ရာသီဖြဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

နတ္ေတာ္ဆန္း၍
လွ်ံထြန္းေရာင္၀ါ
သူရိယာလွ်င္
အ၀ါမမူ
အျဖဴအနီ
စုံစီျခယ္လြင္
ျပင္ထပ္တြင္နိႈက္
ေန၀င္ျမင္သည္
၀ေရႊျပည္ကား
ဆီးရည္ပတ္ခ်ဳပ္
မိႈင္းအုပ္ပ်ပ်
ပုညေတာင္ဆီ
ရီလွ်က္မလင္း
မ၀င္းအုံ႔မိႈင္း
စစ္ကိုင္းတဘက္
သန္လွ်က္ေပၚထြန္း
ကၽြန္းမ်ားတံခြန္
နန္းဗိမာန္မွာ
ေလသြန္ျပည္႔လွည္႔လိမ္႔တကား.....

+ ရွင္ေထြးနာသိန္ +

နတ္ေတာ္လ ေရာက္ရန္ ရက္အနည္းငယ္လိုေသးေသာ္လည္း.. ကိုယ္ေရးတဲ႔ ပိုစ္ေတြကို ကိုယ္မႀကိဳက္လို႔ (ပူေလာင္လာသလိုျဖစ္ေနလို႔).. အရင္လို ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြ၊ ေမာင္.. ေတြ :P ေရးပါဦးလို႔ ေျပာေျပာေနၾကတဲ႔ ေမာင္ႏွမမ်ားအတြက္ (အရင္လို နူးညံ႔ေသာစာေတြလည္း မဖြဲ႔နိုင္ေသးလို႔) ရွင္ေထြးနာသိန္ရဲ႕ ရာသီဖြဲ႕ေလးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္...

1.

ကဗ်ာေလးလာဖတ္တယ္ဗ်…။
ဟုတ္တယ္..ခေရ႐ွင္တို႔လို… အေႀကာင္းေလးေတြဖတ္ခ်င္တယ္ဗ်…။
မ်ားမ်ားေရးေနာ္..မေလး…။

Comment by ဏီလင္းညိဳ — November 13, 2009 @ 5:28 pm |Edit This
2.

ကဗ်ာေလးၾကားဖူးသလိုဘဲ… ။ ကၽြန္ေတာ္လည္းအစ္မေရးေပးသြားတဲ့စာေၾကာင္းေလးအဓိပၸာယ္ကိုေသခ်ာစဥ္းစားမိတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့စာေၾကာင္းက တစ္ေနရာရာကဖတ္မိတဲ့စာသားေလး..ၾကိဳက္လြန္းလို႔ စိတ္ထဲအၿမဲစြဲေနတာ..။

Comment by Evergreen Phyo — November 13, 2009 @ 9:16 pm |Edit This
3.

ေအာ္.. ေၿပာရင္းနဲ႔မွသတိရၿပီ.. Natasha Bedingfield ရဲ႔ Soulmate သီခ်င္းထဲကစာသားေလး.. သူ႔သီခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကိဳက္တယ္..။

Comment by Evergreen Phyo — November 13, 2009 @ 9:19 pm |Edit This
4.

ရာသီဖြဲ႕ကို လာေႏႊးသြားတယ္…

ခင္မင္စြာျဖင့္
လင္းဦး(စိတ္ပညာ)

Comment by လင္းဦး(စိတ္ပညာ) — November 14, 2009 @ 11:04 am |Edit This
5.

စာလာဖတ္သြား၏…………..

Comment by minthant2009 — November 14, 2009 @ 2:22 pm |Edit This
6.

ရာသီဖြဲ႕ ကဗ်ာေလး ျပန္ဖတ္ရတာ ေကာင္းလိုက္တာ..

Comment by သိဂၤါေက်ာ္ — November 15, 2009 @ 1:28 am |Edit This
7.

ကဗ်ာေတာ့မသိဘူး ဓာတ္ပံုေလးကိုေတြ႕ျပီး ဟက္စ္ထိသြားတယ္ က်ေနာ္ေရးဖူးတ့ဲ ေနညိဳခ်ိန္ပို႕စ္ေလးနဲ႕ ရာဇ၀င္ထဲမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူကို လြမ္းမိလို႕ :(

Comment by ေမာင္မ်ိဳး — November 15, 2009 @ 7:29 am |Edit This
8.

မေလးေရ … အဲဒီကဗ်ာေလး ဖတ္လုိက္ရတာ ျပည္ေတာ္ကို လြမ္းသြားတယ္။ စစ္ကိုင္းေတာင္နဲ႔ ပုညရွင္ကိုလည္း သတိရသြားတယ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — November 15, 2009 @ 8:21 pm |Edit This
9.

စစ္ကိုင္းပုညေတာင္ကို အရမ္းလြမ္းသြားျပီအိမ့္ေရ… ဒီမွာလဲ မိွ ုင္းအံုပ်ပ်… ဒါေပမယ့္ တစက္ကေလးမွ မလွ… လြမ္းလို ့လဲမရတဲ့ နတ္ေတာ္မပီတဲ့လပါ…

Comment by တန္ခူး — November 16, 2009 @ 5:52 am |Edit This
10.

အခုတစ္ေလာ မေလး အပ်င္းထူေနပါသျဖင္႔ ခြင္႔လႊတ္ၾကပါလို႔…. :)

Comment by မေလး — November 17, 2009 @ 12:45 am |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ပန္းစိုက္သူ

မိုးကဖြဲဖြဲကေလးရြာလာၿပီ။ အေဆာက္အဦးအ၀င္၀က ပန္းၿခဳံေတြၾကားမွာ ေျမတူးေနရာမွ လုပ္လက္စအလုပ္ကို အျမန္အၿပီးသတ္လိုက္သည္။ ဦးထုပ္ကို ေခါင္းေရွ႕ကို ပိုငိုက္ေအာင္ ဆြဲခ်လိုက္ၿပီး ပန္းၿခဳံၾကားမွ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး ခါးကိုဆန္႔လိုက္သည္။ ေဆာင္းဦး၀င္ၿပီမို႕ မိုးက ကၽြတ္ဆတ္ေအးခဲလာေနၿပီ။ ေျမျပင္မွာ ေရာင္စုံသစ္ရြက္ေတြ ပ်ံ႕ႀကဲေနသည္မို႕ မၾကာခင္ သစ္ရြက္ေတြကို ႀကဳံးရဦးမည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက လူလုပ္ေရကန္စိမ္းထဲက ေရညွိေတြက စိမ္းညိဳေရာင္သန္းေနသည္။ ေရကန္ေဘး ႏြံထဲမွာေတာ႔ လိပ္ကေလးေတြ ျငိမ္သက္ေနၾကသည္။

အေဆာက္အဦးအ၀င္ေပါက္၀မွာ ေဗာ္လဗိုကားတစ္စင္းက အသံမျမည္ပဲထိုးဆိုက္လာသည္။ ေျပာင္လက္ေတာက္ပေနသည္႔ ရႈးဖိနပ္၀တ္ လူတစ္ေယာက္က ကားတံခါးဖြင္႔ဆင္းလာသည္။ passernger seat မွ မိန္းကေလးကလည္း ကားအျပင္သို႕ထြက္လာသည္။ ကားနားမွာ အနမ္းတစ္ခုကို အျမန္ဖလွယ္လိုက္ၾကၿပီး ရႈးဖိနပ္၀တ္က ရုံးထဲသို႔ တက္ၾကြေသာေျခလွမ္းမ်ားႏွင့္ ၀င္သြားသည္။ မိန္းကေလးက ကားကိုက်င္လည္စြာ ေမာင္းၿပီးထြက္သြားသည္။ သည္လိုျမင္ကြင္းေတြက နံနက္ခင္းတိုင္းရဲ႕ ရိုးအီေနတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြ…။

သည္ေနရာမွာ ေနာက္ဆုံးေပၚနည္းပညာေတြနဲ႕ digital photography နဲ႔ digital printing ကို ဦးစားေပးတဲ႔ Kodak၊ ဘီစီျပည္နယ္တစ္ခုလုံးရဲ႕ က်န္းမာေရးအာမခံလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ တစ္ခုလုံးကို ကိုင္တြယ္တဲ႔ Blue Cross၊ ေနာက္ဆုံးေပၚ ဗြီဒီယိုဂိမ္းေတြထုတ္တဲ႔ Electronic Arts၊ metabolism disorder ေတြကို ေရာဂါရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ၿပီး ကုသေရးပစၥည္းေတြထုတ္တဲ႔ Xenon Canada၊ စတဲ႔လုပ္ငန္းေတြရွိသည္။

သူကေတာ႔ ေနာက္ဆုံးေပၚ နည္းပညာေတြသုံးတဲ႔ ေရာဂါရွာေဖြေရးလုပ္ငန္း နဲ႔ medical isotope ေတြထုတ္တဲ႔ MDSကုမဏီ၀င္းအတြင္းမွ ပန္းၿခံအလုပ္သမားတစ္ေယာက္။ ေျမႀကီးေတြ ေပပြေနေသာ၊ အမိႈက္သရိုက္ေတြတြယ္ကပ္ေနတတ္ေသာ မိုးကာဖ်င္အညိဳေရာင္ႀကီးတဖားဖား၀တ္ၿပီး သည္ business park ၀င္းထဲမွာ ေလွ်ာက္သြားေနတတ္ေသာ သူ႕ကို မည္သူကမွ် သိပ္သတိထားမိၾကမည္မထင္။ သည္၀င္းထဲေလွ်ာက္သြားရင္း သည္တံခါး၀နားတစ္၀ိုက္က ပန္းၿခဳံေတြမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာေျခသံေတြကို သူေလ႔လာေနခဲ႔သည္မွာ ၾကာခဲ႔ၿပီ။ မ၀႔ံမရဲေျခလွမ္းေတြ၊ မေအာင္ျမင္လို႔ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီးထြက္လာတဲ႔ ေျခသံေတြ၊ လုပ္ငန္းခြင္အင္တာျဗဴးေအာင္သြားလို႔ ေပ်ာ္ၿပီးျပန္ထြက္လာတဲ႔ ေျခသံေတြ၊ ေက်ာင္းၿပီးကာစ တက္ၾကြေနတဲ႔ ေျခသံအသစ္ေတြ၊ မာနေတြကို သယ္ေဆာင္ထားတဲ႔ ေျခသံေတြ၊ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံးကို ေျပာင္းလဲပစ္နိုင္တဲ႔ အရည္အခ်င္းရွိတယ္ဆိုၿပီး ေက်ာင္းကသင္ေပးလိုက္လို႕ အားလုံးကို ေျပာင္းျပန္ေမွာက္ခုံလုပ္ပစ္လိုက္မယ္ဆိုတဲ႔ အဟုန္ေတြကို သယ္ေဆာင္လာတဲ႔ ေျခသံေတြကို သူေလ႔လာေနတတ္ခဲ႔သည္။

အေဆာက္အဦးေတြၾကားထဲ စီတန္းစိုက္ထားတဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ၊ ေမပယ္ပင္ေတြေအာက္က ခုံတန္းေတြေပၚမွာလည္း စကားသံေတြေ၀႔၀ဲေနတတ္သည္။ ဟိုဘက္အေဆာက္အဦးက လူေတြနဲ႔ သည္ဘက္အေဆာက္အဦးက လူေတြ၊ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးေမွ်ာ္ေငးၾကည္႔ရင္း အျပန္အလွန္ အားက်ေနၾကသံေတြကိုလည္း သူၾကားရတတ္သည္။

"Electronic Arts ၀င္းထဲက basketball ကြင္းႀကီးက ေကာင္းလိုက္တာေနာ္.. ငါတို႔ကြင္းေလးကေတာ႔ လူရယ္စရာေလး"

"အင္းေလ… ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေတြဆို ကြင္းထဲမွာ လူငယ္ေတြ အျပည္႕အားကစားလုပ္ေနတာ၊ ငါ႔မွာ အားကစားလုပ္ဖို႔ေနေနသာသာ ထမင္းေတာင္ အျမန္ၿမိဳခ်ရတယ္ေလ"

"Blue Cross ကလူေတြကေတာ႔ ရာသီဥတုေကာင္းတာနဲ႔ အျပင္မွာ ဘာဘီက်ဴးပဲ လုပ္စားေနၾကတာပဲေနာ္၊ သူတို႔ တစ္ပတ္ကို အနည္းဆုံးႏွစ္ခါေလာက္ေတာ႔ သူတို႔အလုပ္သမားေတြကို ေန႕လည္စာ အလကားေကၽြးတယ္။ ငါတို႔မ်ားေတာ႕ကြာ…..။"

"Kodak ထဲမွာ ေခြးေတြေတာင္ေခၚၿပီး အလုပ္လာလို႔ရတယ္။ ငါတို႔ ဆီမွာေတာ႔ ေခြးမေျပာနဲ႔ လူေတာင္ ဘယ္နားသြားေနရမွန္းမသိဘူး"

"Basketball ကြင္းေတြ၊ ေခြးေခၚလို႔ရတာေလးေတြ အတြက္ေတာ႔ စကားထဲ ထည္႔ေျပာမေနပါနဲ႔၊ နိုက္ကီမွာဆိုရင္ သူတို႔အလုပ္သမားေတြအတြက္ ေဘာလုံးကြင္းေတြ၊ ေရကူးကန္ေတြ၊ ကေလးထိန္းေက်ာင္းေတြေတာင္ တည္ထားေပးတာေလ"

"MDS က လူေတြကေတာ႔ တကၠသိုလ္ေတြမွာ သင္တန္းေတြ အလကားတက္ခြင့္ရတယ္ေျပာတယ္၊ စာအုပ္ဖုိးပဲ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ ေပးရတာဆိုလား၊ ငါတို႔က် သင္တန္းေလးတစ္ခုေတာင္ အလကား မလႊတ္ဘူး၊ ခရစ္စမတ္ဘိုးနပ္စ္က ဘယ္ေလာက္လဲရတာ၊ ငါးဆယ္.. လူရယ္စရာေလး"

"Xenon Canada မွာ မိခင္ေတြကေလးေမြးၿပီးရင္ လစာျပည္႔နဲ႔ တစ္နွစ္အိမ္မွာေနလို႔ရတယ္တဲ႔"

စတဲ႔ အျပန္အလွန္အားက်သံေတြကို သူၾကားရတတ္သည္။

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လဲ ေကာ္ပိုရိတ္ေလာကရဲ႕ ညစ္ပတ္မႈေတြ၊ ကလိန္က်မႈေတြ၊ ကလားဖန္ထိုးမႈေတြကို ခ်ယ္ရီပင္တန္းေအာက္က ခုံတန္းေတြဆီက ၾကားရတတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း အခ်စ္ေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ အိမ္ေထာင္ေရး ရင္ဖြင့္သံေတြ၊ သားေရးသမီးေရး ေဆြးေႏြးသံေတြလည္း ၾကားရတတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း ဒႆနေဆြးေႏြးပြဲေလးေတြကို သူနားစြင္႔မိသည္။

"ဘ၀ဆိုတာ ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လုံးနဲ႔တူတယ္။ အစပိုင္းေတာ႔ စိမ္းစိမ္းမာမာေလး၊ အသက္ႀကီးလာတာနဲ႔အမွ် ေပ်ာ႕တြဲၿပီးျဖစ္လာလိုက္တာ။ အခ်ိဳ႕ေတြကလည္း အခိုင္ႀကီးတစ္ခုိင္ထဲက ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လုံးျဖစ္ခ်င္တယ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြက်ေတာ႔လည္း ထိပ္ဆုံးက ငွက္ေပ်ာသီးျဖစ္ခ်င္တယ္။ တစ္ကယ္႔အနွစ္ကိုလိုခ်င္ရင္ေတာ႔ အခြံေတြကိုတစ္စစီ ခြာခ်လိုက္ရသလိုမ်ိဳး။"

"ငါကေတာ႔ ဘ၀ဆိုတာ ဟင္းခ်က္သလိုပဲလို႔ ထင္တယ္။ ဟင္းတစ္အိုးထဲကို ကိုယ္ထည္႔တဲ႔ အေပါ႕၊ အငန္၊ အခ်ိဳ၊ အခ်ဥ္ အရသာေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ကြဲသြားေတာ႔တာပဲေလ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း သူ႕နည္းအတိုင္းခ်က္ၾကသလို၊ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း အဆန္းထြင္ၿပီး ခ်က္ျပဳတ္တတ္ၾကတယ္။"

"ဘ၀ဆိုတာ တစ္ကယ္ေတာ႕ ၀ကၤပါ တစ္ခုပဲ။ ထြက္ေပါက္ကို ေရွာင္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကရတာေလ။"

"ငါေတာ႔ ဘ၀ဆိုတာကို ဓတ္ေလွကားနဲ႔တူတယ္လို႔ထင္တယ္။ အေပၚတက္လိုက္၊ ေအာက္ျပန္ဆင္းလိုက္၊ တစ္ခါ အေပၚတက္လိုက္.. ေဟာ ျပန္ဆင္းလိုက္နဲ႔။ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အဆက္မျပတ္ ခလုပ္ႏွိပ္ခံရျခင္းကိုလည္း ခံရေသးတယ္"

"ငါ႔အတြက္ေတာ႔ ဘ၀ဆိုတာ ရူးေပါက္ခ်င္လြန္းလို႔ လမ္းေပၚက မီးသတ္ပိုက္ေခါင္းေတြကို အဆက္မျပတ္ရွာေဖြေနရတဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္ပဲ"

"အင္း.. မင္းကေတာ႔ ေဖာက္ၿပီ"

"ငါကေတာ႔ အသက္ကႀကီးလာၿပီဆိုေတာ႔ ဘ၀ကို အသက္ႀကီးလာေလေလ တံခါးခ်ပ္ေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ပိတ္ပိတ္သြားတဲ႔ အခန္းက်ယ္ႀကီးတစ္ခုလို႔ ျမင္လာေနတယ္"

ထိုစကားပြဲေတြထဲမွ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြထဲမွ လူမ်ားကေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္မွ ေျမေတြတူးဆြေနတတ္သည္႔ သူ႕ကို အေရးတယူလုပ္ေလ႔မရွိ။

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

သည္လို စကား၀ိုင္းေတြထဲမွာ မပါဘဲ တစ္ေယာက္တည္းေန႔လည္စာထိုင္စားတတ္ေသာ Electronic Arts မွ လူငယ္ေလးတစ္ဦးကိုလည္း သူ သတိထားမိသည္။ ထိုလူငယ္ေလးက မိမိကိုယ္ကို ရွိသင့္တာထက္ပိုၿပီး ယုံၾကည္မႈေတြျမင္႔ေနသည္႔ မ်က္ႏွာမ်ိဳးျဖင္႔ ခ်ယ္ရီပင္တန္းေအာက္က ခုံတန္းလ်ားမွာ ထိုင္ကာ စာဖတ္တတ္သည္။ ေႏြေန႔လည္ခင္းတစ္ခုမွာ သစ္ရြက္ေတြကို ေလမႈတ္စက္ျဖင္႔မႈတ္ထုတ္ေနသည္ကို ၀တ္ထားေသာအက်ီ ၤအေကာင္းစား မွာ ကပ္သြားေတာ႔မည္႔ ပုံစံမ်ိဳးျဖင္႔၊ သူ႔ကို မႏွစ္ျမိဳ႕စြာၾကည္႔ၿပီး ထြက္သြားသည္ကို ေငးၾကည္႔ေနခဲ႔ဖူးသည္။

ေျပာင္လက္ေတာက္ပေနတဲ႔ ရူးဖိနပ္ေတြ၊ ေဒါက္ျမင္႔ဖိနပ္ေတြ၊ ကုတ္အနက္ေတြ၊ ကုတ္အျပာေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို သူစိတ္၀င္တစား ေလ႔လာၾကည္႔မိသည္။ အခ်ိဳ႕ေတြကေတာ႔ အလုပ္စ၀င္ကာစမွာ မေတာက္ပၾကေသး။ ဆင္းရဲသည္႔ပုံစံေတြေတာင္ ထြက္ေနၾကေသးသည္။ ေက်ာင္းၿပီးကာစမို႔ ဘဏ္တိုက္ကို အေၾကြးေတြ ေသာင္းႏွင့္ခ်ီ ဆပ္စရာက်န္ေနသည္႔ လူငယ္ေလးမ်ား၊ တစ္သက္လုံးအလုပ္မလုပ္ဘဲ အိမ္မွာကေလးေတြထိန္းေက်ာင္းၿပီးမွ၊ ေက်ာင္းျပန္တက္ကာ အလုပ္ေကာင္းတစ္ခု ရွာေဖြေတြ႕ရွိသြားသည္႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကလည္း သည္လိုအလုပ္ေတြရၿပီးေနာက္ပိုင္း သိသိသာသာ ေျပာင္လက္ေတာက္ပလာသည္ကို သူသတိထားမိသည္။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ကားအေကာင္းစားေတြကို ၀ယ္စီးလိုက္ၾကသည္႔ သူမ်ားကိုလည္း သူ သတိထားမိသည္။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေလးေတြက သည္လိုအလုပ္ေတြကို အားကိုးကာ၊ ကားအေကာင္းစားႀကီးမ်ား၀ယ္ခ်လိုက္ၿပီး အရင္းရွင္စနစ္ေအာက္မွာ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ကၽြန္ျဖစ္သြားရသည္ကို သူၾကည္႔ေနမိသည္။ အားလုံးကိုယ္႔ဘ၀ကို ကိုယ္ေက်ာင္းၾကရသည္ပဲဟု ေျဖေတြးရင္း ေျမႀကီးေတြကို သူဆက္လက္တူးဆြေနမိသည္။

