို ဖလွယ္ျခင္း၊ ေ၀မွ်ခံစားရုံကလြဲၿပီး အြန္လိုင္းေပၚမွာ အျခားကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ားကို လုံး၀ စိတ္၀င္စားမႈ မရွိပါ။</span></b></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">စာဖတ္ေဖာ္ စာေရးဘက္ ဘေလာဂါမ်ားအေပၚတြင္.. အရိုးသားဆုံးဆက္ဆံပါသည္။</span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">မေလးကို ခ်စ္ေသာ (အထူးသျဖင့္) ညီမမ်ားကို မေလးကလည္း တန္ျပန္ေမတၱာထားပါသည္။</span></li><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-list: l1 level1 lfo2; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; tab-stops: list 36.0pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ညီအစ္မေတြၾကားထဲက ခ်စ္ျခင္းကို မနာလိုတတ္သူေတြကိုလည္း လူသားေတြပဲမို႔ စာနာစြာ နားလည္ေပးပါသည္ ;))</span></li></ul><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">မေလးကို လူၾကဳံႏွင့္ လက္ေဆာင္ေပးပို႔လာသူမ်ားကိုလည္း ဒီေနရာမွ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">မေလး ေပးပို႔လာသူေတြရဲ႕ ေစတနာကို ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ပါရွင္...</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">အေနာနမတ္စ္ အေနနဲ႔ပဲ တစ္သက္လုံး ေနသြားခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ဖဘမွာ တင္ထားတာေလးပါ...။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">အထူးသျဖင့္ မေလးကို ခ်စ္ေသာ အစ္မေတြ ညီမေတြ လူႀကဳံနဲ႔ လက္ေဆာင္ေတြ ပို႔ေပးတာကို မ်က္ရည္လည္တဲ႔ထိ ၾကည္ႏူးေသာ္လည္း သြားမယူတာကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိပဲ စဥ္းစားေနတာနဲ႔ ခုလို ဒီမွာေရးျခင္းပါ။ မေလး အစ္မတို႔ကို ခ်စ္ပါတယ္။ အစ္မတို႔ခ်စ္တာကိုလည္း သိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မေလး အေနာနမတ္စ္အေနနဲ႔ပဲ ေနခ်င္ေသးလို႔ပါေနာ္...</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ေနာက္တစ္ခုက မေလး ရသကို ပဲ ဦးစားေပးေရးပါတယ္။ ခဏခဏစာေတြလာပါတယ္။ သတင္းေထာက္လား.. ဘာလား... ရယ္လို႔....</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">မေလးဘာမွကို မဟုတ္ပါဘူး။ ကေနဒါဗင္ကူးဗားမွာေနေသာ ေလာင္းႀကီးေပါက္ေခါင္းပုတီးကုန္းေပါင္းတလည္ (အဲ႔နားေတြ တ၀ိုက္ပဲ... မွတ္မိသမွ်ေရးလိုက္တာ) ဇာတိ ျမန္မာမ တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ပြင့္လင္းစြာေျပာရရင္ ၀ိနည္းလြတ္စာေတြကို ႀကိဳးစားေရးပါတယ္။ အျခားနာမယ္ခ်င္း ဆင္တာဟာလည္း နာမယ္ဆင္ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ လမင္းရိႈက္သံဆိုတဲ႔ ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္တစ္အုပ္ထြက္ရွိထားျခင္းမွ တပါး အျခားဘာစာအုပ္မွ အျခားကေလာင္ခြဲနဲ႔ မထြက္ပါလို႔ ... အျခားဆင္တူရိုးမွားကေလာင္ခြဲႏွင့္လည္း ဘာစာကိုမွ် ဘယ္ဆိုက္ဒ္မွာမွ မေရးပါလို႔ ေျပာလိုပါတယ္ရွင္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ဘေလာဂါေတြ ဒါမ်ိဳးရွင္းရတာ ခဏခဏၾကဳံရတယ္..</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ကိုယ္႔အလွည္႔ေရာက္လာလိမ့္မယ္ မထင္ခဲ႔မိဘူးရယ္...</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">မေလး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ရသ စာေလးေတြကိုပဲ ေရးခ်င္ပါတယ္....</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ဘယ္သူလာဖတ္မလည္းေတာ႔ မသိဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d; line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">စိတ္ညစ္မိတာေတာ႔ အမွန္ပါပဲရယ္...</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-5870225748487727752?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-31065402732660215132011-06-13T01:30:00.000-07:002011-06-13T01:30:13.206-07:00<div class="post-header"> </div><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-CA</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="&#45;-"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}</style> <![endif]--> <div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;">ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အျမင့္ဆံုးထက္မွာ</span></i></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;">အသည္းထဲ လႈိက္လွဲ ေတာင္းဆုရည္္<br />သာယာပါေစ ထာ၀စဥ္္ ေမာင့္ဘ၀အတည္<br />ေၾကြပါေစေလ ေျခြျပီးခဲ့ရင္<br />ျပံဳးစႏႈတ္ခြန္းမဆက္နဲ႔ရွင္..<br />ေနရာမွန္မွာ အနည္ထိုင္ပါေစေတာ့ အခ်စ္ေရ </span></i><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;"></span></i></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;"><br />ၾကံဳလာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကံ<br />ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းေျပာင္းလဲ အသစ္တဖန္<br />သံသရာနယ္ က်င္လည္လို႔မဆံုးျပီ<br />ႏွလံုးသားထဲ အရံွဳးအျမတ္မတြက္သူ<br />ျပံဳးရခက္္အဆံုးရဲ႔တဘက္မွာ<br />ငိုရည္မလြယ္ အခ်စ္ရဲ႔နန္းအျပန္ဆီ....</span></i></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;"><br />ခ်ဳိုလြင္သာယာ အခ်စ္ဆံုးေတးသံ<br />လိႈက္ခတ္ ဆိတ္သုဥ္း မတိုးတိတ္မီ<br />က်န္ေနပါေစ အေဖာ္ကြာ </span></i></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;">တစ္ေယာက္တည္း<br />အေတြးသီ</span></i></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /></div>♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫<br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;"> ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အျမင့္ဆံုးထက္မွာ<br />အသည္းထဲ လႈိက္လွဲ ေတာင္းဆုရည္္<br />ေနရာမွန္မွာ အေဖာ္ကြာ တစ္ေယာက္တည္း<br />အေတြးပန္းခ်ီ</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jq6_8h707uk/TfXKW0gZL6I/AAAAAAAAARg/ZIEBzPe4-DY/s1600/sunset.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="194" src="http://3.bp.blogspot.com/-jq6_8h707uk/TfXKW0gZL6I/AAAAAAAAARg/ZIEBzPe4-DY/s320/sunset.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ခင္ေမာင္တိုးရဲ႕ သီခ်င္းကို နဲနဲေလးဖ်က္ထားမိတယ္ရွင္..</span></i></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><i><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ပုံကိုလည္း အင္တာနက္ကပဲ ယူပါတယ္ရွင္...</span></i><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-CA;"></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-3106540273266021513?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-69508555132264845542011-05-16T01:08:00.000-07:002011-05-16T01:08:00.955-07:00<blockquote><br /><div style="color: #a64d79;">က်မ ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ ေပ်ာ႔ညံ႔တတ္ေနၿပီလား ေမာင္..။</div></blockquote>ညေနေစာင္းၿပီမို႕ က်ီးကန္းေတြေတာင္ အိပ္တန္းတက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကၿပီ။ <br />ညိဳ႕မိႈင္းတဲ႔ ေကာင္းကင္မွာ လျခမ္းေကြးကေလးက ကေလးေလးလို အိပ္ေတာ႔မလို႔ေပါ့။<br />ဒါကို ေလေျပေလးက ခပ္တိုးတိုးတိုက္ခတ္လို႔ ေခ်ာ႔သိပ္ဖုိ႔ ႀကံေနတယ္။<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ.... <br />မခ်င့္မရဲ လွမ္းေနတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြကို ဦးေႏွာက္က ခပ္တိုးတိုး က်ိန္ဆဲသံက<br />........ေလေျပထဲမွာ ခုန္ေပါက္ေနေလရဲ႕ကြယ္။ <br /><div style="color: #cc0000;"><br /></div><span style="color: #cc0000;">ဆက္မသြားနဲ႔...<span style="font-size: large;">&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><span style="color: #cc0000;">ဆက္မသြားပါနဲ႔ေတာ႔လ</span>ား..</span></span><br /><br />ေျခလွမ္းေတြက မၾကားဟန္ျပဳလို႔ ဆက္သြားေနခဲ႔တယ္။<br /><br />စမ္းေခ်ာင္းကေလးကို လွမ္းျမင္ေနရျပန္ၿပီ။<br />ေနာက္ျပန္လွည္႔ရင္ေကာင္းမလား...<br />အေဟာင္းေတြ အသစ္ျဖစ္ဦးမွာလားကြယ္..။<br /><br />လျခမ္းေကြးေလးကို ေမာ႔ၾကည္႔မိတယ္။<br />မသာလည္း တ၊ သာ လည္း တ တဲ႔...။ ဟုတ္သလားကြယ္..။<br />လမင္းက ခပ္တိုးတိုးၿပဳံးတယ္၊ စမ္းေခ်ာင္းေလးက တိတ္တခိုးေလွာင္တယ္။<br /><br />က်မ.. ေမာင့္ကို.. <br />မျမင္လည္းလြမ္း၊ ျမင္လည္းလြမ္းတယ္။ <br /><br />ဆံပင္ေတြ ေလမွာလြင့္ေနတာကို လက္နဲ႔အသာစုသိမ္းၿပီး သစ္ပင္ေဘးက ခုံတန္းကေလးမွာ ထိုင္လိုက္မိတယ္။<br /><br /><blockquote style="color: #a64d79;">က်မ ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ ေပ်ာ႔ညံ႔တတ္ေနၿပီလား ေမာင္..။<br />ေမာင္နဲ႔ ထိုင္ေနက် သစ္ပင္ရိပ္ကို က်မ တစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္ရျပန္ၿပီ..ေမာင္။</blockquote><br />ဒါေပမယ္႔ ေမာင္ ရွိ မေနဘူး မဟုတ္လား..<br />ေမာင္ ရွိေနလိမ့္မယ္လို႔လည္း က်မ မယုံၾကည္တာ ၾကာခဲ႔ပါၿပီေမာင္..။<br />ဒါေပမယ္႔... ဒီသစ္ရိပ္ကို က်မ ႏွလုံးသားက<br />မြတ္သိပ္ေနတယ္..<br />တမ္းမက္ေနတယ္..<br />ေတာင့္တေနတယ္...<br /><br />မိုက္မဲလွတဲ႔ ဒီႏွလုံးသားဟာ<br />ဒဏ္ရာေတြကို အသစ္ျပန္မြလို႔..<br />ေက်နပ္ေနခ်င္ေသးသတဲ႔ေလ။<br /><br />ေမာင္...<br />မခ်စ္တတ္တဲ႔ က်မကို ခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ေပးၿပီးကာမွ<br />ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ႔တဲ႔ ေမာင့္ကို က်မ ဘယ္မွာ လိုက္လို႔ ရွာရမွာလဲ..ေမာင္ရယ္...<br /><br />အခုေတာ႔ ဒီသစ္ရိပ္ေအာက္မွာ စမ္းေရစီးသံကို နားေထာင္ရင္း..<br />ေမာင္ေပးဖူးခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေနရင္း....<br />လျခမ္းေကြးကေလးကို ေငးရင္း...<br />ေမာင့္ ကတိေတြကို.... မယုံၾကည္ေပမယ္႔ ေစာင့္စားရင္း....<br />အခုထိ ခ်စ္ေနဆဲပဲ...ေမာင္။<br /><br /><br />ေဟာ...<br />ဟိုးအေ၀းမွာ သီခ်င္းသံ သဲ႔သဲ႔ ၾကားလိုက္ရတယ္ေမာင္...<br />&nbsp;ေမာင္.. မွတ္မိဦးမယ္ဆိုရင္ေပါ့.. ေမာင္ရယ္..<br /><br /><object data="http://serve.a-widget.com/service/getWidgetSwf.kickAction" height="90" id="kickWidget_67853_33017" name="kickWidget_67853_33017" type="application/x-shockwave-flash" width="420"> <!-- Firefox uses the 'data' attribute above, IE/Safari uses the param below --> <param name="movie" value="http://serve.a-widget.com/service/getWidgetSwf.kickAction"></param><param name="FlashVars" value="affiliateSiteId=67853&amp;widgetId=33017&amp;width=420&amp;height=90&amp;autoPlay=0&amp;mediaType_mediaID=audio_652960" ></param><param name="wmode" value="transparent" ></param><param name="allowFullScreen" value="true" ></param><param name="allowScriptAccess" value="always" ></param></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-6950855513226484554?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-793044821055110522011-04-19T09:38:00.000-07:002011-04-19T09:49:57.791-07:00<iframe title="YouTube video player" width="640" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/1AHMCKG1jYY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />ေဖေဖ သိပ္ႀကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းပါ.. ေဖေဖက လိဒ္ တီးေတာ႔ သံစဥ္ကိုႀကိဳက္တယ္ထင္တယ္။ စာသားကေတာ႔ ဘာမွ အနုပညာသိပ္မေျမာက္ပါဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ "ငါ့ကုိျပဳစားေနတယ္.. ေအာက္လမ္းမရယ္" အဲသလိုမ်ိဳးႀကီးပါပဲ..။ ခံစားခ်က္ေတြကို ေတးသံထဲမွာ ေပါက္ကြဲထားတာ..<br />ကေလးဘ၀ထဲက ေဖေဖနားေထာင္ေတာ႔ (ေဖေဖက အဲတုန္းက ကိုယ္႔မ်က္စိထဲ သိပ္အိုတယ္ ထင္ေပမယ္႔ ၃၂ ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္ :P) ကိုယ္တိုင္လည္း အဲသလို လိဒ္တီးၾကည္႔ခ်င္လို႔ ငယ္ငယ္က က်င့္ခဲ႔ဖူးေပမယ္႔....<br /><br />ေအာက္က မိန္းကေလးေလာက္ေတာ႔ မကၽြမ္းက်င္ခဲ႔ပါဘူး...။<br />ဒီေလာက္တီးႏိုင္ဖို႔ကို တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဒါကိုပဲ စိတ္၀င္တစားက်င့္ထားတယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္တီးဖူးေတာ႔ သိပါတယ္.. ~~ unless she's totally gifted!! :)<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/pdz53mguyJc" title="YouTube video player" width="640"></iframe><br /><br />ေအာက္ကေတာ႔ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္လ္..<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/eaKnRUfh_5I" title="YouTube video player" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-79304482105511052?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-27441128675226267412011-04-11T06:51:00.001-07:002011-04-11T06:51:29.047-07:00<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/Jc1t8Z_7iMQ" title="YouTube video player" width="640"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2744112867522626741?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-89327418798480176862011-03-24T13:18:00.000-07:002011-03-24T13:18:25.650-07:00Sandra Bullock ရယ္..<br /><br />Gwen Stefani ရယ္...<br /><br />ဂ်ပန္ကို ေဒၚလာတစ္သန္းစီ လွဴသလို....<br /><br />တာခ်ီလိတ္ ကိုလည္းလွဴမယ္ဆိုရင္…<br /><br /> <br /><br />ကမၻာႀကီးထဲက လူေတြကလည္း အုန္းအုန္းၾကြက္ၾကြက္<br /><br />ဂ်ပန္ကိုသနားသလို…<br /><br />မ်က္ႏွာမြဲ ကိုယ္တို႔ကို စကားထဲ ထည္႔ေျပာၾကမယ္ဆိုရင္...<br /><br /> <br /><br />လွဴရင္လည္း ယူမယ္ဆိုရင္…..<br /><br />ယူျပန္ရင္လည္း မႏူ ဘူးဆိုရင္…<br /><br />မယူျပန္ရင္လည္း မစူၾကဘူးဆိုရင္….…<br /><br /> <br /><br />ေပးခ်င္တ႔ဲလက္ေတြ တြန္႔ဆုတ္သြားေအာင္…<br /><br />မေရာက္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ သတင္းေတြ မလႊင့္ၾကဘူးဆိုရင္..<br /><br /> <br /><br />ဒီသတင္းေတြဟာလည္း ဟုတ္သင့္သေလာက္ ဟုတ္ မေနဘူးဆိုရင္….<br /><br />ငုတ္တုပ္ထုိင္ရင္း … ေလထဲမွာ (အခုလို) ေသနတ္ပစ္<br /><br />ကုိယ္႔လည္ပင္း ကိုယ္ႀကိဳးကြင္းစြပ္မိ မေနၾကဘူးဆိုရင္….<br /><br /> <br /><br />ကုိယ္႔လည္ပင္း ကိုယ္ႀကိဳးကြင္းစြပ္မိ မေနၾကဘူးဆိုရင္….<br /><br /> <br /><br />ကုိယ္႔လည္ပင္း ကိုယ္ႀကိဳးကြင္းစြပ္မိ မေနၾကဘူးဆိုရင္….<br /><br /> <br /><br />ဆိုရင္….။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8932741879848017686?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-77525009119416240042011-03-04T17:33:00.000-08:002011-03-04T17:36:06.580-08:00<div style="text-align: center;"><br />စိမ္းျမ သစ္ရြက္တို႔ ေၾကြေနဆဲ....<br />ငါ့မ်က္ရည္ စိုေနဆဲေပါ့...<br />တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္...<br /><br />တစ္ေရးမွ မေပ်ာ္တဲ႔ည ေမွာင္လြန္းေနဆဲ..<br />တစ္ေယာက္ထဲငါ ငိုေနတုန္း<br />ရင္ထဲမွာ..............<br /><br />ရဲရင့္ေက်ာက္ခတ္တို႔ ၿပိဳေနဆဲ..<br />ငါ့အတြက္ အေျဖရွာေနတုန္းေပါ့...<br />အခ်ိဳ႕ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/z9SH3QSMZUI" title="YouTube video player" width="480"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7752500911941624004?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-73086244309639462442011-02-16T14:19:00.001-08:002011-02-16T15:54:38.596-08:00ဗင္ကူးဗားျမိဳ႔ေလးအေၾကာင္းကုိ Time Lapse နဲ႔မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ႔ ဗီြဒီယုိလင္႔ခ္ေလးပါရွင္....<br />သီခ်င္းကို က်ယ္က်ယ္ေလးဖြင့္ၿပီး ၾကည္႔ရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="510" src="http://www.youtube.com/embed/_xMz2SnSWS4" title="YouTube video player" width="853"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7308624430963946244?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-72129237256517027142011-02-10T13:35:00.000-08:002011-02-10T13:35:53.472-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zBD5O_-iNuE/TVRZ3dGgZZI/AAAAAAAAAPs/DU-VKUJmerY/s1600/blog.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="272" src="http://4.bp.blogspot.com/-zBD5O_-iNuE/TVRZ3dGgZZI/AAAAAAAAAPs/DU-VKUJmerY/s640/blog.JPG" width="640" /></a></div><br />ေဘးကလင့္ခ္ေတြ အကုန္ျဖဳတ္လိုက္ရပါတယ္။ ေကာ႔မန္႔ေတြေတာ႔ ဒီတိုင္းေလး ထားထားတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7212923725651702714?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-16184270271893179102011-02-05T00:31:00.000-08:002011-02-05T00:41:36.061-08:00<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/9yChudD6zFk" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />သူ႔အသံကို ႀကိဳက္လို႔ပါ..<br />ဒီသီခ်င္းေလးကိုလည္း ႏွစ္သက္လို႔ပါ။<br /><br />♫ ♥●••·˙ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရက္လႏွစ္ရွည္ၾကာ....<br />တိမ္ျမဳပ္မသြားတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ား...·••●♥♫<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1618427027189317910?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-44295704193474783872011-01-30T03:20:00.000-08:002011-01-30T03:21:32.652-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TUVIAfL_4fI/AAAAAAAAAPY/XRqpCiL-DT0/s1600/floer.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TUVIAfL_4fI/AAAAAAAAAPY/XRqpCiL-DT0/s400/floer.jpg" width="287" /></a></div><br /><div style="color: #741b47;">သည္အပင္ေအာက္..</div><div style="color: #741b47;">ဘာေၾကာင့္ရယ္မဟုတ္</div><div style="color: #741b47;">မလႈပ္တလႈပ္.. အေခါက္ေခါက္အခါခါ</div><div style="color: #741b47;">ျဖတ္ေလွ်ာက္ပါလည္း</div><div style="color: #741b47;">စိတ္ထဲ မစြဲမိ</div><div style="color: #741b47;">ကိုယ္ မသိခဲ႔။</div><br /><div style="color: #274e13;">အခုေတာ႔…</div><div style="color: #274e13;">သည္အပင္ေအာက္ </div><div style="color: #274e13;">ျဖတ္ေလွ်ာက္အခါခါ</div><div style="color: #274e13;">ရွိပါေသာ္လည္း …....</div><div style="color: #274e13;">ပင္ယံျမင့္ထက္ ေမႊးပ်ံ႕ပန္းခိုင္</div><div style="color: #274e13;">ဆုပ္ယူနမ္းရိႈက္</div><div style="color: #274e13;">ႀကိဳင္လႈိက္ခ်င္လည္း…....</div><div style="color: #274e13;">မရဲမ၀ံ႔ </div><div style="color: #274e13;">တြန္႔တဆုတ္ႏွင့္</div><div style="color: #274e13;">ရင္ပင့္သက္ေမာ</div><div style="color: #274e13;">ေစာတကစိတ္</div><div style="color: #274e13;">တိတ္တခိုးေလ။</div><br /><div style="color: #0b5394;">ကဲ…</div><div style="color: #0b5394;">ဒီကေန႔ေတာ႔...</div><div style="color: #0b5394;">ခူးလိုက္ေတာ႔မည္</div><div style="color: #0b5394;">သည္ပန္းခုိင္စင္</div><div style="color: #0b5394;">ပါးျပင္ပူေႏြး</div><div style="color: #0b5394;">ရွက္စိတ္ေလးႏွင့္</div><div style="color: #0b5394;">ရင္ေႏြးေႏြးေတာင္ တုန္မိသည္။</div><br /><div style="color: #e06666;">ခုန္သည္႔ရင္ျဖင့္..</div><div style="color: #e06666;">ဒီသစ္ပင္ေအာက္</div><div style="color: #e06666;">ကိုယ္ေရာက္ခဲ႔ေသာ္…</div><div style="color: #e06666;">ေမႊးပ်ံ႕ပန္းခိုင္</div><div style="color: #e06666;">ဆြတ္ႀကိဳင္မည္႔သူ</div><div style="color: #e06666;">ေထြးေပြ႕ခ်င္သူ</div><div style="color: #e06666;">ကိုယ္လိုလူေတြ</div><div style="color: #e06666;">ေရာက္ႏွင့္ေနကြယ္....။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-4429570419347478387?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-80273170453096267382011-01-25T12:46:00.000-08:002011-01-26T10:52:57.382-08:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကြၽန္ုပ္ဘေလာဂ္ေရးသည္မႇာ.. ငါးႏႇစ္ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘေလာဂ္ေရးသည့္ သက္တမ္းတစ္ေလ်ာက္ ကြၽႏု္ပ္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အျပင္ေလာကမႇ အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ ပူေလာင္ျခင္းမ်ားႏႇင့္ တတ္ႏိုင္သမွ် မပတ္သက္ေသာ၊ နူးညံ့လႇပေသာ စာမ်ားကို ႀကိဳးစားဖန္တီးခဲ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;">ဘေလာဂ္စာမ်က္ႏႇာမ်ားေပၚတြင္ က်င္လည္ေနၾကေသာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားသည္ကား ျပည္တြင္းမႇ သန္း၅၀ေက်ာ္ႏႇင့္ ယႇဥ္လ်င္ အနည္းငယ္သာ ရႇိလြန္းလႇေသာ္လည္း.. ကြၽႏ္ုပ္စာမ်ားကို ဖတ္ေသာ စာဖတ္သူမ်ားကို ပူေလာင္ျခင္းမ်ား မကူးစက္ေစလိုသျဖင့္ တတ္ႏိုင္သမ် အေႏႇာင့္အသြားလြတ္ေသာ..၊ အျပစ္ကင္းေသာ စာမ်ားကို ဖန္တီးခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal">အခါခါေျပာခဲ့ဖူးသလို.. အစစ္အမွန္ မဟုတ္ေသာ စိတ္နားခိုရာ ကမၻာျဖစ္ေသာ ဖန္သားျပင္မ်က္ႏႇာမ်ားကို အစစ္ဟု မထင္ခဲ့ေသာ ကြၽန္ုပ္၊ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္လာသည္ႏႇင့္အ<span style="font-family: Zawgyi-One;">မွ်</span></div><div style="text-align: justify;">ဖန္သားျပင္မ်က္ႏႇာမ်ားႏႇင့္ အျပင္ေလာကရဲ႕ အျပန္အလွန္ တံု႕တင္ယွက္ႏြယ္ၾကားမႇာ ရႇင္သန္ေနရင္း... ကြၽန္ပ္ႏႇလုံးသားထဲက အေရာင္ေတြေျပာင္းလာမႈကို ၾကံၾကံခံေနရသည့္ သေဘာ ျဖစ္ေနသည္။ ဖန္သားျပင္ ကမၻာ သည္.. စိတ္နားခုိရာ ေနရာမဟုတ္ေတာ့ပဲ.. (ဘာရယ္ေၾကာင့္မႇန္း မသိ) ကြၽနု္ပ္ ရႇင္သန္ေနရေသာ အျပင္ေလာကလိုပဲ ပူေလာင္မႈမ်ားႏႇင့္ ျပည့္လာသလို ခံစားလာရသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကြၽန္ုပ္သည္ အေရာင္လြင့္ပ်ယ္လာေနေသာ အၾကည္ဓာတ္ကို ထထဖမ္းဆုပ္ေနရသည့္ အျဖစ္ကို စိတ္ပ်က္လာသည့္အဆုံး...</div><div style="text-align: justify;">ငါသည္ အသက္ႀကီးရင့္လာၿပီျဖစ္သည္ႏႇင့္အတူ... သည္ေမြးေန့မႇ စၿပီး စိတ္ထဲရႇိရာကို သေရာ္စာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေလႇာင္စာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာဖတ္သူမ်ား မည္သို ့ပင္ ထင္ထင္၊ စာေတြကို ဖတ္ၿပီး ပူေလာင္ခ်င္လည္း ပူေလာင္ၾက ပေစေတာ့ဟု.. ေရးခ်င္တာကို ျမိဳသိပ္မထားဘဲ ေရးေတာ့မည္ဟု ဆုံးျဖတ္လိုက္ မိေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သည္အေတြးကေလးႏႇင့္ … လူ့စည္းမ်ဥ္း အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေထာ္ေလာ္ကန့္လန့္ လုပ္ခ်င္ေနေသာ စိတ္ျဖင့္ စာတစ္ပုဒ္ကို ဖန္တီးရင္း.. ေမြးေန ့ကိုလည္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေက်ာ္ျဖတ္ေနစဥ္ကာလ...</div><div style="text-align: justify;">ေမွ်ာ္လင့္မထားဘဲ…. </div><div style="text-align: justify;">ကြၽႏ္ုပ္ကို ခ်စ္ခင္ၾကေသာ စာေရးေဖာ္ စာဖတ္ဘက္ ေမာင္ႏႇမမ်ားရဲ႕ ေႏြးေထြးပ်ဴငႇာေသာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သံမ်ားကို ၾကားလိုက္ရေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို ့အျပင္ ထိုသူမ်ား ကြၽန္ုပ္အေပၚထားရႇိေသာ အျမင္မ်ား ခံစားခ်က္မ်ားကို ျမင္လိုက္ရသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #38761d; text-align: justify;"><b>အၿမဲစိမ္းၿဖိဳး</b>က.. ေမြးေန႔မွာ ခ်စ္သူခင္သူေတြနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ႔ပါေစ....</div><div style="color: #38761d; text-align: justify;">ကဗ်ာစာ နူးနူးညံ႔ညံ႔ေလးေတြ မ်ားမ်ားဆက္ေရးႏိုင္ပါေစ....... တဲ့</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #674ea7; text-align: justify;"><b>အိေ၀</b>က.. ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႕ေလးျဖစ္ပါေစ မမ။ ခ်စ္ေသာသူမ်ားႏွင့္ ဘဝကုိ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖတ္ေက်ာ္သြားႏုိင္ပါေစ..။ :) တဲ့</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #a64d79; text-align: justify;"><b>ကိုတက္စ္လာ</b>က.. မအိမ့္ေတာင္ အသက္ ၁၈နွစ္ ျပည့္သြားၿပီကိုုး :) ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႕ပါ၊ ဘဝကိုုၿငိမ္းၿငိမ္း ခ်မ္းခ်မ္း အၿမဲျဖတ္သန္း နိုုင္ပါေစ… တဲ့</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;"><b>ေမာင္မ်ိဳး</b>က..