တစ္ခါတုန္းကေတာ႔ ခုံတန္းတစ္ခုေပၚမွာ အနားေျဖေနစဥ္ Electronic Arts မွ ထိုလူငယ္ေလးက ေနရာလြတ္မရွိေတာ႔၍ သူေျမတူးေနေသာ ေနရာနားကခုံတန္းမွာ လာထိုင္သည္။ အသားညွပ္မုန္႕ကို စားရင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဟန္ပါပါထုတ္ဖတ္ေနသည္႔ လူငယ္ေလး၏ စာအုပ္ထဲက စာရြက္တစ္ရြက္ ေလႏွင့္အတူ လြင့္လာ၍ သူဖမ္းေပးလိုက္သည္မွ အစျပဳကာ စကားစမည္ အနည္းငယ္ေျပာျဖစ္ခဲ႔သည္။

သည္ၿမိဳ႕က ထိပ္တန္းယူနီဗာစတီမွ သိပၸံဘြဲ႕ႏွင့္ေက်ာင္းၿပီးထားေၾကာင္း၊ သူလုပ္ေနသည္႔အလုပ္က မည္မွ်ေလးနက္ေၾကာင္း၊ အင္တာျဗဴးအဆင္႔ဆင္႔ေက်ာ္ျဖတ္ေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္၊ တက္ေနာ္ေလာ္ဂ်ီကို မည္သူ႔ကိုမွ် မမွ်ေ၀ရန္ စာခ်ဳပ္ေတြ အထပ္ထပ္ခ်ဳပ္ဆိုၿပီးမွ သည္လိုအလုပ္ထဲကို ၀င္နိုင္ေၾကာင္း၊ ကုမၸဏီက လစာအျပင္ benefits ေတြ မည္သုိ႔မည္ပုံေကာင္းေၾကာင္း၊ လုပ္ငန္းသဘာ၀က အလြန္ျမင့္မားေၾကာင္း၊ စသည္တို႔ကို စိတ္အားထက္သန္စြာႏွင့္ ေျပာေနသည္ကို သူေငးေမာ နားေထာင္ေနခဲ႔သည္။ ဒီလိုႏွင့္ ဒီလူငယ္ေလးႏွင့္ သူ ေန႔လည္ခင္းေတြမွာ မၾကာခဏ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္လာသည္။ စကားေျပာတိုင္းလည္း သူကနားေထာင္သူ၊ လူငယ္ေလးက သူ႕ကို သင္ျပေပးေနသူ။ တစ္ခါတစ္ရံ လူငယ္ေလး၏ ေလသံေတြက ပန္းစိုက္သူတစ္ဦးမို႔ အထင္ေသးသည္႔ေလသံမ်ားႏွင့္ သူ႔အေပၚမွာ အထက္စီးက ျဖစ္ေနတတ္ေပမယ္႔လည္း သူ နားလည္ေပးရင္း တိတ္ဆိတ္စြာနားေထာင္ေပးတတ္သည္။

♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫

ဒီေန႕ေတာ႔ အၿမဲတက္ၾကြေနသည္႔ ထိုလူငယ္ေလး ခုံတန္းမွာ မိႈင္ေနသည္။ မိုးသက္ေလနုေအးက တသုန္သုန္တိုက္ခတ္လာေနသျဖင္႔ ပန္းစိုက္သူက သူ၏ဦးထုပ္ကို က်နစြာ ေဆာင္းထားလိုက္သည္။

"ေနာက္ေန႔ေတြ ကၽြန္ေတာ္လာေတာ႔မွာ မဟုတ္ဘူး"

"Electronic Arts က လူ၁၅၀၀ ျဖဳတ္လိုက္သည္႔အထဲမွာ မင္းပါသြားတာလား"

"ဟုတ္တယ္… "

"လုပ္သားစြမ္းရည္ ၁၆% ေလ်ာ႕ခ်လိုက္တာပဲ"

"ဇန္န၀ါရီတုန္းက လုပ္သားစြမ္းရည္ ၁၁%နႈန္းေလ်ာ႕ခ်တဲ႔အေနနဲ႔ လူ ၁၁၀၀ ျဖဳတ္ၿပီးၿပီ။ အခု ဒီၿမိဳ႕ကလူေတြ အကုန္နီးပါးျဖဳတ္ခ်လိုက္ၿပီ။ ဗီြဒီယိုဂိမ္း စနစ္ကေန ဒစ္ဂ်စ္တယ္ဂိမ္း စနစ္ကို ေျပာင္းလိုက္လို႔"

"မင္းတို႔ EA ရဲ႕ ပစၥည္းေရာင္းရမႈက ဒီနွစ္ ၁၃ရာခိုင္နႈန္းေလ်ာ႔သြားတယ္။ ကမၻာ႔စီးပြားေရးက်တာလည္းပါတယ္။ EA က Fackbook MySpace iPhone ေတြရဲ႕ ဂိမ္းေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ႔ Playfish ltd. ကို အနည္းဆုံး ေဒၚလာသန္းေပါင္း ၂၇၅သန္း နဲ႔၀ယ္လိုက္တာလည္းပါတယ္။ ဒစ္ဂ်ယ္တယ္လ္ စနစ္ဘက္မွာ အျမတ္မ်ားေတာ႔ အဲဒီဘက္မွာ ပိုၿပီးရင္းနွီးျမဳပ္နွံဖို႔လဲ ဂၽြန္ က ဆုံးျဖတ္လိုက္တာလဲပါမွာပါ"

သူ႔စကားအဆုံးမွာ လူငယ္ေလးက အံ႔ၾသသလို ေမာ႔ၾကည္႔ေနသည္။ သူလို ပန္းစိုက္သမားတစ္ေယာက္ဆီက ဒီလိုစကားေတြက အဆန္းတက်ယ္မ်ားျဖစ္ေနလို႔လား။ အထူးသျဖင္႔ သူတို႔ ကုမၸဏီရဲ႕ အႀကီးအကဲတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ John Riccitiello ကို ဂၽြန္ဟု ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေခၚလိုက္ျခင္းကို အံ႔ၾသလို႔လား၊ မႏွစ္သက္လို႕လား။

"ခင္ဗ်ားက ေတာ္ေတာ္သိတာပဲ"

"........"

"ကၽြန္ေတာ္ ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ ဘာဆက္လုပ္ရဦးမလဲ မသိေသးဘူး။ ကားေၾကြးေတြကလည္း ရွိေသးတယ္"

" စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔ကြာ.. ငါတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလည္း ဒီလိုပဲေလ။ တံခါးခ်ပ္တစ္ခုပိတ္သြားတာဟာ ေနာက္တစ္ခ်ပ္ပြင္႔လာဖို႔ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မင္းမွတ္ထားလိုက္ပါ"

"ခင္ဗ်ားက ပန္းစိုက္သူေပမယ္႔ ေတာ္ေတာ္သိေနတာ ဘာေၾကာင္႔လဲ။ ေနာက္ၿပီး John Riccitiello ကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေခၚလိုက္တာ….."

"ေၾသာ္.. ငါနဲ႔ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းပါ"

"ဟင္…"

"ဂၽြန္နဲ႔ငါနဲ႔က ေက်ာင္းေနဘက္လို႔ ေျပာတာပါ။ ငါက ဒီကုမၸဏီက ပန္းစိုက္သူတစ္ဦးျဖစ္သလို၊ ဒီကုမၸဏီရဲ႕ အစုရွယ္ရာ၀င္ တစ္ေယာက္ဆိုလည္း မွန္ပါတယ္"

"ဗ်ာ…."

"ပန္းေတြစိုက္တာ ၀ါသနာပါလို႔ ငါကိုယ္တိုင္ ေျမ၀င္တူးေနတယ္ဆိုပါေတာ႔ကြာ၊ ငါတို႔ ငယ္ငယ္ကလည္း ဘ၀ကို ဒီလိုပဲ စခဲ႔ရတာပဲေလ။ ငါတို႔ေက်ာင္းၿပီးကာစတုန္းကလည္း ငါတို႔သာလွ်င္ အတတ္ဆုံး အသိဆုံးေသြးသစ္ေတြဆိုတဲ႔ အသိေတြ ရွိခဲ႔ဖူးတာပဲ။ ေကာ္ပိုရိတ္ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံးကို ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္နိုင္တဲ႔ အစြမ္းအစေတြရွိတယ္လို႔လည္း ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ထင္ခဲ႔တာပဲ။ တစ္ကယ္ေတာ႔ အလုပ္ဆိုတာ ဘ၀ရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေလးပါ။ ဘ၀ႀကီးတစ္ခုလုံး မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မင္းလည္းသိတာပဲ။ မင္းမနက္ျဖန္ကစၿပီး EA ကို လာစရာ မလိုေတာ႔ေပမယ္႔လည္း မင္းမွာအခြင့္အလမ္းေတြ အမ်ားႀကီးေပၚလာဦးမွာပါ"

"......"

"မင္းကံေကာင္းပါေစ"

ပန္းစိုက္သူက သူ၏ မိုးကာဖ်င္ႀကီးကို ဆြဲယူကာ ခုံတန္းမွာ ေျခလွမ္းက်ဲမ်ားျဖင္႔ထြက္ခြာသြားသည္။

လူငယ္ေလးက ပန္းစိုက္သူကို ေငးေမာရင္း က်န္ခဲ႔ပါေတာ႔သည္။

 

ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကို ၀တၳဳတစ္ခုအျဖစ္ ဖန္တီးထားျခင္းသာ...

1.

အနိမ့္အျမင့္အတက္အက်ေတြနဲ႕အတူ လွည့္ေျပာင္းထားတဲ့ သို၀ွက္မႈေတြနဲ႕ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုကို လူေတြ ကိုယ္စီ စိုက္ပ်ဳိးေနၾကတယ္လို႕ ထင္တယ္ေနာ္……။

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — November 11, 2009 @ 1:49 pm |Edit This
2.

ညက်မွလာဖတ္မယ္ဗ်ာ…
စိတ္ကေတာ့ ဒီစာဆီပဲေရာက္ေနေတာ့မွာ…။
အလုပ္သြားရဦးမယ္ဗ်ိဳးးးးး

Comment by ဏီလင္းညိဳ — November 11, 2009 @ 3:59 pm |Edit This
3.

လူ႔ဘ၀ဆိုတာ ထူးဆန္းတဲ့ အလွည့္အေျပာင္းေတြနဲ႔ မျမင္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြ မ်ားတယ္ေနာ္ ….
“တစ္ကယ္ေတာ႔ အလုပ္ဆိုတာ ဘ၀ရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေလးပါ။ ဘ၀ႀကီးတစ္ခုလုံး မဟုတ္ဘူးဆိုတာ”
မေလးရဲ႕ စီစကားေလးကို မွတ္သားသြားပါတယ္။ ဘ၀ထဲက အစိတ္အပိုင္းေလး အျဖစ္ ထားတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားယူပါ့မယ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — November 11, 2009 @ 7:11 pm |Edit This
4.

မမအိမ္႔ေရ…
စာေကာင္းေလး ဖတ္လိုက္္ရတာ အရသာရိွလိုက္တာ မမအိမ္႔ေရ… အဲလိုဇာတ္လမ္းမ်ဳိးေလးေတြမ်ားမ်ားေရးပါေနာ္
စိတ္ခြန္အားေတြျပည္႔၀ေစတယ္ …. မထင္မွတ္ထားပဲ သိလိုက္ရတဲ႔အခါ အံၾသသြားရတဲ႔ အဲဒီ႔ခံစားမႈေလးကို ႏွင္းက သေဘာက်တယ္
အတုယူေလးစားထိုက္တယ္ … ဗဟုသုတလည္းရပါတယ္ …။
ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္ပါ
ညေလး ႏွင္း

Comment by ႏွင္းေဟမာ — November 11, 2009 @ 9:58 pm |Edit This
5.

အခုထိေတာ့ အလုပ္နဲ ့ဘဝနဲ ့ရုန္းကန္ေနရဆဲပါပဲ အမေရ
ဒီစာကို ဖတ္ၿပီးသေဘာက်မိပါရဲ ့

Comment by Hmwe — November 12, 2009 @ 12:47 am |Edit This
6.

“မာယာၾကြယ္တဲ့ ေလာကထဲ…ကၽြန္ေတာ္ လမ္းေပ်ာက္ေနခဲ့ ” ဖတ္လို႕ေတာ့ေကာင္းပါတယ္…
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အံံံ့ၾသေနတဲ့ လူငယ္ေလးကိုပဲ ရယ္ခ်င္တယ္… ဒီေလာက္လူအကဲေခတ္ညံ့ဖ်င္း
လွခ်ည္လားဆိုၿပီး အၿပစ္တင္ခ်င္ေနတယ္…ခုဘာေခတ္ၾကီးလဲ ဆိုၿပီးပဲ ေမးခ်င္ေနတယ္…မင္းက
လူေတြအေၾကာင္း ဘာမွမသိလို႕ အံ့ၾသေနတာလား ဆိုၿပီးပဲ နရင္းအုပ္ခ်င္တယ္…

Comment by NLA — November 12, 2009 @ 5:09 am |Edit This
7.

လွလိုက္တာ အိမ့္ရယ္…
တပုဒ္လံုး မရိပ္မိခဲ့ဘူး… ဘယ္လိုမ်ား ဖန္တီးလိုက္ပါလိမ့္…
ပန္းစိုက္သူရဲ့ ျပတ္သားတဲ့ ဘ၀ေရြးူခ်ယ္မွ ုကို နွစ္သက္မိပါရဲ့… ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေရာ ဘယ္ေတာ့ ပန္းပင္ေလးေတြခ်ည္းသက္သက္ စိုက္ပ်ိဳးနိုင္မယ့္ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ဘ၀တခု ရနိုင္မလဲလို ့ ေတြးေနမိတယ္…

Comment by တန္ခူး — November 12, 2009 @ 5:47 am |Edit This
8.

မျပည့္တဲ့…. အိုးေတြဟာ…ေဘာင္ဘင္ခတ္တတ္တဲ့သေဘာ…။
လူထဲက လူေတြကို ကိုယ္နဲ႔ႏႈိင္းၿပီး… အထင္မႀကီးေစဖို႔… ေနာက္… အထင္မေသးေစဖို႔ ဆိုတဲ့ သေဘာေလးေတြကို ျမင္လိုက္မိရသလိုပါပဲဗ်ာ…။
“တံခါးခ်ပ္တစ္ခုပိတ္သြားတာဟာ ေနာက္တစ္ခ်ပ္ပြင္႔လာဖို႔ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မင္းမွတ္ထားလိုက္ပါ” … အဲ့ဒီစကားေလးကို ႀကိဳက္တယ္ဗ်…။
(အေျပးလာၿပီးဖတ္တာ…။)

Comment by ဏီလင္းညိဳ — November 12, 2009 @ 6:53 am |Edit This
9.

ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား … နားမလည္ဘူး.. ဒဲ႔ေရးပါ :P
ဏီလင္းညိဳ … ေျဖးေျဖးလမ္းေလွ်ာက္ၿပီးမွ ဖတ္လဲရပါတယ္ကြယ္..
ဒ႑ာရီ .. မေလးလဲ ႀကိဳးစားေနပါတယ္..
ႏွင္းေဟမာ… ေက်းဇူး ညေလးႏွင္းေရ..
Hmwe.. အစ္မလည္း ရုန္းကန္ေနဆဲပါ..
NLA … အဲဒါေလ..NLA နရင္းအုပ္ရင္ လက္ေတာင္ေညာင္းနိုင္တယ္.. အဲဒီနားကလူေတြ ေတာ္၂မ်ား၂ အဲဒီပန္းစိုက္သူ ဘယ္သူဆိုတာ မသိၾကဘူး။ အဲဒီလူႀကီးက တစ္ပတ္သုံးရက္ေလာက္လာလာၿပီး ပန္းေတြ။ေျမေတြ တူးဆြ၊ သူဘယ္သူမွန္း ေတာ္ရုံလူေတြက မသိၾက။
တန္ခူး … မ..ေရ.. မေလးေတာ႔ ပန္းမစိုက္ခ်င္ေတာ႔ဘူး း(( မေလးရဲ႕ ပန္းေတြလည္း ဒီနွစ္ေတာ္ေတာ္ေသကုန္ၿပီ

Comment by မေလး — November 13, 2009 @ 12:51 am |Edit This
10.

လာဖတ္သြားတယ္မေရ… ေနမေကာင္းလို႔ အခုမွ က်န္တဲ့ ပိုစ့္ႏွစ္ခုလာဖတ္ရတာ..
ခံစားမႈတစ္ခုဆီေတာ့ရသြားတယ္..

Comment by ကူးကူး — November 13, 2009 @ 5:23 am |Edit This
11.

တိုင္ဆိုင္တယ္ ..မေလးရဲ႕စာကို ဖတ္ေနတံုး မေလးကို ဖတ္ကနဲေတြ႕လိုက္တယ္
မေလးကေတာ့ သတိထားမိမယ္ မထင္ပါ ..

Comment by aye — November 13, 2009 @ 10:16 am |Edit This
12.

တစ္ခုဆံုးေတာ့လဲ… ေနာက္ထပ္လုပ္စရာေတြကအမ်ားၾကီးေပၚလာမွာပါေလ…။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ကြန္ပ်ဴတာပ်က္ေတာ့ တစ္ၿခားအလုပ္စရာေတြအတြက္ အခ်ိန္ပိုေတြက အမ်ားၾကီးထြက္လာတာ..။ ၿပန္ေတာ့မရေသးဘူး ခုေတာင္ သူတို႔ခဏေပးထားတာနဲ႔သံုးေနတာ..။ အစ္မတက္ဂ္ထားတာေလး ေရးၿပီးၿပီေနာ္..။

Comment by Evergreen Phyo — November 13, 2009 @ 11:30 am |Edit This
13.

ကူးကူး.. ေနေကာင္းသြားၿပီလား
ေအး… ဟုတ္လား.. မေလး အီးေမးလ္ လာခ်က္တာ း))
Evergreen Phyo .. ေပ်ာက္လွခ်ည္လားျဖိဳးေရ… အစ္မလာဖတ္မယ္.. လုံး၀ေတာ႔ ေပ်ာက္မသြားပါနဲ႔

Comment by မေလး — November 13, 2009 @ 11:39 am |Edit This
14.

ဘယ္လိုမွစိတ္မရွိပါနဲ႕…ကၽြန္ေတာ္မွန္ေရွ႕ေရာက္ရင္ ရြတ္မိတဲ့စကားေတြ ေရးထားၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါတယ္…း)

Comment by NLA — November 14, 2009 @ 3:34 am |Edit This
15.

မအိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေရ

စာေလးက ေပးခ်င္တယ္လုိ႔ ထင္တဲ့ message ကုိ ယူသြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ အလုပ္က ဘဝတစ္ခုလုံး မဟုတ္ပါဘူးဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ယုံတယ္

ခင္မင္စြာျဖင့္
သီဟသစ္

Comment by ThihaTHit — November 14, 2009 @ 10:14 am |Edit This
16.

EA က playfish ကို ဝယ္ျပီး သူ႔မွာရွိတဲ့လူေတြကိုေတာ့ ျဖဳတ္လိုက္တယ္လား..
လူေတြကို နားလည္ေအာင္ ၾကည့္တတ္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္မလြယ္တာပဲေနာ္..

Comment by ShwunMi — November 15, 2009 @ 7:08 am |Edit This
17.

“ငါ႔အတြက္ေတာ႔ ဘ၀ဆိုတာ ရူးေပါက္ခ်င္လြန္းလို႔ လမ္းေပၚက မီးသတ္ပိုက္ေခါင္းေတြကို အဆက္မျပတ္ရွာေဖြေနရတဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္ပဲ”

ဒီမီးသတ္ပိုက္ေခါင္းကလည္း ဘယ္ေပ်ာက္ေနပါလိမ့္ း)

Comment by ဒီဝိုင္း — November 17, 2009 @ 7:07 pm |Edit This
18.

ႊမေရ..
မရဲဲ႕စာဖတ္ပရိတ္သတ္ျဖစ္ေနတာႀကာပါျပီ..
တိတ္တခုိးခ်စ္ရသူဆုိပါေတာ႔ မရယ္.. း)
အေရာင္စုံခံစားခ်က္ေလးေတြေပးတဲ႔ မရဲ႕အေရးအသားေလးေတြေႀကာင္႔ပါ..
မဆီကုိတိတ္တိတ္ေလး စာရွည္ရွည္ေရးပါဦးမယ္ေနာ္.. :D

ေလးစားခ်စ္ခင္တဲ႔
ပန္းခ်ီ း))

Comment by ပန္းခ်ီ း) — November 17, 2009 @ 11:10 pm |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ကမၻာမပ်က္ခင္ တစ္လ အလို….

ေတာသားေလးက တက္ဂ္ လို႔ပါ…။

၁) ဘယ္သူေတြနဲ႕ရိွေနခ်င္လဲ...
ပထမ ၂ပတ္မွာ သိပ္ေတြ႔ခ်င္တဲ႔သူေတြကို အျမန္သြားေတြ႔မယ္။ သိမ္းထားတဲ႔စကားေတြကို ေျပာမယ္။
က်န္တဲ႔ ၂ပတ္မွာေတာ႔ သာယာလွပတဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေလးတစ္ခုမွာ မိသားစုနဲ႔ တဲထိုးၿပီးေနမယ္။ ေနာက္ဆို မျမင္ရေတာ႔မွာျဖစ္တဲ႔ ေကာင္းကင္ျပာနဲ႔ တိမ္ျဖဴေတြကို ေငးမယ္။ သဲျပင္ေပၚမွာ ပက္လက္လွန္အိပ္ၿပီး ၾကယ္ေတြကို ေမာ႔ၾကည္႔မယ္။ ေလေျပရဲ႕အထိအေတြ႕ကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ခံစားမယ္။ လိႈင္းပုတ္သံေတြကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ နားေထာင္မယ္။ ငွက္ေတြပ်ံသန္းေနတာကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ေငးေမာမယ္။ သိပ္လွတဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ဂါ၀ရျပဳ နႈတ္ဆက္မယ္။

(၂) ဘာေတြခံစားေနရလဲ...
ဒီေလာက္လွပတဲ႔ သဘာ၀အလွတရားတစ္ခု အေငြ႔ပ်ံပ်က္စီးသြားမွာေတာ႔ ႏွေျမာမိမယ္။ ဒါေပမယ္႔ လူသားေတြ အသုံးခ်နိုင္သေလာက္ အသုံးခ်ၿပီးျခင္းခံခဲ႔ရတဲ႔ ဒီကမၻာက၊ ပ်က္စီးဖို႔ အခ်ိန္တန္တာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီကမၻာဟာ အစကတည္းက ထာ၀ရတည္ေနမယ္႔ အရာတစ္ခု မဟုတ္ခဲ႔လို႔ သိပ္ေတာ႔ ပူေဆြးမေနပါဘူး။

(၃) ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ...
ဘာမွ ျပင္ဆင္စရာကို မလိုေတာ႔ပါဘူး။ ဘ၀မွာ လိုခ်င္တာ သိပ္မ်ားမ်ား မရွိခဲ႔ပါဘူး။ အဲဒီလိုခ်င္တာ နည္းနည္းေလးေတြထဲက အကုန္နီးပါးလည္း ရခဲ႔ၿပီးၿပီ။ လွဴသင္႔တာေတြလွဴၿပီးၿပီ။ ေပးသင္႔တာေတြ ေပးၿပီးၿပီ။ ေက်းဇူးဆပ္သင္႔တာေတြ ဆပ္ၿပီးၿပီ။ ေပးဆပ္သင့္တာေတြ ေပးဆပ္ၿပီးၿပီ။ လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ခံစားလို႔ရသမွ် လူပီသစြာ ခံစားေနထိုင္ၿပီးၿပီ။ ၿပီးျပည္႔စုံေနတဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပမယ္႔လည္း၊ တတ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆုံးလုပ္ခဲ႔ၿပီးတဲ႔အတြက္.. ေသဆုံးဖို႔ အဆင္သင္႔ျဖစ္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။

(၄) ၀မ္းနည္းမိမွာက...
မေတာက္တေခါက္ ရွိေနတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ ပညာေလးနဲ႔ အစြမ္းအစေတြဟာ ျမန္မာျပည္အတြက္ ရာခိုင္နႈန္းအနည္းငယ္သာ ျဖစ္ေနခဲ႔မႈအတြက္ေတာ႔ ေနာင္တေတြနဲ႔အတူ ၀မ္းနည္းမိမယ္။

(၅) ေၾကာက္လန္႕မိတာက...
မေသမရွင္ျဖစ္ေနမွာ… နာက်င္ေနမွာေတာ႔ ေၾကာက္တယ္။ တစ္ခါတည္း ျဖဳန္းဆို ေသသြားခ်င္တယ္။

(၆) ေဆာင္ထားခ်င္တာ...
က်မ ဘာကိုမွ ေဆာင္မထားခ်င္ပါ။

(၇) ဘာေတြေရးမိမလဲ...
သဲေသာင္ျပင္ေပၚမွာ “ဒီကမၻာေျမ အတြက္၊ ဒီဘ၀ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္” ဆိုတဲ႔ တစ္ေၾကာင္းေလာက္ေတာ႔ ေရးမိမယ္ ထင္တယ္။

(ဂ) ေတြးမိေတြးရာ..
တစ္ကယ္ေတာ႔ လူေတြဟာ ပွ်မ္းမွ် အသက္ ၈၀ ေနၾကတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရက္ေပါင္း သုံးေသာင္းေက်ာ္ေက်ာ္ေလးပဲ အသက္ရွင္ၾကတာပါလား။ ရွင္သန္ျခင္းနဲ႔ေသျခင္းဆိုတာ အစနဲ႔အဆုံးမဟုတ္ဘူး၊ transition periods ေတြလို႔ ယုံၾကည္တဲ႔အတြက္.. ဘာေတြဆက္ျဖစ္လာဦးမလည္း။
ေသဆုံးျခင္း တဘက္မွာ နတၳိဆိုရင္ေတာ႔ ဘ၀ျဖစ္တည္မႈနဲ႔ ဆုံခဲ႔ရတဲ႔သူေတြ၊ အျဖစ္ေတြဟာ လြမ္းစရာႀကီးပါလား။ လူ႔သမိုင္းတစ္ခုလုံးမွာတည္ေဆာက္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ျငင္းခုံခဲ႕ၾကတဲ႔၊ ေတြးေခၚၾကတဲ႔ အရာေတြျဖစ္တဲ႔ ေတြးေခၚမႈဆိုင္ရာအသိေတြ၊ သိပၸံအတတ္ေတြ၊ ဘာသာတရားေတြ အားလုံးဟာ အခ်ည္းႏွီးအရာေတြပဲ။

(၉) ဂုဏ္ယူခ်င္တာက...
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ဂုဏ္ယူရေလာက္ေအာင္ ဘာတစ္ခုမွေတာ႔ မလုပ္ခဲ႔ဖူးဘူး။ လုပ္သင္႔လုပ္ထိုက္တာေတြကို လုပ္သင္႔လုပ္ထိုက္လို႔၊ ကိုယ္လည္းလုပ္ခ်င္လို႔ လုပ္ခဲ႔တာပဲရွိပါတယ္။ ဂုဏ္ယူခ်င္လို႔ ဂုဏ္ရေအာင္လို႔ လုပ္တဲ႔အတြက္ မဟုတ္လို႔ က်မေသခါနီးအခ်ိန္ မိမိကုိယ္ကို ဘာကိုမွ ဂုဏ္ယူလိမ္႔မည္ မထင္ပါ။

(၁၀) ရွာၾကံေျဖသိမ္႕မိတာက...
ကမၻာပ်က္မွာကို ၀မ္းမနည္းတဲ႔အတြက္.. ေျဖသိမ္႔စရာမလိုပါ။

(၁၁) က်ဴးရင္႔ခ်င္တဲ႕ဥဒါန္း..
I’ve enjoyed my life, I have lived my life and I am more than ready to go (die).

အၿမဲစိမ္းၿဖိဳး နဲ႔ ဏီလင္းညိဳကို တက္ဂ္ ခ်င္ပါတယ္….
အားရင္ေရးေပးၾကပါေနာ္..

related post that i want to share ခရီး

1.

ကမ ၻာပ်က္မွာကို ဝမ္းမနည္းဘူး… ဟုတ္တယ္…ဒို႔ေရာဘဲ

Comment by rose of sharon — November 7, 2009 @ 6:30 pm |Edit This
2.

အစ္မေရေက်းဇူးဘဲဗ်ာ။လာဖတ္သြားပါတယ္။အစ္မဟိုဆိုဒ္ေလးမွာလည္းစာမ်ားလာျပီးေရးသား
ေပးပါအံုးခင္ဗ်ာ။အစ္မေပ်ာ္ရြင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ။

Comment by ေတာသားေလး — November 7, 2009 @ 6:47 pm |Edit This
3.

ကမၻာပ်က္မယ္ဆိုေတာ့ အေဖာ္အေပါင္းနဲ႕ ေသရမွာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္စရာၾကီးေပါ့ဗ်ာ။ ခရစ္ယာန္လိုဆို ဘုရားသခင္ႏိုင္ငံေတာ္ကို အျမန္ေရာက္မယ္။ ဗုဒၶဘာသာလိုဆို အျမန္ဆံုးနည္းနဲ႕ ေနာက္ဘဝ ျမန္ျမန္ေရာက္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေသရမွာကို ဂုဏ္ယူမိမယ္ ထင္တယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေသျခင္းတရားကို ေလာကကို အရႈံးေပး လက္ေလ်ာ့ေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရင္ဆိုင္ရတာထက္ အခုလို က်န္းမာ သန္စြမ္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရင္ဆိုင္ရတာ ပိုအဆင္ေျပမယ္ ထင္တယ္။ :) Thanks for your post.

Comment by Minn Yoon Thit — November 7, 2009 @ 11:25 pm |Edit This
4.

အေတြးအၿမင္သစ္ေတြရသြားပါတယ္… ေနာင္မ်ားလဲလာပါအံုးမယ္.. ခြင့္ေတာင္းပါရေစ..အိမ့္ခ်မ္းေၿမ႕။
ေလးစားစြာၿဖင္႕

Comment by အယ္ကို — November 8, 2009 @ 4:34 am |Edit This
5.

ပန္းတိုင္ဆိုတာ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႕ ကြယ္ေပ်ာက္ဖူးတဲ့ သူေတြအဖို႕ ကမၻာ ျဖစ္တည္/ပ်က္သုဥ္းမႈ ဆိုတာေတြဟာ သိပ္အေရးပါမယ္မထင္ဘူး၊
အဆိုးထဲက အေကာင္းရွာၿပီးေနထိုင္ ျပဳက်င့္ရသူတစ္ဦးအတြက္ အေကာင္းေတြရွာစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့ :D :D :D
စာေရးသူေျပာျပတဲ့အခ်က္ေတြထဲကမွ ျဖစ္ခ်င္တာေတြေတာ့ ရွိတယ္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္တူမွာ မဟုတ္သလို ေဆြးေႏြးလည္း မီးစာကုန္ဆီခန္းသြားမယ္ထင္တယ္ဗ်
အင္း . … . . . ရွာၾကံေတြးၿပီး ေရးတတ္ျပန္ၿပီ။ ။ ။

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — November 8, 2009 @ 9:53 am |Edit This
6.

Dear sis,

I’ll write your tag as soon as possible. My laptop has broken down and is in service center. It may take may be more than a week. I’m sure I’ll get back to blogging ASAP. Thanks for tagging me :D

Comment by Evergreen Phyo — November 8, 2009 @ 3:59 pm |Edit This
7.

မေလးေရ…
ေသခ်ာဖတ္သြားၾကည့္ပါတယ္ဗ်ာ….
ေရးၾကည့္မယ္ဗ်ေနာ္….
(မရရင္ မေလးေရးထားတာေတြ ခိုးခ်ဖို႔ေလ…အဟီး….)

Comment by ဏီလင္းညိဳ — November 8, 2009 @ 4:26 pm |Edit This
8.

သာမန္ကာ လွ်ံကာ ဖတ္သြားပါတယ္

Comment by ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္ — November 8, 2009 @ 11:48 pm |Edit This
9.

Ma Lay have you read “Purpose driven life” by Rick Warren before? If not, I encourage you to read it. I just did and it was awesome.

Ordinary housewife,
Lin

Comment by lynda — November 9, 2009 @ 11:49 am |Edit This
10.

မေလးရဲ႕ အေတြးေလးက ေကာင္းပါတယ္။ ဒီပိုစ့္ေလးေတြကို လိုက္ဖတ္ခဲ့ဘူးတယ္။ ေသရမွာကို မေၾကာက္ေအာင္ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ ေရးထားတာေတြလည္း ဖတ္ရတယ္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေသခါနီးမွာ ေနတတ္ ေသတတ္ဖု႔ိကို တရားသေဘာေတြနဲ႔ ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေရးခဲ့ၾကတယ္။ မေလးရဲ႕ အေရးအသားေလးၾကေတာ့လည္း တမ်ိဳးေလးပဲေနာ္။ ေသရမွာကို မေၾကာက္တဲ့အျပင္ ဒီကမၻာၾကီးေပၚမွာ လူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့တာေလးကို ေက်းဇူးျပန္တင္သြားတယ္။ ျဖစ္လာမယ့္ အရာေတြကိုလည္း ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ ျပင္ဆင္ထားတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။
အေတြးေကာင္းေလးနဲ႔ အေရးအသားေလးကို မွတ္သားသြားပါတယ္ေနာ္။

ခင္မင္္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — November 9, 2009 @ 6:41 pm |Edit This
11.

မေလး…ေရ…
ေရးၿပီးသြားပါၿပီခင္ဗ်ာ…။
လာဖတ္ၾကည့္ပါဦး…

Comment by ဏီလင္းညိဳ — November 10, 2009 @ 8:30 pm |Edit This
12.

လာလည္ဖတ္ရႈၾကေသာ သူမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္..

Comment by မေလး — November 13, 2009 @ 12:40 am |Edit This
13.

ဗုဒၥဘာသာ မို႕လားေတာ့မသိဘူး အစ္မေရ့ တစ္ေန႕က်ရင္ ေသရၾကမွာၾကီးပဲမို႕ ေသျခင္းတရားအတြက္ ကမၻာ ပ်က္မွာကိုလည္း ေတြးပူမေနေတာ့ပါဘူး း) ဒါေတာင္ ဘုူရားသံုၾကိမ္ပဲ ခ်လို႕ေနာ့္ ဘုနး္ၾကီး၀တ္လိုက္ရင္ ဘယ္လိုေနမလဲမသိ ဟဟား ။

Comment by ေမာင္မ်ိဳး — November 15, 2009 @ 7:26 am |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

အနက္ေရာင္ သတို႔သမီး

အဲဒီေန႔က မနက္ေစာေစာကတည္းက ဖရုံသီးေလးေတြလို၊ ပန္းပြင္႔ေလးေတြလို၊ နတ္သမီးေလးေတြလို၊ က်ားေပါက္၊ ဆင္ေပါက္စတဲ႔ အေကာင္ေပါက္ေလးေတြလို ၀တ္ဆင္ထားၾကတဲ႔ ကေလးေလးေတြ လမ္းေတြေပၚမွာ၊ ေစ်းေတြထဲမွာ ဥဒဟို သြားလာေနၾကတာကို ျမင္ေတြ႔ေနရတယ္။ အခ်ိဳ႕အိမ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အိမ္ေရွ႕အ၀င္၀မွာ ပင္႔ကူမဲမဲႀကီးေတြ တြဲလြဲခိုေနတဲ႔ ပင္႔ကူအိမ္အတုေတြ၊ အရိုးစု အရုပ္ေတြ၊ အစြယ္ေငါေငါထြက္ေနတဲ႔ ပုံစံရေအာင္ထြင္းထားတဲ႔ ဖရုံသီးရုပ္ေတြနဲ႔ အိမ္ေတြကို တန္ဆာဆင္ထားၾကတယ္။ ေအာက္တိုဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔က အားလုံးသိၾကတဲ႔အတိုင္း တေစၦႀကီးပြဲ။ ဟိုးေရွးေခတ္ေတြတုန္းက ေႏြရာသီေကာက္ရိတ္သိမ္းၿပီးၾကရင္ သူတို႔ရဲ႕ ေကာက္ပဲသီးနွံေတြကို ၀ိညာဥ္ေတြလာစားမွာစိုးလို႔ ေၾကာက္စရာအ၀တ္အစားေတြ၀တ္ၿပီး ေျခာက္လွန္႔ၾကတဲ႔ celtic ဓေလ႔ကေန စတယ္လို႔လဲ ဆိုၾကတဲ႔ ဒီတေစၦႀကီးပြဲက အခုေခတ္မွာေတာ႔ ကေလးေလးေတြ တစ္အိမ္တက္ဆင္း သၾကားလုံးလိုက္ေတာင္းတဲ႔ ပြဲတစ္ခုလည္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ေန၀င္သြားလို႔ လ ထြက္လာတာနဲ႔ ေရာင္စုံသစ္ရြက္ေတြေၾကြေနတဲ႔ လမ္းေတြေပၚကို ၀တ္စုံျပည္႔အ၀တ္ေတြနဲ႔ ကေလးေလးေတြထြက္လာၿပီး အိမ္တံခါးကို လာေခါက္ရင္၊ သူတို႔ကိုေပးဖုိ႔သၾကားလုံးေတြ ေခ်ာ႕ကလက္ျပားေလးေတြ ေစ်းက သြား၀ယ္အၿပီး၊ ေသဆုံးသြားၿပီးတဲ႔လူေတြ ျမႈပ္နွံထားတဲ႔ ပန္းျခံႀကီးေရွ႕က လမ္းမႀကီးအတိုင္း အဲဒီေန႔က ျဖတ္ျပန္လာခဲ႔တယ္။

လူေသေတြျမဳပ္ႏွံထားတဲ႔ ပန္းၿခံႀကီးက ေဆာင္းရာသီအ၀င္ အေရာင္စုံေျပာင္းေနတဲ႔သစ္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ တိတ္ဆိတ္စြာ ၿငိမ္သက္ေနတယ္။

ျမက္ခင္းေတြကေတာ႔ စိမ္းစိုေနဆဲပဲ။ စိမ္းစုိေနတဲ႔ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ ရွဥ္႕ကေလးေတြက သစ္ေစ႔ေလးေတြကို သယ္ေဆာင္လာၿပီး ေဆာင္းရာသီမွာ ျပန္လည္စားသုံးဖို႔ ေျမျမဳပ္ေနၾကတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေငးၾကည္႔ေနတုန္း လမ္းေဘးမွာ ကပ္ၿပီးရပ္ထားတဲ႔ ကားတစ္စင္းက မ်က္လုံးထဲ ၀င္လာတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူေတြ ေသဆုံးသြားလို႔ ျမဳပ္ႏွံထားတဲ႔ ေနရာကို အလြမ္းေျပလာၾကသူေတြရဲ႕ ကားေတြ ဒီလိုေနရာေတြမွာ ရပ္ထားတာ အဆန္းတက်ယ္မဟုတ္ေပမယ္႔ ဒီကားအေနအထားက ေတာ္ေတာ္ေလး ထူးဆန္းေနတယ္။ အျဖဴေရာင္လီမိုဇင္းကားရွည္ႀကီး။ အဲဒီကားႀကီးရဲ႕ေနာက္မွာလဲ အျဖဴေရာင္ဖဲပြင့္ေတြနဲ႔ just married ဆိုတဲ႔ စာတန္းကိုလည္း ျမင္လိုက္ရတယ္။ ဒါဟာလည္း တစ္ကယ္ေတာ႔ အဆန္းမဟုတ္ေသးပါဘူး။ မဂၤလာပြဲအၿပီး ကားမသိမ္းခင္ သူ႔ခ်စ္ရသူတစ္ဦးဦးျမဳပ္ႏွံထားတဲ႔ ေနရာကို လမ္းႀကံဳလို႔၀င္ၿပီး ဂါ၀ရျပဳတာလည္း ျဖစ္နိုင္တာပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ျမင္ကြင္းက ထူးဆန္းလာတာ ပန္းၿခံထဲကထြက္လာၿပီး အဲဒီလီမိုဇင္း အျဖဴႀကီးဆီကိုေလွ်ာက္လာတဲ႔ ႔ လူသုံးေယာက္ပါပဲ။ တစ္ေယာက္က သတို႔သမီး၀တ္စုံ ၀တ္ထားတယ္။ သတို႔သမီး၀တ္စုံဆိုတာကလည္း မ်ားေသာအားျဖင္႔ အျဖဴေရာင္ေတြမ်ားတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ယဥ္ေက်းမႈေတြ ေပါင္းစပ္လာေတာ႔မွ အေရွ႕အိႏၵိယ သတို႔သမီးေတြလို အနီေရာင္၊ အျပာရင္႔ေရာင္ အဲသလိုေတြ ၀တ္တတ္လာေပမယ္႔ မ်ားေသာအားျဖင့္ အျဖဴေရာင္ေတြ ၀တ္ဆင္ၾကဆဲပါပဲ။ ဒီသတို႔ သမီးကေတာ႔ တစ္ကိုယ္လုံး အနက္ေရာင္ ၀တ္ထားတယ္။ ေခါင္းက ပု၀ါကလည္း အနက္ေရာင္။ ကားအရွိန္ကို သိသိသာသာ ေလ်ာ႔ခ်လိုက္ၿပီး သတို႔သမီး မ်က္နွာကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိုက္ၾကည္႔ၿပီး ၿပဳံးျပလိုက္တယ္။ သူမကလည္း ျပန္ၿပဳံးျပတယ္။ ထုံးစံအတိုင္း ေပ်ာ္ေနပုံရတယ္။ အသက္ကေတာ႔ ေလးဆယ္ ေက်ာ္ေနေလာက္ၿပီ။ သတို႔သမီးေဘးမွာက အနက္ေရာင္၀တ္စုံျပည္႔ ၀တ္ထားတဲ႔ ဆယ္နွစ္အရြယ္ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ဦး။ ring-boy ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ကင္မရာမင္း။ သူလည္းပဲ အနက္ေရာင္ ၀တ္စုံျပည္႔။ အေနာက္နိုင္ငံက လူေတြ စတန္႔ထြင္တဲ႔ ေနရာမွာ ထိပ္ပဲဆိုေတာ႔ ဒီလိုတေစၦႀကီးပြဲေန႔မွာ လက္ထပ္ထိမ္းျမားတာကိုက သူတို႔ စတန္႔ထြင္တာျဖစ္မွာပါေလ…လို႔ပဲ ေတြးလိုက္တယ္။ ဆယ္နွစ္အရြယ္ ဒီေယာကၤ်ားကေလးဟာလည္း သတို႔သမီးနဲ႔သတို႔သားရဲ႕ ကေလးေလးျဖစ္ေနနိုင္တယ္။ အခ်ိဳ႕ဆို တစ္သက္လုံး လက္မထပ္ဘဲ အတူတူေနလာၿပီး ကေလးေတြ တကၠသိုလ္ေရာက္မွ ေကာက္ခါငင္ခါ လက္ထပ္လိုက္တာမ်ိဳး။

ထူးဆန္းေနတာက….
သတို႔သား….