</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">သူမဟာ....ေရခဲျပင္ထဲက ႏွင္းဆီရဲရဲတစ္ပြင့္</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">ပန္းပ်ိဳးေသာလက္ ပိုင္ရွင္ဟာ ငပိခ်က္ေသာလက္လည္းျဖစ္ပါရဲ့</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">သူမရဲ့ အဲ့ဒီေနရာေလးမွာ ျပာေနတဲ့ ေရ သာေနတဲ့ ေလ နဲ႔ အေညာင္းမိေနတဲ့ ေမ ရွိတယ္</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">ရုပ္ရွင္ထဲက လက္မွတ္ ၂ ေစာင္နဲ႔ ရမ္ဘို ၊Avatar လည္းရွိတယ္</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">သူမဟာ... နုညံ့ျခင္းရဲ့ ျပယုဂ္ </div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">လွလွပပေလး ရယ္ေမာတတ္သူ ( ဟြန္း -ဟြန္း )</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">သူမဟာ ကလာကာေနာက္ကြယ္က အနုပညာေတြကိုဖန္တီးသူ</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">တစ္ခါခါေတာ့ ဖန္သားျပင္ ေနာက္က သံေယာဇဥ္ေတြကိုလည္း တိတ္တဆိတ္ ခင္တြယ္သူ</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">သူမဟာ အေရာင္စံုတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ဆိုရင္</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">စုတ္ခ်က္စံုျပီး ပံုေဖာ္ရခက္တဲ့ သက္ျငိမ္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ေပါ့ </div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">ဒီေန႔ အဲ့ဒီပန္းခ်ီးကားတစ္ခ်ပ္ စေရးဆြဲတဲ့ေန႔</div><div style="color: #8e7cc3; text-align: justify;">တနည္း သူမ ေမြးေန႕........ တဲ့</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>ေကသြယ္</b>က..</div><div style="text-align: justify;">မေလး ေရ.. ေပ်ာ္ရႊင္ ဖြယ္ ေမြးေန႕ ျဖစ္ပါေစ.. ပိုုျပီးလွပ တဲ့.. စာေလးေတြ ဆက္လက္ ေရးသား နိုုင္ပါေစ..( မေလး စာေလး ေတြ နဲ႕.. ဘေလာ့ စ ဖတ္တတ္ ခဲ့ သူ.. ) တဲ့</div><div style="color: #b45f06; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #b45f06; text-align: justify;"><b>နႏၵာ </b>က..</div><div style="color: #b45f06; text-align: justify;">မေလးရဲ႕ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာလဲ အႏုပညာေတြ ျပည္႔ဝတဲ႔ သုတ၊ ရသစာအစုံနဲ႔ မေလးရဲ႕ စာေတြဟာ ဗဟုသုတ ျဖစ္ေစတဲ႔ စာေတြအျပင္ အေရာင္စုံလင္လွတဲ႔ ဓါတ္ပုံမ်ားနဲ႔ အတူ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ျပီး အၾကည္ဓါတ္ကုိ ရေစတဲ႔ စာေတြနဲ႔၊ ႏူးညံ႔ညင္သာတဲ႔ ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ကုိ ဖတ္႐ႈ႕ခံစားႏုိင္ပါတယ္.. တဲ့</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #e06666; text-align: justify;">တစ္ေယာက္က..</div><div style="color: #e06666; text-align: justify;">“တျပည္သူ” လို ့ အမည္ရေသာ “အိမ္ ့ခ်မ္းေျမ ့ ” စာေရးဆရာ ကေလာင္ အမည္ ျဖင့္ ေလးစားခ်စ္ခင္ဖြယ္ ေကာင္း ေသာ၊ ေမတၱာဂရုနာမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနတတ္ေသာ၊ ၾကင္နာသနားတတ္ေသာ… တဲ့</div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;">စတတ္..ေနာက္တတ္ေသာ..<b>ကိုရန္ေအာင္</b>က လည္း</div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;">ႏူးညံ႔လွပတဲ႔ စာေလးေတြကုိ</div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;">ညက္ေညာညင္သာစြာ ေရးသားသီကုံးတတ္တဲ႔</div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;">သိမ္ေမြ႔ေအးခ်မ္းေသာ ပန္းပ်ိဳးလက္ပုိင္ရွင္ မေလးတစ္ေယာက္</div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;">ေနာင္ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေမြးေန႔ပဲြေလးေတြကုိ</div><div style="color: #3d85c6; text-align: justify;">ညႊတ္ေပ်ာင္းသာယာစြာ က်င္းပျဖတ္ေက်ာ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔…. တဲ့</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ႏႈတ္ခြန္းဆက္ ဆုေတာင္းေပးၾကသည့္အထဲမႇာ.. အထက္ပါ ဆုေတာင္းမ်ားက.. ရြတ္ခ်င္သလိုလို.. ရြဲ႕ခ်င္သလိုလို.. အခ်ဥ္ေပါက္ၿပီး အၾကည္ဓာတ္စိတ္ေပ်ာက္ကာ.. ႀကဳံသလို ေရးခ်င္ေနေသာ က်ြႏု္ပ္ကို တားျမစ္ေနၾကကုန္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလာကႀကီးတြင္.. (ေလာကႀကီးႏႇင့္ပင္ ကိုင္ေပါက္လာပါၿပီ .. အႏုပညာေလာကႀကီးဟု ေခၚလ်င္လည္း အေခၚအေ၀ၚ မႇားမည္က စိုးရိမ္ရေသးသည္ .. ထို့ေၾကာင့္ ေလာကႀကီးဟုပင္ ေယဘူယ် သုံးလိုက္ပါသည္) ေလာကႀကီးတြင္.. လူသည္ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ ပုံသြင္းမႈအတိုင္း၊ ေမ်ာ္လင့္သည္အတိုင္း ကျပ အသုံးေတာ္ ခံၾကရစၿမဲျဖစ္သည္။ ရုပ္ရႇင္ေလာကမ်ားတြင္လည္း.. ဦးအံ့ေက်ာ္ဆိုလ်င္.. လူၾကမ္းမင္းသားေနရာမႇာပဲ ျမင္ေနၾကရသည့္အတြက္.. တစ္သက္လုံး လူၾကမ္းအျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ သြားရေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယခုေန ဦးအံ့ေက်ာ္ႀကီး ကို အလြမ္းမင္းသားအေနႏႇင့္ မည္သူကမႇ လက္ခံလိမ့္မည္မထင္။ လြမ္းရင္ေတာင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း လြမ္းျပရမည္သကဲ့သို့ ျဖစ္ေနသည္။ ထုိနည္းတူ.. အျခားေသာ ေျမာက္ျမားစြာေသာ မင္းသား၊ မင္းသမီးတို ့သည္လည္း ပရိသတ္ ခ်ထားေသာ ပုံစံခြက္အတြင္းတြင္ ေခတ္ႏႇင့္ေလ်ာ္ညီစြာ က ျပ အသုံးေတာ္ခံေနရသည္ကို ျမင္ေနရေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">ထို ့ေၾကာင္ ့…</span></div><div style="text-align: justify;">ငါသည္ အသက္ႀကီးရင့္လာၿပီျဖစ္သည္ႏႇင့္အတူ... သည္ေမြးေန့မႇ စၿပီး စိတ္ထဲရႇိရာကို သေရာ္စာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေလႇာင္စာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာဖတ္သူမ်ား မည္သို ့ပင္ ထင္ထင္၊ စာေတြကို ဖတ္ၿပီး ပူေလာင္ခ်င္လည္း ပူေလာင္ၾက ပေစေတာ့ဟု.. ေရးခ်င္တာကို ျမိဳသိပ္မထားဘဲ ေရးေတာ့မည္ဟု… ဆုံးျဖတ္ထားေသာ….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လႇလႇပပ မရယ္ေမာ ခ်င္ေတာ့ပဲ.. ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း အက္ရႇရႇအသံျဖင့္ ရယ္ေမာခ်င္ေနမိၿပီျဖစ္ေသာ..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာမ်ားကို ႏူးည့ံျငင္သာစြာ မေရးခ်င္ေတာ့ဘဲ.. ဟိုလူ့ခလုပ္တိုက္ သည္လူ့ခလုပ္တိုက္ လုပ္ခ်င္လာၿပီျဖစ္ေသာ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယခုလက္ရႇိ ပူပူေႏြးေႏြး လုပ္သြားေသာ မဂၤလာပြဲ တစ္ခုကို ရည္ရြယ္ထားျခင္း မဟုတ္ေသာ္လည္း....</div><div style="text-align: justify;">လူမႈအဖြဲ့အစည္းမ်ား မ်ားစြာကို ကိုယ္စားျပဳကုန္ေသာ..<br />(ေရးကာစကေတာ့ လူ့ငမြဲ နင္းျပားမ်ား၊ ပညာမသင္ႏိုင္ရႇာသူမ်ား ကို အေတြးေရာက္ၿပီး သနားျခင္း အၾကင္နာကို အေျချပဳစထားေသာ)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း၊ ခပ္ရြတ္ရြတ္၊ ခပ္ေထ့ေထ့ စာစု တပိုဒ္ကို ေရးထားၿပီးျဖစ္ေသာ က်ႏ္ုပ္သည္….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေမ်ာ္လင့္ မထားေသာ အၾကင္နာမ်ား.. ခင္တြယ္မႈမ်ား ႏႇင့္.. စာဖတ္သူ စာေရးဘက္ ေမာင္ႏႇမမ်ား ကြၽႏု္ပ္ထံမႇ မည္သည့္အရာကို လိုခ်င္သည္ကို... ျမင္ရၿပီး သကာလ..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: red; text-align: justify;"><b>ဘာလုပ္လို့ ဘာကိုင္ရမႇန္းမသိေတာ့ဘဲ … ဟတ္ေကာ့ႀကီး ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဤကဲ့သုိ့ ဟတ္ေကာ့ခံစားခ်က္ႀကီးျဖင့္ ေရးထားေသာ တန္းလန္းစာကို ပစ္ထားၿပီး အႏႇစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ဟန္တူေသာ ဤ္ပုံကို အၿမီးသေဘာျဖင့္ တင္လိုက္ရပါေၾကာင္း။</div><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TUAl-NpTs2I/AAAAAAAAAPI/mIbZsaaCGLQ/s1600/invitation.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TUAl-NpTs2I/AAAAAAAAAPI/mIbZsaaCGLQ/s640/invitation.png" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TT8y1yWQkqI/AAAAAAAAAPE/Thr_dkKoHGA/s1600/weddinginv.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8027317045309626738?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-50153539677910648172011-01-20T01:07:00.000-08:002011-01-20T01:18:18.051-08:00နႏၵာ <a href="http://www.soemyanandarthetlwin.com/2011/01/aries.html">(စိုးျမတ္နႏၵာသက္လြင္)</a> ပိုစ္ကို သေဘာက်လို႔ အင္တာနက္တစ္ခြင္ လိုက္ရွာေတြ႕ထားတာေလးပါရွင္။<br /><br />ေမြးေန႔ကလည္း နီးၿပီဆိုေတာ႔ ဖတ္လိုက္ပါဦးမယ္။<br /><br /><b>ကုမ္အခ်စ္ဒႆန ( AQUARIUS - January 21 - February 19 )</b><br /><br />ကုမ္ သမားေတြျဖစ္တဲ႔ ေမာင္မ်ိဴးတို႔ ဏီလင္းညိဳ တို႔ ဇြဲလြင္တို႔လည္း ပါသည္ေပါ့..<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">ကုမ္ရာသီဖြားမ်ားသည္ အစြဲအလမ္းၾကီးၿပီးေပးဆပ္မႈကို ဦးစားေပးတတ္ေသာ ႏွလံုးသားကို ပိုင္ဆိုင္သည္ဟု ကမာၻ႔နကၡတ္ပညာရွင္မ်ားက တညီတညြတ္တည္း သတ္မွတ္ထားသည္။ </div><br /><b style="color: #741b47;">မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္.. ဟုတ္ပါသည္လို႔ သတ္မွတ္ၾကေစခ်င္ပါသည္.. ဟိ</b><br /><br />ေရအိုးထဲမွ ေရကို သြန္ေလာင္းၿပီး ေရငတ္သူမ်ားအား ေပးသကဲ့သို႔ ႏွလံုးသားမွ ေအးခ်မ္းျမင့္ျမတ္သည့္ အခ်စ္ေရစင္အား ပက္ဖ်န္းေနေသာ ပံုနိမိတ္ျဖင့္ဤရာသီဖြားမ်ား၏အခ်စ္ကုိ ေဖာ္က်ဴးထားသည္။<br /><br /><b style="color: #741b47;">ကိုယ္ကသာေအးခ်မ္းတဲ႔ေရစင္ေတြ ေလာင္းတာပါ.. တစ္ဖက္က&nbsp; ေရေႏြးေလာင္းတယ္ ထင္ခ်င္ထင္တာ မဟုတ္ပါလား</b><br /><br />ပကတိရိုးသားတည္ၾကည္သည္။ သစၥာၾကီးသည္။ ေျဖာင့္မွတ္မွန္ကန္ရိုးသား၍ အမွန္တရားဘက္မွ ရပ္တည္ေသာ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ျဖစ္သည္။<br /><br /><b style="color: #741b47;">ဒီထက္ေျဖာင့္မွတ္မွန္ကန္ခ်င္ပါတယ္။ မဆိုင္တာ အနည္းငယ္ေရးလိုက္ပါဦးမယ္။ စာေရးသူဘ၀-ဘေလာဂါဘ၀သက္တမ္း ေလးႏွစ္ခန္႔မွာ ကိုယ္ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ ဖြင့္ခ်ဖို႔ စဥ္းစားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကေနဒါမွစာေရးသူ တစ္ေယာက္လို႔သာ သတ္မွတ္ေပးေစလိုပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ အင္ဖို မေပးဘဲ&nbsp; ေ၀႔လည္ေၾကာင္ပတ္လုပ္ခဲ႔တာေတြ၊ စ-ေနာက္ၿပီး အင္ဖိုအမွားေတြ ဥပမာ.. အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္တို႔၊ ငါးဆယ္ေက်ာ္တို႔ ဆိုၿပီး ေျပာခဲ႔တာေတြကို နားလည္ေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္လိုပါတယ္ရွင္။ စာေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေရးလိုတဲ႔ ဆႏၵတစ္ခုတည္းသာ ရွိပါတယ္ရွင္.. ေနာက္ဘာေမးေမးလည္း စလည္း မစေတာ႔ပါ၊ ေျဖလည္းမေျဖေတာ႔ပါ..လို႔။ မေလးကို ထင္ခ်င္သလိုသာ ထင္လိုက္ၾကပါ၊ ေယာကၤ်ားႀကီးက မိန္းမ ကေလာင္ယူထားတယ္လို႔ပဲထင္ထင္၊ ႀကိဳက္သလိုသာ စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ထင္ၾကပါ..။ စိတ္ေတာ႔ မဆိုးလိုက္ၾကပါနဲ႔လို႔..(ေျပာရင္း စီးယီးရပ္စ္က ျဖစ္လာျပန္ဘီ) (ဟိုဘက္ျပန္သြားပါမယ္)</b><br /><br />တစ္ပါးသူအေပၚ မာယာမ်ားရန္၊ စဥ္းလဲ လိမ္ညာေကာက္က်စ္ရန္ ဝန္ေလးသည္။<br /><br /><b><span style="color: #741b47;">မာယာမ်ားတတ္ခ်င္ပါတယ္.. တစ္ကယ္ပါ။ မမ်ားတတ္လို႔&nbsp; ခက္ေနပါသည္။ မာယာမမ်ားဘဲ.. ဒဲ႔ႀကီးက တစ္ခါတစ္ခါ ပ်င္းစရာေကာင္းသလားလို႔ :P</span></b> (ဘိုင္သေ၀း မာယာမ်ားတယ္ဆိုတာ ပဲမ်ားတယ္လို႔ ဒီမွာ မေလး ယူဆပါသည္)<br /><br />သန္႔စင္ေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္ ခ်စ္တတ္သည္။ ရိုးရိုးေၿဖင့္ေျဖာင့္သမားျဖစ္သည္။ အစြဲအလမ္းႀကီးျခင္း တစ္ဖက္စြန္းက်လြန္းျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ႏွလံုးသားေရးရာ ခ်စ္ဒုကၡတို႔ ၾကံဳတတ္သည္။ သန္႔စင္ေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္ တစ္ပါးသူအေပၚ ေမတၱာထားလင့္ကစား ကံဇာတ္ဆရာမွ မိမိအား အလြမ္းအေဆြးသမားျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးမည္။<br /><br /><span style="color: #a64d79;"><b><span style="color: #741b47;">&nbsp;မွန္လြန္းလို႔ ပါးစပ္ကေလး အေဟာင္းသားႏွင့္ ဖတ္ေနရပါသည္။ အလြမ္းအေဆြးသမား ျဖစ္လား-မျဖစ္လားကို အရင္က ေရးခဲ႔ေသာ အလြမ္းအေဆြး ၀တၳဳ မ်ားကို ဖတ္ၾကည္႔ၾကပါကုန္..</span></b>.</span><br /><br />အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေနေသာ အခ်စ္ေရးလမ္းေၾကာင္းတြင္ မွန္းဆမထားေသာ အဆိုးမ်ား ဝင္ေရာက္မည္။ ကာလအတန္ၾကာ လြမ္းေမာ၍ ခ်စ္ရမည့္ကိစၥကို ေၾကာက္လန္႔ေနမည္။<br /><br /><b style="color: #741b47;">&nbsp;ဟင့္အင္း.. ဒါေတာ႔ မွားတယ္။ လြမ္းေမာခ်င္တာ၊ ဒါမွ ကုန္ၾကမ္းမ်ားမ်ားထြက္ ေအာင္လို႔... အဟြန္း..</b><br /><br /><br />ၿပီးမွ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းေသာ ေမတၱာရွင္ႏွင့္ေတြ႔ျပီး ဘဝတြင္ေအးခ်မ္းသြားမည္။ ေမတၱာေရးတြင္ ေလးေလးနက္နက္ သစၥာရွိရွိေနတတ္သည္။ ခ်စ္သူအေပၚ အခြင့္အေရးမယူ။ အႏိုင္မယူတတ္။ မိမိကသာ အနစ္နာခံတတ္သည္။ ရံဖန္ရံခါတြင္ လက္ေတြ႔ထက္ စိတ္ကူးယဥ္ဘက္ ေရာက္သြားတတ္သည္။<br /><br /><b><span style="color: #741b47;">&nbsp;စိတ္ကူးေတြကိုေတာ႔ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ ေဖာ္တတ္ပါတယ္..&nbsp; </span></b>;)<br /><br />မိမိအရည္အခ်င္းမ်ားရွိလွ်က္ မိမိထက္နိမ့္ေသာသူကို အၿမဲဦးစားေပးတတ္ေသာ သဘာဝရွိသည္။<br /><br /><b style="color: #741b47;">း) </b><br /><br />ဂုဏ္အနိမ္႔အျမင့္ မတူေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးမွ နိမ္႔ေသာသူကိုပုိ၍ ဦးစားေပး ေရြးတတ္သည္။<br /><br /><b style="color: #741b47;">၀ိႈင္းေနာ႔တ္တ္တ္??? နိမ္႔သူကို ဦးစားေပးရမွာေပါ့... ျမင့္တဲ႔သူေတြက အခြင့္အေရးေတြ ပိုမ်ားတတ္ပါတယ္။ material.. နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အျမင့္ကေယာကၤ်ားကို လိုခ်င္တဲ႔ မိန္းမေတြထဲ.. အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ မပါပါ။ စိတ္ဓာတ္ျမင့္တဲ႔ ေယာကၤ်ားကို မွန္းတဲ႔ အထဲေတာ႔ ပါပါသည္။ စိတ္ဓာတ္ျမင့္ၿပီး လုပ္ကိုင္မႈစြမ္းရည္ ျမင့္တဲ႔ ေယာကၤ်ားကိုေတာ႔ မွန္းတဲ႔အထဲ ပါပါသည္။ ဥစၥာပစၥည္းက ေရရွည္မခံဘူး။ စိတ္ဓာတ္နဲ႔စြမ္းရည္ျမင့္မွ ေရရွည္ကုန္ထုတ္လုပ္မႈျမင့္ၿပီး ကိုယ္႔လည္း အလိုလိုက္မွာေလ.. အဟြန္း (ေၾသာ္..&nbsp; အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေရ..) </b><br /><br /><br />ထို႔အျပင္ ခ်စ္သူကို မိမိထက္ ျမွင့္တင္ေပးမည္။ အလိုလိုက္ အၾကိဳက္ေဆာင္ထားေသာ မိမိတင္သည့္ ေရႊမင္းသမီးမွ မိမိကို အသည္းခြဲသြားတတ္ေသာ အေနအထားအား ေတြ႔ၾကံဳမည္။<br /><br /><b><span style="color: #741b47;">ဖြဟဲ႔.. ဟင္း... မေကာင္းဘူး။</span></b><br /><br />ဤရာသီဖြား အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ေမတၱာေရးတြင္ ေလးေလးနက္နက္ရွိမည္။ အျမင္က်ယ္မည္။ သေဘာထားႀကီးမည္။ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ေသာ ႏွလံုးသားကို ပိုင္ဆို္င္မည္။ ေမတၱာေရးတြင္ နက္နက္နဲနဲ ေတြးေခၚတတ္၍ ဘဝကို ေပးဆပ္ထားမည္။ ေမတၱာကို စာမဖြဲ႔တတ္၊ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစြာ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား လွ်ာဖ်ားမွ မေျပာတတ္။ ရိုရိုးၾကီး လက္ေတြ႔က်က် လုပ္ေဆာင္ၿပီး အခ်စ္ကို ေဖာ္ညြန္းတတ္ေသာ သဘာဝရွိသည္။ ခ်စ္သူအေပၚ အေလးထားမည္။<br /><br /><b><span style="color: #741b47;">ရိုးရိုးႀကီး လက္ေတြ႕က်က်လုပ္ေဆာင္ၿပီး အခ်စ္ကိုေဖာ္ညႊန္းပါေသာ္လည္း... ေယာက်ၤားမ်ားသည္ကား ဆန္းဆန္းကေလးမ်ား၊ ခ်ြဲႏြဲ႔ႏြဲ႕ကေလးမ်ားကို ႏွစ္သက္ေလသား မေျပာတတ္ပါ။</span></b><br /><b><span style="color: #741b47;">စာလည္းဖြဲ႕တတ္ပါတယ္၊ သိပ္ကိုဖြဲ႕တတ္ပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားကလည္း ေျပာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ႔္ မေျပာတာေလ။ က်န္သူေတြေတာ႔ မသိဘူး၊ ကိုယ္ေတာ႔ မေျပာဘူး။ ပ်င္းလို႔ရယ္၊ စိတ္မရွည္လို႔ရယ္၊ ေလအကုန္မခံခ်င္လို႔ရယ္၊ ရွက္လို႔ရယ္၊ ေမာလို႔ရယ္။ အလုပ္ေတြမ်ားရတဲ႔အထဲ၊ ပိုစ္ေတြေရးရတဲ႔အထဲ.. ဒါေတြမေျပာႏိုင္ပါဘူးေတာ္.. တကထဲ။ ေလကုန္ခံမယ္႔ အစား စာရြက္ေပၚကစာလုံးကေလးေတြနဲ႔ပဲ ေျပာခ်င္တာ.. အဲသလို။ </span></b><br /><br /><br />ရံဖန္ရံခါတြင္ ခ်စ္သူဘက္မွ ေသြးသားေဆြမ်ိဳးမ်ားက မိမိအေပၚ ႏွိမ့္ခ်ျခင္း စကားတင္းေၿပာခံရျခင္းမ်ာၾကံဳမည္။ သို႔ရာတြင္ အံဩေလာက္ေအာင္ မိမိ၏ သေဘာထားကို ျပသႏို္င္မည္။<br /><br /><b style="color: #741b47;">ဒါႀကီးက စိတ္ပ်က္စရာႀကီးပါလား................</b><br /><br /><br />ဤရာသီဖြား အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ဆန္းသစ္သည့္ အေတြ႕အၾကံဳကို လိုလားေသာ ႏွလံုးသားကို ပိုင္ဆုိင္သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ႏွလံုးသားၾကား အၿမဲဒြဟျဖစ္တတ္၊ ေတြေဝတတ္သည္။ ေမတၱာတရားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စိတ္ဓာတ္ တက္လြယ္ က်လြယ္သည္။ မိမိႏွလံုးသားသည္ သူတစ္ပါးအေပၚ အဆင္ေၿပခ်မ္းေၿမ့ ေအးခ်မ္းျခင္းကို ေပးလိုသည္။ ဤရာသီဖြားမ်ား၏ ေမတၱာအေပၚ ထားရွိေသာ ဒႆနသည္ အလြန္တရာ တန္ဖိုးၾကီးေသာ ေပးဆပ္ျခင္းႏွင့္ လိုက္ေလ်ာျခင္း၊ တစ္ပါးသူအေပၚ ေလးနက္စြာ ဆက္ဆံျခင္း သစၥာ တည္ၿမဲျခင္းတို႔ ေပါင္းစည္းေသာအရာ တစ္ခုျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။<br /><br /><br /><b style="color: #741b47;">အြမ္... ဒါပဲ၊ ဒါပဲတဲ႔... တန္းလန္းႀကီးပါလားေနာ္..</b><br style="color: #741b47;" /><b style="color: #741b47;">အိပ္တာပဲ ေကာင္းတယ္။</b><br style="color: #741b47;" /><b style="color: #741b47;">&nbsp;း)</b><br style="color: #741b47;" /><b style="color: #741b47;">ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ အေနနဲ႔ပါရွင္.. </b><br style="color: #741b47;" /><b style="color: #741b47;">အားလုံးပဲ.. မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည္႔စုံေသာ ညခ်မ္းေလးျဖစ္ပါေစရွင္။ </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-5015353967791064817?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-29839629517149417622011-01-05T02:21:00.000-08:002011-01-05T02:21:48.652-08:00ဆရာစိန္၀င္း ပုတီးကုန္းက..<br />ပန္းနဲ႔လိပ္ျပာ..ဆိုတ႔ဲ<br />သိပ္လွတဲ႔ အခ်စ္ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ကို..<br />စပ္ဆိုဖူးပါတယ္ရွင္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TSRE15WQPdI/AAAAAAAAAOo/9Yf81Tese_M/s1600/funphoto10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TSRE15WQPdI/AAAAAAAAAOo/9Yf81Tese_M/s640/funphoto10.jpg" width="640" /></a></div><div style="color: #741b47;"><br /></div><div style="color: #073763;">ပန္းရိပ္မွာ</div><div style="color: #073763;">လြမ္းလိပ္ျပာ၀ဲ...</div><div style="color: #073763;"><br /></div><div style="color: #073763;">အနုသယလမ္းမွာ</div><div style="color: #073763;">သမုဒယပန္း မေခၽြသာေတာ႔</div><div style="color: #073763;">ေ၀ဒနာ၀တ္ရည္ျဖစ္ပါလို႔</div><div style="color: #073763;"><br /></div><div style="color: #073763;">သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္းေတြနဲ႔</div><div style="color: #073763;">ယစ္မူးတြယ္တာ နမ္းရိႈက္ေနဆဲမွာပဲ..</div><div style="color: #073763;">အခ်စ္ရယ္........</div><div style="color: #073763;">ရင္ထဲမွာေတာ႔ </div><div style="color: #073763;">ကၽြမ္းျမိဳက္ေၾကကြဲ...</div>တဲ႔..<br /><br />အဲ႔ဒီကဗ်ာေလးဟာ အျခားေသာ ဆရာစိန္၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ ကဗ်ာေတြလိုပဲ<br />က်မရဲ႕ ရင္ကို ခုရြယ္ထိ လႈပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္..<br /><br />သူ႕ကဗ်ာေလးကိုဖတ္ၿပီး<br />က်မရင္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ႔..<br />"ပန္းဘ၀" ဆိုတဲ႔ <br />ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို<br />ခံစားၾကည္႔ၾကပါရွင္...<br /><br /><br /><br /><div style="color: #741b47;">{{ လိပ္ျပာေတာမွာ..</div><div style="color: #741b47;">ပန္းရယ္ကစိတ္ေစာ...</div><div style="color: #741b47;"><br /></div><div style="color: #741b47;">သမုဒယလမ္းမွာ</div><div style="color: #741b47;">အႏုအရြ မလွမ္းႏိုင္ေတာ႔</div><div style="color: #741b47;">တိတ္တခိုးေၾကြကာ ႏြမ္းပါလို႔</div><div style="color: #741b47;"><br /></div><div style="color: #741b47;">သံေယာဇဥ္ အမွ်င္သစ္ေတြနဲ႔</div><div style="color: #741b47;">ယစ္မူးတြယ္တာ နမ္းရိႈက္ပါမလားရယ္လို႔..</div><div style="color: #741b47;"><br /></div><div style="color: #741b47;">အခ်စ္ရယ္...</div><div style="color: #741b47;">ရင္ထဲမွာေတာ႔..</div><div style="color: #741b47;">လြမ္းလိႈက္ေၾကကြဲ...}}}}</div><div style="color: #741b47;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2983962951714941762?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-14372838127247572562010-12-28T10:38:00.000-08:002010-12-28T10:42:29.450-08:00<div style="color: #8e7cc3;">အျပင္မွာ ေလျပင္းမုန္တုိင္းတို႕ တိုက္ခတ္ေနၾကသည္၊</div><div style="color: #8e7cc3;">ေခါင္းေလာင္းသံတို႔က ဆူညံလြန္းသျဖင့္ ညငွက္တုိ႔ပင္ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကကုန္သည္၊</div><div style="color: #8e7cc3;">ေကာင္းကင္သည္ အနီေရာင္ရဲရဲ မီးခိုးမ်ားကို ပန္းပြင့္အသြင္ေဖာ္က်ဴးလွ်က္၊</div><div style="color: #8e7cc3;">ေျမျပင္ေပၚတြင္လည္း ႏွင္းခဲတို႔သည္ ေဖြးေဖြးျဖဴလွ်က္ ရွိၾကကုန္သည္။</div><div style="color: #38761d;"><br /></div><div style="color: #38761d;">မီလင္းဖိုထဲမွ ထင္းခဲမ်ား မီးေလာင္ကၽြမ္းသံ တို႔သည္</div><div style="color: #38761d;">ကၽြႏ္ုပ္ရင္ထဲက ေလာင္ကၽြမ္းျပာက်သံတို႔ကို မမွီႏိုင္၊</div><div style="color: #38761d;">သခင့္ေမြးေန႔ေတာ္အမွီ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလာေသာ ခ်စ္သူ႔သ၀ဏ္လႊာက</div><div style="color: #38761d;">ကၽြနု္ပ္ရင္ကုိ လြမ္းဆြတ္မႈမ်ားျဖင့္ အဖန္ဖန္သုတ္လိမ္းလွ်က္ ရွိၾကကုန္သည္။</div><div style="color: #a64d79;"><br /></div><div style="color: #a64d79;">စိတ္ဆိုသည္မွာ အသြားအျပန္ ရွိေကာင္းရွိေသာ္ျငားလည္း</div><div style="color: #a64d79;">အခ်စ္ဆိုသည္မွာ အသြားအျပန္ ရွိခ်င္မွ ရွိလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။</div><div style="color: #a64d79;">အခ်စ္သည္ အသြားအျပန္ရွိခံ႕မည္ဆိုပါက ...</div><div style="color: #a64d79;">ကၽြႏု္ပ္ကို ခ်စ္ခင္စုံမက္သူတိုင္းကို ျပန္လည္စုံမက္ရေပေတာ႔မည္။</div><div style="color: #a64d79;">ယခုေတာ႔.. သူတို႔ကို ေမာင္ရင္းႏွမစိတ္ထက္ မပိုခဲ႔။</div><div style="color: #a64d79;">ထို႔ထက္ပို၍.. ကၽြႏ္ုပ္ႏွလုံးသားတစ္စုံက ....</div><div style="color: #a64d79;">တစ္ေယာက္ေသာသူထံမွ.. ဘယ္ေတာ႔မွ မရ ႏိုင္မည္႔ </div><div style="color: #a64d79;">အၾကင္နာမ်ားအား ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တ ေနခဲ႔ၿပီ။</div><br /><div style="color: #38761d;">အခ်စ္၏ အၾကြင္းအက်န္ျဖစ္ကုန္ေသာ သံေယာဇဥ္ တစ္ပိုင္းတစ္စျဖစ္သည္႔</div><div style="color: #38761d;">ခ်စ္သူ၏... သနားျခင္းသက္သက္သာျဖစ္သည္႔ အၾကင္နာမ်ားသည္..</div><div style="color: #38761d;">အကၽြႏု္ပ္အား နာက်င္ျခင္းေ၀ဒနာကို ပိုမိုခံစားေစပါသည္။</div><div style="color: #38761d;">ကၽြႏ္ုပ္အား.. မခ်စ္ႏိုင္၍ သနားၾကင္နာျခင္းထက္စာလွ်င္....</div><div style="color: #38761d;">ခ်စ္သူ၏ မုန္းတီးျခင္း သို႔မဟုတ္... ေမ႔ေပ်ာက္သြားျခင္းကို ပိုမိုေတာင့္တ မိေလသည္။</div><br /><div style="color: #b45f06;">အျပင္မွာ ေလျပင္းမုန္တိုင္းတို႔ ဆိတ္ျငိမ္သြားခဲ႔ၿပီ၊</div><div style="color: #b45f06;">ေခါင္းေလာင္းသံတို႔လည္း တိတ္ဆိတ္သြားခဲ႔ၿပီ၊</div><div style="color: #b45f06;">ေကာင္းကင္သည္လည္း နံနက္ခင္းကို ခရီးဦးျပဳရန္ ပန္းႏုအေရာင္မ်ားကို ၾကဲခ်ထားလိုက္ၿပီ</div><div style="color: #b45f06;">ငွက္ငယ္ကေလးမ်ားကလည္း ေတးသီခ်င္း သီဆိုစျပဳေလၿပီ၊</div><div style="color: #b45f06;">ျပဴတင္းေပါက္မွ အလင္းေရာင္မွိန္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႕က ကၽြႏ္ုပ္အိပ္ရာေပၚသို႔ ထိုးဆင္းလာၿပီ။</div><div style="color: #b45f06;">ယေန႔သည္ မေန႔က အတိုင္းကဲ႔သို႔ပင္...