သတို႔သား ေပ်ာက္ေနတယ္။

ပတ္၀န္းက်င္ကို ေ၀႔၀ဲၾကည္႔တယ္။ သတို႔သားမ်ားရွိေနမလားလို႔။ အရိပ္အေရာင္ကို အစအနေတာင္ မေတြ႕ဘူး။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သတို႔သမီးနဲ႔သတို႔သားတို႔ဟာ လက္ခ်င္းခ်ိတ္ၿပီး မခြဲတူတူရွိတတ္ၾကတဲ႔ အခ်ိန္။ လက္ထပ္အၿပီးမွာ ေသဆုံးသြားတဲ႔ အဘိုးအဘြားနဲ႔ မိဘေတြကို လာၿပီး ဂါ၀ရျပဳတယ္ဆိုလည္း အတူတူရွိေနသင္႔တယ္။

အဲဒီညေနေစာင္းမွာေတာ႔ သၾကားလုံးေတြ၊ ေခ်ာ႕ကလက္ေတြလာေတာင္းတဲ႔ ကေလးေလးေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ႔လို႔ ေန႔လည္ကျမင္ကြင္းကို ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။

ညေရာက္ေတာ႔ အနက္ေရာင္သတို႔သမီးရဲ႕ မ်က္ႏွာက တ၀ဲလည္လည္ ျပန္ျဖစ္လာတယ္။ အိပ္ရာထဲေရာက္တဲ႔အထိ နဖူးေပၚလက္တင္ၿပီး ဒါကိုပဲ စဥ္းစားခန္းထုတ္ေနမိတယ္။
ကိုယ္႔မ်က္လုံးေတြ တျဖည္းျဖည္းေမွးစင္းလာတယ္။ နႈတ္ခမ္းေတြ တျဖည္းျဖည္းၿပဳံးလာတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္ခင္ေလးမွာ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ နႈတ္က ခပ္တိုးတိုးထြက္သြားတယ္။

"ေတာ္ေတာ္ သစၥာရွိတဲ႔ မိန္းမ။ လက္မထပ္လိုက္ရခင္ ေသဆုံးသြားတဲ႔ သူ႔ခ်စ္သူရဲ႕ ၀ိညာဥ္နဲ႔ ဒီေန႔မွာ လာလက္ထပ္တာကိုး...."

လမ္းေပၚက ကေလးေတြရဲ႕ ေျဗာက္အိုးသံေတြကုိ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ၾကားေနရတယ္။

ျပဴတင္းအျပင္က ၾကည္လင္တဲ႔ေကာင္းကင္မွာေတာ႔ တန္ေဆာင္မုန္းလမင္းဟာ ထိန္ထိန္လင္း သာေနပါေတာ႔တယ္။

1.

သာမာန္ဆို ေသဆံုးျပီးသားခ်စ္သူကို ေၾကာက္လန္ ့တာေတာင္ ရွိတတ္ေသးတာကို ဒီလို သစၥာတရားၾကီးစြာနဲ ့ ၀ိညာဥ္နဲ ့လက္ထပ္တယ္ဆုိတဲ ့သတို ့သမီးဟာ သိပ္ကို သစၥာၾကီးပါလားေနာ္..

Comment by ရည္မြန္ထိပ္ထား — November 3, 2009 @ 7:19 pm |Edit This
2.

ဟုတ္တယ္မမေရ.. ကူးေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း မီဇိုခ်င္း ေကာင္ေလးဆို သူ႔ခ်စ္သူ ဦးေႏွာက္ ကင္ဆာနဲ႔ လက္မထပ္ခင္ဆံုးသြားလို႔ သခ်ိဳင္းမွာ သြားလက္ထပ္တာ..
တရားေဟာဆရာေတြမလိုက္လို႕ အျခားအသင္းကဆရာေတြသြားေခၚတာ…
အယံုအၾကည္မရွိေပမယ့္ တစ္ကယ္လုပ္တာေတြ႔ရေတာ့ ၾကက္သီးထတယ္..
ၾကာခဲ့ပီ၊ ဒါေပမယ့္အရင္ႏွစ္ကဘဲ သူေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔လက္ထပ္လိုက္တယ္.. း)

Comment by စႏၵကူး — November 3, 2009 @ 7:32 pm |Edit This
3.

လြမ္းစရာေကာင္း…………

Comment by minthant2009 — November 3, 2009 @ 8:28 pm |Edit This
4.

တစ္ခ်ိဳ႕ေတြလည္း…အဲ့သလိုသစၥာ႐ိွတတ္ၾကတယ္နဲ႔ တူပါတယ္ဗ်ာ…။
(တၾကားလံုး႐ွားခ်င္တယ္….။ ေပးပါခည….)

Comment by ဏီလင္းညိဳ — November 3, 2009 @ 9:15 pm |Edit This
5.

ေလးစားအားက်ဖို႔ ေကာင္းတဲ့ အခ်စ္မ်ိဳးပဲေနာ္ မေလးရယ္။ ေသၿပီးသာသူဆိုရင္ ေၾကာက္ရတာနဲ႔ ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ့ဆိုတဲ့ စကားေတြက သူ႔အတြက္ေတာ့ ရီစရာေပါ့ေနာ္။
ေလာကၾကီးမွာ ဒီလို သစၥာရွိတဲ့ အခ်စ္မိ်ဳးလည္း ရွိေသးတာပဲ။ ရိုးရာ တေစၦၾကီး ပြဲေလးကိုလည္း မွတ္သားသြားပါတယ္ မေလး။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — November 3, 2009 @ 9:19 pm |Edit This
6.

အိမ့္ေရ… အနက္ေရာင္သတုိ ့သမီးဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြ ့လုိက္ ကတည္းက တခုခုပဲလုိ ့ေတာ့ ထင္သား…. ၀ိညာဥ္နဲ ့လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ ခုမွပဲ ၾကားဖူးေတာ့တယ္ အိမ့္ရယ္… အနက္ေရာင္သတို ့သမီးအခ်စ္ေတြက ျပင္းထန္လုိက္တာေနာ္… သူ ့သတို ့သားေလး တကယ္သိၾကားနုိင္ပါေစလို ့ဆုေတာင္းမိပါတယ္…

Comment by တန္ခူး — November 4, 2009 @ 2:04 am |Edit This
7.

အနက္ေရာင္သတို႕သမီးကို အေတာ္စိတ္၀င္စားမိတယ္။

Comment by အၿပံဳးပန္း — November 4, 2009 @ 9:01 am |Edit This
8.

Ma Lay yay,

Kong like tar naw.

Walk by faith….not by sight.

Lin

Comment by Lynda — November 4, 2009 @ 10:25 am |Edit This
9.

အစ္မေရလာဖတ္သြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။အစ္မကို Tag ထားတယ္။

Comment by ေတာသားေလး — November 4, 2009 @ 7:55 pm |Edit This
10.

ကုိယ့္ခ်စ္သူကို အဲ့ဒီေလာက္ထိ သစၥာရွိျပီး ခ်စ္ေနႏုိင္တာ ေလးစားစရာပါ ဇာတ္လမ္းေလးက အရမ္းေကာင္းတယ္ လြမ္းစရာပဲ

Comment by Waing — November 4, 2009 @ 11:14 pm |Edit This
11.

သိပ္ကဗ်ာဆန္ဆန္လွပၿပီးအဓိပၸါယ္ျပည့္စံုေနတဲ့ Halloween ျမင္ကြင္းတစ္ရပ္

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — November 5, 2009 @ 4:20 am |Edit This
12.

ဒီလုိသစၥာရွိရွိ ခ်စ္တတ္တဲ႔ ခ်စ္သူမ်ိဳး ကုိယ္လည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္. ကုိယ္႔ကုိအဲလုိ ခံစားခ်က္ေတြေပးႏုိင္တဲ႔ ခ်စ္သူမ်ိဳးကုိလည္း လုိခ်င္မိတယ္.

ေက်းဇူး မေလးေရ… ေတြးစရာေလးေတြ… း)

Y.

Comment by Yan — November 5, 2009 @ 4:48 am |Edit This
13.

သစၥာ႐ွိတာလည္းဟုတ္မယ္.. စတန္႕ထြင္တာလည္း ပါခ်င္မွာေပါ့…
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုလုပ္ႏိုင္ဖို႕ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္။

Comment by သိဂၤါေက်ာ္ — November 5, 2009 @ 8:14 pm |Edit This
14.

ရည္မြန္ထိပ္ထား … ဟုတ္တယ္ ထိပ္ထား
စႏၵကူး … ဒီလိုပဲ ေပ်ာက္ေသာသူ.. ၾကာရင္ေမ႔နဲ႔တူပါတယ္ကြယ္.. း(
minthant2009.. ေတာ္ေတာ္လြမ္းတတ္ေနတယ္.. ပိုစ္ေတြကလည္း အလြမ္းပိုစ္ေတြခ်ည္းပဲေနာ
ဏီလင္းညိဳ…. ကေလးေတြကို သနားပါကြယ္..
ဒ႑ာရီ… အခ်ိဳ႕ဆို အသံေလးၾကားၿပီးေတာင္ တစ္သက္လုံးလူပ်ိဳႀကီးလုပ္သြားတယ္ဆိုလား :D
တန္ခူး .. မေလးေတာ႔ သနားလည္းသနားတယ္.. လန္႔လဲလန္႔တယ္.. မေရ..
အၿပံဳးပန္း .. မေလးက ေမးလိုက္ခ်င္တာ.. သူ႔ေခါင္းထဲက အေတြးအေခၚခပ္ဆန္းဆန္းေတြကိုေလ..
Lynda… Deepak Chopra ေျပာတာလို.. ျမင္ေနသမွ်၊ ထိလို႔ရေနသမွ်ေတြဟာ အကုန္ အတုအေယာင္ခ်ည္းပဲ။ မျမင္၊မေတြ႔၊မထိ နိုင္တာေတြကမွ တစ္ကယ္ရွိေနတာေတြ ဆိုတာမ်ိဳး…
ေတာသားေလး…အစ္မ ေရးေနၿပီေနာ္…
Waing.. ဒီစာကိုဖတ္ၿပီး ေၾကာက္ၾကမယ္ထင္တာ.. လြမ္းသြားၾကတယ္.. း))
ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား … ဘယ္တုန္းက ကဗ်ာဆန္တတ္သြားတာလဲဟင္.. “နားမလည္ဘူး တည္႔တည္႔ေရးပါ” လို႔မ်ား ေအာ္ဦးမလားလို႔ :P
Yan… လိုခ်င္တာေတြ ျဖစ္ပါေစ ကိုရန္။
သိဂၤါေက်ာ္ … သိဂၤါေက်ာ္ထင္တာမွန္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ စတန္႔ထြင္တယ္ဆိုရင္ေတာ႔ သူဟာ လူမသိ၊ သူမသိ တိတ္တိတ္ေလး စတန္႔ထြင္သြားျဖစ္မယ္။ သူ႔နားမွာ (သူတို႔၂ေယာက္ရဲ႕ ကေလးျဖစ္နိုင္တဲ႔ ကေလးရယ္၊ ကင္မရာမင္းရယ္ပဲရွိတာ.. ဘယ္သူမွ မရွိၾကပါဘူး)

Comment by မေလး — November 7, 2009 @ 1:38 am |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

မိန္းမေတြဘာေၾကာင့္ .......

ထမင္းစား စားပြဲေပၚမွာ ျဖန္႔ခ်ထားတဲ႔ သတင္းစာေပၚက သတင္းတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္လိုက္ရေတာ႔ ကိုယ္႔မ်က္လုံးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ျပဴးက်ယ္သြားတယ္။
အေနာက္နိုင္ငံရဲ႕ မီဒီယာေတြလည္း လႈပ္ခတ္ကုန္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ New York Times Magazine ထဲက ေခါင္းႀကီးပိုင္းမွာလည္းပါတယ္လို႔ဆိုတယ္။ scientific journal ေတြထဲမွာလည္း ပါတယ္လို႔ဆိုတယ္။ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ သုေတသနလုပ္ထားတဲ႔ ဒီရလဒ္ကို လူထုကို ထုတ္ျပလိုက္တဲ႔အခါမွာ လူထုဆီက မယုံနိုင္မႈေတြလည္းရတယ္တဲ႔။ University of Texas က Psychologist Prof. Cindy Meston ကိုလည္း Dr. Ray နဲ႔ Rachael Ray တို႔က ေခၚေတာင္ေတြ႕ရတယ္ေျပာတယ္။

လူေတြ အံ့ၾသလြန္းလို႔ ယုံတာမယုံတာထား။
ကိုယ္ကေတာ႔ မယုံနိုင္ေအာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ ဒီကိစၥဟာ အခ်စ္နဲ႔ပဲဆိုင္တယ္လို႔ ကိုယ္ထင္ထားခဲ႔မိတာကိုး။
သိပ္ၿပီးဘ၀ဆိုးလြန္းတဲ႔ မိန္းမေတြအတြက္ကေတာ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈ တစ္ခုျဖစ္ေနလိမ္႔မယ္။ ကိုယ္႔အတြက္ကေတာ႔ အခ်စ္နဲ႔ဆိုင္တဲ႔ အရာလို႔ သတ္မွတ္ထားခဲ႔တာ။


မိန္းမေတြ ဘာျဖစ္လို႔ လိင္ဆက္ဆံၾကသလဲတဲ႔…….။
သုေတသနမွာ ရွာေဖြေတြ႕ရွိတဲ႔ အခ်က္ေတြကေတာ႔….. မီဒီယာေတြကို တုန္လႈပ္ေစလား မတုန္လႈပ္ေစလားေတာ႔ မသိ။ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ကို တုန္လႈပ္ေစတယ္။
မိန္းမေတြ လိင္ဆက္ဆံတဲ႔ အခ်က္ေပါင္း ၂၃ရ ခ်က္ထဲက အခ်ိဳ႕ကေတာ႔…………..

ကိုယ္႔လူကို ေပ်ာ္ေစခ်င္လို႔
ေနာက္တစ္ေယာက္ရွာမွာစိုးလို႔
ပ်င္းလို႔
ေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ခ်င္လို႔
ခါးနာေပ်ာက္ခ်င္လို႔
ခ်မ္းလို႔
ပိန္ခ်င္လို႔
ေလ႔က်င္႔ခန္းလိုခ်င္လို႔
လက္စားေခ်ခ်င္လို႔ (ေရာဂါကူးေစခ်င္လို႔)
လက္စားေခ်ခ်င္လို႔ (ကိုယ္႔ရည္းစားကို လက္စားေခ်ခ်င္လို႔ မုန္းလုိ႔ သူ႔အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အတူေနပစ္လိုက္တာမ်ိဳး)
ယွဥ္ျပိဳင္ခ်င္လို႔ (မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးထဲမွာ ဘယ္သူက ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ကို အဆြဲေဆာင္နိုင္ဆုံးလဲ)
အရင္ခ်စ္သူကို ေမ႔ခ်င္လို႔
ခ်မ္းသာမႈကိုလိုခ်င္လို႔
အလုပ္လိုခ်င္လို႔
ေငြေၾကးလိုခ်င္လို႔
ေကာင္းမြန္တဲ႔ ညစာစားပြဲတစ္ခုခုမွာ သြားစားခ်င္လို႔
အထီးက်န္ဆန္လို႔
ဘုရားသခင္နဲ႔ နီးခ်င္လို႔ (ဘုရား.. ဘုရား)
အခ်ိဳ႕မိန္းမေတြကေတာ႔ အထီးက်န္ဆန္မႈကို ေျဖေဖ်ာက္နိုင္ေပမယ္႔ အခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ပိုလို႔ေတာင္ အထီးက်န္ဆန္သလို ခံစားရပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ.. ကိုယ္ထင္ထားသလို အခ်စ္တစ္ခုကို အေျခခံတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။
မိန္းမေတြလည္း ေယာကၤ်ားေတြလိုပါပဲလား…….. ဆိုတာ… ဒီအရြယ္ေရာက္မွ ပြင့္လင္းတဲ႔ နိုင္ငံတစ္ခုက သုေတသနတစ္ခုရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ကိုယ္သိလိုက္ရတယ္ေလ။

ref: McMartin, P. (2009, October 29). 237 different reasons why women have sex
The Vancouver Sun, p. A5.

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

စာတစ္ေစာင္...

က်မရဲ႕ လမင္းရိႈက္သံနွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္အႀကံေပးၾကေသာ အီးေမးလ္မ်ား၊ ေကာ႔မန္႔မ်ားတစ္ခုခ်င္းစီကို ေလးစားတန္ဖိုးထားပါတယ္လို႔ ေရွးဦးစြာေျပာလိုပါတယ္ရွင္။ ထိုေ၀ဖန္အႀကံျပဳခ်က္ေတြထဲမွ ေအာက္ကစာေလးကို ပိုင္ရွင္၏ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ေ၀မွ်လိုပါတယ္ရွင္။ စာအုပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီ review လုပ္ထားပုံကို နွစ္သက္လို႔ပါ။

မေလး..ေရ..

စာအုပ္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္အကုန္ဖတ္ၿပီးသြားပါၿပီ...။ စာဖတ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေျပာရရင္ စာအုပ္တစ္အုပ္လံုးက စိတ္ေက်နပ္စရာအျပင္အဆင္နဲ႔ အေရးအသားေတြ႐ွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ...။ ကၽြန္ ေတာ့္အျမင္အတိုင္းေျပာတာပါ...။ ေျမွာက္ပင့္တာမပါပါဘူးခင္ဗ်ာ...။

“႐ံုးကမမမ်ား”...(ေခါင္းစဥ္ေျပာင္းသြားတယ္ေနာ္...)၊ နီနာ၊ Okanagan လြင္ျပင္ခရီး၊ သဘာ၀ေဘး အႏၱရာယ္ႏွင့္ ကေလးမ်ား၏စိတ္ခံစားခ်က္၊ ပင္ဂြင္နဲ႔ေဆာ္လမြန္တို႔ အိမ္အျပန္၊ ေနာက္ ကေနဒါမွာ အလုပ္ရရန္ ဘယ္လိုအမည္မ်ိဳးမွည့္မလဲ...စတဲ့ ေဆာင္းပါးေျခာက္ပုဒ္ကေတာ့ သုတပိုင္းေတြလို႔ပဲ ျမင္မိပါတယ္...။ မေလး..ႀကံဳေတြ႔၊ သိျမင္ေနခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေလးေတြကို ေစတနာနဲ႔ ေရးသား ထားတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္...။

က်န္တာေတြကေတာ့ ရသပိုင္းေပါ့...။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အေဆြးဘက္ကိုနည္းနည္းေရာက္ပါတယ္။ (၀တၳဳေတြက မညားတာေတြကိုး...အဟဲ..။)

ကဗ်ာေလးပုဒ္ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေလး နည္း နည္းပါေနမယ္ထင္ပါတယ္..။ တိုက္ဆိုင္စြာ ခံစားႏိုင္သူ အမ်ားႀကီး႐ွိတာေၾကာင့္ ခံစားရပါတယ္..။ (ဒါေပမယ့္ “တံခါးခ်ပ္” ကဗ်ာထဲက “ဟူပါ”..ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိလို႔ ေက်ာ္ၿပီးခံစားလိုက္ ရပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း႐ွိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္...။ ေနာက္ အဲ့ဒီကဗ်ာေလးရဲ့ အဓိကေသာ့ခ်က္က အဲ့ဒီစာလံုးေလးျဖစ္ေနမွာလို႔ ထင္မိပါတယ္..။) ကၽြန္ေတာ္က ဗဟုသုတ နည္း တယ္ မေလးရဲ႕...။ တစ္ကယ္...

၀တၳဳတိုေတြထဲမွာေတာ့ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ပါ၀င္ၾကတဲ့ “ခါလာနဲ႔ခိုင္”...သူက ဘ၀အေပၚမွာ အျမင္မ တူတဲ့ သူႏွစ္ေယာက္ကို compareလုပ္ျပထားတာ..၊ ေနာက္ “မ်က္၀န္းညိဳမ” ...သူကေတာ့ အခ်င္း နဲ႔ အဆင္း ဆိုတဲ့ သေဘာတရားကို ေဖာ္က်ဴးထားတာ...၊ ေနာက္ “ေရဆန္ငါး” ... သူလည္း အဲ့ဒီ လို သေဘာမ်ိဳးပဲ..ကိုယ္ေနတဲ့ေဒသေပၚလိုက္ၿပီးအေရာင္ေျပာင္းသြားတဲ့သူနဲ႔ မေျပာင္းသူ၊ အားလံုး ေကာင္းတယ္...။ ဖတ္ရင္း(ေတြးတတ္ရင္) အေတြးရတယ္...။

“ခ်စ္သူ႔အိမ္၊ ခ်စ္သူ႔လြယ္အိတ္၊ ႐ုပ္႐ွင္လက္မွတ္ေလးႏွစ္ေစာင္၊ ယုဇနပင္(သူလည္း ေခါင္းစဥ္က ေျပာင္းသြား၏)၊ ရနံ႔မပ်ယ္ေသးတဲ့ ပန္းႏြယ္ခေရ၊ လြမ္းအိမ္မက္”...စတာေတြက အဖြဲ႔အႏြဲ႕သိပ္ၿပီး ေကာင္းတဲ့ သ႐ုပ္မွန္၀တၳဳေလးေတြလို႔ျမင္မိပါတယ္..။ စာေရးသူရဲ႕ ခံစားခ်က္ အစစ္ကိုလွမ္းျမင္ရ သလားမသိပါ...။ (အဟဲ...ခေရ႐ွင္ပါခင္ဗ်ာ...)

“ဆူးမဲ့စာမ်က္ႏွာ”ကလည္း... အဆိုးေတြဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား အေကာင္းလည္း႐ွိေနေသးတယ္ ဆိုတာသိခြင့္ရတယ္...။ ေကာင္းတယ္...။ “ဂယက္”က်ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕အျပဳအမူဟာ...သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္သြားေစႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အသိေပးတယ္...။ (အမွတ္တမဲ့အျပဳအမူပါ...။) “ခြင္”ကေတာ့ စာမ ဖတ္ခင္တည္းက သိႏိုင္တဲ့ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ တို႔ရန္သူ ဇာတ္လမ္းေလးပါ...။ ပညာေပးမို႔ သ ေဘာက်မိတယ္...။

“ေဆာင္းအိပ္မက္”ကေတာ့ ၀ိညာာဥ္ခ်စ္သူအဖြဲ႔အႏြဲ႕ေလးမို႔ ဟို...ဒမ္မီမိုးနဲ႔ ရစ္ခ်က္တို႔ပါတဲ့ Ghost ႐ုပ္႐ွင္ေလးကိုေတာင္ ျပန္ၾကည့္ခ်င္လာမိတယ္...။ Unchanged melody သီခ်င္းေလးေရာေပါ့ခင္ ဗ်ာ...။

Title ျဖစ္တဲ့ “လမင္း႐ႈိက္သံ”...ကေတာ့ ေခတ္ေပၚ႐ုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြနဲ႔ သဘာ၀တရားရဲ႕ၾကားမွာ သားေကာင္ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြအေၾကာင္းလို႔ ထင္မိပါတယ္...။ ေကာင္း၏။

“ၾကည္ျပာ၊ မာယာသစ္ပင္၊ ေငြေရာင္ျမစ္၊ အလြမ္းကန္႔လန္႔ကာ ျပတင္းေပါက္”...စတာေတြကေတာ့ အက္ေဆးသေဘာမ်ိဳးေလးေတြလို႔ ထင္မိတယ္...။ (မွားရင္ ေတာင္းပန္ပါ၏။) အဲ့ဒီစာေတြေရးေန ခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ စာေရးသူရဲ႕စိတ္ကူးအေတြးေတြကို နိမိတ္ပံုေတြနဲ႔တင္စားေရးဖြဲ႔ထားတာ အ ရမ္းေကာင္းတယ္...။အႏုပညာရသေျမာက္ပါတယ္...။ (ဒါေပမယ့္ လူတိုင္းနားလည္ႏိုင္ဖို႔ ခက္မွာအ မွန္ပါပဲခင္ဗ်...။ ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလည္းဆိုတာမ်ိဳးကိုေပါ့ေနာ္ဗ်ာ...။)

“သက္တံနဲ႔ပိန္း႐ြက္”ေရာ အတူတူပါပဲ...။ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္မိတာက “ေငြေရာင္ျမစ္၊ သက္တံနဲ႔ ပိန္း႐ြက္” (သူလည္း ပန္းခ်ီမွာပါတဲ့စာလံုးနဲ႔ စာေပၚမွာပါတဲ့ ေခါင္းစဥ္စာလံုးႏွစ္ခု စာလံုးေပါင္းမတူ)၊ စတာေတြကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္...။ “ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ သစ္တစ္ပင္၊ နံပါတ္႐ွစ္မ်ားႏွင့္ ခရီးထြက္ျခင္း” ေတြကေတာ့ စာဖတ္သူကို အေတြးေတြအမ်ားႀကီးေတြးေစတဲ့ စာပိုဒ္ေတြပါလို႔အရမ္းေကာင္းတယ္။
(သူမ်ားေတြေတာ့ မသိပါ...။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခဏခဏျပန္ဖတ္မိပါတယ္..။ အႀကိဳက္ဆံုး မို႔လို႔ပါ ခင္ဗ်ာ...။)

“ေရဆန္ငါး”မွာ “သံလြင္အိပ္မက္(အမွတ္ ၈) ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၆” ဆိုတာသံုးခါပါေနတဲ့အတြက္ online မွာစာမဖတ္ဖူးတဲ့သူ (ဥပမာ ကၽြန္ေတာ့္ေမေမလိုမ်ိဳးေပါ့ေနာ္) ေတြအတြက္ confuse ျဖစ္ေန မွာ အမွန္ပါပဲ...။ ဆက္စပ္မႈမ႐ွိေတာ့ေလ...။

သာမန္လူမို႔၊ သာမန္လူလိုပဲခ်စ္ၿပီး သာမန္လူတစ္ေယာက္လိုပဲ (ခ်စ္ရလြန္းသူလိုမဟုတ္ပဲ) ထားခဲ့ ရက္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းကို သာမန္လူထဲမွာ ေတြ႕ေအာင္ေရးျပထားတယ္...။ အ ရမ္းမိုက္တယ္...။ (ေယာက်္ားေလးခံစားခ်က္မို႔မဟုတ္ပါဘူးဗ်...။)

“ကလပ္”ထဲမွာလည္း နားလည္မေပးတတ္ဘဲ အသြင္တူမွ အိမ္သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးရဲ႕ စ႐ိုက္ကိုျမင္ႏိုင္တယ္...။ အေပၚယံ႐ွပ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ စ႐ိုက္ပါ ပါေသးတယ္...။ ေကာင္း၏။

“ဂုဏ္မက္သူ”... ကေတာ့ သူတို႔ေတြ ျဖတ္ေတာက္ထားေပမယ့္ အခုမွ စဖတ္ရမယ့္ သူေတြအတြက္ ဆက္စပ္မႈ႐ွိပါတယ္...။ မေလး ေပးခ်င္တဲ့ “႐ိုးဂုဏ္”massage ေရာက္ပါတယ္...။ ေကာင္းပါတယ္။

အားလံုးေကာင္းတယ္....လို႔ခ်ည္းေျပာေနလို႔ “ဒီေမာင္ဏီလင္းညိဳတစ္ေကာင္ ငါ့.....ကိုေျမွာက္ၿပီး ေျပာေနတယ္”... လို႔ မထင္ပါနဲ႔ခင္ဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ကယ္ေျပာတာပါ...။ သူမ်ားေတြလက္ခံၿပီး ဖတ္႐ႈႏိုင္ေအာင္လို႔ စာတစ္ပုဒ္ကိုေရးတဲ့ေနရာမွာ... ဘယ္လိုေတြ ေတြးရတယ္..၊ ဘယ္လိုေစတနာ နဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ၊ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈေတြကို ရင္းႏွီးၿပီးေရးရတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိနားလည္ထားမိ လို႔ပါခင္ဗ်ာ...။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ႐ွင္း႐ွင္းပါပဲ...။ မသိရင္မသိဘူးလို႔ေျပာတတ္သလို ေကာင္းရင္လည္း ေကာင္း တယ္လို႔ ေျပာဖို႔ ၀န္မေလးတတ္တဲ့ သူပါ...။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ကိုယ္မေရးတတ္၊ မေတြးတတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ စာေကာင္းမွန္သမွ်က ေကာင္းေနတာပါပဲဗ်ာ.။ (ကၽြန္ေတာ္ ေရးတာေတြေတာ့ မပါပါဘူး...အဟဲ...။)

မ်ားမ်ားဆက္ေရးပါဦးခင္ဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ့္လို စာခ်စ္တဲ့ပရိသတ္ေတြ အမ်ားႀကီး ကမၻာအႏွံ႔႐ွိေနခဲ့ တာ ေသခ်ာပါတယ္...။ အခုတစ္ေလာ...(ေလာေလာဆယ္ေပါ့) ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေျပာရရင္ မေလး ရသပိုင္းနဲ႔ေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြ၊ ၀တၳဳတိုေလးေတြ နည္းေနသလားလို႔ပါ..။ Tag ဂိမ္းေတြ၊ Knowledge နဲ႔ဆိုင္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ၊ ဒသနအေတြးပါတဲ့ ပို႔စ္ေလးေတြပဲ မ်ားေနသလားလို႔ပါပဲ...။

ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ဖတ္ဖတ္မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ ဘ၀သ႐ုပ္ေဖာ္ ရသ၀တၳဳတိုေလးေတြလည္းေရးဖို႔တိုက္တြန္းပါ တယ္...။ အခ်စ္ေရာ၊ ဘ၀ေရာပါ...။ (ဆရာမႀကီး မိုးမိုး(အင္းလ်ား)၊ မစႏၵာ၊ ႏုႏုရည္(အင္း၀) )စတဲ့ သူေတြလိုမ်ိဳးေလးေတြပါ...။ မေလးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ကေလးနဲ႔ေပါ့ေနာ္ဗ်...။)

မေလး..ေရ...

ေမးလ္တစ္ေစာင္ကလည္း...ပို႔စ္တစ္ခုစာေလာက္႐ွိေနၿပီေနာ္...အဟဲ...
႐ွည္လြန္းလို႔ မ်က္စိေညာင္းသြားရင္ ေဆာတီးေနာ္ဗ်...။

ခင္မင္ေလးစားတဲ့

ဏီလင္းညိဳ

1.

စာေရးသူရဲ႕ ရိုးစင္းတဲ့ အေရးအသား ထိမိေအာင္ေဖာ္က်ဴးႏိုင္စြမ္းေတြအတြက္ အထူးတစ္လယ္ မေျပာလိုေတာ့ပါခင္ဗ်ာ
ျမန္မာျပည္ကေန ဘေလာ့ေရးသူထဲမွာ ေရျခားေျမျခားကေန အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီး အတားအဆီးေတြ အမ်ားၾကီးထဲကေန ပထမဆံုး စာအုပ္တစ္အုပ္အျဖစ္ေပါင္းစည္းၿပီး စာဖတ္ပရိသတ္အလႊာစံုလက္ထဲေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္စြမ္းကိုေတာ့ ေလးစားစြာ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္ဗ်ာ
တကယ္ပါ.

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — October 27, 2009 @ 12:12 am |Edit This
2.

မဂၤလာပါ မခ်မ္းေျမ့ေရ…

အခုလုိ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြရဲ႕ တုန္႕ျပန္ခ်က္ေလးေတြကလည္း ဆက္လက္ေရးသားႏုိင္ဖို႕အတြက္ အားေဆးတခြက္ပါပဲ။

အစ္မေရးတဲ့ လမင္းရိႈက္သံစာအုပ္ကုိ ဖတ္ခ်င္ပါတယ္ ဘယ္လုိမ်ိဳးမ်ား ဖတ္ခြင့္ရမလဲဆုိတာ ေျပာျပပါလား

ခင္လ်က္
၀ိုင္း

Comment by Waing — October 27, 2009 @ 1:15 am |Edit This
3.

ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ပါတယ္ မေလး။

Comment by အၿပံဳးပန္း — October 27, 2009 @ 5:42 am |Edit This
4.

ဂုဏ္ယူပါတယ္အိမ္ခ်မ္းေရ….ဒို႔ကစာဖတ္ရင္ၾကာတတ္တယ္…. ခေလးေတြေက်ာင္းပိတ္ထားလို႔ ေနာက္ပိုင္းက်န္ေနတဲ႔၃ပုဒ္ကို ၿပီးေအာင္ဖတ္လို႔မရေသးဘူး…. အားလံုးၿပီးရင္ ေဝဖန္ေပးမယ္ေနာ္….

Comment by rose of sharon — October 27, 2009 @ 8:38 am |Edit This
5.

အင္း

အင္းး… အင္းးးး

အင္းးးးး~~~~~~~

Comment by ေရွးစာဆို — October 27, 2009 @ 2:01 pm |Edit This
6.

ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား … ဟုတ္ကဲ႔.
Waing .. ရန္ကုန္မွာ ၁၂ဆိုင္၊ မန္းေလးက ၂ဆိုင္လို႔ သိရပါတယ္၀ိုင္း။
rose of sharon .. ဟုတ္ကဲ႔ မရိုစ္.. ေအးေဆးမွပါ။
ေရွးစာဆို... တအင္းအင္းနဲ႔ :D

မေလးကေတာ့ ပထမ မ်က္နွာဖုံးကို ျမင္ျမင္ခ်င္းႀကိဳက္ေပမယ္႔ တစ္ကယ္ေတြ႕ရေတာ့ မိန္းမေတြမ်ားသလားလို႔။ အထူးသျဖင္႔ အ၀ါနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ ပုစံကို သိပ္မႀကိဳက္ဘူး။ မ်က္ရည္ေလးသုတ္ေပးေနတဲ႔ ပုံေလးေတာ႔အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ… ငယ္ငယ္ကတည္းက ကိုယ္ေလးစားေသာ ဆရာေမာင္ေမာင္သိုက္မို႔ ဂုဏ္ယူပါတယ္။
အဖြင့္မွာ ေလာကသာရပ်ိဳ႕နဲ႔ဖြင့္ထားတာကို ႀကိဳက္တယ္။
ေကာင္းမႈျမတ္နိုး၊
ေကာင္းေအာင္ႀကိဳး၍
ေကာင္းက်ဳိးကိုယ္၌၊
တည္ေစမင္း။
ဆိုတာေလးကိုပါ။
အမွာစာကလည္း ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္သလို ရိုးရိုးေလးပါပဲ။ ကိုယ္ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာထက္ ကေလာင္နဲ႔စာေလးေတြကိုပဲ လူေတြသိေစခ်င္တဲ႔ ဆႏၵကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးတယ္။ အမွာစာအတြက္.. စာတည္းမႈးခ်ဳပ္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အထဲက ပန္းခ်ီေတြကေတာ့ ဘာလို႔ အနီနဲ႔အျပာေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနလည္းေတာ့မသိဘူး။ ေရာင္စုံေလးေတြဆို ပိုမ်ားေကာင္းမလားလို႔။ ပန္းခ်ီျမင္႔သိန္းရဲ႕ လက္ရာေတြကို ေတာ္ေတာ္နွစ္သက္တယ္။ က်န္တာေတြလည္းေကာင္းတယ္။

အဲ.. အဖြင့္ကဗ်ာကေတာ့ ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္း ရွက္လာတယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္တုန္းက ေရးထားတာေတြကလည္း ပါေနေသးတယ္ေလ။

အခ်ိဳ႕စာေတြဖတ္ၿပီး ငါဘာေတြေရးထားပါလိမ္႔ေတာ့ျဖစ္တယ္။ :P

ဂုဏ္မက္သူမွာ “သမာရိုးက် ဇာတ္လမ္းေတြလို ဆန္းသစ္မိခင္ၾကီးက နွလုံးေရာဂါရွိလို႕၊ ဒါမွမဟုတ္၊ ျမနွင္း ေစ်းထြက္ေနခ်ိန္တစ္ရက္၊ ဆန္းသစ္မိခင္ၾကီးက ေငြအထုပ္လိုက္ပိုက္၊ ေစ်းထဲလိုက္လာၿပီး ျမနွင္းကို ပစ္ေပါက္ကာ၊ လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးလို႕၊ ဆန္းသစ္ကို ခြာေပးရန္ေအာ္ဟစ္ေျပာျပီး ခြဲရန္ၾကိဳးစားသည္႕ ၊ စသည္႕စသည္႕ သမာရိုးက် ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ေတြ မွ တမူထူးျခားစြာ၊ ျမနွင္း နွင္႕ ဆန္းသစ္တို႕၏ ေမတၱာခရီးက ေခ်ာေမြ႕ေနခဲ႕သည္။” ကို သူတို႔တည္းျဖတ္တာလြန္ၿပီး “သမာရိုးက် ဇာတ္လမ္းေတြလို ဆန္းသစ္မိခင္ၾကီးက နွလုံးေရာဂါရွိလို႕၊ ဒါမွမဟုတ္၊ ျမနွင္း ေစ်းထြက္ေနခ်ိန္တစ္ရက္၊ ဆန္းသစ္မိခင္ၾကီးက ေငြအထုပ္လိုက္ပိုက္၊ ေစ်းထဲလိုက္လာၿပီး ျမနွင္းကို ပစ္ေပါက္ကာ၊ လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးလို႕၊ ဆန္းသစ္ကို ခြာေပးရန္ေအာ္ဟစ္ေျပာျပီး ထြက္သြားသည္” လို႔ ျပင္လိုက္တာကို ဖတ္ရေတာ႔… နည္းနည္း ငိုခ်င္သြားတယ္။
က်န္တာေတာ႔ မျဖတ္ပါဘူး။ အကုန္ဒီအတိုင္းပါပဲ။

ကလပ္ကေတာ႔………. စာဖတ္သူေတြ ဖတ္ၿပီး ယူဆတာထက္ အမ်ားႀကီးေလးနက္ပါတယ္။ ဘာကုိဆိုလိုသလဲဆိုတာ ဒီဆိုက္ကမူရင္းမွာ အျခားစာဖတ္သူတစ္ဦးေရးသြားတာကို ဖတ္ရင္ သိၾကပါလိမ္႔မယ္။ ဒီမွာေတာ႔ မေျပာေတာ႔ပါဘူးေနာ္။

ဒီေလာက္ပါပဲ ေျပာခ်င္တာက။ လူႀကိဳက္မ်ားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေျခာက္လေလာက္ေနရင္ ေနာက္ထပ္ ၅၀၀ ထပ္ထုတ္မယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။
က်န္တဲ႔စာေတြကိုေတာ႔ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ ေ၀ဖန္ပါလိမ္႔မယ္။
အဲ… မႊားလို႔။ စာဖတ္သူမ်ား… လို႔ ျပန္ျပင္သုံးပါတယ္။
ဘေလာဂ္ေရးခါစတုန္းက စာဖတ္ပရိတ္သတ္လို႔ သုံးမိလို႔ ၀ိုင္းၿပီးပညာျပခံရတာ ေမ႔တြားလို႔ပါ။ နိုင္ငံေက်ာ္စာေရးဆရာမႀကီးမို႔လို႔ အဲလိုသုံးတာလားတဲ႔။။ :D

fans.jpg

အမွတ္တရေလးေတြေပါ႕…….
အမွန္ကေတာ႔ စာဖတ္သူေတြကို ေလးစားလို႔ စာဖတ္သူမ်ားဆိုတာထက္ ပရိတ္သတ္လို႔ သုံးမိခဲ႔တယ္။ အခုခ်ိန္ေကာ ပရိတ္သတ္လို႔ သုံးလို႔ရၿပီလား မေသခ်ာေသာေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားလို႔ပဲ သုံးပါ၏။ ေတာ္ၾကာ ပရိတ္သတ္လို႔ ထပ္သုံးမိလို႔ အစုလိုက္အျပဳံလိုက္ လာေအာ္ဟစ္ေနရင္ ကိုယ္လဲ မတတ္နိုင္ေတာ႔ပါ။ “ကိုယ္ဘာမ်ားတတ္နိုင္ဦးမွာလဲ.. ကိုယ္ဘာမ်ားေျပာနိုင္မွာလဲကြယ္..” ဆိုတဲ႔ စိုးလြင္လြင္ သီခ်င္းကိုပဲ ထေအာ္ဆိုရေတာ႔မလိုျဖစ္ေနျပီ။

စာဖတ္ဆရာမ်ားအား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
စာေရးသူ (မေတာက္တေခါက္… အိမ္႔ခ်မ္းေျမ႕)

Comment by မေလး — October 27, 2009 @ 5:12 pm |Edit This
7.

ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ေလး ႏွစ္ေစာင္ကုိ ႀကဳိက္တယ္။ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ကုိလည္း ႀကဳိက္တယ္။ ခုတေလာ မေလး အေရးက်ဲေနတယ္။ ေရးပါဦး။

Comment by ပုံရိပ္ — October 27, 2009 @ 6:14 pm |Edit This
8.

စာအုပ္အဖံုးပံုေတာ့ သိပ္မၾကိဳက္ဘူး.. အရင္တုန္းက၀တၳဳစာအုပ္ေတြရဲ႔ အဖံုးေတြနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ.. စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီးၾကားမွာဆိုရင္ ထင္းေနမွာမဟုတ္ဘူး..။ ဥပမာ… ဆရာမဂ်ဴးရဲ႔ ၀တၳဳအဖံုးေတြလို ပံုစံမ်ိဳးဆိုပိုေကာင္းမယ္..။ စာအုပ္ထဲမွာ Forrest Gump ကို Forest camp လုပ္ထားတယ္..။ အစ္မဆီမွာလည္း Forrest မွာ r တစ္လံုးက်န္ခဲ့တယ္..။ စာအၿဖတ္အေတာက္ေလးေတြ နည္းနည္းလိုေနတယ္လို႔ထင္ပါတယ္.. က်န္တာေတြအတြက္ေတာ့ေၿပာစရာမရွိဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။

အစ္မရဲ႔စာေတြကို တစ္ေလးတစ္စားဖတ္တဲ့ စာဖတ္ပရိသတ္တစ္ဦး

Evergreen Phyo

Comment by Anonymous — October 27, 2009 @ 9:03 pm |Edit This
9.

ခုနက ၄ ခါမန္႔တာ မန့္လို႔လဲမရဘူး.. ခ်ိတ္ညစ္ဒယ္ဂ်ိဳ႔…။

အဖံုးေတာ့သိပ္မၾကိဳက္ဘူး.. အရင္တုန္းက၀တၳဳစာအုပ္အဖံုးေတြနဲ႔တူေနသလားလို႔ပါ..။
ဆရာမဂ်ဴးရဲ႔စာအုပ္အဖံုးေတြလိုမ်ိဳး ရွင္းရွင္းနဲ႔ မ်က္စိထဲစြဲက်န္ေစမဲ့ သရုပ္ေဖာ္ပံုေတြနည္းဆိုပိုေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္.။
Forrest Gump ကိုစာအုပ္ထဲမွာ Forest Camp လုပ္ထားတယ္..။ အစ္မဆီမွာလည္း r တစ္လံုးၿပဳတ္က်န္ခဲ့တယ္..။
စာအၿဖတ္အေတာက္နည္းနည္းလိုတယ္လို႔ထင္ၿပီး… က်န္တာေတြအတြက္ေတာ့ ေၿပာစရာမရွိဘူးလို႔ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။

အစ္မရဲ႔စာေပေတြကို တေလးတစားနဲ႔ဖတ္တဲ့ စာဖတ္ပရိသတ္တစ္ဦး

Comment by Evergreen Phyo — October 27, 2009 @ 9:08 pm |Edit This
10.