။</div><div style="color: #76a5af;"><span style="font-size: x-small;"><br /></span></div><div style="color: #76a5af;"><span style="font-size: x-small;">ကၽြႏ္ုပ္သည္ကား ခ်စ္သူ ျပန္မလာမည္႔လမ္းကို ေမွ်ာ္ေငးရင္း</span></div><div style="color: #76a5af;"><span style="font-size: x-small;">မ်က္လုံးတို႔ ရီေ၀စုိမြတ္လွ်က္ ရွိပါေတာ႔သည္ တကား။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1437283812724757256?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-46844250300721519502010-12-24T12:39:00.000-08:002010-12-24T12:39:18.347-08:00<div style="text-align: right;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUD2EZ-TEI/AAAAAAAAAOQ/B1KqN3oZhU4/s1600/bohe.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUD2EZ-TEI/AAAAAAAAAOQ/B1KqN3oZhU4/s320/bohe.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">ညေနခင္း</span> ေကာင္းကင္မွာ ပုဇြန္ဆီေသြး ခပ္ေရးေရး ထင္လာျပီ။ ေရဘဲေလးေတြ က်က္စားတတ္တ႔ဲ၊ ကန္ပတ္လည္မွာ ကုကၠဳိပင္ေတြ စီတန္းေပါက္ေနတဲ႔၊ ကုကၠိဳသီးထုတဲ႔ ကေလးတစ္သိုက္ ေဆာ့ကစား ေနတတ္တဲ႔ ကန္ႀကီးေနာက္နားက အိမ္တစ္လုံးရဲ႕ ၀ရံတာေပၚမွာ လူနွစ္ေယာက္။ ထိုလူနွစ္ေယာက္၏ ေရွ႕ စားပြဲေပၚမွာ ပုလင္းတစ္လုံး၊ ေရခဲဗူးတစ္ဗူး၊ ဖန္ခြက္နွစ္ခြက္ႏွင္႔ ေျမပဲေလွာ္ ပန္းကန္တစ္လုံး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ေယာက္က အသားျဖဴျဖဴ ဆံပင္ပါးပါး၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ အရပ္ရွည္ရွည္ မ်က္မွန္တပ္ထားသူ။ ဒီေန႔ကေတာ့ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ အတိုင္း တိုက္ခတ္ၿမဲ ေလျပင္းရဲ႕စည္းခ်က္ေတြနဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီ ယိမ္းႏြဲ႕ ကခုန္ေနတဲ့ ကန္အထက္ဘက္က ၀ါးရုံေတာနဲ႔ ျမက္ရွည္ပင္ေတြရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖမႈကို သူတို႔နွစ္ဦး ေငးေမာ ခံစား ေနၾကရင္းက………………</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟိုတုန္းကေတာ႔ အဲဒီ ျမက္ရွည္ပင္ေတြနားမွာ ငန္းျဖဴႀကီးေတြ ရွိေနတတ္တယ္ဗ်” အသားျဖဴျဖဴ ဆံပင္ခပ္ပါးပါးလူက ေျမပဲေလွာ္ အနည္းငယ္ လွမ္းယူရင္း ေျပာလိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“မမွတ္မိစရာလားဗ်ာ… ။ ငန္းျဖဴႀကီးေတြရယ္၊ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရယ္၊ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ရယ္ေလ…”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မ်က္မွန္ႏွင္႔လူက ခပ္ၿပဳံးၿပဳံး ေျပာလိုက္သည္။ ဆံပင္ပါးပါးႏွင္႔လူ၏ မ်က္လုံးမ်ားက ရုတ္ခ်ည္း ရီေ၀သြားသည္။ မ်က္မွန္ႏွင္႔လူက အလိုက္မသိစြာ ဆက္ေျပာလိုက္သည္..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က လူပ်ိဳေပါက္ေပါ႔ဗ်ာ။ ကုကၠိဳသီးထုတဲ႔ အုပ္ထဲလည္းပါ လိုက္တာပဲ။ ကန္စပ္က ေျမေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ကို တုတ္နဲ႔ထိုးျပီး ေရပိုးေကာင္ေလးေတြကို ကေလာ္ထုတ္ေနတတ္တဲ႔ အုပ္စုထဲလည္း ပါလိုက္တာပဲ။ ကန္ေဘာင္ေပၚမွာ ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းပုံစံနဲ႔ လႈပ္လီလႈပ္လဲ႔ လမ္းသလားေနတဲ႔ အပ်ိဳတစ္သိုက္ကို ေငးေမာတဲ႔အဖြဲ႕ထဲလည္း ပါလိုက္တာပဲဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ကေတာ႔ ေရကန္အထက္ ၀ါးရုံေတာနားက ျမက္ခင္းစိမ္းေပၚမွာ ရွိေနတတ္တယ္။ ခင္ဗ်ား ခ်စ္သူက ေတာ္ေတာ္လွတာပဲဗ်။ သူ႔ရဲ႕ဆံပင္ေတြက ေနေရာင္ေအာင္မွာ အေရာင္ေတာက္ ေနသလိုပဲ။ သူ႔ရဲ႕ ငန္းႀကီးေတြကလည္း သိပ္လွတယ္။ ေရႊအိုေရာင္ ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ နႈတ္သီးကိုေမာ႔၊ အေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႔ျပီး တဖ်တ္ဖ်တ္ ခါလိုက္လိုက္ရင္ေတာ့ျဖင့္ အို…တိမ္ေတာက္တဲ့ ညေနခင္းဟာေလ ရွိတာထက္ ပိုျပီး ၀င္းလက္သြားသလို ခံစားရတယ္”။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အင္းေပါ႔ဗ်ာ… ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘိုဟီးမီးယန္းေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပပါဦးဗ်၊ ခင္ဗ်ား ဟိုမွာ ေက်ာင္းတက္တုန္းက အပို၀င္ေငြရေအာင္ အလုပ္သြားလုပ္တုန္းက ဘိုဟီးမီးယန္းေတြရဲ႕ ကလပ္ႀကီး အေၾကာင္းေလ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆံပင္ပါးပါးနွင္႔လူက သူစမိသည္႔ စကားလမ္းေၾကာင္းကို သိသိသာသာလႊဲပစ္လိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေအးဗ်ာ… အဓိက ကေတာ႔ ကမၻာ႔ထိပ္ထိပ္ႀကဲ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ရဲ႕ ေတာႀကီး တစ္ခုထဲမွာ အေဆာက္အဦး ေကာင္းေကာင္းေတြ ေဆာက္ၿပီး မိန္းမေတြနဲ႔ ေ၀းရာေနရာကို ေခတၱေရွာင္ပုန္းတဲ႔ ေနရာလို႔လဲ ဆိုလို႔ရတယ္။ ၁၉၆၀ျပည့္ႏွစ္ေတြရဲ႕ ဟိုဖက္မွာေတာ႔ ကလပ္အသင္း၀င္သူေတြက လူျဖဴေတြခ်ည္းပဲေလ။ က်ဳပ္အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ ကာလတုန္းက အဂၤလန္နဲ႔ ကေနဒါက အသင္း၀င္ ငါးေယာက္စီ ရွိတယ္၊ က်န္တာေတြက မေကာင္းတတ္လို႔ ထည္႔ထားတဲ႔ ဖိလစ္ပိုင္၊ ဘာျမဴဒါ၊ အိႏိၵယ၊ ေဟာင္ေကာင္၊ ဘဟားမား၊ ဂ်ပန္စတဲ႔ လူျဖဴ မဟုတ္တာေတြ တစ္ေယာက္စီ ထည္႔ထားေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ၊ အာဖရိကန္ ေခါင္းေဆာင္သုံးေယာက္ ထည္႔ထားေပးတယ္ဗ်ာ၊ က်န္တာေတြက သူတို႔ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒီအေနာက္နိုင္ငံသားေတြ မိန္းမေတြကို သိပ္ဦးစားေပးတယ္လို႔ ပုံဖမ္းထားေပမယ္႔လည္း မိန္းမေတြတစ္ေယာက္မွ ၀င္ခြင္႔မရတဲ႔ ေနရာလို႔လဲ ဆိုလို႔ ရတာေပါ႔ဗ်ာ။ လူၿပိန္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ပဲ စဥ္းစားၾကည္႔ဗ်ာ.. မိန္းမေတြကို သိပ္ဦးစားေပးတယ္ဆိုၿပီး အဲဒီတိုင္းျပည္က မိန္းမေတြဟာ ၁၉၆၀ ဒီဘက္ပိုင္းမွ မဲေပးခြင္႔ ရွိလာတယ္၊ ပစၥည္းဥစၥာ ပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ရွိတယ္။ ဘယ္႔နွယ္ဗ်ာ.. မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ခ်ိန္းဆိုၿပီးေရာက္လာလို႔ ကားတံခါးေလးကိုဖြင္႔ေပးရုံနဲ႔၊ ျခဳံလႊာေလးရုံေပးရုံနဲ႔ အဲဒီ လူျဖဴတစ္ေယာက္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္း ျဖစ္ရိုးလား၊ မိန္းမေတြကို ဦးစားေပးတယ္ ျဖစ္ရိုးလား”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ခင္ဗ်ား ခရုသင္းေတာင္ စြဲပစ္လိုက္ခ်င္ေသးလား.. ဟုတ္လား”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟားဟား… ေအးဗ်ာ၊ က်ဳပ္ေတြ႔လိုက္တဲ႔ မိန္းမတိုင္းကလဲ လူျဖဴမွလူျဖဴ၊ လူျဖဴမဟုတ္ရင္ ေယာက္်ား မဟုတ္ေတာ႔တဲ႔ အတိုင္းပဲ။ အဲ…. လူျဖဴမွ လူထင္တတ္တဲ႔မိန္းမေတြရဲ႕ အထင္ႀကီးခံရဖို႔အတြက္ေတာ႔ ခရုသင္းေတာ႔ မစြဲလိုက္ ပါရေစနဲ႔ဗ်ာ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူ႔ခ်စ္သူက သူ႔ကိုပစ္ၿပီး လူျဖဴတစ္ေယာက္ေနာက္ လိုက္သြားလို႔ ယခုခ်ိန္ထိ မခံမရပ္ျဖစ္ေနေသာ၊ ေျခာက္ကပ္ကပ္ ရယ္သံျဖင္႔ တမင္လုပ္ရယ္ေနေသာ မ်က္မွန္နွင္႔လူကို ဆံပင္ပါးပါးနွင္႔လူက သေဘာက်ၿပီး ၾကည္႔ေနသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မ်က္မွန္နွင္႔လူက စကားကို ျပန္ဆက္လိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“မိန္းမေတြကို သိပ္ဦးစားေပးတယ္ဆိုတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာေတာင္ မိန္းမေခါင္းေဆာင္ေတြ ေပၚထြက္လာတာ သိပ္မရွိဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိတဲ႔ အတိုင္းပဲေလ။ မိန္းမေတြကို ဦးစားေပးလွပါခ်ည္ရဲ႕လို႔ ေအာ္ဟစ္မေနတဲ႔ အေရွ႕တိုင္းျပည္အခ်ဳိ႕မွာပဲ မိန္းမ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေပၚေပၚလာၾကတာ မဟုတ္လား။ အေနာက္နိုင္ငံေတြရဲ႕ အခ်ိဳ႕ေဂါက္ကလပ္ေတြမွာ ဆိုရင္လည္း အခုခ်ိန္ထိ မိန္းမအသင္း၀င္ေတြကို လက္မခံဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳး ေယာက္်ားမ်ားသာ ဆိုတဲ့ ကလပ္ေတြ အေမရိကန္မွာ တည္ရွိေနတာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ ေက်ာ္ ရွိေနၿပီ။ က်ဳပ္ အလုပ္လုပ္ခဲ႔တဲ႔ ဘိုဟီးမီးယန္း ကလပ္ထဲလဲ မိန္းမတစ္ေယာက္မွ ေျခခ်ခြင္႔မရွိဘူး”</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUEe48QjgI/AAAAAAAAAOY/i-BMHXs4quE/s1600/bohe_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUEe48QjgI/AAAAAAAAAOY/i-BMHXs4quE/s1600/bohe_1.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“သူတို႔လည္း မိန္းမေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ႔ေနရာမွာ နားေအးပါးေအး ခဏသြားေနခ်င္တယ္နဲ႔ တူတယ္”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟားဟား.. ဒါေပမယ္႔ က်ဳပ္တို႔ ေယာက္်ားေတြစကားမ်ားရင္ မိန္းမေတြ လိုက္မမီဘူး ထင္တယ္ဗ်။ ဒါနဲ႔… သူတို႔ရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ေလးရပ္(four freedoms) က ဘာလဲသိလား”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေျပာပါဦး”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆံပင္ပါးပါးနွင္႔လူက ဖန္ခြက္ကို အသံျမည္ေအာင္ လႈပ္ခတ္ၿပီး ေမးလိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">o “ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ႔ အသုံးအနႈန္းနဲ႔ သေဘာသဘာ၀ကို လြတ္လပ္စြာ ဆန္႔က်င္ႏိုင္မႈနဲ႔ ကလန္ကဆန္လုပ္ၿပီး ေျပာဆိုနိုင္တဲ႔ လြတ္လပ္မႈတစ္ခု၊</div><div style="text-align: justify;">o အရစ္တိုကေရစီကို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္နိုင္မႈ၊</div><div style="text-align: justify;">o စားပြဲထုိးေတြကို လြတ္လပ္စြာ တစ္ပ္ပိုက္ဆံ မေပးရမႈနဲ႔</div><div style="text-align: justify;">o မိန္းမေတြကို ေၾကာက္ရျခင္း အျဖစ္ေတြကေန လြတ္ေျမာက္နိုင္မႈေတြပဲ”ဗ်</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ႀကံႀကံဖန္ဖန္ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားကိုက်ေတာ႔ လူျဖဴမဟုတ္ဘဲ အဲဒီကလပ္ထဲ အလုပ္ခန္႔ထားတာပဲလား”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ခုိင္းဖတ္ေလဗ်ာ။ အဲဒီမွာဂ်ပန္ေတြကိုလည္းခုိင္းထားတယ္ဗ်ာ၊ ေရႊေရာင္ၾကက္ဆံက်စ္ေတြနဲ႔ တန္ဆာဆင္ထားတဲ႔ အျဖဴေရာင္အကီ်ၤ၀တ္ေတြနဲ႔ ဂ်ပန္ထမင္းခ်က္ေတြက လူ ၇၀၀ ဆန္႔တဲ႔ ထမင္းစားခန္းႀကီးရဲ႕ ပတ္ပတ္လည္မွာ ေရပူေရေအးကပ္ဖို႔ အဆင္သင္႔ ေစာင္႔ေနရတာဗ်။ ေနာက္ၿပီးဖိလစ္ပိုင္ေတြရွိတယ္ဗ်ာ၊ ခိုင္းထားခံရသူေတြေလ။ ၉၉% ေလာက္ေသာ အသင္း၀င္ေတြကသာ လူျဖဴေတြေပမယ္႔ အလုပ္သမား တ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္က လူျဖဴ မဟုတ္သူေတြေလ။ ခင္ဗ်ားသိလားဗ်.. ဒီကလပ္ထဲကို သူတို႔ လူျဖဴေရေပၚဆီ အထက္တန္းလႊာေတြ ၀င္နိုင္ဖို႔ကို ၁၅နွစ္ ေစာင္႔ရတယ္။ က်ဳပ္အလုပ္လုပ္စဥ္အခ်ိန္တုန္းက ၀င္ေၾကးက ေဒၚလာတစ္ေသာင္းနဲ႔ လစဥ္ေၾကးက ေဒၚလာတစ္ရာ႔နွစ္ဆယ္တဲ႔”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“သူတို႔တတ္နိုင္မွာပါ ဂုတ္ေသြးစုပ္ေတြပဲေလ။ အခြန္ထမ္းလူတန္းစားေတြဆီက အခြန္ေတြယူလာၿပီး ျငိမ္႔ေနတာလည္း ျဖစ္မွာေပါ႔၊ ဒါနဲ႕ အသင္း၀င္ေတြက ဘယ္လိုလူမ်ိဳးေတြလဲ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အေမရိကန္နိုင္ငံရဲ႕ ထိပ္ထိပ္ႀကဲစီးပြားေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဘဏ္လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ေဆးပညာေလာကကလူေတြ၊ ထိပ္တန္းစာေရးဆရာေတြ၊ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ပညာေရးေလာကက ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ေတြ စသျဖင္႔ဗ်။ အသင္း၀င္တိုင္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အကုန္ေတာ႔ ဘယ္သိမလဲဗ်ာ။ ဒီကလပ္ထဲမွာ ေႏြရာသီအခ်ိန္ေတြ တစ္ပတ္တန္သည္ နွစ္ပတ္တန္သည္ ေတာထဲကစခန္းေတြမွာ လာအပန္းေျဖၾကခ်ိန္မွာ ေဟာေျပာပြဲေတြ၊ ကဗ်ာရြတ္ပြဲေတြ၊ ဇာတ္ေတြလဲ ကၾကေသးတယ္။ အဲလိုအခ်ိန္ေတြမွာ စီးပြားေရးနဲ႔သက္ဆိုင္တာေတြ အခ်င္းခ်င္း မေဆြးေႏြးၾကရဘူး၊ စီးပြားေရးအခြင္႔အလမ္းအတြက္ လမ္းမေဖာက္ရဘူးဆိုတဲ႔ စည္းကမ္းေတြေတာ႔ ခ်မွတ္ထားတယ္။ သူတို႔ ေျပာေျပာေနတာကေတာ႔… ဘာတဲ႔… အင္းမွတ္မိၿပီ၊ “Weaving Spiders come not here” ဆိုတာပဲဗ်။ အသင္း၀င္အခ်င္းခ်င္း ေတြ႕တဲ႔အခါမွာ ဘိစနက္ကဒ္ေတြ မလဲလွယ္ရဘူးဆိုတဲ႔ စည္းကမ္းရွိေပမယ္႔ ဘယ္ေလာက္ လိုက္နာနိုင္ၾကမလဲ။ ဒီအသင္းထဲ၀င္ၿပီဆိုမွေတာ႔ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ႔ အဆက္အသြယ္ တစ္ခုခုအတြက္ ဒါမွမဟုတ္ ဘိုဟီးမီးယန္းတစ္ေယာက္ ဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ပုဒ္ တစ္ခုအတြက္ ၀င္ၾကတာပဲေလ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မ်က္မွန္ႏွင့္လူက ေရခဲညွပ္ျဖင့္ ေရခဲတစ္တုံးကို ဖန္ခြက္ထဲ ပစ္ထည္႔လိုက္ကာ စကားဆက္ေျပာသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ကလပ္အေဆာက္အဦးႀကီးကလည္း ခမ္းနား ႀကီးက်ယ္လိုက္ေလျခင္း။ ဇီးကြက္ရုပ္က သူတို႔ရဲ႕ သေကၤတေပါ႔ဗ်ာ၊ ၀င္းအ၀င္၀မွာ ထုလုပ္ထားတယ္။ အထဲမွာလည္း လူ ၇၅၀ ေလာက္ဆန္႔တဲ႔ ရုပ္ရွင္သီေရတာႀကီးေတြ၊ ျပတိုက္ေတြ၊ အႏုပညာျပခန္းေတြ၊ အႏွစ္ႏွစ္အလလက စုထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းတန္ဖိုးႀကီး အ၀တ္အစားေတြထားတဲ႔ အခန္းႀကီးေတြ၊ စုံလို႔ပဲဗ်။ က်ဳပ္အႀကိဳက္ဆုံးကေတာ႔ နွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ သက္တမ္းရွိတဲ႔ ေလဒီအိုင္းရစ္ ဆိုတဲ႔ မာမီရုပ္ႀကီးပဲ။ ၁၉၁၄ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက အီဂ်စ္ သုေတသနပညာရွင္ ဂ်ယ္ရမိုင္းရာလင္႔ခ်္ ဆိုတဲ႔လူက ကလပ္ကို မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ လွဴထားတာေလ။”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မ်က္မွန္ႏွင္႔လူက ေမာသြားသျဖင္႔ သက္ျပင္းရိႈက္ၿပီး ဖန္ခြက္ကို ေမာ႔ခ်လိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေျမပဲေလွာ္တစ္ဆုပ္ ေကာက္ယူကာ အသံျမည္ေအာင္ ၀ါးေနလိုက္သည္။ ဆံပင္ပါးပါးႏွင္႔လူကေတာ႔ မ်က္မွန္ႏွင္႔လူ ေျပာေသာ ေရာက္တတ္ရာရာ အေၾကာင္းမ်ားကို၊ ျငီးေငြ႔ျခင္းကင္းစြာ နားေထာင္ေနရင္း တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ ေမာ႔ခ်ေနတတ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ညေနေစာင္းကတည္းက ၀ရံတာေပၚမွာ ငုတ္တုပ္ထိုင္ျပီး စကားတေျပာေျပာႏွင္႔ ရွိေနတတ္ေသာ ထိုသူႏွစ္ဦးကို လွပေသာ ေႏြညမ်ား၊ မိုးရိပ္ကင္းစင္ေသာ မိုးညမ်ား၊ ႏွင္းေငြ႔ေ၀ေသာ ေဆာင္းညတိုင္းလိုလိုမွာ ေတြ႔ရတတ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">thanlwin ဒီစကား၀ိုင္းမွာ မ်က္မွန္နဲ႕လူက အၿမဲတေစ စကားမ်ားမ်ား ေျပာဆိုဦးေဆာင္ၿပီး၊ ဆံပင္ပါးပါးနဲ႔လူက ထာ၀စဥ္လိုလို ၿငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ေလ့ ရွိသည္။ အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာသည္ႏွင္႔အမွ် စကား၀ိုင္း ပိုင္ရွင္တို႔၏ မ်က္ႏွာျပင္ေပၚက အေရးအေၾကာင္းေတြက ပိုမိုၿပီး ထင္ရွားလာသည္။ သူတို႔၏ သြားမ်ားကလည္း ပိုၿပီး ၀ါထိန္လာသည္။ အထူးသျဖင္႔ ဆံပင္ပါးပါးႏွင့္လူ၏ မ်က္ႏွာသြင္ျပင္က တျဖည္းျဖည္း ေဖာသြပ္လာသည္။ မ်က္လုံးမ်ားက အရင္ကထက္ပိုၿပီး အေရာင္ကင္းမဲ႔လာသည္။ ထိုသူက ၀ရံတာေပၚမွ ေရကန္ႀကီးဘက္ကို မ်က္နွာမူၿပီး အၿမဲလိုလို ထိုင္တတ္သည္။ ဒီေနေတာ့ အရင္ေန႔ေတြထက္ ပိုၿပီး ေရကန္ႀကီးဘက္ကို မၾကာခဏ သူ ေငးႀကည္႔ေနသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သက္ျပင္းကို ေလးတဲြ႕စြာခ်ကာ အိပ္မက္မက္ေနသူပမာ စကားကို တစ္ခြန္းခ်င္းစီ ေျပာလိုက္သည္။</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUEplpo0vI/AAAAAAAAAOc/ZDpTezC6oUE/s1600/bohe_2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUEplpo0vI/AAAAAAAAAOc/ZDpTezC6oUE/s1600/bohe_2.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“သူ.....ေသဆုံးသြားတဲ႔ ေနာက္ပိုင္း သူ႔ရဲ႕ ငန္းျဖဴႀကီးေတြကို တူေတြ၊ တူမေတြက ဆက္လက္ ထိန္းေက်ာင္းခဲ႔တယ္။ အရင္တုန္းကေတာ႔ သူ ဒီကန္ႀကီးေပၚမွာ ငန္းလာေက်ာင္းတဲ႔ ညေနေတြဟာ က်ဳပ္တို႔ အတြက္ေတာ႔ ေရႊေရာင္ညေနခင္းေတြေပါ႔ဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ၾကတယ္ေလ။ သူ.....မရွိေတာ႔တဲ႔ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႔ သူ႔ရဲ႕ တူ၊ တူမေတြ လက္ထဲမွာ ငန္းျဖဴႀကီးေတြဟာ တစ္ေကာင္ၿပီး တစ္ေကာင္ ေသဆုံးသြားၾကတယ္။ ေသဆုံးသြားတဲ႔ ငန္းျဖဴႀကီးေတြနဲ႔အတူ က်ဳပ္ရဲ႕ ဘ၀တစ္ခုလုံးလည္း တျဖည္းျဖည္း ပဲ႔ေၾကြလာရာကေန ေသဆုံးေနခဲ႔တာေပါ႔ဗ်ာ..။”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေအးဗ်ာ… တစ္ရပ္ကြက္ထဲသားေတြဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးခရီးကို က်ဳပ္လိုက္ပို႔ လိုက္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား လိုက္မပို႔ဘူး မဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ားခ်စ္သူက ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာေတာင္ လွတုန္းပဲ…။ သူ႔ကို တစ္ကုိယ္လုံး အျဖဴေရာင္ ဆင္ျမန္းေပးထားၾကတယ္။ သူ႔ကိုယ္ေပၚမွာလည္း နွင္းဆီျဖဴေတြနဲ႔ေလ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဘယ္လို စိတ္ခြန္အားမ်ိဳးနဲ႔ က်ဳပ္ခ်စ္သူရဲ႕ ေနာက္ဆုံးခရီးကို လိုက္ႏိုင္မလဲဗ်ာ။ အဲဒီေန႔က က်ဳပ္လူမွန္း မသိလိုက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူသူေတြ တိတ္ဆိတ္တဲ့အခါမွာေတာ႔ သူလဲေလ်ာင္းရာ ေနရာေလးမွာ ေန႔စဥ္လိုလို သြားၿပီး က်ဳပ္မ်က္ရည္ေတြကို က်ဳပ္အျပည့္အ၀ စားသုံးခဲ႔တယ္”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“လူဆိုတာ ေသမ်ိဳးခ်ည္းပဲလို႔ ခင္ဗ်ားကို ေျဖသိမ္႔ရမလား၊ က်ဳပ္မေျဖသိမ္႔တတ္ဘူးဗ်ာ၊ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ကုိယ္လုံး နာက်င္မႈေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔ေလ။ ဒီလိုနဲ႔ ခင္ဗ်ားလည္း နာက်င္မႈေတြကို ကုစားရင္း က်ဳပ္လို အရက္စြဲလာတယ္ေပါ႔… ဟုတ္လား”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အလိုက္ မသိတတ္လြန္းစြာ ေျပာေနေသာ မ်က္မွန္ႏွင့္လူကို ဆံပင္ပါးပါးႏွင္႔လူက ေဗြမယူနိုင္ေတာ႔။ တစ္ကယ္ေတာ႔ သူခ်စ္ဖူးခဲ႔သူ ေငြငန္းပိုင္ရွင္ မိန္းကေလးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ခံစားရသမွ်ကို နားေထာင္ေပးမည္႔သူက မ်က္မွန္ႏွင္႔လူ တစ္ဦးထဲသာရွိသလို၊ မ်က္မွန္နွင္႔လူ၏ ေက်ာင္းသြားတက္စဥ္တုန္းက ႀကဳံေတြ႔လာရေသာ ဘိုဟီးမီးယန္းမ်ား အေၾကာင္းကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နားေထာင္ေပးမည္႔ သူကလည္း ဆံပင္ပါးပါးႏွင္႔လူ တစ္ဦးတည္းသာ ရွိေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အင္း.. က်ဳပ္ဘ၀ထဲက သူမထြက္ခြာသြားတဲ႔အတြက္ အလြမ္းဒဏ္ကို ကုစားတဲ႔အေနနဲ႔ ေသာက္တယ္ေပါ႔ဗ်ာ၊ အရက္စြဲျခင္း အဆင့္သုံးဆင့္ရွိတဲ႔ အထဲမွာ ပထမအဆင္႔ရဲ႕ ထုံစံအတိုင္း အရက္ဟာ က်ဳပ္ရဲ႕ဘ၀မွာ အသုံးသိပ္မ၀င္ဘူး၊ က်ဳပ္ရဲ႕အသုံးခ်ခံေနမႈကို ခံေနရျခင္း သက္သက္ပဲ။ ဒါေပမယ္႔ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ကိုယ္ခႏၶာက အဲေလာက္နဲ႔ မရေတာ႔ဘူး။ မတိုးေတာ႔ဘူးဗ်၊ ဒါနဲ႔ ဒုတိယအဆင္႔ကို ေရာက္လာတယ္။ အရက္ဟာ က်ဳပ္ဘ၀မွာ ပိုၿပီး အေရးပါအရာေရာက္လာတယ္။ အရက္ဟာ က်ဳပ္ကို အသုံးခ်လာတယ္။ အရက္စြဲေနၿပီဆိုတာကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ၀န္ခံေနတဲ႔ က်ဳပ္စိတ္ကို ျငင္းခ်က္ေတြ ျပန္ထုတ္ရင္း ပိုပိုၿပီး ေသာက္လာမိတယ္၊ ပထမအဆင္႔မွာ က်ဳပ္ကို စိတ္သက္သာရာရေစတဲ႔ အရက္ဟာ၊ ဒုတိယအဆင္႔ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ႔ က်ဳပ္ရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာကို စၿပီး အပိုင္စီး လာတယ္။ အဆိပ္ေတြ ပ်ံႏွံ႔ေနၿပီျဖစ္တဲ႔ က်ဳပ္ကိုယ္ႀကီးဟာ မၾကာခဏ မူးလည္း လာတယ္၊ ေခါင္းေတြ ကိုက္တတ္လာတယ္၊ ဗိုက္ေအာင္႔တတ္လာတယ္၊ အလင္း သိပ္ႀကိဳက္တဲ႔ေကာင္ အလင္းေရာင္ကို ေၾကာက္လာတယ္။ ခင္ဗ်ား ထင္လားဟင္၊ မူးေနလို႔ က်ဳပ္သူ႔ကို ေမ႔ေနတယ္လို႔။ တကယ္ေတာ႔ သူ႔ကို ဘယ္လိုမွ မေမ႔ႏိုင္ဘူး”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အင္း အခုေတာ႔ အရက္စြဲျခင္း သုံးဆင္႔မွာ ခင္ဗ်ား ေနာက္ဆုံးအဆင္႔ကို ေရာက္ေနၿပီေပါ႔၊ အရက္က လြဲၿပီးဘာမွ အရသာ မရွိေတာ႔ဘူးမဟုတ္လား။ ခုခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အသည္းသာမက အစာေျခလမ္းေၾကာင္း တစ္ခုလုံးကလည္း ပ်က္စီးေနၿပီေလ။ အစာေျခတဲ႔ စနစ္တစ္ခုလုံး ပ်က္စီးၿပီဆိုမွေတာ႔ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလုံး ပ်က္စီးဖို႔ပဲ က်န္ေတာ႔တယ္။ ခင္ဗ်ားကို အရက္ျဖတ္ဖို႔ က်ဳပ္မတိုက္တြန္းလိုဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ က်ဳပ္လည္း အရက္ႀကိဳက္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ခင္ဗ်ားသိလားဗ်၊ ဒီဘိုဟီးမီးယန္းေတြရဲ႕ ကလပ္ေတြမွာ အရက္ကေတာ႔ ၂၄နာရီရတယ္။ လူဆယ္ေယာက္စာ ၀ိုင္တန္ဖိုးကတင္ ေဒၚလာေလးရာေလာက္ တန္တဲ႔ အေကာင္းစား ၀ိုင္ေတြ၊ ဒါေပမယ္႔ ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီးလူေကာင္းေတြဆိုေတာ႔ မူးလဲတာေတြ ဘာေတြ ဘယ္ရွိမလဲ။ အရက္ခ်က္ စက္ရုံရွယ္ရာ၀င္ စီးပြားေရးသမား ဘိုဟီးမီးယန္းႀကီးေတြဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ အရက္မစြဲဘူးေလ။ က်ဳပ္တို႔သာ က်ဳပ္တိုရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ဖ်က္ဆီးလို႔ သူတို႔ ေကာင္းစားေရးကို အလုပ္အေကၽြး ျပဳေနရတာ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေအးဗ်ာ… သူတို႔အေၾကာင္း ဆက္ေျပာဗ်ာ….”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေျပာအၿပီး ဆံပင္ပါးပါးႏွင္႔လူက ခြက္ကိုနႈတ္ခမ္းမွာ ေတ႔ၿပီး ေမာ့ခ်လိုက္သည္။</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUE01EvvXI/AAAAAAAAAOg/Vc8Riexuzg4/s1600/bohe_3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUE01EvvXI/AAAAAAAAAOg/Vc8Riexuzg4/s320/bohe_3.jpg" width="209" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေတာနက္ထဲမွာေဆာက္ထားတဲ႔ ဒီကလပ္အလယ္က ေရကန္ႀကီးကလည္း စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္ဗ်၊ အက်ယ္က ေပ ၁၀၀ ေလာက္ရွိတယ္၊ အရွည္က ေပ ၄၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ ၁၉၂၀ခုနွစ္ေလာက္က ေဆာက္ထားတယ္ ေျပာၾကတယ္။ လူလုပ္ ေရတံခြန္ေတြ၊ ေရာင္စုံၾကာပန္းေတြ၊ ၿပီးေတာ႔ ေလတိုက္လို႔ ေရမ်က္ႏွာျပင္မွာ လိႈင္းတြန္႔ေလးေတြ ဘာ၀လႈပ္ခတ္ေနပုံမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္လည္း ေရကန္ေအာက္က စက္ေတြနဲ႔ ဖန္တီးထားလိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီ ေရကန္ႀကီးနားက စားပြဲ၀ိုင္းႀကီးေတြမွာ စု၀ိုင္းထိုင္၊ ေရကန္ႀကီးနားက စင္ျမင့္ႀကီးေပၚမွာ ေဟာေျပာပြဲေတြ၊ ကဇာတ္ေတြ ကျပေဖ်ာ္ေျဖၾကနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ေႏြရာသီစခန္းေတြက အံ့မခန္းပါပဲ။ thanlwinညညဆို တေတာလုံးမွာ ဂီတသံေတြ လြင္႔ပ်ံ႕ေနေအာင္လည္း ဖန္တီးထားလိုက္ေသးတယ္။ သစ္ပင္ေတြကလဲ ေရာင္စုံ မီးမွိန္မွိန္ေလးေတြနဲ႔ နတ္နန္းႀကီး တစ္ခုထဲ ေရာက္ေနသလိုပဲ ခံစားရတယ္ဗ်ာ။ ေႏြရာသီ စခန္းေတြ စၿပီဆိုရင္ ဒီေရေပၚဆီ ဘီုဟီးမီးယန္းေတြအတြက္ မီးသတ္ဌာနႀကီး တစ္ခုလုံးက အရံသင္႔ ေစာင္႔ေနရတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ဆရာ၀န္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေဆးဘက္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူေတြပါ ပါတယ္ေလ။ သူတို႔ကို အလုပ္အေကၽြးျပဳဖို႔ကို လူအေယာက္ ၅၀၀ ကလည္း အဆင္သင္႔ ရွိေနတယ္။ ကမၻာအႏွံ႔က ထိပ္ထိပ္ႀကဲ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ ေဟာေျပာပြဲေတြကို ေရာက္ခဲ႔ၾကတဲ႔အတြက္ အဲဒီေရကန္ႀကီးနားက စင္ျမင့္ေပၚမွာ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ဖလွယ္ၾကတဲ႔အခါမ်ိဳးကို ခင္ဗ်ားကို ျမင္ဖူးေစခ်င္ စမ္းတယ္။ သတင္းမွန္သမွ် သူတို႔ လက္ထဲမွာရွိတယ္ေပါ႔ဗ်ာ၊ စင္ေနာက္နားကေန လွမ္းၾကည္႔လိုက္ရင္ အျဖဴေရာင္ ပင္လယ္ျပင္ႀကီးလိုပဲ။ လူျဖဴေတြခ်ည္းပဲ၊ မေကာင္းတတ္လို႔ အာရွ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ေလာက္၊ အာဖရိက ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ေလာက္ ဟိုနားဒီနား ေတြ႔ရတတ္တယ္”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“သူတို႔ ညအိပ္ ညေနတည္းခုိတဲ႔ စခန္းေတြဆိုတာ စႏၵယားခုံေတြ၊ မေဟာ္ဂနီစားပြဲေတြ၊ မေဟာ္ဂနီ ေလသာေဆာင္ေတြနဲ႔ အပ်ံစားလုပ္ထားတာ။ မိန္းမေတြကိုသာ ပိတ္ပင္ထားေပမယ္႔ နံရံေတြေပၚမွာေတာ႔ မိန္းမပုံ ပန္းခ်ီေတြ ရွိသဗ်။ အနုပညာမ်က္စိနဲ႔ ၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ေတာ႔ သိပ္ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္ မခံနိုင္တာ တစ္ခုကေတာ႔ စခန္းေတြကို အမည္မွည္႔ထားတဲ႔ အထဲမွာ မႏၲေလးစခန္းဆိုတဲ႔ဟာကိုပဲ။ ဘယ္နွယ္႔ဗ်ာ.. အဂၤလိပ္က က်ဳပ္တို႔ တိုင္းျပည္ကို ကၽြန္ျပဳသြားတာ ၿပီးပါေစေတာ႔လား၊ ဒီေျမာက္အေမရိက တစ္ခုလုံး ဘယ္ေနရာမွာမဆို မႏၲေလးဆိုတဲ႔ အမည္တပ္ထားတဲ႔ အေဆာက္အဦးေတြ ျမင္တိုင္း က်ဳပ္ေတာ႔ ရွက္တယ္။ သူတို႔ ကၽြန္ျပဳခဲ႔တာကို စၿမဳံ႕ျပန္ထားတယ္လို႔ပဲ ျမင္တယ္။”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ခင္ဗ်ားဟာ လူ႔ဂြစာပဲ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဒီကိစၥမွာေတာ႔ က်ဳပ္ဂြက် လွတယ္လို႔ က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္ လုံး၀မထင္ဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘိုဟီးမီးယန္းေတြရဲ႕အေၾကာင္းက က်ဳပ္အတြက္ေတာ႔ ဒဏၰာရီတစ္ခုလိုပါပဲဗ်ာ”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆံပင္ပါးပါးႏွင့္လူက မ်က္မွန္ႏွင့္လူ၏ စကားအဆုံးမွာ ခပ္တိုးတိုး ေျပာလိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ညေလက တျဖဴးျဖဴး တိုက္ခတ္လာသည္။ ၾကည္လင္ေသာ ေကာင္းကင္ေပၚမွ လမင္းက သူတို႔ႏွစ္ဦးကို တိတ္ဆိတ္စြာ ငုံ႔ၾကည္႔လာခ်ိန္မွာ လူစုခြဲရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္ၾကသည္။ ေနာက္ေန႔ေတြ ေနာက္ေန႔ေတြမွာလည္း သူတို႔ဆက္လက္ၿပီး ေတြ႔ဆုံၾကသည္။ ေျမပဲခြံေတြ ေပပြေနေသာ စားပြဲႏွင့္ မြဲညစ္ညစ္ ၀ရံတာၾကမ္းျပင္ေတြဟာလည္း ဖန္တရာေတ စကားလုံးေတြၾကားမွာ တျဖည္းျဖည္း အိုေဟာင္းလို႔ လာေနသည္။ ကုကၠဳိပင္ေတြ ထူထပ္စြာ ေပါက္ေရာက္ေနေသာ ကန္ရိုး၊ ၀ါးရုံေတာႏွင့္ ျမက္ရွည္ပင္မ်ားကေတာ႔ သိပ္ၿပီး ေျပာင္းလဲမႈမရွိ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUD2EZ-TEI/AAAAAAAAAOQ/B1KqN3oZhU4/s1600/bohe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;">တစ္ေန႔ေသာ ညေနေစာင္းတခုတြင္ အခ်ိန္မွန္ ေရာက္လာေနက် ဆံပင္ပါးပါးႏွင့္လူ ေရာက္မလာ၍ မ်က္မွန္ႏွင့္လူက ၀ရံတာ လက္ရမ္းကို မွီကာ ေရကန္ႀကီးဘက္ကို ေမွ်ာ္ေငးရင္း ေစာင့္ေနခဲ႔သည္။ ညက တျဖည္းျဖည္း ေမွာင္လာခဲ႔သည္။ မ်က္မွန္ႏွင့္လူက ဆံပင္ပါးပါးႏွင့္လူကို မေစာင္႔ႏိုင္ေတာ႔သျဖင္႔ တစ္ေယာက္တည္း တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ေမာ႔ခ်ကာ အခိ်န္မ်ားကို ကုန္လြန္ေစခဲ႔သည္။ ေနာက္ဆုံး မုိးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္သြားသည္႔ အခါမွာေတာ႔ စားပြဲမွ ထကာ အိမ္ထဲသို႔ မ၀င္ခင္ ေရကန္ႀကီးဘက္ကို မူးရစ္ရီေ၀စြာႏွင့္ အေၾကာင္းမဲ႔ ေမွ်ာ္ေငးၾကည္႔လိုက္သည္။ လေရာင္ေအာက္မွာ ေရကန္ႀကီးက ၿငိမ္သက္စြာ အိပ္ေမာက်ေနသည္။ ကုကၠဳိကိုင္းဖ်ားေတြက ေလွအေ၀ွ႔မွာ ခပ္ျဖည္းျဖည္း လႈပ္ခတ္ေနသည္။ ျမက္ရွည္ပင္ေတြဘက္ကို ၾကည္႔ေနေသာ မ်က္မွန္ႏွင့္လူ၏ မ်က္ႏွာမွာ အံ႔ၾသရိပ္၊ ေ၀ခဲြမရသည္႔ အရိပ္တို႔ႏွင့္အတူ ၀မ္းနည္းရိပ္တို႔ တျဖည္းျဖည္း ထင္ဟပ္လာသည္။ ေသခ်ာေအာင္ လက္ႏွင့္ မ်က္လုံးမ်ားကို ပြတ္ၿပီး မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕ကာ ၀ါးရုံေတာဘက္ကို စူးစိုက္ ၾကည္႔ေနလိုက္သည္။ လေရာင္မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ ၀ါးရုံေတာနားက ျမက္ရွည္ပင္ေတြၾကားတြင္ လူတစ္ဦး လဲက်ေနသည္ကို ခပ္ေရးေရး ျမင္ေနရသည္။ ထိုသူ၏ ေဘးတြင္ေတာ႔ လွပေသာ ငန္းျဖဴႀကီး ႏွစ္ေကာင္ လည္ခ်င္းယွက္လ်က္ ေနသည္ကိုလည္း ျမင္လိုက္ရပါေတာ႔သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUEMQiEdhI/AAAAAAAAAOU/krUbJssxTOM/s1600/THANLWIN.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="88" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUEMQiEdhI/AAAAAAAAAOU/krUbJssxTOM/s640/THANLWIN.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TRUD2EZ-TEI/AAAAAAAAAOQ/B1KqN3oZhU4/s1600/bohe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="color: #a64d79; text-align: justify;">&nbsp;သိမ္းထားခ်င္လို႔ပါ..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-4684425030072151950?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-70381003960788898192010-12-23T02:40:00.000-08:002010-12-23T02:41:32.088-08:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/icyROnsqWr4?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/icyROnsqWr4?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />သီခ်င္းက လြမ္းစရာေလးလိုလိုေပမယ္႔...<br />တကယ္က စိတ္တိုစရာ..ဟိ<br />ဒီေလာက္ႀကီး ငိုစရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။<br />ၾကည္႔ရင္း ဒီပရက္စ္စ္စ္ ေတာင္ျဖစ္လာဒယ္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7038100396078889819?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-54439939804917099932010-12-17T01:41:00.000-08:002010-12-17T01:41:06.916-08:00<object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZIt6NgPG_Lc?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZIt6NgPG_Lc?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fHlSbP_DuF4?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fHlSbP_DuF4?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-5443993980491709993?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-73242369529539677632010-12-13T16:48:00.000-08:002010-12-13T22:56:24.280-08:00ထုံးစံအတိုင္းေပ့ါ...<br />ဒီလိုပြဲမ်ိဳးကို ငယ္ငယ္ကေလးထဲက သိပ္ၿပီးရင္မခုန္တတ္ခဲ႔...<br />ကုိယ္႔ကိုကိုယ္လည္း ေမးမိပါတယ္...<br />မင္းဟာ အန္တီဆိုရွယ္ လား........လို႔<br />(အဂၤလိပ္လို မေရးရဲတာ ကာယကံရွင္ မမေတြ လာဖတ္မယ္ ဆိုလို႔ပါ...)<br />မင္းတို႔ နားမလည္တဲ႔ ျမန္မာစာနဲ႔ ေရးမွာလို႔ ဆိုေတာ႔လည္း<br />ဘယ္လိုေရးေရး လာဖတ္မယ္ဆိုလို႔…။<br /><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကုမဏီကလည္း ဒီပြဲကို ႏွစ္စဥ္က်င္းပတယ္..။ ကိုယ္….ႏွစ္စဥ္ေတာ႔ မေရာက္ေပမယ္႔ အဲဒီေန႔ကေတာ႔ သြားဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။ ပြဲမစခင္ သုံးပတ္ေလာက္ကတည္းက... မမေတြက အခန္း၀မွာ ျပဴတစ္ျပဴတစ္..</div><br /><div style="color: #674ea7;">"အဲ႔ဒီည ဘာ၀တ္မွာလည္း"</div><div style="color: #674ea7;">"လက္သည္းအလွက ျမိဳ႕ထဲက ဟိုဆိုင္မွာ ၁၅၀ကေန ၈၀ေဒၚလာကို ေစ်းခ်ထားတယ္တဲ႔၊ တူတူသြားမလား"</div><div style="color: #674ea7;">"ဆံပင္ျပင္တာလိုက္ဦးမလား"</div><div style="color: #674ea7;">"လီမိုဇင္းဌားၿပီး တူတူသြားၾကမလား"</div><div style="color: #674ea7;">"ဘယ္အိမ္မွာ စုမွာလည္း"</div><br />အဲလိုေမးခြန္းေတြကို ………..<br /><div style="color: #c27ba0;"><b>"မသိပါဘူးကြယ္.."</b></div><div style="color: #c27ba0;"><b>"မလိုက္ေတာ႔ပါဘူးကြယ္.."</b></div><div style="color: #c27ba0;"><b>"ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ပဲ ေမာင္းသြားပါ႔မယ္ကြယ္.. ၾကာၾကာမေနဘူး"</b></div><div style="color: #c27ba0;"><b>"ေနပါေစေတာ႔..."</b></div><br />အဲသလိုေလးေတြ ျပဳံးျပဳံးကေလးေျဖတယ္။<br /><br />အဲဒီေန႔မနက္မွာလည္း အိမ္ေရွ႕မွာ ေရာက္လာၾကတယ္။ သူတိို႔ရဲ႕ လွပတဲ႔ ဂါ၀န္ေလးေတြ ယူလာေပးတယ္..။<br />“ႀကိဳက္ရင္၀တ္ေနာ္..”.တဲ႔<br /><br /><div style="text-align: justify;">သူတို႔ရဲ႕ အက်ီၤေတြနဲ႔က ဘယ္လိုမွ မတန္ဘူးေလ... သူတို႔က ဖြံ႔ျဖိဳးတယ္။ </div><div style="text-align: justify;">ဒါေပမယ္႔ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လာပို႔ေပးတာကို ေက်းဇူးတင္တဲ႔ အေနနဲ႔ ေကာ္ဖီကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဘရူးလုပ္ၿပီး ေသာက္ၾက.. လို႔။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲ႔ခ်ိန္မွာကတည္းက သူတို႔က ဆံပင္ေတြျပင္ျပီးေနၿပီ.. လက္သည္း.. ေျခသည္းေလးေတြကလည္း လွလို႔...</div><div style="text-align: justify;">ကုိယ္ကေတာ႔ ဆံထုံးနဲ႔ ငုတ္တုပ္ထိုင္တုန္း...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ညေနေစာင္းေတာ႔ ေရမိုးခ်ိဳး အက်ီၤပန္းနုေရာင္တစ္ပတ္ႏြမ္းကေလး ေကာက္၀တ္ၿပီး အေပၚက ပန္းႏုေရာင္ပု၀ါျခဳံလို႔ ထြက္လာခဲ႔တယ္။</div><div style="text-align: justify;">၀န္ခံရရင္ေတာ႔ လက္သည္းေလးေတြကိုေတာ႔ အလွျပင္သြားလိုက္တယ္..</div><div style="text-align: justify;">လက္သည္းကို အလွလုပ္ထားေတာ႔ ဘာမွအျခားဟာ လုပ္မရဘူး။ လက္သည္းပ်က္မွာစိုးေနတာနဲ႔ ဘာမွကို လုပ္မရ၊ တံခါးဖြင့္္မရ၊ ပု၀ါဆြဲခ် မရနဲ႔။ အဲ႔ဒီမွာ စိတ္က စရႈပ္လာပါျပီ။</div><br /><div style="text-align: justify;">ဟိုတယ္ကိုေရာက္ေတာ႔ ႀကိဳဆိုေရးမိန္းကေလးေတြက အရမ္းကို လွေနတာ.. မွတ္ေတာင္ မမွတ္မိဘူး။ ေန႔စဥ္ျမင္ေနက်ေတြကို မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ကို လွေနၾကတာေပါ့....</div><br />အဲဒီခ်ိန္ီမွာ မမေတြက အနားကပ္လာျပီး... ထုံးစံအတိုင္း<br /><br />“အိုး........ လွလုိက္တာ..” <br /><br />“အေပၚက ပု၀ါကို ဖယ္လိုက္ေလ”<br /><br /><div style="color: #6aa84f;">“ဟင့္အင္း”</div><br />“ဖယ္လိုက္ပါ”<br /><br /><div style="color: #6aa84f;">“မဖယ္ခ်င္ပါဘူး”</div><br />“ဘာလို႔လည္း”<br /><br /><div style="color: #38761d;">“ေက်ာကုန္းႀကီးဟိုက္ေနတယ္”</div><br /><a name='more'></a><br /><br />“မင္း...သိပ္ေဟာ႔ေနတယ္ .. ဖယ္လိုက္ပါဆို”<br /><br /><div style="color: #38761d;">“အို.. မဖယ္ခ်င္ပါဘူးဆိုေန.. ပု၀ါမပါရင္ ငါမေနတတ္ဘူး၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေစာင္ျခဳံလာခ်င္တာ”</div><br />“ဟင္.. ဘာလို႔လည္း”<br /><br /><div style="color: #38761d;">“ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး.. မဖယ္ခ်င္ဘူး ပု၀ါေတာ႔”</div><br />“ျပစမ္း.. ေက်ာကုန္းဘယ္ေလာက္ဟိုက္လည္း ၾကည္႔မယ္”<br /><br /><div style="color: #38761d;">“အင္း...ၾကည္႔..ေရာ႕”</div><br />“မဟုိက္ပါဘူး.. အစ္တ္အစ္စ္နတ္သင္း... တိတ္ကစ္ေအာဖ္႔..”<br /><br /><div style="color: #38761d;">“နိုး.. အိုင္ဒုန္႔၀န္႔တူ၊ ဒုန္႔ပြရွ္မီ... ဂ်ပ္စ္လက္တ္အစ္တ္အလုံး… ဂိုင္းစ္”</div><br />“ေအးေလ..နင္ကလည္း ဘာလို႔ သူ႔ကို သြားျပီး တြန္းေနလည္း ေနပါေစ.”.<br /><br />“အင္းအင္း”<br /><br /><div style="text-align: justify;">အဲသလို တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေတြျဖစ္ေနၿပီး ခမ္းမႀကီးထဲကို ၀င္သြားပါေလေရာ..</div><div style="text-align: justify;">မ၀င္ခင္ ထိပ္၀မွာ... အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ကလြဲလို႔… အရက္ေတြ၀ယ္က်ေသးတယ္.. ၀ိုင္နီနီေလးေတြ.. ေဗာ႔ဒဂါကို လိေမၼာ္ရည္ေရာတာေတြ.. စသျဖင့္ ကိုယ္စီကိုယ္စီ..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူတို႔အရက္၀ယ္တဲ႔ လူတန္းက ရွည္လြန္းလို႔ အနားက အ၀င္၀က ကတၱီပါခုံႀကီးတစ္ခုံမွာ အၿငိမ္႔သားထိ္ုင္ရင္း လူေတြကို ေငးေနလိုက္တယ္.. အမွန္က ေလ႔လာေနတာေပါ့.. စာေတြဘာေတြထဲ ဘယ္လုိထည္႔ေရးရမလည္းလို႔...။ မွန္တာေျပာရရင္… ကုန္ၾကမ္းရွာ မ်က္လုံးၾကီးေတြနဲ႔ေပါ့.. ဟိုၾကည္႔သည္ၾကည္႔ လုပ္ေနတာေလ…။</div><br /><div style="text-align: justify;">လူေတြကလည္း ၇၀၀ နီးပါး.. တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးတဲ႔ အျခား ရီဂ်င္(နယ္ေျမေတြ)က လူေတြ... ဗင္ကူးဗားကၽြန္းဌာနခြဲကလူေတြ…. ။ တိုရန္တိုအြန္ေတရီယိုဌာနခ်ဳပ္က လူေတြပါ ပါတယ္။ ထိုင္ေနတုန္း အသိေတြက လာႏႈတ္ဆက္ေတာ႔ ထိ္ုင္လိုက္ထလိုက္ေတာ႔ လုပ္ရတယ္.. ။ ကိုယ္က စ ႏႈတ္ဆက္သင့္သူေတြကိုလည္း သြားႏႈတ္ဆက္ပါတယ္..။ ရင္ထဲမွာေတာ႔ အရမ္းေၾကာင္ေနတယ္. အျမဲေတြ႔ေနက်လူေတြကိုေလ..။</div><br /><div style="text-align: justify;">လူကၾကည္႔ေတာ႔သာ ေငးေငးေလး မ်က္လုံးသိပ္စူးရွတာ လူေတြကေတာ႔ သိမယ္မထင္ဘူး။ အဲ႔ဒီမွာ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ခမ္းမႀကီးကလူေတြကို ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားၿပီး အခ်စ္မ်က္လုံးေတြနဲ႔ ၾကာပစ္ေနၾကတာေတြကိုလည္း ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္ေနေသးေတာ႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ပဲ သက္ျပင္းခ်မိပါတယ္။ ဒီလိုသာ မထိန္းသိမ္းၾကရင္ေတာ႔ မၾကာခင္ေတာ႔ အလုပ္ေတြ ျပဳတ္က်ဦးမယ္လို႔...ေတြးမိေနေသးတယ္..။</div><br /><div style="text-align: justify;">သူတို႔ အရက္ခြက္ေလးေတြ (အရက္လို႔ သုံးရတာေတာ႔ နည္းနည္းၾကမ္းတယ္ထင္တယ္ေနာ္.. လစ္ကာေပါ့) ကိုယ္စီနဲ႔လာေတာ႔ ခမ္းမႀကီးထဲ ဟန္ပါပါ၀င္လာၾကၿပီး… ေနရာခ်ၿပီးသား ခုံေတြမွာ ၀င္ထိ္ုင္လိုက္တယ္..။ </div><div style="text-align: justify;">ခမ္းမႀကီးထဲကို လူေတြတဖြဲဖြဲ ၀င္လာေနၾကတယ္…။ အဲဒီမွာ လူ႔သေဘာ လူ႔သဘာ၀ေတြကို အစုလုိက္ အျပဳံလိုက္ေတြ႕ရေတာ႔တာပါပဲ…။</div><div style="text-align: justify;">အခ်ိဳ႕ေတြကလည္း လိပ္ျပာေလးေတြလို ဟိုစားပြဲကေန.. သည္စားပြဲ.. သည္စားပြဲကေန ဟိုစားပြဲ လူးလာလႈပ္ရွားလို႔…၊ အခ်ိဳ႕က်ေတာ႔လည္း ကင္မရာတဖ်တ္ဖ်တ္ ရိုက္လို႔။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ႔လည္း နားေနခန္းနဲ႔ စားပြဲကို အခါခါ ကူးလူးၿပီး အလွပ်က္ျပီလား သြားသြားၾကည္႔ရတာနဲ႔။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ႔လည္း.. ေန႔စဥ္ရုံးမွာ ေတြ႕ေနက်.. အတူတူလုပ္ေနက်ေတြကို သြားၿပီးနႈတ္ဆက္ စကားေျပာ…။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ႔လည္း ခုံနဲ႔ကပ္ေနသလို ဘယ္မွ မသြားဘဲ ေရွ႕က ေရခြက္ထဲကေရကို အလကားရသလား ေသာက္ေနသူေတြလည္း ရွိေသးရဲ႕။ :P</div><br />အဲ႔ဒီမွာ မိန္းမေတြဟာ မိန္းမေတြ အတြက္ပဲ အလွျပင္တယ္ဆုိတာကို ထပ္ၿပီး ျမင္ေတြ႕ရတယ္…<br />မိန္းမေတြဟာ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း..<br /><div style="color: #a2c4c9;"><b>ဆံပင္ေလးေတြကို..</b></div><div style="color: #a2c4c9;"><b>ႏႈတ္ခမ္းနီအေရာင္ကို…</b></div><div style="color: #a2c4c9;"><b>ဂါ၀န္ကေလးေတြကို..</b></div><div style="color: #a2c4c9;"><b>အေရာင္လက္ေနတဲ႔ လက္၀တ္ရတနာေလးေတြကို..</b></div><div style="color: #a2c4c9;"><b>ဖိနပ္ေလးေတြကို..</b></div><div style="color: #a2c4c9;"><b>ပိုက္ဆံအိတ္ေလးေတြကို…</b></div><div style="color: #a2c4c9;"><b>လက္သည္းကေလးေတြကို…</b></div>မသိမသာျဖစ္ျဖစ္.. သိိသိသာသာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုလို႔….။<br />သူတို႔ ေတြ.. ဒီလိုပြဲမ်ိဳးကို အကုန္က်ခံ အလွျပင္တဲ႔ ေငြေတြကို.... ဟိုမွာသာ ျပန္လွဴလိုက္ရရင္... ဆိုတဲ႔ အေတြးကလည္း ၀င္လာလိုက္ေသးတယ္။ <br /><br /><div style="text-align: justify;">အဲသလို… အဲသလိုေတြ ပ်ားပန္းခတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ေတြ.. မၾကာခင္မွာပဲ….</div><div style="text-align: justify;">စီအီးအိုေတြ.. စီအိုအိုေတြ တက္စကားေျပာၾကတယ္..။ တစ္ေယာက္ကေတာ႔ အသက္ ၄၅ခန္႔ပဲရွိေသးတဲ႔ အမ်ိဴးသမီး ေျမာက္ဘက္ရီဂ်င္နယ္စီအီးအို..။ ကေလးက ရွစ္ႏွစ္နဲ႔ေျခာက္ႏွစ္။ ကေလး၂ေယာက္မိခင္... စီအီးအိုမိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ငယ္ေသးတယ္လို႔ ဆိုရမယ္။ အလုပ္လည္းေတာ္လိမ့္မယ္... သုိ႔ေပမယ္.. စပိတ္ခ်္က သိပ္မေတာ္ဘူးလို႔ ေျပာရမယ္..။ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္တဲ႔ သူေတြကေတာ႔ သူမိန္႔ခြန္းေျပာၿပီး ရွစ္မိနစ္ေလာက္မွာပဲ စကားေတြ ၾကိတ္ေျပာတာ.. ခမ္းမတစ္ခုလုံး ခပ္တိုးတိုးၾကြက္စီ...ထ...လို႔။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ၿပီးေတာ႔... သူ မိန္႔ခြန္း ေျပာအၿပီးမွာ လက္ခုပ္ေတြ ၀ိုင္းတီးၾကတယ္ေလ.. နားျဖင့္ မေထာင္ၾကဘဲနဲ႔... ၿပီးမွာ လက္ခုပ္ေတြ ၀ိုင္းတီးလို႔ေပါ့...။</div><br />ေနာက္ေတာ႔... စားပြဲေသာက္ပြဲ....။<br /><br />ေနာက္ေတာ႔ ဆုမဲေတြေဖာက္ၾက...။<br />ဆုမဲေတြ ေဖာက္တဲ႔ အထိ မေနပါဘူး...။ ေစာေစာစီးစီးပဲ ျပန္ခဲ႔တယ္... ။ ဒါေတာင္ ညနက္မွာ အိမ္ျပန္ေရာက္ပါတယ္...။<br /><br />ထုံးစံအတိုင္းေပ့ါ...<br />ဒီလိုပြဲမ်ိဳးကို ငယ္ငယ္ကေလးထဲက သိပ္ၿပီးရင္မခုန္တတ္ခဲ႔...<br />ဒါေပမယ္႔...<br />လူ....ဆိုေတာ႔....<br />လိုက္ေလ်ာညီေထြျခင္းေတြေအာက္မွာ.. ပုံေသက်ေအာင္.. ေနတတ္ရမည္ မဟုတ္ပါလားရွင္…။<br /><br /><br />မမေတြက သူတို႔ ပုံေတြနဲ႔ အသက္ေတြကို တင္ခြင့္ေပးပါတယ္….တဲ႔။ သူတို႔ကိုလည္း ဘယ္ျမန္မာကမွ သိလိမ့္မယ္ မထင္ဘူးလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္... တဲ႔။ ဒီပုံေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တင္ခြင့္ေပးေပမယ္႔ အေပၚဆုံးညာဘက္က ေရႊေရာင္ဆံပင္ သူငယ္ခ်င္းမမကေတာ႔ ရစ္ေနၿပီး... စကားေျပာေနရတာ.. စာအုပ္ထုတ္တဲ႔ ကိစၥကအစ.. ျမန္မာဘေလာဂါမ်ားအလယ္... ျမန္မာျပည္ ႏိ္ုင္ငံေရး အဆုံးအထိကုိ ေရာက္သြားျပီးမွ...<br /><br />သေဘာတူ လက္ခံပါေတာ႔တယ္ရွင့္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa8_rVwa9I/AAAAAAAAAN0/l9KyuI--WzU/s1600/melinda%2526patty.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa8_rVwa9I/AAAAAAAAAN0/l9KyuI--WzU/s400/melinda%2526patty.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9EkkA7rI/AAAAAAAAAN4/KHYcJ47Hbd0/s1600/karen.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9EkkA7rI/AAAAAAAAAN4/KHYcJ47Hbd0/s400/karen.jpg" width="300" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9I0Da-0I/AAAAAAAAAN8/X5YvL0Q1a24/s1600/chris.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="387" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9I0Da-0I/AAAAAAAAAN8/X5YvL0Q1a24/s400/chris.jpg" width="400" /></a></div>အေပၚက ၂ေယာက္ကေတာ႔ ၅၃ႏွစ္ေတြပါ...<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9PsAAy1I/AAAAAAAAAOA/Oaf8zajeP88/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9PsAAy1I/AAAAAAAAAOA/Oaf8zajeP88/s400/3.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">၂၃ႏွစ္၊ ၃၄ႏွစ္နဲ႔ ၅၃ႏွစ္<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9ZfE_frI/AAAAAAAAAOE/Bb0sMDpG4jw/s1600/156914_6306883sasha.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa9ZfE_frI/AAAAAAAAAOE/Bb0sMDpG4jw/s400/156914_6306883sasha.jpg" width="300" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa97fAXHwI/AAAAAAAAAOI/0oteTrsZhNI/s1600/anita%2526melinda.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQa97fAXHwI/AAAAAAAAAOI/0oteTrsZhNI/s400/anita%2526melinda.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">အေပၚက ၂ေယာက္ကေတာ႔ ၃၄နဲ႔၂၈ႏွစ္..<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQcT2heu0EI/AAAAAAAAAOM/oJPGRiJuPxA/s1600/shasha%2526kass.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TQcT2heu0EI/AAAAAAAAAOM/oJPGRiJuPxA/s400/shasha%2526kass.jpg" width="300" /></a></div>ဒီႏွစ္ေယာက္ကေတာ႔ အသက္ ၂၃ႏွစ္စီပဲ ရွိၾကပါေသးတယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7324236952953967763?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-18081717308893735352010-12-13T00:46:00.000-08:002010-12-13T01:01:45.465-08:00<object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/90e8ryPDKWo?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/90e8ryPDKWo?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br />ဒါက ေအာရီဂ်င္နယ္ဗာရွင္ ပါ.. ေဆြးေဆြးကေလး.... <br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dd3hRNmVveM?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dd3hRNmVveM?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />ဒါကေတာ႔... remix..... ခံစားခ်က္ဆိုတာ ေလွာင္စရာလိုျဖစ္သလိုလိုပဲ ဒါကိုနားေထာင္မိရင္ေလ..<br /><br />သုိ႔ေပမယ္႔..<br />ဗာရွင္ ႏွစ္ခုလုံးႀကိဳက္တယ္ရွင္..။<br /><br />သူမရဲ႕ ေတာင္ပိုင္းေလသံကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1808171730889373535?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-18750178818825457112010-11-19T00:48:00.000-08:002010-11-19T12:39:08.100-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TOY5rau8wrI/AAAAAAAAANw/qhoSOPXmPsU/s1600/chitthu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="303" src="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TOY5rau8wrI/AAAAAAAAANw/qhoSOPXmPsU/s400/chitthu.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />ေနေရာင္ျခည္ေတြ ထိုးက် မေနပါပဲ...<br />ပါးျပင္ေတြက ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႔<br />တရွိန္းရွိန္းေပါ့ ေႏြးေႏြးကေလးျဖစ္လာေနတတ္တယ္။<br /><br />သစ္ရြက္ေတြေပၚတင္ေနတဲ႔ <br />ေအးခဲစိုစြတ္ မုန္းစရာေကာင္းလြန္းတဲ႔ ေရခဲမိုးေတြဟာလည္း..<br />စိန္ပြင့္ေလးအျဖစ္ ပုံေျပာင္းသြားတတ္တယ္။<br /><br />တင္းတင္းေစ႔လို႔ ၿပဳံးဖို႔ ေမ႔ေနတတ္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာဟာ..<br />လူမသိ သူမသိ တိုးတိုးကေလးေပါ့ ခုိးခုိးၿပဳံးေနတတ္တယ္...<br /><br />ေလတိုက္လို႔ သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြေနတာဟာလည္း<br />ညင္သာလြန္႔လူးတဲ႔ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္လို ျဖစ္ေနတတ္တယ္..<br /><br />ငုတ္တုပ္ထိုင္လို႔ ေငးငိုင္ေနတာေတာင္မွ<br />အေ၀းႀကီးက မာရသြန္ေျပးလာရသလို<br />အသက္ရႈက မ၀၊ ပန္းလွ်လို႔ ျဖစ္ေနတတ္တယ္...။<br /><br />အေရာင္မဲ႔ နံရံႀကီးကို ေငးၾကည္႔ေနတာေတာင္မွ<br />အလွပဆုံး ပန္းခ်ီကို ၾကည္႔ရသလို<br />ရင္ေတြဟာ ေျဗာင္းဆန္လို႔<br />မ်က္၀န္းေတြဟာလည္း ေတာက္လဲ႔ ေနတတ္တယ္။<br /><br />တိတ္ဆိတ္တဲ႔ ညေတြမွာ <br />ေခါင္းဦးကေလးကို ေပြ႕ဖက္လို႔<br />မေတာ္တဆ လြတ္က်လာတဲ႔ တိတ္တခိုးရယ္သံဟာ<br />ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ပဲ.. ျပန္ေျခာက္လွန္႔ေနတတ္တယ္။<br /><br />တန္ခိုးႀကီးလွတဲ႔ အဲ႔ဒီအရာဟာ..<br />ကိုယ္ေငးေနတာကို မသိ..<br />ၾကြားၾကြား၀င့္၀င့္နဲ႔ တင့္တယ္ေနလိုက္တာကြယ္..<br /><br />ဒီလိုနဲ႔..<br />မထိရက္ မကိုင္ရက္<br />ေပ်ာက္ပ်က္မွာ စိုးလြန္းလို႔<br />အခ်စ္ဆိုေသာ.."ထိုအရာ"..ကိုေလ...<br /><br />ကိုယ္... ဒီအတိုင္းေလး ထားလိုက္ပါေတာ႔မယ္ကြယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1875017881882545711?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-78086881898251399312010-11-16T00:33:00.000-08:002010-11-16T00:53:41.126-08:00<div style="color: #8e7cc3;"><b>ကေလးေရ... </b><br /><b>ျဖစ္ဖူးတယ္.. ဒီလိုအျဖစ္မိ်ဴး..</b></div><div style="color: #8e7cc3;"><b>ဒီေန႔မွ ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္...</b></div><div style="color: #8e7cc3;"><b>ဒါေပမယ္႔... ဒီေန႔ကေတာ႔.....&nbsp;</b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TOJAfTBY3SI/AAAAAAAAANs/dc8HBOCYgTs/s1600/cross.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TOJAfTBY3SI/AAAAAAAAANs/dc8HBOCYgTs/s400/cross.jpg" width="400" /></a></div></div><br />ဒီကေန႔.. မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနတဲ႔ေန႔..<br /><div style="text-align: justify;">ထမင္းစားခ်ိန္ေပမယ္႔ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲမွာ ခပ္လွမ္းလွမ္းစားပြဲက ေကာ္ျပန္႔လိပ္ေၾကာ္ကို စိမ္ေျပနေျပစားေနတဲ႔ အျဖဴမ တစ္ေယာက္ရယ္.. မွန္ျပင္ကို အရွိန္ျပင္းျပင္း ထိခတ္ေနတဲ႔ မိုးစက္ေတြကို ေငးေနတဲ႔ ကိုယ္ရယ္.. ႏွစ္ေယာက္တည္း။</div><br /><div style="text-align: justify;">လာေနက်မို႔ ဘာစားမလည္းသိေနတဲ႔ ေဟာင္ေကာင္စားပြဲထိုး မေလးက စားပြဲေပၚကို.. ခ်ိဳေပါ့က်ေဟာင္ေကာင္လက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္၊ ေပါက္ဆီတစ္လုံး၊ ေရေႏြးၾကမ္းဖန္ခြက္တစ္ခြက္၊ ငရုတ္ဆီတစ္ပုလင္း နဲ႔ လက္သုတ္ပု၀ါေလးေတြ လာခ်ေပးၿပီး ထြက္သြားတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေပါက္ဆီတစ္လုံးကိုေတာင္ မနည္းႏိုင္ေအာင္ စားေသာက္အၿပီး နာရီကိုၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ေန႔လည္ ၂နာရီမွာလာမယ္ေျပာထားတဲ႔အတြက္.. ရုံးခ်ိန္က ကပ္ေနၿပီ။ ဒါနဲ႔ စားပြဲေပၚမွာ ပိုက္ဆံကိုထားၿပီး ထြက္လာခဲ႔တယ္။ ခုံက အထမွာ ေကာ္ျပန္႔လိပ္ကို တလႊာခ်င္းခြာလို႔ ဇိမ္ယူစားေနတဲ႔ အျဖဴမက လွမ္းျပဳံးျပေတာ႔ ကုိယ္လည္း ျပန္ၿပဳံးျပလိုက္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"အျပင္မွာ ရာသီဥတုက သိပ္ကိုအရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္တာပဲေနာ္"</div><div style="text-align: justify;">သူမက ေကာ္ျပန္႔လိပ္ကို ခြာေနရင္း ေျပာလိုက္တယ္...