မေလးေရ…
ကၽြန္ေတာ္ပို႔ထားတဲ့ ေမးလ္ကို လာျပန္ဖတ္သြားတယ္ဗ်..အဟဲ…။

Comment by ဏီလင္းညိဳ — October 27, 2009 @ 10:17 pm |Edit This
11.

အဲ့ဒီစာအုပ္ဖတ္ခ်င္တယ္..။ ၀တၱဳတုိေလးေတြ ေရးပါဦး..။

Comment by ေမဇင္ — October 27, 2009 @ 11:18 pm |Edit This
12.

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဖုနး္ဆက္ျပီး မွာထားတယ္ အစ္မေရ ။ က်ေနာ္လည္း အမွတ္တရ သိမ္းထားခ်င္လုိ႕ း)

Comment by ေမာင္မ်ိဳး — October 28, 2009 @ 4:28 am |Edit This
13.

ပုံရိပ္... ေရးခ်င္စိတ္ေပ်ာက္ေနလို႔ ပံုရိပ္ရယ္.. ‹(•¿•)›
Evergreen Phyo … moderation တင္ထားမိလို႔ပါကြယ္.. ၀ါက်အထားအသိုေလ႔လာဦးမယ္။ Forrest Gump ကိုေထာက္ျပတာေက်းဇူးျဖိဳးေရ..
ဏီလင္းညိဳ … ဟုတ္ကဲ႔
ေမဇင္ .. ေရးပါမယ္ ေမဇင္ေရ…
ေမာင္မ်ိဳး .. ရန္ကုန္ကသူငယ္ခ်င္းလား ေမာင္မ်ိဳး.. အစ္မသတိရတယ္။ အဆင္ေျပပါေစ။

Comment by မေလး — October 28, 2009 @ 2:25 pm |Edit This
14.

hi sis,

please write a post which is how to migrate to canada.

we would like to know about it.

thanks!

Comment by kyi kyi — October 29, 2009 @ 12:21 am |Edit This
15.

မမအိမ့္က စာဖတ္ပရိတ္သတ္ႀကီးလို႔ ေခၚေခၚမေခၚေခၚ ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စာဖတ္ပရိတ္သတ္လို႔ အတင္းခံယူမွာပဲ (ခံယူထားတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ကတည္းကပါ)… တအုပ္လံုးႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္ ဖတ္ခြင့္ရၿပီးသြားတဲ့ ကိုဏီလင္းညိဳကိုလည္း သိပ္အားက်မိပါတယ္ (ကိုယ္ကေတာ့ ခုထိ ေမွ်ာ္တုန္းေမွ်ာ္ဆဲ ဝယ္ဖို႔အားခဲဆဲ… း) မမအိမ့္ ဒီထက္မက ေအာင္ျမင္ဦးမွာပါ။ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ေတြလည္း မ်ားသထက္ မ်ားလာဦးမွာ အျမဲယံုၾကည္ေနပါတယ္…

Comment by ေရႊျပည္သူ — October 29, 2009 @ 11:50 pm |Edit This
16.

မမအိမ္႔
ထာ၀ရ အားေပးေနမယ္ ဆိုတဲ႔ စကားတစ္လံုးနဲ႔ပဲ အားလံုးထက္ေလးနက္ေအာင္ေျပာသြားျပီေနာ္ းp
ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ မမေရ
ခ်စ္တဲ႔ ႏွင္း

Comment by ႏွင္းေဟမာ — October 30, 2009 @ 1:33 am |Edit This
17.

ဖတ္ျပီးတဲ့သူေတြကုိ မနာလိုလိုက္တာ… အိမ္ကိုမွာတာ ရွာမေတြ ့ဘူးဆုိလို ့… ဘယ္မွာသြား၀ယ္ၾကတယ္ မသိပါဘူးအိမ့္ရယ္… ကိုယ္တိုင္ျပန္မွပဲ ၀ယ္ေတာ့မယ္… မ်ားေသာအားျဖင့္ဖတ္ဖူးျပီးသားေလးေတြေပမယ့္ ပံုနွိပ္စာလံုးေတြနဲ ့ စာသားေလးေတြကို တေယာက္ထဲ ခံစားခ်င္တယ္… အရသာခ်င္းကြာမွာေလ… စကားမစပ္… အိမ့္တက္ဂ္ထားတာေလး ေရးျပီးျပီေနာ္..

Comment by တန္ခူး — October 31, 2009 @ 4:33 am |Edit This
18.

ခုလို စာဖတ္သူတစ္ဦးက တေလးတစားေဝဖန္ေပးတာ သိပ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။ ဂုဏ္ယူပါတယ္ မေလး…

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္

Comment by မယ္ကိုး — October 31, 2009 @ 4:49 am |Edit This
19.

မေလးရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈနဲ႔ စာဖတ္သူရဲ႕ နက္နက္နဲနဲ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳစာေလး အတြက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္ မေလးေရ…
မေလးရဲ႕ စာေတြကို အစဥ္အျမဲ အားေပးေနပါတယ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — November 2, 2009 @ 11:52 pm |Edit This
20.

kyi kyi... အခ်ိန္ယူၿပီး ေရးေပးပါမယ္ ၾကည္ၾကည္။
ေရႊျပည္သူ … ရန္ကုန္မွာ ေပ်ာ္ေနျပီထင္တယ္.. း)
ႏွင္းေဟမာ… ေလးလည္းအရမ္းေလးၿပီး နက္လည္း အရမ္းနက္သြားတယ္ ႏွင္း.. :D
တန္ခူး... မ.. တိုက္မွာသြား၀ယ္ရင္ေတာ႔ ေသခ်ာတယ္ :P
မယ္ကိုး… ဏီလင္းညိဳက စာအုပ္ပုံထဲက ဂ်ပိုးဆိုလား :D
ဒ႑ာရီ... ေက်းဇူးပါ ဒ႑ာရီ

Comment by မေလး — November 4, 2009 @ 12:01 am |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

တေစၦ (ၾကည္ေအး)

အိပ္လို႔မရ
ညႀကီးမင္းႀကီး ၊ ထၿပီးထိုင္ေန
ေမြ႕ရာေတြလဲ ၊ ေၾကမြတြန္႔လိပ္
သိပ္စိတ္ညစ္တယ္ ၊ သတိျပယ္လြင့္
ခိုတြယ္စရာ ၊ အတည္မက်။

အျပင္ဘက္မွာ
သစ္ရြက္ေတြၾကား ၊ ၾကယ္ေလးငါးပြင့္
စကားပင္အို ၊ ကန္ေရစိုစြတ္
ဟိုမွာလႈပ္လႈပ္ ၊ ငုတ္တုတ္လက္ကမ္း
စမ္းေလွ်ာက္သြားေန ၊ ျမက္ခ်ဳံေတြထဲ
တေစၦ ငါကိုယ္တိုင္ပါပဲ။

ခုတင္ေျခရင္း
ျဖည္းနင္းရွပ္ရွပ္ ၊ မတ္တပ္ထလိုက္
ခန္း၀ကိုလာ ၊ ၀ရန္တာမွာ
သည္မွာတစ္ေယာက္ ၊ တေစၦေျခာက္လွန္႔
ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ၾကည့္ ၊ မ်က္ႏွာလွည့္စမ္း
တည့္တည့္လွမ္းျမင္ ၊ ေအာ္ငိုခ်င္မိ
တဆင္တည္းပဲ သူႏွင့္ငါ။

ျမစ္နက္ထဲမွာ
ငါ ေရနစ္ျမႇဳပ္ ၊ ခ်မ္းၿပီးကုပ္ေန
ကုကၠိဳကိုင္းၾကား ၊ ငါေနနားလိုက္
ဘုရားေရွ႕ေမွာက္ ၊ ဒူးေထာက္ေရာက္ျပန္။

ေမာပန္းလ်ႏွင့္
တစ္ေယာက္ေသာငါ ၊ ငါမ်ားစြာမွ
ထလာလြင့္ပါး ၊ ေမာင့္အနားကို
စကားေထြရာ ၊ ငိုသံပါႏွင့္
ဘာမွမၾကား ၊ ေမာင့္အနားမွာ
‘ ထသြားစို႔ဆို ၊ ေမ့ကိုအိပ္မက္
မမက္ဘူးလား ‘ ၊ တေစၦျဖားေယာင္း
မႈန္မႊားစိတ္၀ယ္ ၊ အရိပ္ထင္။ ။

ၾကည္ေအး
(တာရာမဂၢဇင္း ၊ အတြဲ ၃ ၊ အမွတ္ ၂၀ ၊ ၁၉၄၇)

http://testmy2.wordpress.com/2008/09/20/ghost-kyiaye/
မွ ကူးယူလာပါတယ္...

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ၾကက္သားဗူးသီး၊ ၾကက္သားရိုစ္ နွင့္ ဘဲဥဆားစိမ္သုပ္

ဘေလာ႔ဂါေတြထဲမွာ ဟင္းခ်က္ေကာင္းတဲ႔ စႏၵကူးေမတို႔ ျမဴးသွ်ရီတို႔ မိုးမိုးစတား တို႔ရယ္.. အျခားအျခားေသာ ဟင္းခ်က္ေကာင္းတဲ႔ ဘေလာဂါမမေလးတို႔ရဲ႕လက္ရာေတြကို အားက်တာနဲ႔ မေလးလဲ ကိုယ့္လက္ရာအခ်ိဳ႕ကိုစုေပါင္းၿပီး တင္လိုက္ပါတယ္။

မေလး ခ်က္ေသာဟင္းမ်ားကေတာ့ ျမန္၊ ေကာင္း၊ သက္သာ ပါပဲ။ စိတ္ကလည္း အေတာ္ရွည္သည္ကိုး။ အိမ္နံမည္စိုးလို႔ ဆီလည္း ဘယ္ေသာအခါမွ သတ္ၿပီး မခ်က္ပါ။ ဆီသတ္ရမယ္ဆိုရင္လည္းေလ.. ေနသာတဲ႔ေန႔ကို ေစာင့္ၿပီး အျပင္ထြက္ခ်က္ပါတယ္။ အေအးပိုင္းနိုင္ငံေတြက အိမ္မ်ားကလဲ အလုံပိတ္ေတြဆိုေတာ့ vent ေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း ဆီသတ္ခ်က္ရင္ တစ္အိမ္လုံး အလြန္နံေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္္။ အိမ္ထဲက ဆိုဖာေတြ၊ အက်ီ ၤေတြပါ အနံ႔စြဲပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္အနံ႔စြဲစြဲ ျမန္မာထမင္းဟင္းမွလည္း ကိုယ္ေတြက အရသာေတြ႕တယ္ မဟုတ္ပါလား။ တစ္ခါက ေမာင္နွစ္မေတြ ခရစ္စမတ္ရက္ေတြမွာ ျမန္မာထမင္းဟင္း အႀကီးအက်ယ္ခ်က္စားၾကၿပီး shopping mall ဘက္ ထြက္လာၾကတယ္။ အိမ္ထဲမွာေနေနၾကတုန္းက အနံ႔က ရိုးေနေတာ့ မသိသာဘူး။ mall အျပင္ဘက္မွာ ကားရပ္ၿပီး အျပင္လည္းထြက္လိုက္တာနဲ႔ ေဆာင္းေလၾကမ္းၾကမ္းက တိုက္လာတာ၊ ကိုယ္ေတြမွာပါလာတဲ႔ ဟင္းနံ႔ေတြက ေထာင္းဆို ထလာပါေလေရာ။ ကုတ္အက် ီ ၤေတြ၊ ဆံပင္ေတြထဲ ကအနံ႔ေတြက ေဆာင္းေလရူးနဲ႔အတူ လိႈင္လိႈင္သင္းပါေလေရာ။ ကားနားမွာပဲ ကုတ္ေတြခၽြတ္ခါ၊ မေလးအပါအ၀င္ ဆံပင္နည္းနည္းရွည္တဲ႔ အစ္မေတြလည္း ဆံပင္ေတြကို (ေရာ႔ခ္ဂီတသမားေတြလို) ခါပီး mall ထဲ အုပ္လိုက္၀င္သြားၾကတယ္။ မ၀င္ခင္ တစ္ေယာက္ေခါင္းတစ္ေယာက္ ရႈခိုင္းၾကရေသးတယ္.. အျဖစ္က။ အဲလိုနဲ႔ The Bay က ေရေမႊးေကာင္တာနားေရာက္ေတာ့ အကိုတစ္ေယာက္က သူ႔လက္နံေနတယ္ဆိုၿပီး sample တင္ေပးထားတဲ႔ ကရမ္ကို သြားယူၿပီး လက္ဖ၀ါးမွာ ပြတ္လိုက္တယ္။ အဲ႔ဒါ မိန္းကေလး ကရမ္ လို႔ဆိုေတာ့.. ေနပေစတဲ႔။ အနံ႔သက္သာရင္ၿပီးေရာလို႔ဆိုတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်န္တဲ႔အစ္မေတြကလည္း sampleေရေမႊးေတြကို လက္ဖမိုးေလးေတြမွာ မသိမသာပြတ္ေနၾကတယ္။ အကိုက ကရမ္လိမ္းၿပီးေတာ့ အေျခအေနဘယ္လိုလည္းဆိုၿပီး မေျပာမဆို မေလးရဲ႕နွာေခါင္းနားလာကပ္ၿပီး သူ႔လက္ႀကီးရႈခိုင္းတာ၊ ေမ႔ မတတ္ကိုျဖစ္သြားတယ္။ ဟင္းနံ႔နဲ႔ ကရမ္အနံ႔ေရာထားတာ ဘယ္လိုေနမလည္း စိတ္သာကူးၾကည္႔ၾကပါေတာ့။ အဲဒီေန႔ကလည္း London Drugs ထဲမွာ စက္ပစၥည္းတစ္ခု သြားၾကည့္တာ ေရာင္းတဲ႔၀န္ထမ္းေတြ မေလးတို႔ေတြရဲ႕ အနားကေန သိသိသာသာကို ေရွာင္ထြက္သြားၾကတယ္။ အဲသေလာက္ကို ျဖစ္တာပါ။ ဟင္းခ်က္တာ မေျပာခင္ အနံ႔အေၾကာင္း ဘယ္လိုေရာက္သြားပါလိမ္႔ေနာ္.... ျပန္ဆက္ပါမယ္။

အဲဒီေန႔က ေနသာတယ္.. ။ ရွားရွားပါးပါး ကေနဒါရဲ႕ေအာက္တိုဘာမွာ ေနသာတဲ႔ေန႔ကေလးမို႕ ေနာက္ဘက္၀ရံတာမွာထြက္ၿပီး ၾကက္သားဗူးသီးဟင္း ခ်က္ျဖစ္တယ္။ ဒါေတာင္ လုံးၿပီးခ်က္တာပါ။



လာပါျပီ... ကေနဒါဗားရွင္း ၾကက္သားဗူးသီး
(ျပင္ဆင္ခ်ိန္မွ က်က္သည္ထိ - ၄၀ မိနစ္)

ၾကက္သားကို အေနေတာ္ အတုံးေတြတုံး၊ ၾကက္သြန္ ျဖဴ၊ နီ၊ ဂ်င္းကို စက္ထဲ ထည့္ၾကိတ္၊ ျပီးေတာ့ အိုးထဲမွာ ၾကက္သားေတြရယ္၊ ၾကက္သြန္ေတြရယ္၊ ဆီ၊ ဆား၊ ငံျပာရည္၊ အေရာင္တင္မႈန္႔ အကုန္ထည့္ျပီး မီးေပၚတင္ထားလိုက္ပါ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗူးသီးကို လွီးပါ။





ၾကက္သား နည္းနည္းနူးလာရင္ ဗူးသီးေတြ ထည့္လိုက္ၿပီး ပုံမွာျပထားတဲ႔ ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ကို ဗူးသီးနူးေလာက္ခ်ိန္မွာ အနည္းငယ္ထည့္ပါ။



အားလုံး နူးတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္ရြက္ေလး နည္းနည္းျဖဴးလိုက္ပါ။



ဒါဆို ကေနဒါဗာရွင္း ၾကက္သားဗူးသီးရပါျပီ။

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

ၾကက္သားရိုစ္ (ျပင္ဆင္ခ်ိန္ အပါအ၀င္... မိနစ္ ၂၀)

ၾကက္သားကို ထုံးစံအတိုင္း အေနေတာ္ အတုံးတုံးပါ။ မုန္လာဥနီေလးေတြကို အ၀ိုင္းေလးေတြ ညီညီ၀ိုင္းပါ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကိုလည္း အ၀ိုင္းေလးေတြ လွီးပါ။ ၿပီးေတာ့ အိုးထဲထည့္ၿပီး ဆီအနည္းငယ္၊ သၾကား၊ ဆားနည္းနည္းနဲ႔ ပဲငံျပာရည္ထည့္ၿပီး မီးေပၚတင္ပါ။

ၾကက္သားအနည္းငယ္နူးလာခ်ိန္မွာ ပန္းေဂၚဖီေလးေတြကို ထည့္လိုက္ပါ။

ၿပီးေတာ့ အုပ္ထားလိုက္ရင္ ၾကက္သားပန္းေဂၚဖီမုန္လာဥနီရိုစ္ ရပါၿပီ။



သူက အိမ္လည္း မနံဘူး။ ရုံးကို ထမင္းနဲ႔ ထည့္သြားလို႔လဲရတယ္။ ေပါင္မုန္႔ေလးနဲ႔လည္း ထည့္သြားလို႔ ရပါတယ္။

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

ဘဲဥဆားစိမ္သုပ္... ( ၁၅ မိနစ္)

ဒီဘဲဥဆားစိမ္ကေတာ့ ဗီယက္နမ္ဆိုင္မွာ ျပဳတ္ၿပီးသားဗူးနဲ႔လာပါတယ္။ ေျခာက္လုံးကို ေလးေဒၚလာခြဲေလာက္ပဲ ေပးရတယ္။

ၾကက္သြန္ပါးပါးလွီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးပါပါးလွီး၊ ဆီစိမ္းရယ္ နဲ႔ပဲ သုတ္လိုက္တာပါ။ ဆားစိမ္ဆိုေတာ့ ဆားမထည့္ပါ။ အခ်ိဳမႈန္႔ မသုံးပါ။ သံပုရာသီးေလးနဲ႔ နံနံပင္ေလး အုပ္ရင္ ပိုၿပီး အဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။

မေလးရဲ႕ အထက္ပါ ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္းက နွယ္နွယ္ယယ မဟုတ္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ဘေလာဂ္သက္တမ္းသုံးနွစ္မွာ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ေရးသားျပဳစုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဂႏၱ၀င္ပါပဲေနာ္...။

လြန္ခဲ႔ေသာ သုံးနွစ္ေလာက္ ဘေလာဂ္စေရးကာစက ကေနဒါဗားရွင္း ခ်ဥ္ရည္ဟင္းခ်က္နည္းကို ေရးသားျပဳစုဖူးပါတယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ ေအာက္မွာ ဖတ္ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ အိပ္မက္က ျပန္ကူးထားေပးတာပါ။ စာလုံးေပါင္းအမွားမ်ားစြာကိုလည္း သိပ္ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးေတြကလြဲၿပီး အရင္အတိုင္း မျပဳမျပင္၊ ျပန္လည္တင္ထားေပးပါတယ္.. လို႔။

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

Monday, October 30. 2006
Spinach အရြက္နွင့္ခ်ဥ္ရည္ဟင္းခ်က္နည္း
. . .

လူေလးေယာက္စာ

spinach နွစ္စည္း
ႀကက္သြန္နီအႀကီး တစ္ဥ
ႀကက္သြန္ၿဖဴအေသး တစ္ဥ
မွ်စ္ပုလင္း ေလးပုံသုံးပုံ
(ဇက္ေႀကာတက္မွာမစိုးရိမ္ရင္ တစ္ပုလင္းလုံးထည့္နိုင္ပါသည္)
မွ်င္ငါးပိ ထမင္းစားဇြန္းတ၀က္
ငရုတ္သီးစိမ္း ေလးေတာင့္ခန္ ့

ျမန္မာျပည္နဲ ့ေ၀းတဲ့ အခ်ိဳ ့ေသာအရပ္ေဒသေတြမွာ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္အစစ္(သို့)
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မရရင္ spinach အရြက္ကို ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ေနရာမွာ အစားထိုးၿပီးသုံးႀကပါတယ္..
အဲလိုအစားထိုးသုံးခ်က္ႀကတဲ့ ခ်က္ၿပဳတ္နည္းကို အိပ္မက္မွာတင္ႀကရေအာင္ဆိုတဲ့
အိုင္ဒီယာကိုေပးတာကေတာ့ ကိုByakga ပါ..
သူကလဲမအားတာနဲ ့အခ်ိန္ရရင္ ကၽြန္မပဲ ေရးလိုက္ေတာ့ဆိုတာနဲ့
ကၽြန္မရဲ ့ခ်ဥ္ရည္ဟင္းလက္ရာကို စာဖတ္သူမ်ားနွင့္ေ၀မွ်ပါတယ္..

သူ႔နည္းက ပိုေကာင္းနိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္မနည္းကိုလဲ ၿမည္းစမ္းႀကည့္ႀကပါ..
(ကၽြန္မထက္ခ်က္တတ္သည့္သူမ်ားရွိလို ့
ကၽြန္မ ခ်က္ၿပဳတ္နည္းမမွန္ရင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးႀကပါ။ ခ်က္ၿပဳတ္နည္းနွင့္ မတူပဲ ၀တၳဳနွင့္တူေနပါက ေ၀ဖန္အႀကံၿပဳေပးႀကပါ။)



စပါၿပီ။

က်မ္းမာေရးနွင့္ ညီညႊတ္လိုပါက လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မွ်စ္ကိုသုံးပါ။
အလွ်င္လိုေနသည့္အခါတြင္ (ပ်င္းသည့္အခါတြင္)ပုံတြင္ေဖာ္ၿပထားေသာ ပုလင္းမွ်စ္ကိုသုံးပါ။
ပုလင္းထဲမွ မွ်စ္မ်ားကို (ပိန္ခ်င္လွ်င္) စကာထဲကုိစစ္ထည့္ၿပီး ေရထပ္ေဆးပါ။
ပုလင္းထဲက ဆီကုိနွစ္သက္ပါကဆီသတ္ရန္ အနည္းငယ္ယူသုံးနိုင္ပါသည္။
(ဆီကိုေခၽြတာၿခင္းမဟုတ္ပါ၊ ဟင္းရဲ့အေရာင္အဆင္းပိုလွေသာေႀကာင့္ၿဖစ္ပါသည္)

ငါးကို ဆား၊ နႏြင္းသင့္ရုံ နယ္ၿပီး ေရခဲေသတၱာထဲတြင္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ထားပါ။
အိမ္မနံခ်င္ရင္ေတာ့ ဆီမသတ္ပဲ ဆီ၊ ႀကက္သြန္ၿဖဴ၊နီ၊ မွ်င္ငါးပိ၊ နႏြင္းတို့လုံးခ်က္ခ်က္ပါ။
ဆီသတ္ခ်က္မွ အရသာရွိတယ္လို့ ထင္သူမ်ားကေတာ့ အလြန္ေလၿပင္းထန္တဲ့ ရက္ကိုေစာင့္ၿပီး
ၿပဴတင္းတံခါးေတြ အကုန္ဖြင့္ၿပီး ဆီသတ္ခ်က္နိုင္ပါသည္။ (တိုက္ခန္းတြင္ေနထိုင္သူမ်ားကေတာ့
ငါးဆီသတ္နံ ့ၿပင္းထန္လွ်င္ တံခါးေခါက္ၿပီး လာေၿပာမည့္သူမ်ားနွင့္ ႀကဳံေတြ ့နိုင္သၿဖင့္
ဘုရားစာရြတ္ၿပီး ခ်က္ပါ။ ထိုသူမ်ားသည္ ေလထုညစ္ညမ္းသည္ဆိုၿပီး ကားထုတ္လုပ္ေသာ
အႀကီးစားလုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို တရားစြဲေသာ California Governor General – Arnold Schwarzenegger လိုလူမ်ိဳးမ်ားၿဖစ္နုိင္ေႀကာင္းလဲ သတိၿပဳပါ။
ေက်ာင္း၊ ရုံး၊ အလုပ္သြားခါနီး ကိုယ့္မိခင္ ဒီလိုဟင္းမ်ိဳးခ်က္ေနလွ်င္
အိပ္ခန္းထဲကၿပဴတင္းေပါက္မွ ေလွကားေထာင္ဆင္းၿပီးသာ အၿပင္သို ့ထြက္သြားပါ။)

ငါးအနည္းငယ္နူးလွ်င္ အရြက္နွင့္ မွ်စ္ကိုထည့္ပါ။ အရြက္မ်ားနူးလာလွ်င္
မန္က်ည္းမွဲ့ရည္ (သို ့) ဗီယက္နန္ဆိုင္မ်ားတြင္ ရနိုင္ေသာ Tamarind Soup Base ကိုထည့္ပါ။
ငံၿပာရည္ႀကိဳက္သူမ်ား အငန္လိုသလိုထည့္နိုင္ပါသည္။ ေရဆူေသာ္ ငရုတ္သီး စိမ္းအုပ္ၿပီးခ်ပါ။
သက္သတ္လြတ္စားလိုသူမ်ား ငါး၊ ငပိ မထည့္ပဲ ဒီအတိုင္းခ်က္လွ်င္လဲ အရသာအလြန္ေကာင္းပါသည္။

လက္မနံခ်င္ရင္ တခါသုံး မီးဖိုေခ်ာင္လက္အိတ္ပါးပါးေလးနွင့္ ငါးကိုကိုင္ပါ။
(စားရသည့္သူမ်ားလဲ စိတ္ပိုသန့္နိုင္ပါသည္)
ဆံပင္ထဲသို ့ဆီသတ္နံ ့မ၀င္ခ်င္ရင္ မသုံးရေသးေသာ ေရခ်ိဳးတဲ့ shower cap ကိုအသုံးၿပဳနိုင္ပါသည္။
(မေတာ္တဆ ဆံပင္ခ်ည္ ဟင္းထဲမက်ရန္ကာကြယ္ရာလဲက်ပါသည္)
အိမ့္ခ်မ္းေၿမ့ဟင္းခ်က္ရင္ အၿမဲအဲလိုလက္အိတ္ေတြ၊ ဆံပင္အစြတ္ေတြနဲ့ ခ်က္သည္လို့ေတာ့မထင္ေစလိုပါ။

Spinach သည္ အၿခား ကယ္လ္စီယမ္ပါေသာ ဟင္းရြက္မ်ားကဲ့သို့ပင္ အရိုးမ်ားကိုသန္စြမ္းေစပါသည္။ မွတ္ဥာဏ္ကိုလဲေကာင္းေစသည္။ ပိုတက္စီယမ္၊ မက္ဂနီစီယမ္၊ ဗီတာမင္ K မ်ားနွင့္ၿပည့္စုံသည့္အၿပင္
အူမႀကီးကင္ဆာနွင့္ ေလၿဖတ္ၿခင္းတို့ကိုလဲ ကာကြယ္နိုင္သည္ဟု သိရပါသည္။

အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။

1.

အားလံုးၾကိဳက္တယ္.. ၾကိဳက္တယ္..
လာစားသြားတယ္ေနာ္….။

Comment by သိဂၤါေက်ာ္ — October 22, 2009 @ 2:31 am |Edit This
2.

မေလးေရ ……….. စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေလးေတြ လာငမ္းသြားတယ္ေနာ္။ ဟင္းခ်က္နည္းေလးကိုလည္း ေကာ္ပီ ကူးသြားတယ္။ ဒီမွာေတာ့ စလံုးဗားရွင္းနဲ႔ ခ်က္စားမယ္ေလ။ း)

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — October 22, 2009 @ 2:35 am |Edit This
3.

အ၀ဆြဲသြားပါသည္။ ထပ္စားဖို႔လည္း ပါဆယ္ထုတ္သြားပါ၏။
မေလး…. လင့္ခ္ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္ေနာ္….ခြင္ျပဳပါခင္ဗ်ာ….

Comment by ဏီလင္းညိဳ — October 22, 2009 @ 3:56 am |Edit This
4.

မမအိမ္႔ေရ…
ေရာက္တယ္ေနာ္ … မမအိမ္႔ လက္ရာေလးကို ေသခ်ာေလ႔လာသြားတယ္….။
ထင္ေတာင္မထင္ထားဘူး ကေလာင္တံကို ကြ်မ္းက်က္စြာကိုင္ႏိုင္သလို မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥေလးေတြလည္း ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ းP
မမ လက္ရာေလး အျပင္မွာပဲ လာစားေတာ႔မယ္ေနာ္…. ဟိ ေကြ်းမွာလား မသိ …. းp
ခ်စ္တဲ႔ ညီမေလး
ႏွင္း

Comment by ႏွင္းေဟမာ — October 22, 2009 @ 3:59 am |Edit This
5.

မေလးေရ.. ဟင္းခ်က္တဲ့ ပို႔စ္လား..မသီတာ တခုမွ မတင္ရေသးဘူးေလ…ဟင္းမခ်က္တဲ့ ပို႔စ္ေတာ့ တင္ပါတယ္…
မသီတာကို မခ်က္တတ္ မျပဳတ္တတ္လို႔မထင္ေစလိုပါ…သျဖင့္ ဟင္းခ်က္ျခင္းအႏုပညာ ဟူေသာ ပို႔စ္တခု အလ်င္အျမန္ေရးရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္မိပါေၾကာင္း… း)

Comment by S-C — October 22, 2009 @ 4:20 am |Edit This
6.

အားလံုးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္.. =) (ဒီတစ္ခါ အေတြးမေခါင္ေတာ့ပါဘူး)

Comment by ShwunMi — October 22, 2009 @ 6:43 am |Edit This
7.

ဒီေန႕…. Gmail ရဲ႕ custom massage မွာ… စာေကာင္းေကာင္းဖတ္ခ်င္တယ္လုိ႕ တင္ထားမိတယ္…။
မမ တစ္ေယာက္က ဒီကိို သြားဆုိျပီး ညႊန္လုိက္လုိ႕… ေရာက္လာရင္းနဲ႕ …. ေန႕လည္ေလာက္ထဲက စဖတ္လုိက္တာ…..ရုံးမွာ ဘာအလုပ္မွကို မလုပ္ျဖစ္လုိက္ဘူး…အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လဲ…. ဆက္ဖက္ေနတာ..ခု အိပ္ဖုိ႕ သင့္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေနလုိ႕ အိပ္ေတာ့မယ္… ၀တၱဳ ေတြေတာ့ ကုန္ျပီ…က်န္တာေတြ ေနာက္ေန႕ေပါ့…။။ ေျပာခ်င္တာ C box လဲ မရွိေတာ့… ခု ေနာက္ဆုံးေရးထားတဲ့ ဒီပုိစ့္ ေလးမွာပဲ ေျပာသြားေတာ့တယ္…။ မမ စာေတြ အရမ္းၾကိဳက္တယ္..၊ အျမဲေရာက္လာျဖစ္ေတာ့မွာပါ…။

ခင္တဲ့

Comment by ေမဇင္ — October 22, 2009 @ 8:25 am |Edit This
8.

Ma Lay yay,

I am going to cook “Spinch with bamboo shoot sour soup” using your cooking method this weekend. I know I am going to eat a lot at least 2 full plates of rice.
You can also pair it with “Burmese style kyet thar kyaw”. Yum….! Um …Um…good.

Thanks.

Ordinary housewife Lin

Comment by Lynda — October 22, 2009 @ 9:40 am |Edit This
9.

စားသြားၿပီဗ်ိဳ ့

Comment by minthant2009 — October 22, 2009 @ 9:58 am |Edit This
10.

ၾကက္တားနဲ႔ ဘူးတီးနဲ႔ စားခ်င္လွၿပီ …
ရွလြတ္

Comment by aye — October 22, 2009 @ 10:01 am |Edit This
11.

အဟား …..က်က္ျပီလား မၾကီး … ဗုိက္ဆာေနတာနဲ႔အေတာ္ပဲ ….စားမယ္ေနာ္ :P
မၾကီး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ…..

Comment by စာခ်စ္သူ — October 22, 2009 @ 10:37 am |Edit This
12.

ေနေကာင္းၿပီထင္တယ္.. ဟင္းေတြခ်က္ေနတာ..။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကိုၾကည့္ၿပီး အစ္မဟင္းခ်က္ေကာင္းမယ္ဆိုတာယံုတယ္.. သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္နဲ႔ ရြရြေလးၿပင္ထားသလိုဘဲ..။ ဗူးသီးနဲ႔ၾကက္သားေလးစားခ်င္တယ္..ထမင္းပူပူၿဖဴၿဖဴေလးနဲ႔။

Comment by Evergeen Phyo — October 22, 2009 @ 10:54 am |Edit This
13.

အစ္မေရာက္လာလည္သြားပါတယ္။ဟင္းေတြလည္းလာေလ႕သြားပါတယ္။အစ္မ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဒီဆိုဒ္ေလးမွာလည္းအဖြဲ႕၀င္ျပီးစာမ်ားေရးသားေပးေစလိုပါတယ္။
http://myanaungfamily528.ning.com/

Comment by ေတာသားေလး — October 22, 2009 @ 5:08 pm |Edit This
14.

မမေရ….
ဒီေလာက္ခ်က္တတ္တာ
ေနာက္လည္းလာစားမယ္သိလား

Comment by ျမဴးသွ်ရီ — October 22, 2009 @ 5:54 pm |Edit This
15.

ဒီလို လွ်ိဳထားတာေကာင္းလား။ မၾကီးကိုတခါမွခ်က္မေကၽြးဘူး။ အခုေတာ့သက္ေသရွိျပီ။
မခ်က္တတ္ဘူးေျပာရင္စိတ္ေကာက္မွာ။ဒါဘဲ။ ခရစ္စမတ္က်ရင္ဖိတ္ေကၽြးပါေနာ္ ေနာ္ ေနာ္။
ညီမေလးေပ်ာ္လို႕ မၾကီး၀မ္းသာတယ္။ ဖတ္ျပီးသားေတြေပမဲ့ျပန္ဖတ္ေနတယ္.(အလြတ္က်က္ေနတာမဟုတ္ပါ။)ဟီးဟီး

Comment by Htate Htar(လရိပ္သာ) — October 22, 2009 @ 6:41 pm |Edit This
16.

အားပါးပါး….

အားပါးပါး…

အားးးးးး ပါးးးးး ပါးးးး

း)

ဖြင္႔ဟေျပာဆုိရန္ ခြန္အားမရွိေလာက္ေအာင္ ဗုိက္ထဲတြင္ ဂလြီဂလြမ္ျမည္သြားပါ၏…

ဟင္းခ်က္နည္းေရးတာ ဒီတစ္ခါ ပထမဦးဆုံးပဲထင္တယ္. ကၽြန္ေတာ္ေတာ႔ အရင္တုန္းက ခဏခဏေရးဖူးတယ္. ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ႔ ကုိယ္ခ်က္တဲ႔ဟင္း ကုိယ္မစားခ်င္
ျဖစ္လာတာနဲ႔ ဟင္းခ်က္နည္းအေၾကာင္းလည္း မေရးျဖစ္ေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ…

ေနာက္က်မွ အေမရိကန္ဘဲဥေၾကာ္နည္း အေၾကာင္း ေရးျပဦးမယ္. ဟတ္ဟတ္ဟတ္.

Y.

Comment by Yan — October 22, 2009 @ 10:21 pm |Edit This
17.

သိဂၤါေက်ာ္ … ဒ႑ာရီ .. ရႊန္းမီ.. မင္းသန္႔… ေအး… စာခ်စ္သူ.. ျမဴးသွ်ရီ…
မေလးရဲ႕ ဟင္းမ်ားကို လာေရာက္အားေပးေသာေၾကာင့္.. ၀မ္းသာေက်းဇူးတင္၏။
ဏီလင္းညိဳ .. လင့္ခ္နိုင္ပါသည္ရွင္.. ေျပာစရာမလိုပါရွင္..
နွင္းေဟမာ… နွင္းရဲ႕ ေကာ႔မန္႔ဖတ္ၿပီး ပါးစပ္ပိတ္လို႔ မရဘူးျဖစ္သြားတယ္။ ေပ်ာ္လို႔..
S-C …. ဟင္းခ်က္ျခင္းအနုပညာတဲ႔လား မသီတာရယ္.. ဖတ္ခ်င္တယ္။
ေမဇင္… ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေမဇင္၊ ညႊန္းေပးေသာ မမ ဆိုသူကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
လင္ဒါ… မေလးေတာင္ စားခ်င္သြားတယ္။ ၾကက္သားေၾကာ္နဲ႔ခ်ဥ္ဟင္းေလးနဲ႔
အၿမဲစိမ္းျဖိဳး …. စကၤာပူကို ၾကက္သားဗူးသီး ပါဆယ္ပို႔လိုက္ပါၿပီ။
ေတာသားေလး.. အစ္မလာခဲ႔ပါမယ္။
လရိပ္သာ.. တစ္ကယ္က ခ်က္ေကၽြးရမွာစိုးလို႔ မခ်က္တတ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာေပါ့.. သိဘူးလား..။ မႀကီးရဲ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္ ကိုယ္႔စာအုပ္ကိုယ္ ကိုင္ခြင့္ရွိတဲ႔ အထိန္းအမွတ္နဲ႔ေတာ့ ေၾကြးမွာေပါ့။ ;)
ရန္ေအာင္… ကိုရန္.. အေမရိကန္ေတြက ဘဲဥကို ေရနဲ႔ေၾကာ္တယ္ ၾကားဖူးတယ္ေနာ္..

Comment by မေလး — October 22, 2009 @ 11:32 pm |Edit This
18.

ၾကက္သားဗူးသီးခ်က္ေနက်ေပမယ့္ အိမ့္လို ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ေလးနဲ ့ တခါမွ မခ်က္ဖူးဘူး… ေကာင္းမယ့္ပံုေလး… အိမ့္လက္ရာေလးေတြၾကည့္ရတာ ဟင္းခ်က္လက္ဆိပ္ရွိမယ့္သူပဲ… လက္ဆိပ္ရွိတယ္ဆိုတာ ဘာခ်က္ခ်က္ေကာင္းတာကို ေျပာတာေလ… ဒီမွာေတာ့ဆားဘဲဥက ဒီအတုိင္း၀ယ္လုိ ့ရတယ္… အမက ေဆးဘဲဥသာ သုတ္စားေနက်… ဆားဘဲဥကို ဆန္ျပဳတ္နဲ ့ေသာက္ျဖစ္တာ မ်ားတယ္… အိမ့္သုတ္သလုိသုတ္စားၾကည့္ဦးမွ

Comment by တန္ခူး — October 23, 2009 @ 3:34 am |Edit This
19.

စားခ်င္တယ္..စားခ်င္တယ္.. မမ…. ပို ့လုိက္ပါဗ်ိဴ ့..

Comment by ရည္မြန္ထိပ္ထား — October 23, 2009 @ 3:55 am |Edit This
20.

ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ေလးက ၀ိုင္လိုသေဘာမ်ိဴးလား။ သၾကားခပ္မဲ႔အစား အဲလိုပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ေလးခပ္တာ ပိုေကာင္းမယ္ေနာ္။ နည္းမွတ္သြားပါတယ္။

Comment by Anonymous — October 23, 2009 @ 4:46 pm |Edit This
21.

တန္ခူး... မ ေျပာတာနဲ႔ အားေတာင္တက္လို႔ ဒီေန႔ မုန္လာဥ ခ်ဥ္ရည္တစ္အိုးႀကီး ခ်က္ပစ္လိုက္တယ္
ရည္မြန္ထိပ္ထား .. ပို႔လိုက္ၿပီ.. ပို႔လိုက္ပါၿပီ း))
Anonymous .. ဟုတ္တယ္..သူက အခ်ဥ္နဲ႔အဆိမ္႔ဓာတ္ေလးေပးလို႔ သုံးတာပါ။

Comment by မေလး — October 23, 2009 @ 11:58 pm |Edit This
22.

ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ ပါတယ္ဆိုတဲ့ ၾကက္သားဗူးသီး စားခ်င္တယ္၊ ဗိုက္ဆာေနတုန္း ဖတ္လိုက္တာ :P မရွက္တန္းေျပာရမယ္ဆိုရင္ သြားရည္ေတာင္က်သလားသိဘူး
(ၾကိဳက္မရွက္ ငတ္မရွက္ ငိုက္မရွက္ဆိုတာေတာ့ စကားပုံရွိပါတယ္)

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — October 24, 2009 @ 6:58 am |Edit This
23.

မမခ်က္ထားတာစားခ်င္စရာ.. ဗူးသီးၾကက္သားေရာ၊ ၾကက္သားလံုးေရာ… အကုန္ကိုၾကိဳက္တယ္..
အဲဒီပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ ေတြ႔တယ္.. ဟင္းထဲေတာ့မခ်က္စားဖူးဘူး..
အဆန္းေလးဘဲ..ဒီတစ္ခါေတာ့ ထည့္ခ်က္အံုးမွ…

Comment by ကူးကူး — October 24, 2009 @ 10:17 am |Edit This
24.

အားပါး.. စားစရာေတြကေတာ့ မိုက္သဗ်ိဳ႕….. ရွယ္ပဲ

Comment by လင္းဦး(စိတ္ပညာ) — October 26, 2009 @ 11:19 pm |Edit This
25.

my first time ever visit. impressive blog!

Comment by steve — October 27, 2009 @ 2:53 pm |Edit This
26.