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ဟုတ္ပါရဲ႕.. ဒါေပမယ္႔ ဘဲကေလးေတြအတြက္ကေတာ႔ အလြန္လွတဲ႔ ရာသီျဖစ္ေနမွာ"</div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ႔ သူမ အသံထြက္ေအာင္ ရယ္လိုက္တယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><a name='more'></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">ထုံးစံအတိုင္း ဒီၿမိဳ႕ေနလူေတြရဲ႕ သဘာ၀အတိုင္း ရာသီဥတုအေၾကာင္း အစခ်ီ+အဆုံးခ် ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၿပီးေတာ႔ မိုးရြာထဲကေန စာၾကည္႔တိုက္ေဘးမွာ ရပ္ထားတဲ႔ ကားဆီကို ထြက္လာခဲ႔တယ္။ ဆိုင္တံခါး၀က ေခါင္းေလာင္းသံကေလးက ညံၿပီးက်န္ခဲ႔တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာၾကည္႔တိုက္ေဘးလမ္းၾကားကေန... ၁၀၄ လမ္းမေပၚကို တက္ဖို႔ တန္းစီေနတဲ႔ ကားတန္းေတြၾကားထဲ ကိုယ္လည္းတိုး၀င္လို႔ ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ လမ္းၾကားကေန ၁၀၄ လမ္းမေပၚကိုတက္ဖို႔ လမ္းဆုံက မီးပြိဳင့္မရွိဘူး။ လမ္းၾကားထဲကို ၀င္မယ္႔ ဘယ္ညာ ယဥ္ေၾကာႏွစ္ဘက္လုံးက ကားေတြကလည္း ၁၀၄ လမ္းမႀကီးေပၚမွာ တန္းစီလို႔။ ၁၀၄လမ္းမႀကီးေပၚက ယာဥ္ေၾကာေတြမွာ ကားေတြက မိုးရြာေနတာေတာင္ အရွိန္မေလ်ာ႔ၾကေသးဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: purple; text-align: justify;">ကေလးေရ....<br />ျဖစ္ဖူးတယ္.. ဒီအျဖစ္မိ်ဴး..</div><div style="color: purple; text-align: justify;">ဒီေန႔မွ ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္...</div><div style="color: purple; text-align: justify;">ဒါေပမယ္႔... ဒီေန႔ကေတာ႔..... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲ႔ဒီေန႔က ဟိုင္းေ၀းလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ျမဴေတြသိပ္သည္းစြာ က်ေနတဲ႔ေန႔။ မီးႀကီးဖြင့္ေမာင္းတာေတာင္ ေရွ႕၀ါးႏွစ္ရိုက္စာကို မနည္းျမင္ေအာင္ ျပဴးၾကည္႔ၿပီး ေမာင္းေနရတယ္။ အျမန္ယာဥ္ေၾကာထဲမွာ ခပ္မွန္မွန္ေမာင္းလာေနတုန္း က်ယ္ေလာင္တဲ႔ အသံတစ္ခုနဲ႔ ကားတစ္စင္းလုံး သိမ့္သိမ္႔ခါသြားၿပီး၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ယာဥ္ေၾကာထဲကို ေရာက္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေရွ႕တည္႔တည္႕က လာေနတာကို မီးစူးစူးႀကီးေတြ ဖြင့္ေမာင္းလာေနတဲ႔ ကုန္တင္ကားႀကီး။ ကုန္တင္ကားႀကီးရဲ႕ မီးစူးစူးႀကီးေတြေၾကာင့္ မ်က္လုံးေတြက ျပာသြားတယ္။ လက္ကိုင္ဘီးကို ညာဘက္ကို အားကုန္ဆြဲလိုက္ၿပီး အရင္ေမာင္းေနခဲ႔တဲ႔ ယာဥ္ေၾကာထဲကို ျပန္ေရာက္ေစခဲ႔တယ္။ ကိုယ္႔ကိုတိုက္လိုက္တဲ႔ကားက ကိုယ္ရွိေနရာကို ယာဥ္ေၾကာအေျပာင္းမွာ မျမင္ဘဲ အရွိန္နဲ႔၀င္တိုက္ၿပီး မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ ယာဥ္ေၾကာထဲကို တြန္းပို႔လိုက္သလိုျဖစ္သြားခဲ႔တာပဲ။ တိုက္လိုက္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေကာ ကိုယ္ေကာ.. နီးရာလမ္းၾကားေလးထဲမွာ ရပ္ၿပီး၊ ကားထဲက ကိုယ္စီဆင္းၿပီး လိုင္စင္နံပါတ္ေတြ၊ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ အလဲအလွယ္ျပဳရင္း စကားစျမည္ေျပာခဲ႔တယ္။ အဲ႔ဒီတုန္းက ကိုယ္႔အသက္ ၂၁။ ျမဴေတြထဲမွာ ရပ္ေနခဲ႔တဲ႔ ကိုယ္႔မ်က္ႏွာက အျပဳံးေတာင္ မပ်က္ခဲ႔ဘူး။ စိတ္ဆိုးရမွန္းလည္း မသိခဲ႔ဘူး။ ဘယ္ဘက္ကားေခါင္းတစ္ခုလုံး ေၾကမြသြားတဲ႔ အျဖဴမကေတာ႔ ဟာ၀ိုင္ရီသြားဖို႔ ပိုက္ဆံထဲက သူ႔ကားျပင္ခ ထုတ္ရပါၿပီဆိုၿပီး ညည္းေနတာကိုေတာင္ ေျဖသိမ့္မိခဲ႔ေသးတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီကေန႔ကေတာ႔ .....</div><div style="text-align: justify;">ဘယ္ခ်ိဳးဖို႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ေနတဲ႔ ကိုယ္႔ကို သနားလို႔၊ ၁၀၄လမ္းမႀကီးေပၚမွ ဘယ္ေရာညာေရာက ကားေတြက ကိုယ္သြားဖို႔ ရပ္ထားေပးတာမို႔ အထြက္...</div><div style="text-align: justify;">ဘယ္ဘက္.. ဒုတိယယာဥ္ေၾကာထဲက အရွိန္နဲ႔၀င္လာတဲ႔ အနက္ေရာင္ထရပ္ကားက မရပ္ေပးဘဲ.. အရွိန္နဲ႔ ကိုယ္႔ကားရဲ႕ဘယ္ဘက္အလယ္တည္႔တည္႔ကို ဦးတည္ေနတာ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မ်က္လုံးထဲမွာ အနက္ေရာင္ထရပ္ကားႀကီး ေျပး၀င္လာတာပဲ ျမင္ေတာ႔တယ္...။</div><div style="text-align: justify;">လီဗာကို အစြန္းကုန္နင္းၿပီး လြတ္ေအာင္ေရွာင္ခ်ိန္မွာ... ထရပ္ကားဒရိုင္ဘာကလည္း ဘရိတ္ကို အစြန္းကုန္ အုပ္လိုက္တယ္။</div><div style="text-align: justify;">ပတ္၀န္းက်င္မွာ ..အသံမ်ိဳးစုံဆူညံသြားတယ္..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>ကိုယ္.. လြတ္သြားတယ္..</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>ဒါမွမဟုတ္...</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>ကိုယ္... မလြတ္ေျမာက္ေသးဘူး။</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>ဘယ္ရႈေထာင့္က ၾကည္႔ခ်င္ပါသလည္းကြယ္.... </b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ကယ္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ဆိုရင္... T-bone accident နဲ႔.. ကမၻာေျမႀကီးရယ္.. ခ်စ္သူေတြနဲ႔ <a href="http://www.ainchannmyay.com/">သိပ္ခ်စ္ရသူ</a>ကို ရုတ္တရက္ ႏႈတ္မဆက္.. အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ ထြက္ခြာသြားခဲ႔ပါတယ္ေပါ့ကြယ္..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အသက္က ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ႀကီးသြားလို႔ထင္ပါတယ္။ ဟိုတစ္ခါကလို ရယ္စရာ လုပ္မပစ္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး။</div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ၿပီး... ဒီကေန႔က နည္းနည္း ကတုန္ကယင္ျဖစ္ေနတယ္။ </div><div style="text-align: justify;">ကားကို တစ္ေနရာမွာ ခဏရပ္.. စက္ပိတ္လို႔ အသက္ကိုရႈေနရတယ္။ မိုးသံေတြက ကားမွန္းျပဴတင္းမွာ တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကတုန္ကယင္ျဖစ္ေနတာ....</div><div style="text-align: justify;">ေသမွာေၾကာက္လို႔ ျဖစ္ေနတာလား...</div><div style="text-align: justify;">ဟင့္အင္း.. လုံး၀ မေၾကာက္ပါဘူး။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ဒါဆို ဘာလို႔ ကတုန္ကယင္ျဖစ္ေနတာလည္း... </div><div style="text-align: justify;">ႏွလုံးသား ၀ိညာဥ္က မေၾကာက္ေပမယ္႔ စိတ္နဲ႔ခႏၵာကိုယ္ရဲ႕&nbsp; <i>Auto Response</i> Systems ေတြ ဟာ တစ္စကၠန္႔ရဲ႕ ေထာင္ပုံတစ္ပုံမွာ အလုပ္လုပ္လိုက္ရလို႔ ေမာပန္းႏြမး္နယ္သြားျခင္းပါ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: purple; text-align: center;">ေသရမွာ မေၾကာက္ပါဘူး။&nbsp;</div><div style="color: purple; text-align: center;">တစ္ကယ္ဆို ေသခ်င္ေနတဲ႔သူ....။</div><div style="color: purple; text-align: center;">ကိုယ္.. ဘာလို႔ ဒီေလာက္လြမ္းတတ္ေနလည္း..</div><div style="color: purple; text-align: center;">အလြမ္းစာေတြကို ေရးတတ္ေနသလည္း ...</div><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">ဘယ္သူသိႏိုင္မွာလည္း ကေလးရယ္...။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">တစ္ကယ္ဆို...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">အေရာင္မဲ႔ စာမ်က္ႏွာေလးေတြဟာ ကေလးတြက္ စခဲ႔တာပါ..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">လြမ္းတာကို ကုသရင္း..ေပါ့။</span><br /><span style="color: purple;">ဒီစာမ်က္ႏွာေလးေတြဟာ... ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း ျငင္းခုံဖို႔ မရည္ရြယ္ပါဘူး။&nbsp;</span><br /><span style="color: purple;">၀ါဒေတြျဖန္႔ဖို႔လည္း မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><span style="color: purple;"> ပညာၿပိဳင္ဖို႔၊ လူအထင္ႀကီးဖို႔၊ ဆုံးမၾသ၀ါဒေပးဖို႔လည္း မရြယ္ရည္ခဲ႔ပါဘူးကြယ္..။&nbsp;</span><br /><span style="color: purple;">မရည္ရြယ္ေပမယ္႔လည္း တစ္ခါတစ္ေလ ညိစြန္းခဲ႔တာ ရွိေကာင္းရွိမယ္။</span><br /><span style="color: purple;">ဒါေပမယ္႔ေလ....&nbsp;</span><br /><span style="color: purple;">ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္တဲ႔စိတ္နဲ႔..</span><br /><span style="color: purple;">အေရာင္မဲ႔ဖို႔ အၿမဲႀကိဳးစားရင္း ကေလးကို လြမ္းတာကို ကုစားရင္းေပါ့..</span><br /><span style="color: purple;">ဒီစာမ်က္ႏွာေလးေတြကို အသက္ဆက္ေစခဲ႔တယ္..။&nbsp; </span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေသရမွာ မေၾကာက္ဘူး။</div><div style="text-align: justify;">တစ္ကယ္ဆို ေသခ်င္ေနတဲ႔သူပါ...။</div><div style="text-align: justify;">နာက်င္ေနရမွာကိုေတာ႔ ေၾကာက္တယ္.. နာတာရွည္ေ၀ဒနာကိုေတာ႔ ေၾကာက္တယ္။ ကမၻာေျမႀကီးက နာတာရွည္ေ၀ဒနာသယ္ တစ္ေယာက္ကို သူ႔ခြန္အားေတြစိုက္ထုတ္လို႔ ထမ္းထားေပးရမွာကိုလည္း အားနာတယ္။ ဘာသာတရားေတြရဲ႕ အယူ၀ါဒေတြေအာက္က လူေတြက ဒီလို မခံစားရဘဲ ရုတ္တရက္ေသဆုံးရတာေတြကို အစိမ္းေသလို႔ အမည္တပ္ၿပီး၊&nbsp; ကံအေကာင္းအေၾကာင္းမလွလြန္းလို႔၊ ဆိုး၀ါးတယ္လို႔ထင္တတ္ၾကၿပီး၊ နာတာရွည္ခံစားေနရၿပီးမွာ ေသဆုံးရတာေတြကိုေတာ႔ အစိမ္းေသေတြေလာက္ မႏွစ္ျမိဳ႕ မျဖစ္တတ္ၾကတာကိုလည္း နားမလည္ဘူးကြယ္...။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ... ငယ္တုန္းရြယ္တုန္း သြားလိုက္ခ်င္တဲ႔ အတၱေတြက မိုးေရစက္ေတြနဲ႔ အတူ စီးေမ်ာလို႔...။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္႔အတၱနဲ႔ အတူ... ေသေသခ်ာခ်ာ သိလိုက္ရတာ တစ္ခုကေတာ႔...</div><div style="text-align: justify;">အထီးက်န္ျခင္း...</div><div style="text-align: justify;">လုံး၀ဥႆုံအထီးက်န္ျခင္း....</div><div style="text-align: justify;">တစ္ကယ္ဆို....</div><div style="text-align: justify;">တစ္ေယာက္တည္းပါလား...</div><div style="text-align: justify;">တစ္ေယာက္တည္းပါလား......</div><div style="text-align: justify;">တစ္ကယ္ကို.. တစ္ေယာက္တည္းလာၿပီး တစ္ေယာက္တည္းျပန္သြားရမွာပါလား...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ဆိုတဲ႔ အေတြး.... </div><br /><div style="color: purple;">ကေလးေရ....</div><div style="color: purple;">အမွန္ဆို....</div><div style="color: purple;">ဒီကေန႔.. ျဖစ္သင့္တယ္ ထင္ပါတယ္။</div><div style="color: purple;">ဘာျဖစ္လို႔ လြဲသြားသလည္းကြယ္...။</div><div style="color: purple;">♫♥●••·˙အခ်ိန္မတန္ေသးလို႔လားဟင္˙·••●♥♫<br />ဒီကေန႔..<br />ကုိယ္ အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-7808688189825139931?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-30540273239404962922010-11-12T12:34:00.000-08:002010-11-12T12:40:47.129-08:00<div style="color: #c27ba0;">မင္းကို ရွာေဖြေတြ႔လိုက္ရတဲ႔ ေန႔ကို ဘုရားသခင္က ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ...</div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;">အဲ႔ဒီေန႔က စၿပီးေတာ႔ မင္းအနားေလးမွာပဲ တရစ္၀ဲ၀ဲနဲ႔ ေနခ်င္ေနတဲ႔ငါ့ကို..</div><div style="color: #c27ba0;">ဒီအတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ပါေတာ႔လို႔..</div><div style="color: #c27ba0;">ငါ... မင္းကို ေတာင္းပန္ပါရေစကြယ္...။</div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;">နတ္ဘုံနန္းကို ေရာက္ေနသလို ခံစားေနရတဲ႔ အျဖစ္ကေလးကို..</div><div style="color: #c27ba0;">ငါ့ဆီက ေန ယူေဆာင္မသြားပါနဲ႔...</div><div style="color: #c27ba0;">တစ္ကယ္လို႔.. တစ္စုံတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ကုိေလ..</div><div style="color: #c27ba0;">အခုခ်ိန္ကစၿပီး တစ္သက္လုံး...</div><div style="color: #c27ba0;">တြယ္ကပ္ေနေနမိတယ္ ဆိုရင္လည္း...</div><div style="color: #c27ba0;">ငါ့ကို ဒီတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ပါေနာ္...</div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;">အခ်စ္ဆိုတဲ႔ အရာနဲ႔ ဆုံေတြ႕လိုက္ရတဲ႔ ငါဟာ...</div><div style="color: #c27ba0;">အလုံးစုံ ျပည္႔စုံတဲ႔ အခ်စ္တစ္ခုလားလို႔.. ေတြးေနမိပါတယ္။</div><div style="color: #c27ba0;">မင္းရဲ႕ ခ်ိဳျမိန္တဲ႔ အခ်စ္တစ္ခု မရွိတဲ႔ ငါ့ဘ၀ကို..</div><div style="color: #c27ba0;">ငါ... မေတြးရဲေတာ႔ဘူး ကြယ္...</div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;">ငါ့ကို ျပစ္မသြားပါနဲ႔ေနာ္..</div><div style="color: #c27ba0;">ငါ့တစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ တစ္သက္လုံး ခ်စ္မွာပါလို႔.. (လိမ္)ေျပာၿပီး..</div><div style="color: #c27ba0;">ငါ့ကို ဒီတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ပါေနာ္...</div><br />(အသက္ကေတာ႔ လုံး၀ စကားေျပာေနဘီထင္ပါတယ္.. <br />ဒီသီခ်င္းကို ႀကိဳက္တတ္ေနေတာ႔ေလ.. အဟြန္း)<br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/D07iJrzBgyE?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/D07iJrzBgyE?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-3054027323940496292?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-54555645060657279492010-10-27T23:47:00.000-07:002010-10-28T07:33:39.182-07:00သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ပါ..<br />စိတ္ေတြမႊန္းၾကပ္လို႔ နားေထာင္ေနမိတာေလးေတြပါ..<br />ေဘးက သီခ်င္းက ေအာ္တိုပေလး မလုပ္တတ္လို႔ နားၿငီးခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ပိတ္လိုက္ၾကပါလို႔...<br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Ajp0Uaw4rqo?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Ajp0Uaw4rqo?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SYQ1lkP1j_g?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/SYQ1lkP1j_g?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />ဒီဗီဒီယိုထဲက အဆိုရွင္ဟာ ရုပ္ဆိုးတဲ႔အထဲမွာ ပါပါတယ္။ အက်ီၤကလည္းျဖစ္သလို၊ ဆံပင္ကလည္း ကတုံးဆံပင္ေပါက္၊ ပါးစပ္ကၿပဲ၊ အသက္ကႀကီးဘိုးႀကီး၊ လႈပ္ေနတဲ႔ ပုံကလည္း ၾကည္႔ဦး၊ သူငယ္တန္းတုန္းက အတန္းထဲက ေကာင္ေလးေတြကို ဆရာမက စာရြတ္ခုိင္းရင္ လႈပ္တတ္ၾကတဲ႔ ပုံအတိုင္း။ ဘယ္လိုမွန္းမသိ။ ဒါေပမယ္႔ၾကည္႔ရင္းၾကည္႔ရင္း အရမ္းေဟာ႔ လာေနတယ္။ သူ႔ၾကည္႔ရတာ အရမ္းေပ့ါပါးလြတ္လပ္ၿပီး ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-5455564506065727949?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-28333648129933995912010-10-21T19:29:00.000-07:002010-12-13T00:07:00.120-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TMD2Prgf4hI/AAAAAAAAANY/m5nPydIjM9I/s1600/flag.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="280" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TMD2Prgf4hI/AAAAAAAAANY/m5nPydIjM9I/s400/flag.png" width="400" /></a></div>ဒါက၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၁ ရက္ မြန္းလြဲ ၃ နာရီ အခ်ိန္မွ စတင္ေျပာင္းလည္း လိုက္တဲ႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအလံပါ...<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />ဒါကေတာ႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ အလံ<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TMD2Vd5U3bI/AAAAAAAAANc/RKfiBR7Pksk/s1600/800px-National_League_for_Democracy_flag.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TMD2Vd5U3bI/AAAAAAAAANc/RKfiBR7Pksk/s400/800px-National_League_for_Democracy_flag.png" width="400" /></a></div><br />ဒါကေတာ႔ လူခ်စ္လူခင္မ်ားလွတဲ႔ ျပည္ေထာင္စုၾကံ႕ခုိင္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ေရးအသင္းရဲ႕ အလံ<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TMD2cw8-TbI/AAAAAAAAANg/LLQPg7mV8eE/s1600/Usdaflag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="218" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TMD2cw8-TbI/AAAAAAAAANg/LLQPg7mV8eE/s400/Usdaflag.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />ဒီေတာ႔.....<br /><br />ႏိုင္ငံေတာ္အလံသစ္ဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ လူခ်စ္လူခင္မ်ားတဲ႔ ျပည္ေထာင္စုၾကံ႕ခုိင္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ေရးအသင္းရဲ႕ အလံႏွစ္ခုရဲ႕ ဒီဇိုင္းႏွစ္ခုကို ေရာၿပီးု.. ခ်စ္ၾကည္ေရးမ်ား လုပ္ထားသလား မသိေတာ႔ပါဘူး...<br /><br />ႀကိဳက္လားေမးရင္.. <br />မႀကိဳက္ပါဘူး။ <br />(ဘယ္သူကမွလည္း အေရးတယူလုပ္လို႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ကို မေမးပါပဲ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေမးၿပီး ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေျဖတာပါ)၁၉၇၄၊ ဇႏၷ၀ါရီ ၃-ရက္ တုန္းက အလံကို ပိုႀကိဳက္တယ္လို႔ပဲ ေျပာရပါမယ္... ဒါေတာင္ ရဲရဲကိုေတာက္ေနတာပါပဲ။<br /><br />ႏိုင္ငံေတာ္အလံသစ္ကို ဘာလို႔ မႀကိဳက္သလည္းေမးရင္...<br />တစ္ဘက္စြန္း၀ါဒီေတြရဲ႕ အလံဒီဇိုင္းနဲ႔ တူေနလို႔ပါပဲ..<br />အေရာက္ေတြကလည္း ေတာက္ပလြန္းေနတယ္။ <br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ႔ အေရာင္ေလးေတြနဲ႔ဆို ပိုလွမလားလို႔...။<br /><br />သူတို႔ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ႔ ေကာင္းပါတယ္...<br /><div style="color: #741b47;"><b><br /></b></div><div style="color: #741b47;"><b>အ၀ါေရာင္သည္ ဘာသာ၊သာသနာႏွင့္ပညာတို႔ တိုးတက္ျခင္းကို လည္းေကာင္း</b></div><div style="color: #741b47;"><b>အစိမ္းေရာင္သည္ စပါးဆန္ေရ၊ကၽြဲႏြား အေထြေထြေပါမ်ားျခင္းကို လည္းေကာင္း</b></div><div style="color: #741b47;"><b>အနီေရာင္သည္ ျမင္သူအသဲတြင္ ရဲစိတ္ရဲမာန္ ထက္သန္ေစျခင္းကို လည္းေကာင္း အသီးသီးကိုယ္စားျပဳကာ</b></div><b style="color: #741b47;">အလံ၏အလယ္ဗဟိုရွိ ၾကယ္ျဖဴႀကီးမွာ တစ္စည္းတစ္လံုးတည္းရွိေသာ ျပည္ေထာင္သုႀကီးကို ကိုယ္စားျပဳပါသည္..</b>.တဲ႔။<br /><br />သို႔ေပမယ္႔...<br />တိုင္းျပည္က ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းမရွိ၊ ပူေလာင္ရတဲ႔အထဲ.. အလံရဲ႕ အေရာင္ေတြကလည္း ေတာက္ပလြန္းေနေတာ႔တာပါပဲ...<br /><br /><br />အနီကိုအေျခခံတဲ႔ အပူကိုအေျခခံတဲ႔ အေရာင္ေတြထဲမွာ အနီ၊ လိေမၼာ္နဲ႔ အ၀ါ ပါတယ္။ အဲ႔ဒီ warm colors ေတြဟာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ကို လႈံ႕ေဆာ္တယ္။ ေဒါသနဲ႔ ျပင္းထန္တဲ႔အၾကမ္းဘက္လိုစိတ္ေတြကို လႈံေဆာ္ေစတယ္လို႔ အေရာင္ေတြနဲ႔ စိတ္ပညာသေဘာအရ ဆိုၾကပါတယ္။ အေပၚက အလံေတြ အကုန္လုံးကိုပဲ ၾကည္႔ၾကပါေတာ႔....<br />ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ကိုယ္ေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာပဲ ရွိတယ္ မဟုတ္ဘူးလား။<br /><br />အင္း.... မဟုတ္ဘူး (ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ပဲ ျပန္ေျဖပါေတာ႔တယ္) <br /><br />&nbsp;ဒီအေရာင္ေတြၾကည္႔ၿပီး ေၾသာ္.. သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြမ်ား သိပၸံအတတ္ေတြ၊ က်န္းမာေရးပညာရပ္ေတြ၊ ကြန္ျပဴတာ ပညာရပ္ေတြ ဘယ္လိုတိုးတက္ေအာင္.. အသစ္အသစ္ေတြ ဘယ္လိုဖန္တီးၾကမလည္း ေတြးေတာလုပ္ေဆာင္ေနခ်ိန္မ်ားမွာ.... ကိုယ္႔တိုင္းျပည္မွာကေတာ႔ ... တဖက္နဲ႔တဖက္ ပိုၿပီးဆဲဆိုလို႔ေကာင္း၊ အျပစ္ေတြတင္လို႔ ေကာင္း၊ သြားပုပ္ေလလြင့္ေျပာလို႔ ေကာင္း၊ ရန္ျဖစ္လို႔ေကာင္းမ်ား ပိုျဖစ္ၾကမလားလို႔ စိုးရိမ္ေနမိေတာ႔တာပါပဲ.... ရွင့္။<br /><br />ဒီေန႔ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ညစ္သြားတဲ႔ေန႔ပါပဲ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2833364812993399591?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-8454533005395872382010-10-15T02:49:00.000-07:002010-10-15T03:04:19.506-07:00<div style="text-align: justify;">ညေလက ကန္႔လန္႔ကာျဖဴျဖဴကို တြန္းတိုက္လို႔ အခန္းထဲကို သုန္သုန္ကေလး ၀င္ေရာက္လာသည္။ စာၾကည္႔မီးနားမွာ ၀ဲေနတဲ႔ ညပိုးေကာင္းကေလးကို ေငးရင္း ညေလေျပကို ရႈရႈိက္ေနရင္း ရင္တုန္းက အျဖဴထည္ ဘ၀တစ္ခုကို သူမ ျပန္လိုခ်င္ေနမိတယ္။</div><br /><div style="text-align: justify;">အရာရာကို သိပ္မသိခင္တုန္းက ဘ၀ တစ္ခုဟာ ပိုမိုၿပီး အခ်ိဳးညီတတ္သလား...</div><div style="text-align: justify;">အရာရာကို တျဖည္းျဖည္းသိလာေနတဲ႔အခါမွာေတာ႔.. ဘ၀ တစ္ခုဟာ အခ်ိဳးမဲ႔ ကစင့္ကလ်ားနဲ႔ စတင္လြင့္ပါးလို႔.....။ </div><div style="text-align: justify;">စားပြဲေပၚက အျဖဴေရာင္စာရြက္ေပၚမွာ အဓိပၸာယ္မဲ႔စြာ ေရးျခစ္ထားတာေတြကို သူမ ေငးၾကည္႔ေနခဲ႔သည္။ စိတ္ေတြက ပိုမိုၿပီး မြန္းက်ပ္လို႔ လာေနသည္။ </div><br />စားပြဲေပၚက အနက္ေရာင္လက္ကိုင္ဖုန္းေလးကို ယူလိုက္ၿပီး နံပါတ္တစ္ခုကို ႏွိပ္ခ်လိုက္သည္။<br /><br />"ဟလို"<br /><br />တစ္ဖက္က ထူးသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။<br /><br />"ကို"<br /><br />ထုံးစံအတိုင္း သူမ သူ႔ကို သံျပတ္ႏွင့္ ေခၚလိုက္သည္။<br /><br />"ဗ်ာ"<br /><br />က်မ အခု လာခဲ႔မလို႔၊ ေျပာစရာေတြရွိေနတယ္<br /><br />"လာေလ၊ ကို ေစာင့္ေနမယ္"<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆိုင္အျပင္က အမိုးဖ်င္ေအာက္မွာ ငုတ္တုပ္ထိုင္ရင္း သူမ မ်က္ႏွာကို ကို ၾကည္႔ေနသည္။ စားပြဲေပၚမွာ မီးေရာင္နီနီကေလးေတြက အုပ္ေဆာင္းေအာက္မွာ ဟိုယိမ္းသည္ႏြဲ႔။ လမ္းမေပၚမွာ ကားသံေတြကို ၾကားေနရသည္။ ဆိုင္ျပင္ အမိုးဖ်င္ေအာက္က အျခားစားပြဲေတြမွာလည္း လူေတြ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ေျပာ.. ဘာျဖစ္ေနတာလည္း.. ကို ဘာလုပ္ေပးရမလည္း၊ ဟိုလူ႔ဆီ ဖုန္းဆက္ေပးရမွာလား</div><div style="text-align: justify;">မင္း သူ႔ကို ေခါင္းထဲက ထုတ္လိုက္လို႔ မရဘူးလား၊ မင္း ခံစားေနရတာ ကို မၾကည္႔ရက္ေတာ႔ဘူး၊ ဒါေပမယ္႔ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္ေပးဆို အခု ကို ဆက္ေပးမယ္၊ ေျပာေစခ်င္တာေတြလည္း အကုန္ေျပာေပးမယ္"</div><br /><a name='more'></a><br /><br />"လူ တစ္ေယာက္ကို ဘယ္လို ေမ႔ရသလည္းဟင္"<br /><br />"လြယ္ပါတယ္.. ဘီးဇီးျဖစ္ေနလိုက္ေပါ့"<br /><br />"ဟင္.. အဲ႔သေလာက္လြယ္လား"<br /><br />"လြယ္တာေပါ့ ေဘဘီရဲ႕"<br /><br />"ကၽြတ္စ္.. မေခၚစမ္းပါနဲ႔ကြာ.. လူမွားမွားၿပီး"<br /><br />"ကို.. စိတ္မေကာင္းေတာ႔ဘူး"<br />သူ မ်က္ႏွာပ်က္သြားသည္။ <br /><br />"ကို.."<br />သူမ မသိက်ိဳးကၽြံျပဳၿပီး ေခၚလိုက္သည္။<br /><br />"ေျပာေလ.."<br /><br /><div style="text-align: justify;">"ကို.. က်မကို ေမ႔လိုက္တုန္းကေကာ အဲသလိုပဲ လြယ္လြယ္ေလး ဘီးဇီးျဖစ္ေနလိုက္တာပဲလား"</div><br />"ေတာ္ၿပီ ေလးရာ၊ ဒီမွာ.. ကို.. မင္းကို....."<br /><div style="text-align: justify;">သူ စကားက ထုိေနရာမွာ ရပ္သြားသည္။ ညေလက ခပ္ျပင္းျပင္း တစ္ခ်က္ တိုက္ခတ္လိုက္သည္။</div><br />" "<br /><br />"ကို.. ဘာျဖစ္လို႔ က်မ အေပၚမွာ ဒီေလာက္ ေကာင္းတာလည္းဟင္"<br /><br /><div style="text-align: justify;">သူ ၿပဳံးေနသည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔ မ်က္လုံးေတြက ရီေ၀ေနသည္။ သူမကို အေဆြးမ်က္လုံးျဖင့္ ေငးၾကည္႔ေနသည္။ သူ႔မ်က္လုံးေတြက လွပေသာ မ်က္ခုံးတို႔ႏွင့္ ၀န္းရံထားသည္။ သူ႔မ်က္လုံးထဲက အရိပ္ေတြကို သူမ ျမင္လိုက္ရသည္။ သစ္ပင္ပင္စည္ တစ္ခုခုထဲ မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး သူမ ငိုခ်လိုက္ခ်င္ေနသည္႔ စိတ္ကို ထိန္းထားေနရသည္။</div><br />"ကို နဲ႔ မင္းဟာ သံေယာဇဥ္ထားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ မဟုတ္ဘူးလား၊ ဒီစကားကို မင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာခဲ႔တာပဲေလ"<br /><br />သူမ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းကိုက္ထားမိသည္။ <br /><br />"ကို.. က်မကို တစ္ေန႔ မုန္းသြားမွာ မဟုတ္လားဟင္"<br /><br />"မင္း.. မုန္းေစခ်င္တာလား"<br /><br />သူမ သက္ျပင္းအရွည္ႀကီးကို ခ်လိုက္သည္။ အေအးခြက္ကို အဓိပၸယ္မဲ႔ လက္ညွိဳးႏွင့္ တို႔ေနလိုက္သည္။<br /><br />"အခုဘာျဖစ္ေနၾကတာလည္း၊ အဆင္မေျပၾကဘူးလား၊ ကို ဘာလုပ္ေပးရမလည္း၊ သူ႔ဆီ ဖုန္းဆက္ေပးရမလား"<br /><br />သူမ ေခါင္းခါလိုက္ၿပီး သက္ျပင္း ထပ္ခ်လိုက္ျပန္သည္။<br /><br />ၿပီးေတာ႔ ထုံးစံအတိုင္း သူမ၏ ဘ၀ျဖစ္တည္မႈထဲက မလွပမႈမ်ားကို ေလးတြဲ႔တြဲ႔ႏွင့္ ေျပာေနေတာ႔သည္။<br /><br /><div style="text-align: justify;">ဒီစားပြဲ၀ိုင္းမွာ သူမ က စကားေျပာသူ၊ သူက စိတ္ရွည္စြာ နားေထာင္တတ္သူ။ သူမက သူမ၏ ဘ၀အေၾကာင္းေတြကို အမွ်င္စထုတ္ၿပီး ေျပာေနသမွ်၊ သူက မညည္းမညဴနားေထာင္ေပးတတ္သူ။ သူမ၏ နူးညံ႔သိမ္ေမြ႔မႈ၊ နာက်င္ခံစားမႈ၊ ေဒါသထြက္တတ္မႈ၊ ၾကင္နာတတ္မႈ၊ ရွက္တတ္မႈ စေသာ သူမ၏ အရာရာမွန္သမွ်ကို သူ က ေ၀မွ်ခံစားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္ေတြၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် သူမကိုယ္တိုင္ၿပီးလွ်င္ သူ သည္ သူမ၏ဘ၀အေၾကာင္းေတြကို သူမေလာက္နီးနီး သိလာသူ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာေနေတာ႔သည္။</div><br /><br />"ညေတာင္ ေတာ္ေတာ္နက္ၿပီ ကို... ျပန္ၾကရေအာင္"<br /><br /><div style="text-align: justify;">သူမ ဒီစားပြဲက မထမခ်င္း မညည္းမညဴ ငုတ္တုပ္နားေထာင္ေနတတ္သည္႔ သူ႕ကို သူမ ေျပာလိုက္သည္။ သူတို႔ ပိုက္ဆံရွင္း၊ စားပဲြမွ ခြာလာၿပီး ကားဆီသို႔ ေလ်ာက္လာခဲ႔ၾကသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ၿမိဳ႕ျပ၏ မီးေရာင္မ်ားက ေဆာင္းကူးမိုးေအာက္မွာ မွိန္ျပျပႏွင့္။ လမ္းမေတြေပၚမွာ လူက်ဲလာေနသည္။ သူက သူမေဘးမွာ ၿငိမ္သက္စြာလိုက္ပါလာေနသည္။ သူမက သူမအေၾကာင္းေတြကို ခေရေစ႔တြင္းက် နီးပါးေျပာသေလာက္၊ သူကေတာ႔ သူ႔အေၾကာင္းေတြကို သူမကို သိပ္ေျပာေလ႔ မရွိ။ </div><br />"ကို႔ အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ေပးမယ္ေနာ္"<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TLgiPoJWahI/AAAAAAAAANU/wA1foAsNEJA/s1600/maple.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TLgiPoJWahI/AAAAAAAAANU/wA1foAsNEJA/s640/maple.gif" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TLggFV9UysI/AAAAAAAAANM/BYt_8XyKXBc/s1600/maple.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">သူ႔ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ႔ ကားကို ေမပယ္ပင္ေအာက္မွာ ထိုးရပ္လိုက္သည္။ သူ လက္ပိုက္ၿပီး ဒီအတိုင္း ထိုင္ေနသည္။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာသည္ႏွင့္ အမွ် လူႀကီးဆန္လာေသာ သူ႔ကို သူမ ခပ္ေငးေငးေလး ၾကည္႔ေနမိသည္။ အရင္တုန္းကဆိုလွ်င္ ျပန္ခါနီးတိုင္း သူမ လက္ကေလးကို ကိုင္ၿပီး လက္ဖမိုးမွာ အနမ္းေပးေနက်။ အခုေတာ႔ လက္ပိုက္ၿပီး ျငိမ္ေနသည္။ တစ္ကယ္ကေတာ႔ သူ... သူမ အေပၚမွာ တကယ္ကို ရင္မခုန္ေတာ႔ျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ.. သူဒီလို လူႀကီးဆန္လာျခင္းကို သူမ ႏွစ္ျခိဳက္ေနမိသည္။ သူ.. သူမအေပၚမွာ ရင္မခုန္ေတာ႔ဘူးလား ဟူေသာ အေတြး၏ ေနာက္မွာ.. သူမအတြက္ ရင္မခုန္ေတာ႔ျခင္းဟာ သူေကာ၊ သူမ အတြက္ေကာ ႏွစ္ေယာက္လုံးအတြက္ ေကာင္းသည္ဟု ေတြးမိသည္႔ တျပိဳင္နက္၊ ရင္ထဲက တိုးတိုးတိတ္တိတ္ က်င္တက္သြားတတ္သည္႔ ေ၀ဒနာကို သူမ စြဲလန္းတပ္မက္လာတတ္ေသးသည္။ </div><br />ကားစက္ကို သတ္လိုက္ၿပီး ျပဴတင္းေပါက္ေတြကို ခ်လိုက္သည္။ ေလအေ၀ွ႕မွာ သူ႔ဆံပင္ေတြ လြင့္သြားတာကို ေငးၾကည္႔ေနလိုက္သည္။<br /><br />"အိုေက.. ဂြတ္ႏိုက္ေနာ္.. ကို၊ ဂရုစိုက္"<br /><br />"ေလး..."<br /><br />"ရွင္.."<br /><br />"I love you.. "<br /><br />"Do you?"<br /><br />" "<br /><br />"What about others?"<br /><br />"ေတာ္ၿပီေလးရာ.."<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"မဟုတ္ဘူး..ေျဖေလ၊ ဘာလို႔ ဒီေလာက္မ်ားတာလည္း၊ ဘယ္သူ႔ကို အခ်စ္ဆုံးလည္း၊ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ရွိလည္း"</div><br /><div style="text-align: justify;">"သူတို႔က ေလး နဲ႔ မတူဘူးေလ၊ ဟာ... ေတာ္ပါၿပီကြာ.. ဒီမွာ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ မအားရတဲ႔အထဲ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုသြားမ်ားရမွာလည္း၊ ဘာေတြလာေျပာေနမွန္း မသိဘူး၊ သူကမွ မ်ားတာ"</div><br />"အြမ္.. ကိုယ္႔ဘက္ လွည္႔လာပါလား.. အဟြန္း"<br /><br />သူ စိတ္ရႈပ္သြားသည္႔ပုံကို သူမ ႏွစ္လိုစြာၾကည္႔ၿပီး ၿပဳံးေနမိသည္။<br /><br />"စတာပါကြယ္.. ေကာင္းေသာညပါ ကိုေရ.."<br /><br />"အိုေက.. ဂြတ္ႏိုက္တ္ ေလးရယ္"<br /><br /><div style="text-align: justify;">သူကားထဲက ထြက္သြားသည္။ လက္ဖမိုးကိုေတာင္ လုံး၀ မထိေတာ႔။ သူမ သေဘာက်သည္၊ ဒီလိုေစာင့္ထိန္းရမႈကို ေက်နပ္သည္၊ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္.. သူမ..</div><div style="text-align: justify;">ေၾကကြဲသည္...</div><br /><div style="text-align: justify;">သူမ ကားလီဗာကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနင္းၿပီး ေမပယ္လ္ပင္ေအာက္က ထြက္လာခဲ႔သည္။ သီခ်င္းကို အက်ယ္ႀကီးဖြင့္ပစ္လိုက္သည္။ ကားျပဴတင္းေပါက္ေတြ အကုန္လုံးကို ခ်လိုက္သည္။ ညေလေတြ တြန္းတိုက္၀င္လာသည္။</div><br /><br /><div style="text-align: justify;">သူနွင့္ မေတြ႕ျဖစ္တာ ၾကာလာၿပီ။ အရင္ကေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေတြမွာ သူအျမဲရွိေနတတ္ခဲ႔ေသာ သူမ ေက်ာင္းေရွ႕က Steamworks ေရွ႕နားက ဓာတ္တိုင္ေဘးပန္းအိုးကေလးေရွ႕မွာ အခုေတာ႔ ေနရာလြတ္ေနတတ္ၿပီ။ သူမ ထိုေနရာေလးကို မၾကည္႔ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ျငင္းပယ္ေနလိုက္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုေန႔က ျမိဳ႕ျပ၏ နာမည္ႀကီး ဆိုင္တစ္ဆုိင္ကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေရာက္သြားခဲ႔သည္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ စားပြဲက လူေတြကို မ်က္လုံးေ၀႔ၾကည္႔လိုက္သည္။ မိန္းကေလး ေယာကၤ်ားေလး အေပါင္းသင္းေတြ အမ်ားႀကီးၾကားထဲမွာ သူ႔ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ တစ္ေယာက္တည္းေတာ႔ မဟုတ္။ သူ႔ပခုံးမွာ မွီလုနီးပါး ဆံပင္ေလးေတြလြင့္ၿပီး ရယ္ေမာေနေသာ ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္။ သူမ သူတို႔၀ိုင္းကို သြားၿပီး နႈတ္ဆက္ရန္ ဟန္ျပင္လိုက္သည္။ သူတို႔အေၾကာင္းကို သိေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သူမ လက္ကို မသိမသာဆဲြထားသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"မင္း..လူေတြေရွ႕မွာ သူ႔ကို သြားႏႈတ္ဆက္ရဲေပမယ္႔.. မင္းကို သူ လာႏႈတ္ဆက္ရဲလိမ့္မယ္ မထင္ဘူး"</div><br />"အဲဒါဘာျဖစ္လို႔လည္းဟင္.."<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူမ၏ ေမးခြန္းကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အၾကည္႔စူးမ်ားျဖင့္သာ တုံ႔ျပန္ေတာ႔သည္။ ထိုညက သူတို႔စုံတြဲ မီးေရာင္ေအာက္မွာ က ေနၾကသည္ကို၊ သည္လို အက မ်ိဳးေတြကို မႏွစ္သက္တတ္ေသာ္လည္း၊ သူတို႔ကို သူမ ၾကည္႔ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ထိုင္ၾကည္႔ေနခဲ႔သည္။</div><br />ထိုညက သူငယ္ခ်င္းေတြကို ခြင့္ေတာင္းၿပီး သူမ အေစာႀကီး ထျပန္ခဲ႔သည္။ ၿပီးေတာ႔ ပစိဖိတ္သမုဒၵရာအစပ္မွာ သြားထိုင္ေနခဲ႔သည္။ သမုဒၵေရ၏ ေအးခဲမႈကို သူမ ေျခဖ၀ါးေတြက ႏွစ္သက္တတ္သည္။ ပင္လယ္ဇင္ေယာ္ေတြက က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ျမည္သံကို သူမ မိန္းေမေနခဲ႔သည္။ သူမ အနားမွာေတာ႔ ဘယ္တုန္းကမွ မသိဖူး၊ မျမင္ဖူး၊ မသက္ဆုိင္ဖူးခဲ႔သလို သူ၏ မ်က္၀န္းစိမ္းေတြက တရစ္၀ဲ၀ဲႏွင့္။<br /><br /><div style="text-align: justify;">ေျခဖမိုးနားက သဲေတြကို လက္ေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ ေကာက္ယူလိုက္သည္။ သဲေတြက လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားမွ ေလ်ာဆင္းသြားသည္။</div><br />"မင္းဟာ အလြန္ရိုးသားတဲ႔ မိန္းမ တစ္ေယာက္ပါ.."<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူေျပာဖူးသမွ် ခ်ီးက်ဴးစကားေတြထဲက ဒီစကားေလးကို သူမ ျပန္ၾကားေယာင္လိုက္မိသည္။ </div><br />"သူ..ေပ်ာ္ေနပါေစ..."<br /><br />ပင္လယ္လိႈင္းသံေတြ ထန္လာသည္။<br />သူမ.. အရိုးသားဆုံး ဆုေတာင္းလိုက္ပါေတာ႔သည္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TLgh1rh-tAI/AAAAAAAAANQ/xaiVKG9Ew9A/s1600/beach.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TLgh1rh-tAI/AAAAAAAAANQ/xaiVKG9Ew9A/s640/beach.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">♥●••.. ..••●♥♥●••.. ..••●♥ ♥●••.. ..••●♥</div><br />ကိုကို..ဆိုၿပီးလည္း ေရးပါဦးဆိုတဲ႔ ညီမေလးမ်ားတြက္.. း))<br />ဟိုးအေပၚက ပုံေလးကအင္တာနက္က ယူပါတယ္ရွင္။<br />ဟိုဘက္က ပိုစ္ကေတာ႔ ငါးေတြ ေရကူးခုိင္းထားတုန္းပဲ.. ခြင့္လႊတ္ၾကပါရန္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-845453300539587238?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-84527125951398419232010-10-06T15:22:00.000-07:002010-10-06T22:21:35.758-07:00ေခါင္းေတြမူးတယ္...<br />ပရုတ္ဆီဗူးေလးေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္ေနသလည္းကြယ္..<br />စားပြဲေပၚမွာလည္း မရွိ၊ ကုတင္ေအာက္မွာလည္း မရွိ။<br /><br />ႏွာေခါင္းေတြပိတ္တယ္..<br />ရႈေဆးဗူးေလး.. ဘယ္ေခ်ာင္ေရာက္သြားလည္းကြယ္..<br />မွန္တင္ခုံေပၚမွာလည္း မရွိ၊ ေခါင္းဦးေအာက္မွာလည္း မရွိ..။<br /><br />စိမ့္စိမ့္ၿပီး ခ်မ္းတက္လာေနတယ္..<br />ေရေႏြးခြက္ေလး.. ဘယ္ထားမိသလည္းကြယ္..<br />ကြန္ျပဴတာခုံေပၚမွာလည္း မရွိ၊ ေခါင္းရင္းစားပြဲ မွာလည္း မရွိ။<br /><br />တစ္ကိုယ္လုံး ကိုက္ခဲေနတယ္...<br />အကိုက္ခဲေပ်ာက္ေဆး ဘယ္နားရွာရမလည္းကြယ္..<br />ပုလင္းထဲမွာလည္း မရွိ၊ ေဆးဗူးျပာထဲလည္း မရွိ။<br /><div style="color: #cc0000;"><br /></div><div style="color: #a64d79;">ေမာင္ေရ...</div><div style="color: #a64d79;">က်မ ဖ်ားေနတယ္ေလ...</div><br />"ကေလးလို လုပ္ မေနနဲ႔ေလ..." တဲ႔...<br />ဟုတ္သလား..ေမာင္..<br />ဖ်ားနာမႈေတြထဲက တမ္းတစြာနဲ႔ ေမာင့္အနားမွာေနခ်င္လို႔ပါ...<br />ေမာင့္ အနားေလးမွာ ေနခ်င္ရုံ သက္သက္ပါကြယ္..<br /><br /><br /><div style="color: #134f5c;"><b>ေမာင္ ..... က်င္လည္ေနတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ..</b></div><div style="color: #134f5c;"><b><span style="font-size: small;">ေမာင္ ....... ေတြးေတာေနတဲ႔ စိတ္ကူးေတြထဲမွာ.. </span></b></div><div style="color: #134f5c;"><b>ေမာင့္ရဲ႕...... စိတ္၀င္စားမႈေတြထဲမွာ..</b></div><div style="color: #134f5c;"><b>ေမာင့္ရဲ႕ .... တည္ေဆာက္ေနတဲ႔ အရာေတြထဲမွာ..</b></div><div style="color: #134f5c;"><b><span style="font-size: small;">ေမာင့္ရဲ႕.........&nbsp; ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြထဲမွာ...</span></b></div><div style="color: #134f5c;"><b><span style="font-size: small;">ေမာင့္ရဲ႕ ..... ရပ္တည္မႈေတြထဲမွာ..</span></b></div><span style="font-size: small;"><b><span style="color: #134f5c;">ေမာင့္ရဲ႕.... ေျဖာင့္မတ္ျခင္းေတြထဲမွာ..</span></b></span><br /><span style="font-size: small;"><b><span style="color: #134f5c;">ေမာင့္ရဲ႕ ..... အီးဂိုး ေတြ အထဲမွာ....&nbsp;</span></b> </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: #cc0000;"><b><span style="font-size: small;">က်မလည္း မရွိ....</span></b></div><div style="color: #cc0000;"><b><span style="font-size: small;">အိမ့္ခ်မ္းေျမ့လည္း မရွိ။</span></b></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TKz4jPNwbYI/AAAAAAAAANI/9yHeVcBuHjM/s1600/sick3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="609" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TKz4jPNwbYI/AAAAAAAAANI/9yHeVcBuHjM/s640/sick3.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TKz2PL_cZVI/AAAAAAAAANE/IECN2bU-YxI/s1600/sick.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8452712595139841923?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-88918796145084130782010-09-21T02:12:00.000-07:002010-09-21T02:25:23.270-07:00<div style="text-align: justify;">ေႏြအကုန္ေဆာင္းအကူးကာလေတြဟာ အလြန္လြမ္းစရာေကာင္းလွပါသည္။ </div><div style="text-align: justify;">မိုးေလးေတြ တစိမ္႔စိမ္႔ရြာလို႔၊ နံနက္ခင္းဆို ျမဴက်လို႔၊ သစ္ရြက္ေတြကလည္း ေၾကြက်ေတာ႔မွာမို႔ အညိဳေရာင္ေတြသန္းလို႔... ေလခပ္ျပင္းျပင္းတိုက္လိုက္ရင္ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြဖို႔ အားယူေနၾကၿပီ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ငွက္ေတြကလည္း ကေနဒါကို စြန္႔ခြာ၊ မကၠဆီကိုဘက္ကို အစုလိုက္အျပဳံလိုက္ ပ်ံသန္းေနၾကတာကို ဖေရာဇာျမစ္ျပင္ရ႕ဲ ညေနခင္းေတြမွာ လြမ္းစရာ ေတြ႔ရတတ္ေသးသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလိုအခ်ိန္ဆို ေဆာ္လမြန္ငါးေတြကလည္း ကေနဒါရဲ႕ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္ေတြကတဆင့္ ေမြးရပ္ေျမကို ျမစ္ညာဘက္ကို ျပန္လာေနၾကၿပီ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhvggo1HqI/AAAAAAAAAMk/yfzJ8imkTj4/s1600/pear2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="396" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhvggo1HqI/AAAAAAAAAMk/yfzJ8imkTj4/s640/pear2.jpg" width="640" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ျခံထဲက ပန္းသီးေတြ၊ သစ္ေတာ္သီးေတြကေတာ႔ ေလရူးေအာက္မွာေၾကြက်၊ ေျမခ လို႔။ ေကာက္မယ္ေကာက္မယ္နဲ႔ မေကာက္ျဖစ္တာ.. သစ္သီးေတြ ပုပ္လာေတာ႔မယ္ထင္သည္။ ဘယ္လိုမွ မႏွစ္သက္တဲ႔ ေရြဒဂၤါး၊ ေငြဒဂၤါးပန္းကေလးေတြကို မႏႈတ္ရက္လို႔ ၾကည္႔ေနတာေတာ႔ၾကာၿပီ။ ေဆြးေျမ႔လာေနတဲ႔ သစ္တုံးကို အစားထိုးဖုိ႔လုပ္ေနတာလည္း ၂ပတ္ရွိၿပီ။ ခုထိ တန္းလန္း။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhvoGup7iI/AAAAAAAAAMo/jIT4PjiCYvA/s1600/pear.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhvoGup7iI/AAAAAAAAAMo/jIT4PjiCYvA/s640/pear.jpg" width="640" /></a></div><br /><br /><a name='more'></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">ရုံးမွာလည္း တာ၀န္ေတြက ပိုပိုႀကီးလာ။ စေန၊တနဂၤေႏြဆိုလည္း အိမ္မွာ မအား။ ဘေလာဂ္ေတြကို ဖတ္ေသာ္လည္း ေကာ႔မန္႔ေတြ မေရးႏိုင္ေတာ႔ပါ။</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhvxK2iLMI/AAAAAAAAAMs/6OArT6Y56Jg/s1600/pear3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhvxK2iLMI/AAAAAAAAAMs/6OArT6Y56Jg/s640/pear3.jpg" width="640" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">တစ္ခါတစ္ေလ... ေတာရြာကေလးမွာ တာ၀န္နည္းနည္းနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနၿပီး ဘာမွမလုပ္ဘဲ ကြပ္ပ်စ္ကေလးမွာ ေရေႏြးၾကမ္းကေလးနဲ႔ မန္က်ည္းရြက္သုပ္ကေလးနဲ႔ ေလြးလိုက္ရရင္ ဆိုၿပီး......... စိတ္ကူးယဥ္မိေသးသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရုံးမွာ တစ္ေနကုန္ တကုပ္ကုပ္ဆိုေတာ႔ အခန္းထဲမွာလည္း ေန႔လည္စာ မစားခ်င္ေတာ႔။ ကင္တင္းထဲမွာ ေန႔လည္စာစားမယ္ဆုိေပမယ္႔လည္း လူေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔မေနခ်င္။ သည္ၾကားထဲ အိမ္ေတြကယူလာၾကေသာ ဟင္းနံ႔အခ်ိဳ႕က နံတတ္ေသးသည္။ ရုံးမွာ ငါးဟင္း၊ ငပိငံျပာရည္ပါေသာ ဟင္းမ်ား ယူမလာသင့္တာ သိၾကေပမယ္႔ သူတို႔လည္း ႀကိဳက္လြန္းလို႔ျဖစ္မွာေပါ့ေလဟုေတြးကာ ကိုယ္ပဲေရွာင္သြားေတာ႔သည္။ သည္းမခံႏိုင္ေသာ လူျဖဴမ်ားကေတာ႔ ေ၀ဖန္တတ္ၾကသည္။ ထို႔ျပင္... ဘာသာစကားမ်ိဳးစုံကိုလည္း (ရံဖန္ရံခါ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ အရွိန္တက္ၿပီး ရယ္ေမာသံမ်ားကို) ၾကားေနရသည္မို႔ ဟိုတစ္ေလာက္ ရုံးခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္စကားကလြဲၿပီး ဘာမွ် မေျပာရဟု စာတစ္ေစာင္ထြက္လာသည္ကို ဘာပဲေျပာေျပာေက်နပ္မိသလိုလို။</div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhv9fvHMhI/AAAAAAAAAMw/9s1ac_Z29UE/s1600/pear4.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhv9fvHMhI/AAAAAAAAAMw/9s1ac_Z29UE/s640/pear4.jpg" width="640" /></a><br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;">ေႏြရာသီဆို အျပင္က ထိုင္ခုံမွာ စာအုပ္၊ သတင္းစာ တစ္ခုခုဖတ္လို႔ရေသးသည္။ ခုလိုေဆာင္းကူးမိုးမ်ားသည္႔ ကာလေတြမေတာ႔ အျပင္မွာသြားထိုင္လွ်င္ ဘဲအုပ္စုနွင့္သာ ေနရမည္ထင္သည္။ ရုံးစာၾကည္႔တိုက္ထဲမွာကလည္း အခုေနာက္ပိုင္း ေအးေအးေဆးေဆး စာဖတ္လို႔ မရေတာ႔။ စာၾကည္႔တိုက္ထဲမွာ ထိုင္ေနသူမ်ားက ရုံးတြင္း အေၾကာင္းကိစၥမ်ိဳးစုံကို ေျပာေနသည္ကို နားမခံႏိုင္ေတာ႔။ သတင္းဟုဆိုဆို ဘာပဲဆိုဆို အႏီွမိန္းမတြက္က အတင္းေတြလိုျဖစ္ေနသည္။ မၾကားခ်င္၊ မသိခ်င္။ အကုသိုလ္မ်ားသည္ဟု ထင္မိသည္။ society တစ္ခုလုံးနဲ႔ေ၀းေနတတ္တဲ႔ မိန္းမဟု သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးက ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ေျပာစဥ္က.. <b>I choose to be away from the surrounding societies </b>လို႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ျပန္ေျပာလိုက္ေသးသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အတင္းမ်ိဳးစုံေသာ စာၾကည္႔တိုက္ထဲတြင္ စာဖတ္မရသည္႔အတူတူ ဂ်င္မ္ထဲ သြားကစားေတာ႔လည္း ေန႔စဥ္က်ေတာ႔လည္း မကစားႏိုင္ေတာ႔။ လူက တစ္ကုိယ္လုံးကို ရိုက္ထားသလို နာေနၿပီ။ ဒါေတာင္ ရွစ္ေပါင္အေလးထက္ ပို မ မ ပါ။</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhv9fvHMhI/AAAAAAAAAMw/9s1ac_Z29UE/s1600/pear4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhwId_0MnI/AAAAAAAAAM0/GMfZ2GfoNa4/s1600/pear5.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhwId_0MnI/AAAAAAAAAM0/GMfZ2GfoNa4/s640/pear5.jpg" width="640" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhwTYs8vSI/AAAAAAAAAM4/22Fxs0TFL_Q/s1600/myshoes2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhwTYs8vSI/AAAAAAAAAM4/22Fxs0TFL_Q/s640/myshoes2.jpg" width="640" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJh2FWOuQGI/AAAAAAAAANA/t-zZ8Wq0Bhw/s1600/myshoes1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="512" src="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJh2FWOuQGI/AAAAAAAAANA/t-zZ8Wq0Bhw/s640/myshoes1.jpg" width="640" /></a></div><br />ဟိုတစ္ေန႔ကေတာ႔ ရုံးမွာ ျပႆနာေပါင္းစုံကို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ႏွင့္ အျပင္ဘက္ခုံကေလးမွာ ေျခလြတ္လက္လြတ္ သြားထိုင္လိုက္သည္။ ခၽြတ္ထားေသာ ဖိနပ္ကို ငုံ႔ၾကည္႔ၿပီး ရုံးစည္းကမ္းကို ကိုယ္ေဖာက္သူဟာလည္း ကိုယ္ပါလားဟု ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားသည္။ သည္လိုဖိနပ္မ်ိဳး ၀တ္ခြင့္မရွိေသာရုံးမွာ ခေနာ္ခနဲ႔ ခြာေသးေသးေလးကို ၀တ္ရသည္ကလည္း တမ်ိဳးကေလးပါလားဟု စိတ္ပ်က္ေနရင္း ႀကိတ္ျပဳံးမိေသးသည္။ ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ အလုံပိတ္ဖိနပ္စီးရသည္ကို အလြန္စိတ္ပ်က္ေသာ ငွာနမွ မမေတြအားလုံးလည္း ခေနာ္ခနဲ႔ႀကိဳးေသးေလးမ်ားကို ခိုးစီးတတ္ေသးသည္။ ယခုေတာ႔ ေႏြလည္းကုန္ၿပီမို႔ အဆင္ေျပေလာက္ၿပီ ထင္မိသည္။<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">အသက္ႀကီးလာလို႔လားမသိ။ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ အလြန္လည္း ဂဂ်ီဂေၾကာင္က်လာသည္။ အလြန္နႈတ္နည္းသူ.. စကားမ်ားခ်င္လာသည္။ ရံဖန္ရံခါ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေလရွည္ခ်င္လာသည္။</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhwId_0MnI/AAAAAAAAAM0/GMfZ2GfoNa4/s1600/pear5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> </a></div><br /><div style="text-align: justify;">ကိုယ္႔ဘေလာဂ္ကိုျပန္ၾကည္႔ေတာ႔လည္း ဘယ္တုန္းကမွ ဘေလာဂ္ႏွင့္မတူခဲ႔။ ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြ၊ ၀တၳဳေတြနွင့္ ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနသည္။ သည္ေတာ႔ ေဒါ႔ကြန္းေလးတစ္ခုလုပ္ထားေတာ႔လည္း လူေတြ ဒီဘေလာဂ္ထက္သြားဖတ္သည္ကို သိသည္နွင့္ တျပိဳင္နက္ ဘာေရးရမွန္းမသိေတာ႔။ လူေတြလာဖတ္လွ်င္ မေရးတတ္ေတာ႔...။ ရွက္သလိုလို..ဘာလိုလို...။ စာေတာ႔ေရးခ်င္သည္။ ၀ါသနာကလည္း အလြန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္.. လူေတြအရမ္းလာဖတ္မွာလည္း ရွက္ေသးသည္။ အေတာ္အူေၾကာင္ၾကားႏိုင္ေသာ မိန္းမပါလားဟု ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ထင္မိသည္။ ဒီဘေလာဂ္ကို လင့္ခ္ထားေသာ ဘေလာဂ္မ်ားကို (အထူးသျဖင့္ နာမယ္ႀကီးဘေလာဂါမ်ားကို) ဒီဘေလာဂ္ကိုလင့္ျဖဳတ္ေပးပါဟု ေတာင္းပန္လိုသည္။ သို႔ေပမယ္႔ သူတို႔ဘေလာဂ္မ်ားကိုေတာ႔ မျဖဳတ္ခ်င္။ ဒီကတဆင့္ သြားဖတ္ခ်င္သည္။ ေတာ္ေတာ္တရားမမွ်တသကိုးဟု ေျပာလည္း ခံရမည္႔ပုံရွိသည္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ႔။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာေရးအလြန္၀ါသနာပါေသာ္လည္း ယခုလမ်ားတြင္ ဦးေႏွာက္ႀကီးတစ္ခုလုံး ခမ္းေျခာက္ေနသလိုျဖစ္ေနသည္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ထြက္ၿပီးမွ ေသမည္ ဟု တိတ္တိတ္ကေလးေၾကြးေၾကာ္ၿပီးသကာလ စာအုပ္တစ္အုပ္ထြက္သြားေသာ္လည္း ခုထိ မေသေသးပါလားဟု အံ႔ၾသေနတတ္ေသးေသာ အလြန္အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိုင္ေသာ မိန္းမပင္ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သည္ၾကားထဲ စာလုံးေပါင္းေတြက မွားေသးသည္။ စာလုံးေပါင္းအမွားဆုံး ဘေလာဂါဆုေပးလွ်င္ေတာင္ ႏိုင္ဦးမည္ထင္သည္။ စာလုံးေပါင္းမွားသည္ကို ေစတနာႏွင့္ မသိမသာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ သိသိသာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ လာေထာက္ျပသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္သည္။ မည္သူမွ် အမုန္းခံၿပီး သူမ်ားအမွားကို မေထာက္လို။ ေစတနာႏွင့္သာျဖစ္သည္။ စာလုံးေပါင္း မမွားသင့္။ အၿမဲမွန္သင့္သည္။ သို႔ေသာ္.. ဟိုတစ္ေလာက ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က စာလုံးေပါင္းမွားသူမ်ားကို ဆရာမ်ား၊ တကၠသိုလ္ဆရာမ်ားက အျပစ္တင္သည္႔သေဘာ ေ၀ဖန္ထားသည္႔စာကိုဖတ္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ နင္ေနသည္။ တစ္ကယ္ေတာ႔ စာဖတ္မနာလို႔ စာလုံးေပါင္းမွားျခင္းမဟုတ္.. စာလုံးေပါင္းသည္ neurology နွင့္ တစ္နည္းတစ္ဖုံ ပတ္သက္ေနသည္ဆိုသည္ကို အက်ယ္တ၀င့္ေရးခ်င္ေနေသာ ကိုယ္႔လက္ကို ကိုယ္ျပန္ရိုက္ေနရသည္။&nbsp; က်န္သည္႔ neurologists မ်ား neuroscience သမားမ်ားကေတာင္ ဘာမွ မေျပာဘဲ (ကိုယ္ပဲ လက္လွမ္းမမွီလို႔လား) လႊတ္ထားေသးသည္ မဟုတ္ပါလား။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ.. ကိုယ္လို စာလုံးေပါင္းမွားေသာ ဘေလာဂါအသစ္ေလးမ်ား၊ လူငယ္မ်ား အားမငယ္ရေအာင္ တစ္ေန႔ေတာ႔ အနည္းငယ္ အားေပးစာ ေရးျဖစ္ဦးမည္ထင္သည္။</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TJhwTYs8vSI/AAAAAAAAAM4/22Fxs0TFL_Q/s1600/myshoes2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> </a></div><br />သက္ဆိုင္တာေလးေတြပါရွင္။<br /><a href="http://lyricswithoutmelody.blogspot.com/2008/10/blog-post_22.html">ညည္းခ်င္း</a><br /><a href="http://lyricswithoutmelody.blogspot.com/2009/06/blog-post_01.html">ၾကည္လင္တဲ႔ေန႔</a></div><a href="http://www.ainchannmyay.com/?p=348">Christmas Eve in the Snow</a></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8891879614508413078?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-33563712574804891992010-09-17T00:40:00.000-07:002010-09-17T00:49:40.415-07:00ညက ပင္ပန္းတယ္ဆို.. အိပ္မယ္ဆိုၿပီး မအိပ္ျဖစ္ဘဲ နာမယ္ႀကီးလွတဲ႔ ေလဒီဂါဂါကို ဘာလို႔ လူေတြဒီေလာက္ေျပာသလည္း ယူက်ဴ႕မွာ လိုက္ရွာနားေထာင္တယ္။<br />ေလဒီဂါဂါကိုၾကည္႔ရင္း ေလဒီဂါဂါနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔အျခားယူက်ဴ႕ေတြလည္း လိုက္ၾကည္႔မိတယ္။ အဲဒီမွာ ေလဒီဂါဂါရဲ႕ ဂူးဂူးအိုင္းမ်က္လုံးမ်ိဳးရေအာင္လုပ္မလည္းးဆိုတာကို ထိုင္ၾကည္႔လိုက္တာ သန္းေခါင္ထိုးသြားပါတယ္။<br /><br />ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။ အထူးသျဖင့္ အလွအပ၊ မ်က္လုံးမိတ္ကပ္၀ါသနာပါသူ မိန္းကေလးေတြတြက္ပါ...<br />ေလဒီဂါဂါရဲ႕ အဲသလိုမ်က္လုံးျပဴးမ်က္ျဖဴလန္တဲ႔ မ်က္လုံးမ်ိဳးရေအာင္ မ်က္ေတာင္တု ငါးစုံထပ္ၿပီးတပ္ထားရတဲ႔အျပင္၊ shade ေပါင္း ၂0မ်ိဳဳးေလာက္ သုံးရပါတယ္။ အဲဒီဂူးဂူးအိုင္း လင့္ခ္ကေပ်ာက္သြားလို႔ ဘယ္နားရွာရမယ္ မသိေတာ႔ပါ။<br /><br />နည္းလမ္းကိုျပတာကေတာ႔ Michelle Phan ဆိုတာ ဗီယက္နမ္မေလးထင္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ငယ္ေသးတယ္။ အလွအပလည္း ၀ါသနာေတာ္ေတာ္ပါၿပီး၊ ဟိုကလိဒီကလိလည္း ၀ါသနာပါပုံရတယ္။ မိန္းကေလးက မ်က္လုံးကလည္း လွတယ္။ မိဘေတြက အလွျပင္ဆိုင္ဖြင့္ထားတယ္ထင္တယ္။ မိတ္ကပ္ေပါင္းမ်ိဳးစုံ ပိုင္ဆိုင္ၿပီး၊ ေဆးျခယ္သပုံကလည္း ပန္းခ်ီဆရာေတြေတာင္ ရႈံးေလာက္တယ္။ အနုပညာမ်က္စိနဲ႔ၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ေပါ့ေနာ္...။<br /><br />ေနာက္အျခားစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ႔ မ်က္လုံးအလွျပင္နည္းမ်ိဳးစုံကိုလည္း တင္ထားပါတယ္။ အရုပ္မ်က္လုံး၊ ကဗ်ာဆန္ဆန္မ်က္လုံး၊ smoky eyes၊ အမ်ိဳးစုံလုပ္နည္းေတြ ျပထားပါတယ္။ သူမရဲ႕ ဗီဒီယိုေတြက ဟစ္သန္းခ်ီရတယ္။<br /><br />အခ်ိဳ႕ဟာေတြကိုေတာ႔ ငယ္ငယ္က ကလိခဲ႔ဖူးေပမယ္႔ အခု သူ႔ၾကည္႔ၿပီး ဒီကေလးမေတာ႔ မ်က္စိထိေတာ႔မွာဘဲ ဆိုၿပီး အသည္းတယားယားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က မ်က္လုံးကို မိတ္ကပ္လိမ္းရင္... မ်က္လုံးကန္းသြားခ်င္သလား ဆိုၿပီး ေဖေဖဘာေၾကာင့္ အသံက်ယ္ႀကီးနဲ႔ေအာ္ခဲ႔သလည္း ခုေတာ႔ နားလည္ပါၿပီ။<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေနရာရာသြားရန္ျဖစ္ျဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုတဲ႔ခါျဖစ္ျဖစ္ အေပ်ာ္လုပ္ရင္ေတာ႔ မဆိုးပါဘူး။ အျမဲတမ္းက်ေတာ႔ ကယ္မီကယ္ေပါင္းမ်ိဳးစုံကို မ်က္ႏွွာနဲ႔ မ်က္ခြံေတြ၊ မ်က္ေတာင္ေတြေပၚတင္ရင္ ၾကာရင္ အေရျပားကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္မယ္ထင္မိပါတယ္။<br /><br />လက္လွမ္းမွီရာေလးေတြ တင္ထားေပးပါတယ္။ အျပင္မွာသူ႔တိုင္း စိမ္ေျပနေျပဆိုရင္ေတာ႔ ေက်ာင္းေတြ၊ အလုပ္ေတြ၊ အစည္းေ၀းေတြ အကုန္ေနာက္က်မွာပါပဲမို႔... သင့္ေတာ္သလို ျပင္ဆင္ၾကပါေစလို႔...<br /><br />(မိန္းမမ်ားအလွျပင္တာဟာ တစ္ကယ္ေတာ႔ မိန္းမအခ်င္းခ်င္းတြက္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါကို မိန္းမေတြပဲ သိပါတယ္။ ေျမြေျမြခ်င္းေျချမင္တယ္ဆိုသလို... သူဘယ္လို၀တ္ထားပါလိမ့္၊ ဘယ္နႈတ္ခမး္နီဆိုးပါလိမ့္၊ ဘယ္လိုဆံပင္ပါလိမ့္ဆိုတာမ်ိဳးေလးေတြ.. အခ်င္းခ်င္း admire လုပ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ အလွျပင္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းးး မိန္းမထုႀကီးတစ္ခုလုံးကိုယ္စား အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ ေျပာပါ၏ :P)<br /><br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/M4GVBkicnbU?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/M4GVBkicnbU?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rDbEB9T-iUA?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rDbEB9T-iUA?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-3356371257480489199?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-53472740741006315632010-08-29T02:34:00.000-07:002010-08-29T02:37:59.650-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THoqUQxlXAI/AAAAAAAAAMg/JmwXJ89cW4g/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THoqUQxlXAI/AAAAAAAAAMg/JmwXJ89cW4g/s640/1.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-5347274074100631563?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-18110923210783261572010-08-25T00:49:00.000-07:002010-08-25T00:53:08.688-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTJxNtpPPI/AAAAAAAAAL8/rVMdtoClkkw/s1600/moon4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="322" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTJxNtpPPI/AAAAAAAAAL8/rVMdtoClkkw/s400/moon4.jpg" width="400" /></a></div>ေကာင္းကင္ျပာမိႈင္းမိႈင္းေပၚမွာ<br />သိဟ္ရာသီ လ ရယ္က....<br />ခပ္တိုးတိုး သာ...ေနတယ္..။<br /><br /><br />ခတၱာပန္းငုံကေလး က<br />တသုန္သုန္ျမဴးတဲ႔<br />ညေလရူးေအာက္မွာ..<br />ေျဖာက္ကနဲ.. ေၾကြ... သြားတယ္...။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTJ5jJbBtI/AAAAAAAAAMA/9gfACyS_ZJE/s1600/moon3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTJ5jJbBtI/AAAAAAAAAMA/9gfACyS_ZJE/s400/moon3.jpg" width="397" /></a></div><br />ျခေသၤ႔ရာသီရုပ္ပုံက<br />တိတ္တခိုးလြမ္းတတ္သူကို<br />ခတၱာပန္းေတြဖူးတဲ႔ ေနရာေလးကို... <br />သယ္ေဆာင္လို႔ ေခၚ...သြားတယ္။<br /><br />သရ၀ဏ္... လ.. ရယ္..<br />လြမ္းတယ္..။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTKFci79HI/AAAAAAAAAME/jMP592jhjZY/s1600/room.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTKFci79HI/AAAAAAAAAME/jMP592jhjZY/s640/room.jpg" width="457" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTKNKqHcyI/AAAAAAAAAMI/DQn1UMHAFWE/s1600/moon5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="341" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/THTKNKqHcyI/AAAAAAAAAMI/DQn1UMHAFWE/s400/moon5.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br />ေအာက္ဆုံးကပုံကို အႀကိဳက္ဆုံးပါပဲ...<br />&nbsp;ထင္းရူးပင္ထိပ္ဖ်ားေတြရယ္.. နဂါးေငြ႕တန္းေတြ၇ယ္နဲ႔... စိတၱဇ ဆန္တယ္..<br />(တစ္ကယ္ကေတာ႔ ကင္မရာ မခ်ိန္တတ္ေသးတာပါ... )<br /><br />အိမ္ခန္းထဲက လေရာင္ကို လိုသလိုရေအာင္ ရိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခက္တာ ဒီည သိလိုက္ရပါတယ္။<br /><br />................<br /><br />တစ္ကယ္လို႔ အသက္ ၈၀ ထိေနၾကတယ္ဆိုရင္ေတာင္...<br />လျပည္႔ည.. ရက္တစ္ေထာင္ မျပည္႔ပါဘူး။<br />လျပည္႔ညေတြ.. အဓြန္႔ရွည္ပါေစ....လို႔။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-1811092321078326157?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-43832571898113927472010-08-22T03:41:00.000-07:002010-08-22T03:41:27.560-07:00<div style="text-align: justify;">ေျပာင္လက္ေတာက္ပေနေသာ ထမင္းစားပြဲအလယ္က ပန္းအိုးကေလးထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းႏုေရာင္ကေလးက ျငိမ္သက္ေနသည္။ ထိုႏွင္းဆီပန္းကေလး ထည္႔ထားေသာ ပန္းအိုးရွည္ရွည္သြယ္သြယ္ေလးထဲက ေရထဲမွာ အလြန္ေသးငယ္ေသာ ပိုးေကာင္ေလးတစ္ေကာင္က ပန္းအိုးနႈတ္ခမ္းေပၚကို ႀကိဳးစားပန္းစား တြယ္တက္ေနသည္။ ႏွင္းဆီပန္းကေလးက မ်က္ႏွာငယ္ကေလးႏွင့္ ပိုးေကာင္ကေလးကို ငုံ႕ၾကည္႔ေနသည္။ ႏွင္းဆီပန္းကေလးႏွင့္ အလြန္ေ၀းကြာလွေသာ မ်က္ႏွာၾကက္ေပၚမွာကေတာ႔ တညိမ့္ညိမ့္ လည္ပတ္ေနေသာ ဖုံမဲ႔ ပန္ကာ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထမင္းစားပြဲေပၚမွာေတာ႔ အစားအစာေတြက အမ်ိဳးစုံလွသည္။ ျမန္မာစာ၊ အေနာက္တိုင္းစာ၊ ထိုင္းစာ၊ ကုလားစာမ်ားအျပင္ ဟိုမေရာက္သည္မေရာက္ ကျပားစာမ်ားက လွ်ံက်ေနသည္။ ထမင္းစားပြဲပတ္လည္က လူေတြက ထမင္းဟင္းကို ဇြန္း၊ခက္ရင္းသံ မၾကားေအာင္ စားေနၾကသည္။ ဇြန္းခက္ရင္းသံမ်ား တိတ္ဆိတ္လြန္းလွေသာ္လည္း ထမင္းစားပြဲတစ္ခုလုံးမွာကေတာ႔ ပဋိသႏၶာရစကားေတြ လွ်ံက်ေနသည္။ သည္ထမင္းစားပြဲ၀ိုင္းမွာ အသက္၅၅နွင့္ အသက္ ၇၀ၾကား အင္ဂ်င္နီယာမ်ား၊ ဆရာ၀န္ေဟာင္းမ်ား၊ ေရွ႕ေနမ်ား၊ စသည္႔ ျမန္မာျပည္မွ ပညာရည္ႏို႔၀လာေသာ၊ အသက္ႀကီးပုဂိုလ္မ်ားက ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး အေၾကာင္းမ်ားကို ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ ေျပာဆိုေနၾကသည္။ ထုိသူတို႔၏ အာေဘာင္အာရင္းသံသံ ေျပာဆိုေနသံမ်ားကို လူငယ္တစ္အုပ္စုက ထမင္းဟင္းမ်ားကို တို႔ကနန္းဆိတ္ကနန္းစားေသာက္ရင္း ၿငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ေနၾကသည္။ အာေဘာင္အာရင္းသံစြာ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးေနသူတို႔၏ စကား၀ိုင္းထဲမွာ ထုိလူငယ္အုပ္စုက ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈဟူေသာ ျခဳံလႊာမ်ားႏွင့္ အသက္ႀကီးသူကို ရိုေသျခင္းဟူေသာ ပု၀ါမ်ားကို အထပ္ထပ္ စည္းၾကပ္ရင္း ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနၾကသည္ကို ပန္းကေလးက ျပဳံးတုံ႔တုံ႔ျဖင့္ ေငးၾကည္႔ေနသည္။ ထိုအသက္ႀကီးပုဂိုလ္မ်ားရဲ႕ လက္ရွိအလုပ္မ်ားကေတာ႔ စကားလုံးေတြၾကားမွာ အေရာင္တိမ္မိႈင္းမႈံေနသည္ကို ပန္းကေလး မသိဟန္ေဆာင္ေနသည္။</div><br />"တိုင္းျပည္က ပ်က္တာၾကာပါၿပီကြာ...."<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br />"တို႔ေခတ္မွာေတာ႔ မပ်က္ဘူးေဟ႔... မင္းတို႔ လူငယ္ေတြေခတ္မွာ တိုင္းျပည္ကပ်က္တာကြ"<br /><br /><br />"............"<br /><br />"ျမန္မာျပည္ ပညာေရးဆိုတာ သုံးစားလို႔ မရတာၾကာၿပီ၊ ခုၾကည္႔ေလ.. မင္းတို႔ဘာမ်ားတတ္လို႔လည္း"<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br />"မေျပာနဲ႔ မေျပာနဲ႔ ဒီဘြဲ႔ေတြနဲ႔ပဲ လုပ္စားေနတယ္လို႔၊ မင္းတို႔ ကံေကာင္းလြန္းလို႔ ျမန္မာျပည္ကဒီဘြဲ႕ေတြနဲ႔ အလုပ္ကိုင္ ေကာင္းေကာင္းရေနတယ္ လို႔ ဆိုရမယ္"<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br /><br /><a name='more'></a><br /><br /><br />"တိုင္းျပည္ထဲမွာ ေနရင္ ေခြးျဖစ္မွာဘဲ..."<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br /><br />"တိုင္းျပည္က ဘယ္ေတာ႔မွ မေကာင္းဘူး..<br /><br />"............."<br /><br />"........"<br /><br /><br />"ေကာင္းလာမွာလည္းမဟုတ္ဘူး"<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br /><br />"မၾကာခင္ကို ပ်က္ေတာ႔မွာ တိုင္းျပည္က...."<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br /><div style="text-align: justify;">"ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မွာလည္း... ဘာမွလုပ္လို႔ မရဘူး၊ ဘာာ မွ ကို လုပ္ လို႔ မရပါဘူး...၊ ငါတို႔ ဒီမွာေနတာ တန္ေအာင္လို႔ ျမန္မာျပည္ကို ပ်က္စီးေစခ်င္တာ၊ ျမန္မာျပည္ မေကာင္းတာကိုပဲ ၾကားခ်င္ေနတယ္လို႔ေတာ႔ မထင္လိုက္နဲ႔ကြ"</div><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br />"အလကား တိုင္းျပည္ပါကြာ...."<br /><br />"........."<br /><br />"........"<br /><br /><div style="text-align: justify;">တိုင္းျပည္ကို ျပစ္ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္ေ၀ဖန္ရႈံ႔ခ်ေနေသာ ထိုအသက္ႀကီးပုဂိုလ္အခ်ိဳ႕၏ ပန္းကန္ထဲသို႔ ၾကက္ေပါင္မ်ား၊ ငါးေပါင္းမ်ား၊ ဘဲကင္မ်ားက ပိုမို၍ပုံေအာလာေနသည္ကို ပန္းကေလးက အ့ံၾသေနမိသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထမင္းစားခန္းႏွင့္ မီးဖိုခန္းထဲၾကားတြင္.. လွပေသာ ျပင္သစ္တစ္ခါးခ်ပ္က ခပ္ဟဟလွစ္ေနသည္။ မီးဖိုထဲက လင္းထိန္ေနေသာ မီးေရာင္ေအာက္မွာ မိန္းကေလးတစ္ဦးက ပန္းကန္မ်ားကိုေဆးေနသည္။ ထမင္းစားခန္းမွ အသံမ်ားက တံခါးကိုျဖတ္ၿပီး မီးဖုိခန္းထဲသို႔ တိုး၀င္သြားေနသည္။</div><br /><br />"ဟိုေကာင္မေလးကို လခ ဘယ္ေလာက္ေပးရသလည္း.."<br /><br />".............."<br /><br />"ဘယ္တိုင္းျပည္ကလည္း..."<br /><br />".........."<br /><br />"ေၾသာ္.....ဖိလိပိုင္မေပါ့"<br /><br />".........."<br /><br />".........."<br /><br /><div style="text-align: justify;">စကားေတြက ပိုမိုဆူညံလာသည္။ ဇြန္းခက္ရင္းသံေတြကလည္း က်ယ္ေလာင္လာသည္။ ႏွင္းဆီပန္းကေလး ပိုပိုၿပီးညိဳးလာသည္။</div><br /><div style="text-align: justify;">"××××××××××SERVANT×××××××××××××××××××××××××××××golden valley××××××××</div><div style="text-align: justify;">××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××××××× SERVANT quarter ××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"×××××××××××××မင္းႀကီးသား၊ ××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××SERVANT××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××××××× SERVANT quarter ××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"××××××××××××SERVANT××××××××××××××××××××××××××ေရႊေတာင္ၾကား×××××××××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××××××× SERVANT ××××××××မင္းႀကီးသမီး..××××××××××××××××××××××××××××officer××××××××××××××××××</div><div style="text-align: justify;">×××××××××××××××××××"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာႏွင့္အဂၤလိပ္ ညွပ္ညွပ္ေျပာေနၾကေသာ ထိုပုဂိုလ္ႀကီးမ်ားအားလုံးသည္လည္း တိုက္ဆိုင္လြန္းစြာ အားလုံးက ဟိုေခတ္ဟိုအခါက မင္းႀကီးသားမ်ားႏွင့္ မင္းႀကီးသမီးမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ေနေလသည္။ ထိုပုဂိုလ္ႀကီးမ်ားႏႈတ္မွလည္း ေခတ္ေဟာင္းေဆြးေျမ႔ေနေသာ ကိုလိုနီေခတ္သုံးစကား SERVANT ဆိုသည္႔ စကားတစ္ခြန္းအၿပီးတိုင္းမွာေတာ႔ အိမ္ေနာက္ေဖးက ဖိလိပိုင္မကေလးကေတာ႔ မတႈန္လႈပ္သေလာက္... ႏွင္းဆီပန္းကေလးကေတာ႔ ပိုပိုညိဳးညိဳးလာသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">×××××××××<span style="color: red;">SERVANT</span>×××××××<span style="color: red;">ေရႊေတာင္ၾကား</span>××××××××××<span style="color: red;">SERVANT </span>×××<span style="font-size: large;"><span style="color: red;">မင္းႀကီးသား.</span></span>.×××××××<span style="color: red;">officer</span>××××××<span style="color: red;">SERVANT</span>×××××××<span style="color: red;">ေရႊေတာင္ၾကား</span>××××××××××<span style="color: red;">SERVANT </span>×××<span style="color: red;">မင္းႀကီးသမီး</span>..×××××××<span style="color: red;">officer</span>×××××<span style="font-size: large;"><span style="color: red;">Rolls Royce</span></span>××××××<span style="color: red;">only a few in Yangon that time</span>××××g<span style="color: red;">olden valley</span>××××××<span style="font-size: large;"><span style="color: red;">golden valley×</span></span>×××<span style="color: red; font-size: x-large;">golden valley..</span>....<span style="color: red;">SERVANT quarter....SERVANT quarter.....SERVANT quarter....</span></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">မ်က္ႏွာၾကက္က ပန္ကာက အရွိန္ျပင္းစြာ အသံျမည္ဟည္းၿပီး လည္ပတ္လာသည္။ ရုတ္တရက္ မ်က္ႏွာၾကက္ေပၚမွ စာရြက္ျဖဴေတြ ကစင့္ကလ်ား ျပန္႔က်ဲလာသည္။ အျဖဴေရာင္စာရြက္ေတြက စားပြဲေပၚမွာ.. ၾကမ္းေပၚမွာ။ ပန္းကေလး ငုံ႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ႏွစ္ကာလၾကာလို႔ အ၀ါေရာင္သန္းေနေသာ ျမန္မာျပည္မွ ဘြဲ႔လက္မွတ္အခ်ဳ႕ိ။ ပန္ကာက အသံအက်ယ္ဆုံးျမည္ဟီးၿပီး စာရြက္တစ္ခုကို ေနာက္ဆုံးႀကဲခ်လိုက္သည္။</div><br /><span style="font-size: large;"><b>Bachelor of Commerce, University of Philippines</b></span><br /><br /><div style="text-align: justify;">ပန္ကာက ထူးဆန္းေသာ အသံတစ္မ်ိဳးျမည္ဟီးကာ ရပ္တန္႔သြားေတာ႔သည္။ ပန္းအိုးကေလးက ဘယ္သူမွ် မတိုက္ပါဘဲ လဲက်သြားသည္။ ပန္းအိုးထဲက ေရေတြ စားပြဲေပၚျပန္႔က်ဲသြားေတာ႔ ပိုးေကာင္ကေလးက လြတ္ေျမာက္သြားသည္။ ပန္းကေလးကေတာ႔ တစ္စစီေၾကြက်သြားပါေတာ႔သည္။</div><br /><div style="text-align: center;">××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××</div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>မေလးကို သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ကေျပာပါတယ္.. မေလးပိုစ္ေတြ အရင္ကေလာက္ မနူးည႔ံေတာ႔ဘူးတဲ႔..</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>လူ႔ဘ၀ေတြဟာ ခ်ိဳျမိန္ျခင္းေတြနဲ႔ ခါးသီးျခင္းေတြ ဒြန္တြဲေနတာ မဟုတ္ပါလား...။</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>ခါးသီးျခင္းေတြေရးၿပီးေတာ႔လည္း မေလး စာေတြကို အခ်ိန္ေပးလာဖတ္တဲ႔ လူေတြကို ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔ အေရာင္မစြန္းေစခ်င္ေပမယ္႔ တစ္ခါတစ္ေလက် ျမႈံေနရတာပိုဆိုးတယ္။ </b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>ဒါေၾကာင့္ စိတ္ကူးေပါက္ရာ ေလွ်ာက္ေရးေနတဲ႔ ဒီဘေလာဂ္ေလးကို လင့္ခ္ထားသူမ်ားကို လင့္ခ္ျဖဳတ္ေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္ခ်င္ေပမယ္႔ မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ မေျပာေသးပါဘူး :D</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>ကေလာင္သိပ္မြန္းၾကပ္လာတဲ႔ေန႔ေတာ႔ အားလုံးကို ေမတၱာရပ္ခံျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္...</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b><br /></b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>ခုေတာ႔ ကေလာင္ေရမႊန္းရင္းနဲ႔ ဆက္ေရးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b><br /></b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>မေျပာျဖစ္ေပမယ္႔..</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>မျမင္ဖူးၾကေပမယ္႔...</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>မသိဖူးၾကေပမယ္႔...</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b><br /></b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>စာေရးသူအခ်င္းခ်င္း၊ ဘေလာဂါအခ်င္းခ်င္း.. တိတ္တခုိးခင္မင္ေလးစားပါေသာ..</b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b><br /></b></i></div><div style="color: #6aa84f;"><i><b>မေလးအိမ့္ခ်မ္းေျမ့</b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-4383257189811392747?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-22744503115579042762010-08-17T19:13:00.000-07:002010-08-17T19:13:41.680-07:00<div style="color: #c27ba0;">ေခြးကေလးက ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းပါတယ္..</div><br /><div class="separator" style="clear: both; color: #c27ba0; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TGs1AjohfBI/AAAAAAAAAL0/PHqmiQs0qlU/s1600/lucy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="345" src="http://1.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TGs1AjohfBI/AAAAAAAAAL0/PHqmiQs0qlU/s400/lucy.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="color: #c27ba0;">ေခြးကေလးက ၉ပတ္သားေလးပဲရွိပါေသးတယ္...</div><br /><div style="color: #c27ba0;">ဒီအေနာက္ႏိုင္ငံကလူေတြက... ကေလးေတြအရြယ္ေရာက္လို႔ အိမ္ကထြက္သြားၾကတဲ႔အခါ သူတို႔ရဲ႕ empty-nest syndrome ကို ဒီလိုနည္းေတြနဲ႔ ကုသတတ္ၾကတယ္...။</div><div style="color: #c27ba0;">အခ်ိဳ႕ကလည္း ေခြးခ်စ္တတ္လြန္းလို႔ ေခြးကိုပဲ အေမြေတြေပးသြားတတ္ေသးတယ္...။</div><div style="color: #c27ba0;">တစ္ခါတစ္ခါလည္း လူေတြထက္ ေခြးေတြကို သူတို႔ တန္ဘိုးထားတတ္ၾကေသးတယ္..။&nbsp;</div><div style="color: #c27ba0;">ေခြးေတြကို ခ်စ္ပါတယ္..</div><div style="color: #c27ba0;">ဒါေပမယ္႔ ေခြးေမႊးနဲ႔ မတည္႔သူတစ္ေယာက္မို႔ ဒီေခြးကေလးကို နားရြက္ကေလးကိုပဲ တို႔ၾကည္႔လိုက္တယ္။</div><div style="color: #c27ba0;">သူ႔မ်က္လုံးေတြနဲ႔ ဆုံသြားတယ္...။</div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;">အၾကာႀကီးပဲ...</div><div style="color: #c27ba0;">လူေတြက ေခြးေလးကို ပြတ္သပ္ခ်ီပိုးဖို႔ေလာက္ပဲ အာရုံရေနၾကတယ္..</div><div style="color: #c27ba0;">ေခြးေလးရဲ႕ ရင္ထဲကခံစားခ်က္ကို သိၾကရဲ႕လား..</div><div style="color: #c27ba0;">ေခြးေလး ၀မ္းနည္းေနတယ္..</div><div style="color: #c27ba0;">မိသားစုနဲ႔ခြဲလာရလို႔..</div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;">လူစီ... ေနရာသစ္မွာ မင္းေပ်ာ္ပါေစကြယ္...<br /></div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TGs1IcEJpiI/AAAAAAAAAL4/ZM3V18ONMoc/s1600/lucy2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="348" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TGs1IcEJpiI/AAAAAAAAAL4/ZM3V18ONMoc/s400/lucy2.jpg" width="400" /></a></div><div style="color: #c27ba0;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2274450311557904276?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-80522537334843831332010-08-01T02:25:00.000-07:002010-08-01T02:30:10.638-07:00<div style="text-align: justify;">ေရကန္ေလးတစ္ကန္ရွိသည္။ ထုိေရကန္ေလးထဲတြင္ ေက်ာက္တုံးေလးမ်ား၊ ၾကာပန္းမ်ား၊ ေရဘဲကေလးမ်ား၊ လိပ္ကေလးမ်ားႏွင့္ သာသာယာယာရွိလွသည္။ ေလကေလး တသုန္သုန္ႏွင့္ စိတ္ၾကည္နူးစရာေကာင္းလွသည္။ ထိုေရကန္ကေလးရဲ႕ ေဘးတြင္ ခန္႕ညားထည္၀ါေသာ ရုံးႀကီးတစ္ရုံး ရွိေလသည္။ </div><br /><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="color: #ea9999;"><b>ေမာ္လီက်ဴးကြင္း</b></div><div style="text-align: justify;">သူမကေတာ႔ အသက္သုံးဆယ္စြန္းစ molecular diagnostic ဌာနမွ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ပိန္ပိန္ပါးပါး၊ ေရႊေရာင္ဆံပင္ႏွင့္ မိန္းမအခ်င္းခ်င္းေတာင္ ေငးရသူျဖစ္သည္။ ကေလးတစ္ေယာက္အေမ (single-mother) ဟု မယုံႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိသူျဖစ္သည္။ သူမျဖတ္သြားလွ်င္ ပုရိႆတို႔ လည္ျပန္ေငးၾကည္႔ၾကရသည္။ အက်ီ ၤက မလိုအပ္ပဲ ပါးေနတတ္သျဖင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႕ၿပီး အလုပ္ကိစၥမ်ားေျပာၾကသည္႔အခါမ်ားတြင္ မိန္းမမ်ားသည္ မ်က္စိကို မိုးေပၚသို႔မဟုတ္ ၾကမ္းျပင္တစ္ေနရာရာကို လႊဲေနရသည္ကကို သူတို႔အတြက္ ဒုကၡတစ္ခုလိုခံစားေနရသည္။ ဓာတ္ခြဲခန္းကုတ္အက်ီ ၤအျဖဴတလႊားလႊားႏွင့္ ဖိုင္တြဲတစ္တြဲတြဲကို ကိုင္ကာ အၿမဲတမ္းအလုပ္မ်ားေနတတ္သည္။ ဓာတ္ခြဲခန္းေတြထဲမွာ ေျခေခ်ာင္းေတြေပၚေသာ ဖိနပ္စီးခြင့္မရွိေသာ္လည္း၊ ေရေမႊးဆြတ္ခြင့္မရွိေသာ္လည္း၊ သူမ တစ္ဦးတည္း၏ ခြာသံျပင္းျပင္းကို အေပၚထပ္ရုံးခန္းမ်ားကပင္ ၾကားရတတ္ၿပီး သူမေဘးကျဖတ္သြားတိုင္း ေရေမႊးနံ႔သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ကို ရတတ္္သည္။ သူမက အျခားသူေတြနွင့္မတူ အခြင့္အေရးထူးျခားစြာရေနျခင္းကို လူေတြက လစ္လွ်ဴရႈထားတတ္ၾကသည္။</div><br /><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="color: #ea9999;"><b>Ergonomics ကြင္း</b></div><div style="text-align: justify;">ေက်ာင္းၿပီးကာစ အသက္အစိတ္ခန္႔ ဆံပင္ေကာက္ေကြးေကြးကေလးမ်ားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္တို႔ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသူျဖစ္သည္။ လွပေသာ ရုပ္ရည္ေလးႏွင့္မတန္ စစ္သမီးတစ္ဦးလို ေတာင့္ေတာင့္ႀကီးႏွင့္ ေဒါက္ျမင့္ခြာကို အစြန္းကုန္ေဆာင့္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္သျဖင့္ ေကာ္ရစ္ဒါတစ္ေလွ်ာက္ ေျခသံဆူညံေနတတ္သည္။ ဤသုိ႔ေလွ်ာက္လြန္းေသာေၾကာင့္ထင္သည္၊ သူမေျခသလုံးက အနည္းငယ္ႀကီးေနသည္ကို စာေရးသူသည္ သတိထားျဖစ္မိေအာင္ ထားမိလိုက္ေသးသည္။</div><br /><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="color: #0b5394;"><b>ဟစ္တလာ..</b></div><div style="text-align: justify;">ထိုလူက ဟစ္တလာႏွင့္ဆင္သည္။ အသက္က ငါးဆယ္ခန္႔၊ အရပ္ပုပု၊ ဆံပင္ကို အရမ္းတိုတိုညွပ္ထား၍ ကတုံးလိုျဖစ္ေနသည္။ မ်က္ႏွာက ၿပဳံးမေယာင္ေယာင္နွင့္ တည္တန္႔သည္။ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္ကို မ်က္လုံးကစားၿပီး စူးစမ္းသလိုၾကည္႔တတ္သည္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မိန္းမမ်ားႏွင့္ တည္တည္ၾကည္ၾကည္ဆက္ဆံတတ္သျဖင့္ စာေရးသူအပါအ၀င္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မိန္းမမ်ားက ယုံၾကည္ေလးစားတတ္ၾကသည္။ ရုပ္ရည္အားျဖင့္ ဟစ္တလာႏွင့္တူသျဖင့္ စာေရးသူသည္ဤသို႔တင္စားေသာ္လည္း ထိုသူသည္ တရားမွ်တသူဟု နာမယ္ေၾကာ္ၾကားသူျဖစ္သည္။ ထိုတရားမွ်တလြန္းေသာ ဟစ္တလာသည္ အျခားေသာမိန္းမအမ်ားႏွင့္ အလြန္အိေျႏၵရေသာ္လည္း Ergonomics ကြင္း ႏွင့္ဆိုလွ်င္ ပ်ားရည္ေခ်ာင္းစီးေနတတ္သည္ကို စာေရးသူသည္ မ်က္လႊာခ်လွ်က္ ငွက္ေပ်ာသီးေပါင္မုန္႔ကို အတင္းၿမိဳ႕ခ်ေနသည္႔တိုင္ ျမင္ေနလိုက္ေသးသည္။ </div><br /><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><a name='more'></a><br /><br /><div style="color: #a64d79;"><b>လူမႈဆက္ဆံေရးဘုရင္မ</b></div><div style="text-align: justify;">သူမကေတာ႔ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္၊ လက္ျပင္အနည္းငယ္ကုန္းသည္။ အေၾကေကာက္ဆံပင္ႏွင့္ ရုပ္ရည္ကဆြဲေဆာင္မႈ မရွိေသာ္လည္း ဦးေႏွာက္က ဆြဲေဆာင္မႈ အလြန္ေကာင္းသည္။ အက္ရွေနေသာ သူမ၏ ေလသံက အာဏာရွင္တစ္ဦးသဖြယ္။ ဘြဲ႔တစ္လုံးေတာင္ မရေသာ္လည္း ေကာ္ပိုရိတ္္ေလွကားထစ္မ်ားကို ကၽြမ္းက်င္စြာ ေကြ႕၀ိုက္တက္လာေသာသူျဖစ္သည္။</div><br /><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="color: #6aa84f;"><b>TDH</b></div><div style="text-align: justify;">TDHဟု စာေရးသူေခၚသည္႔ ဒီလူကေတာ႔ အသက္ေလးဆယ္ေႏွာင္းပိုင္း၊ အရပ္ရွည္ရွည္၊ ပိန္ပိန္ပါးပါး အသားညိဳညိဳျဖစ္သည္။ လူေတြကို ႏႈတ္ဆက္လွ်င္ မပြင့္တပြင့္ႏွင့္ နူးညံ႔သိမ္ေမြ႕သေယာင္ေယာင္။ သူသည္ ထိပ္ပိုင္းေလးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္သျဖင့္ ရာထူးအလြန္ႀကီးသူျဖစ္သည္။ သူ၏စကားသံက အဂၤလိပ္-အဂၤလိပ္ (British accent) ေလသံေႏွာသျဖင့္ ကေနဒီယန္-အဂၤလိပ္မမ်ား အႀကိဳက္ျဖစ္ေနေတာ႔သည္။ </div><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="color: #cc0000;"><b>အုပ္စုမ်ား</b></div><div style="text-align: justify;">လူမ်ိဳးစုအုပ္စုမ်ားက ကင္တင္းေတြမွာ သူ႔လူမ်ိဳးႏွင့္သူ သီးျခားအုပ္စုဖြဲ႔ စားေသာက္ေျပာဆိုၾကသည္။ ဒိုင္ဗာစီတီဆိုသည္႔ စကားလုံးမ်ား ထည္လဲသုံးေသာ္လည္း အရာမေရာက္မႈတို႔၏ ျပယုဒ္တစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္သည္ဟု စာေရးသူထင္မိသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="text-align: justify;">ေမာ္လီက်ဴးကြင္းႏွင့္ TDHတို႔ကို ကင္တင္းထဲရွိ အုပ္စုမ်ားႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္း ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ အၿမဲလိုလိုေတြ႔ရတတ္သည္။ တစ္ဦးရဲ႕မ်က္၀န္းထဲမွာ ေနာက္တစ္ဦးက ေပ်ာ္၀င္ေပ်ာက္ဆုံးေနၾကသည္မို႔ အခ်စ္ဆိုတာဒါလားဟု ဆြပ္ျပဳပ္ေသာက္လက္စႏွင့္ စဥ္းစားေနမိေသးသည္။ အေနကုပ္ေသာ ဤလုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ေမာ္လီက်ဴးကြင္းႏွင့္ TDH တို႔၏ အျပဳအမႈမ်ားက ထင္ရွားေနသည္မို႔ က်န္သူမ်ားက သူတို႔ဘယ္အခ်ိန္ ေပၚလစီပိုင္းဆိုင္ရာစည္းမ်ဥ္းေတြနဲ႔ ဒုကၡေရာက္မလည္းဟု ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ၾကည္႔ေနၾကသည္။ သူတို႔ကို လူမႈဆက္ဆံေရးဘုရင္မက ခပ္လွမ္းလွမ္းက အၿမဲေစာင့္ၾကည္႔ေနသည္။ သို႔ေသာ္.. လူမႈဆက္ဆံေရးဘုရင္မက TDH ထက္ ရာထူးနိမ့္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လေပါင္းမ်ားစြာ အတူတူတြဲေနမႈမ်ားရဲ႕အဆုံးမွာေတာ႔ ေမာ္လီက်ဴးကြင္းႏွင့္ TDHတို႔ကို အတူတူမေတြ႕ရေတာ႔။ ေမာ္လီက်ဴးကြင္းကေတာ႔ ကင္တင္းထဲမွာ အျခားလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ားႏွင့္ အမူအယာမပ်က္၊ အိေျႏၵမပ်က္၊ ျပဳံးေပ်ာ္ဆဲ။ TDH ကေတာ႔ ကင္တင္းထဲကို ခဏသာဆင္းၿပီး ၀ယ္စရာရွိတာဆင္း၀ယ္အၿပီး သူ႔ရုံးခန္းထဲကို ျပန္တက္သြားတတ္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မၾကာခင္ကာလမွာေတာ႔ TDH ကြယ္ေပ်ာက္သြားေတာ႔သည္။ TDH အႏွီရုံးႀကီးမွလုံးလုံးေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း ေမာ္လီက်ဴးကြင္းကို သူမထက္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ငယ္ေသာ ျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ဦးႏွင့္ ကင္တင္းထဲမွာ ေတြ႕ရျပန္ေတာ႔သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">TDH ကြယ္ေပ်ာက္ၿပီး မၾကာခင္တစ္ေန႔ေတာ လူမႈဆက္ဆံေရးဘုရင္မလည္း အလုပ္မွ အနားယူသြားသည္။ ပင္စင္စားသြားသေယာင္ေယာင္ သတင္းမ်ားထြက္ေပၚလာသည္။ သူမ ထြက္သြားၿပီး မၾကာခင္… ရုံးစာေတြ အမ်ားႀကီးထြက္လာသည္။ ထုိစာအမ်ားႀကီးထဲမွာမွ ေအာက္ေဖာ္ျပပါစာသည္ လူမ်ိဳးစုမ်ားကို တုန္လႈပ္ေစခဲ႔သည္။ </div><br /><blockquote><div style="text-align: justify;">Memo </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">To: All employees</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">From: -----------, VP Human Resources</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Date: ------------</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Re: Respectful workplace – language </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">One of the things that makes BC so great is the mix of different cultures, food and people. We must have one of the most diverse populations in the world! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">One of the areas that this wonderful diversity can present challenges is in the workplace. For example, the services we provide are high quality and essential to ------- in BC. This quality and key role we play is supported by a team of dedicated professionals working together. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">I am sure that no-one would want others to feel excluded because we are speaking in a language that not all employees understand. People may think they are being spoken about when the discussion may be about a family weekend. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">So while we want to continue celebrating our rich diversity, please ensure that we speak English during work hours. If you want to talk in another language, please do so at breaks …and even then be aware that others may feel left out if you do. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Thanks for taking this seriously and respecting others at work. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Best regards,</div><div style="text-align: justify;">……………</div></blockquote><br /><br /><div style="text-align: justify;">ထုိေန႔ကစၿပီး Tagalog ႏွင့္ mandarin ဒိုင္ယာေလာခ္ေတြ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွ သိသိသာသာတိတ္ဆိတ္သြားသည္ကို စာေရးသူ သတိထားမိပါေတာ႔သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="text-align: justify;">ဘုရင္မတကၠသိုလ္မွ ဥပေဒဘြဲ႕၊ ႏိုင္ငံတကာစီးပြားေရးႏွင့္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး မဟာဘြဲ႔ရလာသူတစ္ဦး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးထိပ္ဘက္ပိုင္းကို ေရာက္လာခဲ႔ျပန္သည္။ မဟာဘြဲ႔ပိုင္ရွင္ စီအီးအိုျဖစ္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ပင္စင္စားသြားသည္ဆုိေသာ လူမႈဆက္ဆံေရးဘုရင္မလည္း ျပန္ေရာက္လာသည္။ စာေတြထပ္ထြက္လာျပန္သည္…။ သူမစာေတြထုတ္သည္။ </div><br /><blockquote><div style="text-align: justify;">To: All Employees in BC</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">From: -----, Director, ----Services; and ----, Director, ---- Operations</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Re: Operations Management Restructuring </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">We are writing to inform you of some recent departures from ---- as a result of the new Operations management structure. You’ll recall that when ……. first announced the task of national management restructuring, we had hoped to share the structure with you in late spring. As you know, it took much longer because we wanted to ensure we were doing the right thing and were treating those impacted fairly and with respect.</div><div style="text-align: justify;">We want to recognize and thank the following individuals for their many contributions to -----over the years: -------, ---------, ---------, ---------, and --------. </div><div style="text-align: justify;">Although there is no longer a role for them in our new management structure, we’re confident that they will be valuable assets to their next organizations. They are being well-supported in their transition to new opportunities.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Please join us in thanking these former colleagues and in wishing them every future success.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Restructuring is a difficult yet necessary task if we are to achieve our long-term goals of growing the business and providing the highest quality services. As we transition to our new structure, please feel free to contact anyone on the Operations senior leadership team or your HR representative with questions. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Sincerely, </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">--------and ---------</div></blockquote><br />ျပဳတ္သြားေသာ ေလးေယာက္ထဲမွာ ေမာ္လီက်ဴးကြင္း ပါသြားသည္။<br /><br /><div style="text-align: justify;">မၾကာခင္မွာ စာတစ္ေစာင္ ထပ္ထြက္လာျပန္သည္။ လြန္ခဲ႔ေသာသုံးလကမွ သည္ရုံးသုိ႔ ေရာက္ရွိလာေသာ ဘုရင္မတကၠသိုလ္မွ ထိပ္တန္းအရာရွိ၏ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ေက်ာ္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ႔ေသာ ဟစ္တလာကို ရည္စူးေသာစာျဖစ္သည္။</div><br /><blockquote><div style="text-align: justify;">Organizational Announcement: ---------</div><div style="text-align: justify;">This is to inform you that --------- will be leaving ------- at the end of this month --- In April I announced that our new Executive Leadership Team structure no longer includes the role of Chief Strategy and Corporate Development Officer. Since that time, ---- has been leading a very important strategic initiative. The majority of ---’s portion of that work has now been completed. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">---- has a long and accomplished history with ---. He first joined ----in ---- as Assistant Medical Laboratory Technologist for what was then Metropolitan Biomedical Labs. After holding increasingly responsible positions in IT, ---- became Chief Information Officer in ----. He was promoted to Senior Vice President of Operations for the BC business in -----. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Please join me in thanking ---- for his contributions to the organization and in wishing him well for the future.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Sincerely,</div><div style="text-align: justify;">------------ </div></blockquote><div style="color: #38761d; text-align: center;">♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫</div><br /><div style="text-align: justify;"><b>သည္ရုံးႀကီး၏ အျပင္ဘက္မွာ ေရကန္ကေလးတစ္ကန္ရွိသည္။ ထုိေရကန္ကေလးသည္ ေက်ာက္တုံးေလးမ်ား၊ ၾကာပန္းမ်ား၊ ေရဘဲကေလးမ်ား၊ လိပ္ကေလးမ်ားႏွင့္ သာသာယာယာရွိလွသည္။ ေလကေလး တသုန္သုန္ႏွင့္ စိတ္ၾကည္နူးစရာေကာင္းလွသည္။ ေရကန္ေဘးမွ ရုံးႀကီးမူကား…..</b></div><br />(ဒီပိုစ္ကို.. အီးေမလ္းမ်ားမွ တဆင့္ မေ၀မွ်ပါရန္ မေလး ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။ ေ၀မွ်ရေလာက္ေအာင္လည္း မေကာင္းမွန္းသိပါေသာ္လည္း... အကယ္၍ မေတာ္တဆ ေ၀မွ်လိုက္မိၾကမွာ စိုးလို႔ပါ..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8052253733484383133?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com6Canada51.14994883949804 -124.54101562537.31105283949804 -154.423828125 64.98884483949804 -94.658203125tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-28304561305680264292010-07-15T02:14:00.000-07:002010-07-15T02:20:07.107-07:00<div style="color: #674ea7;"><b>ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>လြတ္လပ္ျခင္းေတြ..</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>မပြင့္မလင္း</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>မလြတ္လပ္ျခင္းေတြ...</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>တုန္ယင္၀ိုး၀ါး </b></div><div style="color: #674ea7;"><b>ျမိဳသိပ္ထားမႈေတြ..</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>အမွားေတြ..</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>အမွန္ေတြ...</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>ပုန္ကန္မႈ..</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>ကစားပြဲေတြၾကားမွာ..</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>ရင္ခုန္သံေတးသြားတစ္ပုဒ္နဲ႔</b></div><div style="color: #674ea7;"><b>လႈပ္ခတ္သံခပ္တိုးတိုး</b></div><div style="color: #674ea7;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div style="color: #674ea7;"><b><span style="font-size: small;">ေမာင္.....</span></b></div><div style="color: #674ea7;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div style="color: #674ea7;"><b><span style="font-size: small;">ရိုးရိုးေလးပဲ ခ်စ္တယ္။</span></b></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TD7RGMsQDiI/AAAAAAAAALw/fum_j-pbujc/s1600/MoonGirl2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_08yzK0D33HY/TD7RGMsQDiI/AAAAAAAAALw/fum_j-pbujc/s1600/MoonGirl2.png" /></a></div><span style="font-size: x-small;">(ေရးတာတျခား ထြက္လာတာတျခား.. ေမာင္ ကဗ်ာမ်ားကို အတင္းကာေရာ.. အသက္ျပန္သြင္းေနေသာ.. အိပ္မရေသာညမ်ားသို႔..) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-2830456130568026429?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-82414058020798526312010-07-10T02:29:00.000-07:002010-07-10T02:29:10.909-07:00ခိုင္ထူး သီခ်င္းပါ..<br />တစ္ကယ္လည္း အိပ္မရဘူး။ <br /><br /><div style="text-align: justify;">ဘာလို႔ဆို မနက္ျဖန္ ဂ်ာမဏီ နဲ႔ ယူရိုဂြိဳင္ (ဥရုေဂြး) တို႔ တတိယေနရာကို လုမွာလည္းပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;">ေႏြရာသီေရာက္လာၿပီဆိုေတာ႔ အလိုလို အူျမဴးေနတာလည္း ပါပါတယ္။ ဒီျမိဳ႕ေလးဟာ ေႏြရာသီဆို အလြန္႔ကို သာယာလွပ ေနခ်င့္စဖြယ္ပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေႏြရာသီေကာ ကမၻာ႔ဖလားႀကီးကိုေကာ ၿပီးဆုံးမသြားေစခ်င္ပါဘူး။ (အတၱ.. အတၱ)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အားကစားေတြကိုႀကိဳက္ေပမယ္႔ ေဘာလုံးကေတာ႔ တကမၻာလုံးပါ၀င္ပတ္သက္ဆင္ႏြႊဲၾကေတာ႔ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲႀကီးပါပဲ။ ျမန္မာျပည္သာ ပါလို႔ကေတာ႔ ေပ်ာ္လိုက္မည္႔ျဖစ္ျခင္း။ ေျမာက္ကိုရီးယားကစားသမား သူတို႔ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆိုရင္း ငိုခ်င္းခ်တာေလာက္ေတာ႔ မေလးး အတြက္ အေပ်ာ႔ျဖစ္ေတာ႔မေပါ့။ အခုေတာ႔ သက္ဆိုင္ေသာ ျမန္မာျပည္ေကာ ကေနဒါပါ ေဘာလုံး မေကာင္းေသာ တိုင္းျပည္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ႔တာပါပဲ..။ အရင္ဘ၀က ဆုမွားေတာင္းခဲ႔မိလားမသိပါဘူး။ ကိုယ္..ေရာက္ေလရာတိုင္းျပည္သည္ ကမၻာ႔ဖလား ေျခစစ္ပြဲ မေအာင္ေသာ တိုင္းျပည္ျဖစ္ရပါလို၏......လို႔။ ဟင္း..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီည အိပ္မရတဲ႔ တူတူ ဘေလာဂ္ေတြလည္း မေရာက္တာၾကာေတာ႔ ဟိုသြားဒီသြားသြားရင္ ေမာင္ေတြဆီေရာက္သြားပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုျဖိဳး (အဲဗာဂရင္းျဖိဳး) ဆီေရာက္ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး လြမ္းထားတာေတြ႔တယ္။ သီခ်င္းေလးေတာင္ ပါလိုက္ေသး..။ ေနာက္ ကိုဏီ(ဏီလင္းညိဳ) ဆီေရာက္ေတာ႔လည္း ပိုလို႔ေတာင္ လြမ္းထားေသးတယ္။ သူတို႔ ကဗ်ာေတြက အရမ္းကို လန္းေနတယ္။ ကဗ်ာေတြဖတ္ေနခ်ိန္ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ေႏြေလပူေတြကလည္း အျပင္မွာ တိုက္ေနေတာ႔ ငိုေတာင္ငိုခ်င္သြားတယ္။ သြားတာကေတာ႔ သူတို႔ကို သြား စ မလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ သူတို႔က အရမ္းေတြေၾကြေနၾကေတာ႔ မစေနာက္ ေတာ႔ပဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ျပန္ခဲ႔ရတာပါပဲ။ ေနာက္ေတာ႔ ဘ၀ဇတ္ခုံ (ေမာင္မ်ိဳး)ဆီေရာက္သြားတယ္။ ေမာင္ေလးမ်ိဳးဘေလာဂ္ဖတ္ၿပီးေတာ႔ ဘုရားတ ၿပီး ျပန္ထြက္လာခဲ႔ရတယ္။ ဘုရား..ဘုရား..။ သြားဖတ္ၾကည္႔ၾကပါ။ ရယ္လည္းရယ္ရတယ္။ သူမ်ားကို ကိုယ္ခ်င္းမစာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေမာင္မ်ိဳးေလး ေရးပုံဟာ ဟာသဓာတ္ ပါလို႔လည္းပါပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ မိန္းကေလး ဘေလာဂါေတြဆီေရာက္ေတာ႔ အကုန္နီးပါးက အသြင္မတူတာေတြ..တူတာေတြနဲ႔ အရမ္းကို ၾကည္နူးစရာေတြ ေရးေနၾကပါေရာ..။ ကိုယ္႔ကိုလည္း အစ္မသီတာက တက္ဂ္ထားေတာ႔ သူတို႔ဘာေတြေရးလည္း လိုက္ေလ႔လာတာလည္း ပါပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အစ္မသီတာနဲ႔ အစ္မတန္ခူးအေၾကာင္း အနည္းငယ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;">အဲ႔အေၾကာင္းမေျပာခင္ အရင္.. အေဒၚ၂ေယာက္အေၾကာင္းေျပာပါမယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အေဒၚ၂ေယာက္ရွိတယ္။ ၂ေယာက္လုံး ဒီကပါ။ တေယာက္ကို အန္တီနီ လို႔ေခၚၿပီး တစ္ေယာက္က ပိုငယ္လို႔ မမေဆြ လို႔ေခၚတယ္။ တစ္သက္လုံး အဲသလိုပဲ ေခၚလာတာ။ တစ္ေန႔ အမ်ိဳးေတြစုေတာ႔ ကန္ေတာ႔ၾကမယ္ဆိုေတာ႔ အိမ္ေအာက္ဆင္းသြားတယ္။ အဲဒီမွာ အန္တီနီက မမေဆြကို ထိုင္ဦးခ်ေနတာေတြ႔ေတာ႔တာပါပဲ။ </div><div style="text-align: justify;">ထုံးစံအတိုင္း <b>ငါေတာ႔လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ျပီ</b> ဆိုၿပီး ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ တိတ္တိတ္ေလးေျပာၿပီး သူတို႔ကို ပါးစပ္ေလးအေဟာင္းသားနဲ႔ ၾကည္႔ေနတာေပါ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ဆုံး မေနနိုင္တဲ႔အဆုံး.. <b>ဘာလို႔ မမေဆြကို အန္တီနီ က ဦးခ် ေနတာလည္း</b> လို႔ ေမးလိုက္တယ္။</div><div style="text-align: justify;">သူတို႔က ခပ္တည္တည္ပဲေလ။ <b>မမေဆြက အန္တီနီထက္ ပိုႀကီးလို႔ေပါ့</b>တဲ႔..ကဲ။</div><div style="text-align: justify;"><b>အဲဒါကို ဘာလို႔ မေျပာလည္း၊ တစ္သက္လုံးေျပာင္းျပန္ႀကီးေခၚေနခဲ႔တာကို ဒီတိုင္းထားထားတယ္</b>.. ဆိုေတာ႔...</div><div style="text-align: justify;"><b>အကုန္လုံးသိတာကို..၊ တစ္ဦးတည္းက ထြင္ေခၚေနတာထင္လို႔</b>တဲ႔...။</div><div style="text-align: justify;">ဟြန္း...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခု အမ တန္ခူးတို႔ဆီျပန္သြားပါမယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေျပာခ်င္တာက အစ္မသီတာကို ငယ္ငယ္ေလး(၂၀ေလာက္) ထင္ၿပီး မသီတာ.. မသီတာ.. နဲ႔ သူ႔ပိုစ္ေတြမွာ ကြန္႔မင့္ေတြ သြားသြားေရးတယ္။ အစ္မတန္ခူးကို မ...ဆိုၿပီး ကဗ်ာဆန္ဆန္ေလး ေခၚတယ္။ တစ္ေန႔က်ေတာ႔ အစ္မသီတာရဲ႕ ေမြးေန႔ပိုစ္ကိုလည္းဖတ္လိုက္ရတယ္။ ပုိစ္ေအာက္မွာလည္း "မ" လို႔ ေခၚတဲ႔ အစ္မတန္ခူးက "မသီတာ" လို႔ ေခၚတဲ႔ အစ္မသီတာကို အစ္မ ဆိုၿပီး ေခၚထားတာလည္းေတ႔ြေရာ.. အားနာလိုက္တာဆိုတာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ႔။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔ အစ္မသီတာကို.. "<b>မသိလို႔ မသီတာမသီတာနဲ႔ ေခၚခဲ႔မိတာ ခြင့္လႊတ္ပါ၊ မရိုမေသလုပ္တာ မဟုတ္ပါ.. မ"</b> ဆို..ေတာင္းပန္ခဲ႔ရတယ္။ အခု သူတက္ဂ္ထားေသာ ပိုစ္ကို ကမၻာ႔ဖလားႀကီး ၿပီးမွ ေရးေပးမယ္လို႔ ေျပားထားရတယ္။</div><div style="text-align: justify;">ခုခ်ိန္မွာ ဒီဖလားႀကီးကလြဲၿပီး ဘာကိုမွ စိတ္မ၀င္စားဘူးျဖစ္ေနလို႔ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီၾကားထဲမွာ ဂ်ာမဏီမွေရဘ၀ဲေလးနဲ႔ စကၤာပူမွ မိနီဆိုေသာ ၾကက္တူေရြးတို႔ရဲ႕ ႏွိပ္စက္ျခင္းကိုလည္း ခံေနရပါေသးတယ္။ ့ျမန္မာျပည္မွ ေရျမင္းႀကီးဆိုတာလည္း ရွိလိုက္ေသးတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မေလာင္းစဖူး တစ္ခါပဲေလာင္းတာ ရႈံးလို႔ ယူအက္စ္မွ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးကို အိုင္ဖုန္းအေၾကြးတင္ေနေသးတယ္။ ေနာင္ေလးႏွစ္ေစာင့္ဦးဆိုေတာ႔ ဘာတဲ႔.. <b>သံသရာ၀ၮ္မေၾကာက္ဖူးလားတဲ႔</b> (စာလုံးေပါင္းမွားမွန္းသိေသာ္လည္း.. ငိုက္ေနပါသည္ :P).. အဲသလိုခ်ိန္းေျခာက္ပါတယ္။ တစ္ကယ္ဆို ေနာင္ေလးနွစ္ ဒီထက္ေကာင္းတဲ႔ဟာေတြရမွာ သူမသိဘူး။</div><div style="text-align: justify;">စကၤာပူက သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးကလည္း ၁၀၀၀ႀကီးမ်ားေတာင္ ႏိုင္တာကို မသိဟန္ေဆာင္ေနၿပီး တစ္ကယ္က ရႈံးေနေၾကာင္းနဲ႔ ေရခဲကိုျပဳတ္တစ္မ်ိဳး၊ ေၾကာ္တစ္ဖုံ စားေနေၾကာင္း သနားေအာင္ ေျပာေနပါေသးတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ကိုေအာင္(ပ်ဳႏိုင္ငံ)ဆီေရာက္သြားေတာ႔ သူ႔ဆီဗုံးမွာ မနက္ျဖန္ ကစားပြဲမွာ..ယူရိုဂိြဳင္မွာ အလြန္ေကာင္းတဲ႔ တိုက္စစ္မွဴးေတြပါလာမယ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးထားတာေတြ ဖတ္ရေတာ႔ ဂ်ာမဏီတြက္ ပူပန္စိတ္ေတြနဲ႔ ပိုလို႔ အိပ္မရေတာ႔ပါဘူး..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဂ်ာမဏီနိုင္ပါေစ..လို႔ ဆုေတာင္ မေတာင္းရဲေတာ႔ဘူး...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အားေပးသမွ် အသင္းရႈံးခ်ည္းေနလို႔ပါကြယ္..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32814651-8241405802079852631?l=lyricswithoutmelody.blogspot.com' alt='' /></div>အိမ့္ခ်မ္းေျမ့http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32814651.post-31750443508314826082010-07-07T14:51:00.000-07:002010-11-30T15:02:59.185-08:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.ainchannmyay.com/?attachment_id=1014" rel="attachment wp-att-1014" title="irr1.png"><img alt="irr1.png" height="527" src="http://www.ainchannmyay.com/wp-content/uploads/2010/11/irr1.png" width="387" /></a><a href="http://www.ainchannmyay.com/?attachment_id=1015" rel="attachment wp-att-1015" title="irr2.png"><img alt="irr2.png" height="531" src="http://www.ainchannmyay.com/wp-content/uploads/2010/11/irr2.png" width="393" /></a></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.ainchannmyay.com/?attachment_id=1016" rel="attachment wp-att-1016" title="irr3.png"></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.ainchannmyay.com/?attachment_id=1016" rel="attachment wp-att-1016" title="irr3.png"><img alt="irr3.png" height="673" src="http://www.ainchannmyay.com/wp-content/uploads/2010/11/irr3.png" width="495" /></a></div><div style="text-align: justify;">ႏွင္းရိပ္ရီေ၀ေ၀ၾကားမွာ ေငြလက ခပ္တိုးတိုးသာေနသည္။ ထင္းရူးပင္ဖ်ားေတြက လရိပ္ေအာက္မွာ ငိုက္ျမည္းေနသည္။ မီးဖိုေခ်ာင္ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ လရိပ္က အရည္ေပ်ာ္ၿငိမ္သက္လို႔..။ သူ.. ေသာက္လက္စေရခြက္ကို အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ ပန္းကန္ေဆးေၾကြခြက္ထဲ ထည္႔လိုက္စဥ္ မီးဖိုတံခါးက ျဖည္းျဖည္းဖြင့္လာသည္။</div>"မအိပ္ေသးဘူးလား..ေမာင္ေတာင္ တေရးႏိုးလာၿပီ၊ ဆံပင္ေတြလည္း ႏွင္းရည္ေတြစိုလို႔ပါလား"<br /><br />"လသာလြန္းလို႔ ထြက္ရိုက္တာ"<br /><br />"အိပ္သင့္ၿပီေနာ္၊ မနက္က် မထႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနဦးမယ္"<br /><br />"လူ႔ဘ၀က တိုတိုေလး၊ လသာညေတြကလည္း ေရတြက္လို႔ေတာင္ ရလို႔ပါ"<br /><br />"ဆံပင္ေတြအေျခာက္ခံဦး၊ အိပ္ေရးေတြပ်က္လို႔လည္း မ်က္တြင္းေတြ မည္းလာေနၿပီ"<br /><br />"ဟင္.. ဟုတ္လို႔လား"<br /><br />"ဟုတ္တယ္.. အနည္းဆုံး ခုနစ္နာရီေတာ႔ အိပ္သင့္တယ္"<br /><div style="text-align: justify;">"တစ္ေန႔ကို လူတစ္ေယာက္က ေျခာက္နာရီထက္ ပိုအိပ္ရင္ျဖစ္ျဖစ္ ေလ်ာ႔ၿပီးအိပ္ရင္ျဖစ္ျဖစ္ အသက္တိုတတ္တယ္တဲ႔။ ေမာင္လည္း သတိထားဦး၊ တစ္ခ်ိန္လုံး အိပ္ခ်ည္းပဲ ေနေနတာပဲ၊ အသက္တိုေနဦးမယ္ေနာ္.. ဟြန္း"</div>ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ သူမ.. အခန္းထဲ ၀င္သြားၿပီး တံခါးကို ပိတ္သြားေတာ႔ သူလည္း သူ႔အခန္းထဲ ၀င္သြားေတာ႔သည္။<br /><div style="text-align: center;">%%%%%%%</div><div style="text-align: justify;">နံနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္က ေတာက္လက္ေနသည္။ စားပြဲေပၚမွာ နံနက္စာပူပူေႏြးေႏြးက စားပြဲေပၚမွာ အဆင္သင့္။ သူ... ေကာ္ဖီကိုငွဲ႔အၿပီး အိမ္ေရွ႕တခါးက ညင္ညင္သာသာပြင့္လာသည္။ အားကစား၀တ္စုံႏွင့္ သူမ၏ ေကာက္ေၾကာင္းတို႔ ေနေရာင္ျခည္ၾကားက တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည္႔လိုက္သည္။ မီးဖိုေခ်ာင္ေကာင္တာေပၚက သူမအတြက္အဆင္သင့္ေကာ္ဖီခြက္ကို ယူၿပီး သၾကားဗူးနားကို သူမ ကပ္သြားသည္။ တစ္ဇြန္း၊ ႏွစ္ဇြန္း၊ သုံးဇြန္း...။</div><div style="text-align: justify;">"ေတာ္ေလာက္ၿပီထင္တယ္။ ဒီေလာက္ သၾကားေတြေသာက္ေနတာ၊ နည္းတဲ႔သၾကားေတြမဟုတ္ဘူးစားတာ၊ ဒီၾကားထဲ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကလည္း စားတာသိပ္နည္းတယ္.. antioxidant မ်ားမ်ားစားရေတာ႔မယ္လို႔ ေျပာေနတယ္"</div>သူမ ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာဘဲ ငုတ္တုပ္ထိုင္ၿပီး ေကာ္ဖီကို ငုံ႔ေသာက္ေနသည္။<br /><br />"ေရာ႔.. ဒီမွာ မုန္လာဥနီစား"<br /><br />"......................"<br /><br />"ဘယ္ေတြေရာက္ခဲ႔လည္း၊ ပန္းျခံဘက္သြားတာလား၊ ပင္လယ္ဘက္ကိုသြားတာလား"<br /><br />သူမ ေခါင္းခါသည္။ စကားျပန္မလာ။<br /><br />"ညက ကားဆီျဖည္႔ထားေ