ပန္းသီးငါးပိခ်က္စားခ်င္တယ္။ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ dream catcher ေလးကိုလည္းလိုခ်င္တယ္.. =)

Comment by ဘာညာ — November 16, 2009 @ 10:12 pm |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဒီသီခ်င္းေလးေတြ ဆိုတတ္၏

ညီမေလး နွင္းေဟမာက ခုတစ္ေလာဆိုျဖစ္တဲ႔သီခ်င္းေလးေတြကို တင္ေပးဖို႔တဂ္ထားတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ေမာင္နွမေတြစုၿပီး စႏၵယားတီးရင္းျဖစ္ျဖစ္၊ ဂစ္တာစုတီးရင္းျဖစ္ျဖစ္ ဆိုျဖစ္ခဲ႔တဲ့ သီခ်င္းေတြကေတာ့ တစ္ေထာင့္ကိုးရာရွစ္ဆယ္ခုနွစ္ေတြတုန္းက သီခ်င္းေတြျဖစ္တဲ႔… ခိုင္ထူး၊ ထူးအိမ္သင္၊ စိုးလြင္လြင္၊ မြန္းေအာင္… အဲဒါေတြကို ဆိုျဖစ္တယ္။ မိန္းကေလးသီခ်င္းေတြကေတာ့ အဲဒီေခတ္က ကိုကိုေတြ၊ ေမာင္ေတြ၊ အခ်စ္ေတြနဲ႔ ႏြဲ႔လြန္းလို႔ မဆိုရဲဘူး၊ သိပ္လည္းနားမေထာင္ျဖစ္ဘူး။ အိမ္ေနာက္က မန္းက်ည္းပင္ေအာက္မွာ လသာညေတြမွာ ေမာင္နွမေတြစုတိုင္းလည္း ေယာကၤ်ားသီခ်င္းေတြပဲ ဆိုေနတာနဲ႔ ေယာကၤ်ားသံႀကီး ျဖစ္မသြားတာ ကံေကာင္းလို႔ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနျပီ။

အဲဒီတုန္းကေတာ့ အေဖဖြင့္လို႔ ဆိုင္းထီးဆိုင္ကို စိတ္မပါဘဲ နားေထာင္ဖူးတယ္။ ဦးေလးဖြင့္တဲ႔ ေရဒီယုိက စႏၵယားလွထြတ္တို႔ တြံေတးသိန္းတန္တို႔ကို ျပဳံးရယ္ခဲ႔တယ္။

ကေနဒါကို ေရာက္စကေတာ့ အေနာက္တိုင္းသီခ်င္းေတြထဲက ေပါ့ပ္ဂီတကို နွစ္သက္စြာနားေထာင္ျဖစ္တယ္၊ ဆိုျဖစ္တယ္။ ျမန္မာသီခ်င္းေတြထဲမွာေတာ့ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို တျဖည္းျဖည္း နွစ္သက္လာတယ္။ အေနေ၀းတာၾကာေတာ့ အခုေခတ္ေပၚေနတဲ႔ ျမန္မာသီခ်င္းေတြကိုနားေထာင္ေပမယ့္လည္း ငယ္စဥ္ကသီခ်င္းေတြလို ရင္မွာစြဲက်န္မေနေတာ့ဘူး။ ေနာက္ပိုင္းအဆိုေတာ္ေတြကိုလည္း သိပ္မသိေတာ့ဘူး။ အရြယ္ကလည္း စကားေျပာလာတာျဖစ္မွာပါ။ ဒီမွာ အေနၾကာလာေလေလ.. တစ္ကယ္နားေထာင္ျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ သီခ်င္းေတြက သကၠရာဇ္ေတြရဲ႕ ဟိုးဘက္က သီခ်င္းေတြျဖစ္လာတယ္။

ခုတစ္ေလာေတာ့ ဆိုျဖစ္ေနတဲ႔သီခ်င္းေလးေတြထဲက ရင္ထဲ စြဲစြဲနစ္နစ္ရွိေနတဲ႔ နွစ္ပုဒ္… ပထမ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ဖြင့္ၿပီးဆိုရတာဆိုေတာ့ အရမ္းအားရတယ္။ ဒုတိယတစ္ပုဒ္ကေတာ့ အသက္ေအာင့္ၿပီး ဆိုရတဲ႔သီခ်င္း။ ညီမေလးနွင္းေဟမာအတြက္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အစ္မ ေျပာထားသလိုပဲ မငိုရဘူးေနာ္…
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီ ပထမသီခ်င္းကို ပန္းကန္ေဆးရင္းျဖစ္ျဖစ္၊ ဟင္းခ်က္ရင္းျဖစ္ျဖစ္ ေအာ္ေအာ္ဆိုတိုင္း အိမ္မွာရွိတဲ႔လူကုန္ အိမ္ေအာက္ကို သိသိသာသာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ မသိမသာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္းဆင္းသြားၾကလို႔…
ဒီမွာပါ…..

တြံေတးသိန္းတန္ - ပန္းႏြယ္ကစိမ္း

ပန္းႏြယ္ကစိမ္း….
ပန္းႏြယ္ကစိမ္း.. စိမ္း…တယ္။
စုံနံ႔သာျမိဳင္ ရွာပုံဖြင့္ပါလို႔ရယ္.. ရင္နင့္ေအာင္ ခ်စ္ရွာလြန္းသူ အပူတျပင္းရွာေဖြ
ေရေျမဆုံးဆုံးေစ႔ တစ္ကယ္၊ လွဂမုန္းႏြယ္ ခ်စ္သက္ဦးရယ္
ဘ၀ဆုံးတကယ္ မပစ္ရက္ဘူးရြယ္၊ ရူးတယ္ဆိုေစဦးေတာ့
ဘုန္းေၾကာ့ေမ ပန္းႏြယ္ပ်ိဳရယ္
မဆုံးေတာ့ေလ မွန္းရြယ္ရွာမယ္
မုန္းေတာ့ေစ ပန္းႏြယ္ကညာရယ္…

အဲဒီသီခ်င္းဆိုမိတိုင္း ျပည္ေတာ္ကို သိပ္လြမ္းတယ္။ နွလုံးသားထဲက လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ဖြင့္ၿပီးဆိုလိုက္ရရင္ တစ္နည္းတစ္ဖုံလဲ ျပည္ေတာ္ျပန္ အလြမ္းေျပတယ္။ (အိမ္သားေတြကေတာ့ ေျပးေတာ္ျမန္ေပါ့) ျမန္မာ့တူရိယာေတြနဲ႔ ဖြဲ႔သီထားတဲ႔ ဒီေတးသြားဟာ သိပ္ကိုနူးညံ႔လွပတယ္။ စာသားေတြကလည္း သိမ္ေမြ႕တယ္။ ဒီဗီဒီယိုထဲမွာ ျမင္ေနရတဲ႔ ေနေရာင္ကြက္က်ားလင္းေနတဲ႔ ေတာလမ္းေလးေတြ၊ ျမန္မာဆန္ဆန္ ဆင္ယင္ထုံးဖဲြ႔ပုံေလးေတြ က ရင္ကိုေအးျမေစတယ္။

ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ….

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

 

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

 

Storm,
In the morning light,
I feel,
No more can I say,
Frozen to myself.

 

I got nobody on my side,
And surely that ain't right,
Surely that ain't right.

ဒီသီခ်င္းကေတာ့ ဒီအတိုင္းနားေထာင္ရင္… တေယာသံေတြ… Wah Wah effect… ေတြ echo ေတြနဲ႔ အထူးသျဖင့္ စပီကာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဖြင့္ရင္ သီခ်င္းအစမွာ၊ effect ေတြက နားေထာင္သူကို ေလေပၚမွာ ပ်ံသန္းေနသလို ခံစားရေစတယ္။ အထူးသျဖင့္… ဟိုင္းေ၀းေပၚလမ္းက အရွိန္ျပင္းျပင္းေမာင္းေနတဲ႔ ကားတစ္စင္းထဲမွာ စပီကာကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ဖြင့္ၿပီးနားေထာင္ရင္… လမ္းေဘးမွာ တရိပ္ရိပ္က်န္ခဲ႔တဲ႔ သစ္ပင္ေတြလိုပဲ သီခ်င္းသံေတြက ကားေရွ႕ကေန ကားေနာက္ခန္းကို အရွိန္နဲ႔ ပဲ႔တင္ထပ္ၿပီး ေျပးသြားသလိုမ်ိဳး…..
ဒါက သံစဥ္ပိုင္း…

စာသားေတြရဲ႕ အပိုင္းကေတာ့….

အေပၚယံနားေထာင္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ၊ ေသေသခ်ာခ်ာေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္…. စစ္ေတြကို ျမင္လာရတယ္။
စစ္ဆိုတာ လက္နက္ေတြနဲ႔ ကိုင္တိုက္ရတဲ႔ စစ္ေတြမ်ိဳးခ်ည္းပဲ မဟုတ္ပါဘူး။
ကိုယ့္ရဲ႕ အဇတၱနဲ႔ စစ္တိုက္မႈေတြ၊ အမွန္အမွားဆိုတဲ႔ ခံယူခ်က္ေတြနဲ႔ စစ္တိုက္ရတာေတြ…စတဲ႔ နက္နဲမႈေတြ။

ေအာက္မွာ ဗားရွင္းေနာက္တစ္ခု..
ပထမေတာ့ တက္ဂ္တဲ႔ ညီမေလး စိတ္ညစ္သြားမွာစိုးလို႔ မတင္ေတာ့ဘူးလို႔…
ဒါေပမယ့္…
"ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ အစစ္အမွန္ေလးေတြပါ ထည္႔ေပးေစခ်င္ပါတယ္" လို႔ သူက ဆိုလာေတာ့….
အဲဒီသီခ်င္းနားေထာင္တိုင္း…
ဒီလို ျမင္ေယာင္လာတဲ႔ စစ္ပြဲေတြထဲမွာ ဒီလိုစစ္ပြဲမ်ိဳးေတြလည္း ပါပါတယ္လို႔…
ခံစားၾကည့္ၾကပါလို႔……..

အရင္ကေတာ့ တက္ဂ္ဂိမ္းေတြမွာ ဆက္ျပီး မတက္ဂ္ျဖစ္ဘူး။
ခု....
မေမနဲ႔ အစ္မတန္ခူးကို တက္ဂ္ပါသည္။

1.

မေလး…ေရ
မႏွင္းေဟမာေတာ့မသိဘူး…
ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္သြားၾကၿပီျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကသူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ကိုသြားသတိရမိတယ္…။ သူတို႔က တြံေတးဦးသိန္းတန္ကိုသိပ္ႀကိဳက္ၾကတာေလဗ်…။

Comment by ဏီလင္းညိဳ — October 14, 2009 @ 7:26 pm |Edit This
2.

လာဖတ္သြားတယ္… စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္းေတြကို ၾကိဳက္တယ္…. ဒါနဲ႔စကားမစပ္… ရန္ကုန္က အမကို အိမ္႔ခ်မ္းရဲ႕ဝထၱဳပို႔ခိုင္း ထားတာ ရၿပီ…အခုဖတ္ေနတယ္

Comment by rose of sharon — October 14, 2009 @ 7:33 pm |Edit This
3.

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုထီးကိုအၾကိဳက္ဆံုးဘဲ

Comment by miinthant2009 — October 14, 2009 @ 7:56 pm |Edit This
4.

အစ္မ ပန္းႏြယ္ သီခ်င္းကို ႀကိဳက္မွန္း.. “မီးေရာင္မွိန္မွိန္ အခန္းထဲတြင္ လူသံုးေယာက္ ထိုင္ေနသည္။” ဆုိတဲ့ ၀တၳဳတုိေလးလား..မသိဘူး။ အဲဒါကို ဖတ္ၿပီးကတည္းက သတိထားမိတယ္။
:)။

Comment by pN — October 14, 2009 @ 9:28 pm |Edit This
5.

အိမ့္ေရ… လြမ္းတတ္တဲ့အထဲမွာ တြံေတးသိန္းတန္လဲပါတယ္…
ဟိုတေလာဆီက ညဘက္ၾကီး လူေျခတိတ္ခ်ိန္ ရံုးက အိမ္စာေတြ လုပ္တာ တြံေတးသိန္းတန္ သီခ်င္းေလးနားေထာင္ရင္းလုပ္တာ စိိ္တ္ထဲ ျမန္မာျပည္ေရာက္သြားသလို ခံစားရတယ္… ဟိုးအေ၀းကလြင့္လာတဲ့ တြံေတးသိန္းတန္သီခ်င္းသံကို တခါတခါ တမ္းတမိတယ္…
ခိုင္ထူး၊မြန္းေအာင္က ခုထိနားေထာင္ျဖစ္တုန္း…. အမတခါ အိမ့္ဆီမွာ ေကာ္မန္ ့ေရးခဲ့သလုိပဲ စိုင္းထီးဆိုင္ကို အသက္ၾကီးမွ ၾကိဳက္တာတူတယ္… အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြကေတာ့ နဲနဲေ၀းတယ္ညီမေရ… ကယ္လီကလပ္စင္၊ ခရစ္တီးနား၊ အလစ္ရွာကီး၊ ရွနိုင္းရား တို ့ သီခ်င္းေလးေတြေတာ့ ရင္ထဲျငိတယ္… တခါတခါ နားေထာင္ရင္းမ်က္ရည္ေတာင္၀ဲမိတယ္…

“ကိုယ့္ရဲ႕ အဇတၱနဲ႔ စစ္တိုက္မႈေတြ၊ အမွန္အမွားဆိုတဲ႔ ခံယူခ်က္ေတြနဲ႔ စစ္တိုက္ရတာေတြ…” တဲ့လား… စစ္ပြဲေတြဆို ကိုယ္နဲ ့အေ၀းမွာလို ့ ထင္ေနခဲ့မိတာ… အိမ့္ေထာက္ျပတာေလး ဖတ္မိမွ တခါတခါ ကိုယ္လဲ စစ္ပြဲေတြထဲ ေရာက္ေနပါ့လားဆိုတာ သတိထားမိတယ္…

အမွတ္တရတက္ဂ္တာ ေက်းဇူးပါအိမ့္ေရ… ေရးေပးမယ္ေနာ္…

Comment by တန္ခူး — October 14, 2009 @ 10:06 pm |Edit This
6.

မမအိမ္႔ေရ…..
သီခ်င္းေလးေတြကို တစ္ပုဒ္ခ်င္စီကို ေသေသခ်ာခ်ာနားဆင္မိတယ္……..

စုံနံ႔သာျမိဳင္ ရွာပုံဖြင့္ပါလို႔ရယ္.. ရင္နင့္ေအာင္ ခ်စ္ရွာလြန္းသူ အပူတျပင္းရွာေဖြ
ေရေျမဆုံးဆုံးေစ႔ တစ္ကယ္၊ လွဂမုန္းႏြယ္ ခ်စ္သက္ဦးရယ္…..ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို
ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္သြားတယ္
အင္း … ဘာလိုလိုနဲ႔ ႏွင္းလဲ အသက္ေတြမငယ္ေတာ႔ပါဘူး
သူမ်ားႏိုင္ငံမွာေနမွ ျမန္မာ သီခ်င္းၾကီးေတြကို အရင္ကထက္ ေတာ္ေတာ္ခံစား သီဆိုတက္ေနျပီလို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္…..
မမအိမ္႔ ရင္ထဲက က်လာတဲ႔ ခံစားခ်က္ေလးကိုပါ ထပ္တူခံစားသြားပါတယ္….

( က်မ ႏွစ္သက္ေလးစားခဲ႔ေသာ အတုယူ အားက်မိေသာ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ႕ ဆိုတဲ႔ ကေလာင္ရွင္တစ္ေယာက္ဆီကေန
ခုလို ေလးနက္စြာေျဖၾကားေပးလာေသာ တဂ္ပို႕တစ္ခုကို က်မ အရမ္း ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားမိပါသည္ …..)

မမအိမ္႔ေရ..ခုလို ေျဖၾကားေရးသားမႈအားလံုးအတြက္ ေျပာမျပတက္ေအာင္ ေက်နပ္မိပါတယ္ေနာ္
ညီမေလး ႏွင္းေဟမာ

Comment by ႏွင္းေဟမာ — October 14, 2009 @ 10:12 pm |Edit This
7.

မဂၤလာပါ.. မၾကီး ေရ… တြံေတးသိန္းတန္ ကေတာ႔ ျမန္မာတုိ႔အတြက္ေတာ႔ မရွိမျဖစ္ေပါ႔….ေျပးၾကိဳေတာ႔ ေထြးညိဳ ေရ…လုိ႔သာ ဟစ္လုိက္လုိ႔ကေတာ႔
လြမ္းျပီးလြမ္း ပဲ။ အသီးတရာအညွာတစ္ခု သီခ်င္းထဲကလို႔ ေရာက္ရာေနရာေဒသေတြမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနျပီး ဘ၀ရဲ႔က်ရာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကရျပီေလ…
ေအာ္ ….လြမ္းမိပါေပါ႔…ကိုသိန္းတန္ ေရ…

Comment by စာခ်စ္သူ — October 15, 2009 @ 12:04 am |Edit This
8.

သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္လံုးကို ေသခ်ာနားေထာင္တယ္ မေလး။
ပထမအပုဒ္အတြက္ အေမနဲ႕ရြာကို လြမ္းသြားတယ္။
ဒုတိယအပုဒ္ကေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာေပါ့မေလးရယ္၊ အဆိုရွင္က ခံစားသလို ခံစားမိတယ္။
ဒါေပမယ့္ မေလးရယ္၊ နားေထာင္ရင္းေတြးေနမိတာက
စစ္ဆိုတာ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိေပမယ့္ စစ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကတုန္းပဲေနာ္၊ တစ္ဦးတေယာက္ခ်င္းေကာင္းဖို႕လိုတာ သိၾကေပမယ့္ အတၱေတြ မာနေတြကို ေလ်ာ့လို႕မရ၊ ကိုယ္က အေလွ်ာ့ေပးေပမယ့္ အေလွ်ာ့ေပးတဲ့အေပၚ လိုက္နင္းေနတာ သိေနေတာ့ မခံခ်င္ျပန္၊ ဒါနဲ႕ စိတ္ေတြက မၾကည္လင္၊ ကိုယ္က မၾကည္လင္ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က လိုက္ၿပီး မၾကည္လင္၊ အားလံုး ကူးစက္ကုန္တာပဲ၊ ဘယ္လိုမွ ကယ္တင္လို႕မရေတာ့တာ ဒီေန႕ထိပါပဲလားေနာ္။
(ခံစားရင္းေတြးမိတာေလး ေရးသြားတာပါေနာ္)။

Comment by အၿပံဳးပန္း — October 15, 2009 @ 1:39 am |Edit This
9.

မသီတာ တေယာက္လည္း စစ္ပြဲေတြထဲေရာက္ေနလို႔ ဘေလာ့ဘက္ အားနည္း … အားနည္းရေကာင္းလားလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားမရ…
ဘေလာ့ဂ္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အားေပးလ်က္

Comment by S-C — October 15, 2009 @ 3:23 am |Edit This
10.

အစ္မေရလာလည္သြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ပန္းႏြယ္ကစိမ္းသီခ်င္းကိုၾကိဳက္တယ္။သီခ်င္းေအးေတြကိုပိုၾကိဳက္တယ္။အေမနဲ႕ရြာကိုေတာင္လြမ္းမိတယ္ဗ်ာ။

Comment by ေတာသားေလး — October 15, 2009 @ 4:30 pm |Edit This
11.

မေလး ဘေလာ့ဂ္ကို တေန႕က လာခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႕က အၾကာၾကီး နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းက ပန္းႏြယ္ျဖစ္သြားတယ္။

စိမ္းကားတဲ့မေလးကိုလည္း အီးေမးလ္လိပ္စာအသစ္မသိေတာ့ ဘယ္လိုရွာေဖြရမွန္း မသိေတာ့ဘူးေလ။

Comment by ပန္ဒိုရာ — October 16, 2009 @ 11:19 am |Edit This
12.

သီခ်င္းအေၾကာင္းေၿပာမလို႔မဟုတ္ဘူး. အစ္မရဲ႔စာအုပ္အေၾကာင္းေၿပာမလို႔ပါ..။ စာအုပ္ကိုအိမ္ကပို႔ေပးလိုက္တာရၿပီ… ၄၊ ၅ ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ၿပန္ဖတ္ၿပီးၿပီ..အရင္ဖတ္တုန္းကေလာက္ေတာ့ ခံစားခ်က္မလာသလိုဘဲ..။ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ စာအုပ္ဆိုေတာ့ အင္တာနက္မရွိလဲ ဖတ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ဖတ္လို႔ရသား…။
စာေတြၿပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ စာေၾကာင္းတိုင္းလ္ိုလိုဘဲ “တယ္.. ပါတယ္..ၾကပါတယ္.. ၾကတယ္” နဲ႔အဆံုသတ္ထားတာေတြ (ေတာ္ေတာ္) မ်ားေနေတာ့ တစ္မ်ိဳးၾကီးဘဲ..အရင္တုန္းကသတိမထားမိဘူး..။ စာတစ္ေၾကာင္းနဲ႔တစ္ေၾကာင္း အခ်ိတ္အဆက္ေလးေတြ နည္းနည္းလိုေနသလားလို႔..ၿပီးေတာ့
တစ္ေၾကာင္းတည္းေပါင္းေရးလို႔ရတဲ့စာေတြမွာ ႏွစ္ေၾကာင္းစီၿဖစ္ၿဖစ္ေနတာေတြရယ္ ေနာက္ၿပီး စာေၾကာင္းေတြကအရမ္းတိုေနတယ္..။
(:P)

Comment by Evergeen Phyo — October 17, 2009 @ 6:39 am |Edit This
13.

ခံစားမႈအျပည့္နဲ႕ ေရးဖြဲ႕ခဲ့တဲ့သီခ်င္းေတြက အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ လူေတြရဲ႕စိတ္ထဲ စြဲထင္ေနေစတယ္ေနာ္.. မေလးၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းျငိမ့္ျငိမ့္ေညာင္းေညာင္းေတြကို နားေထာင္သြားပါတယ္.. ပန္းႏြယ္ကစိမ္း စာသားေတြ သိပ္လွတယ္.. Road က ရိုးရိုးေလးနဲ႕ ေပးခ်င္တဲ့ message ကို ေသခ်ာနားလည္လိုက္တယ္.. မိုက္တယ္..
ညီမလည္း သီခ်င္းေအာ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္.. ဘယ္သူမွအနားမရွိတုန္း
“ပန္း ႏြယ္ က စိမ္းးးအိမ္းးးဟိမ္းးး စိမ္းး တယ္”

Comment by ShwunMi — October 17, 2009 @ 8:59 am |Edit This
14.

ဟိုေန႕ က အိမ္မွာဆိုေတာ့ ရေ၀ရေ၀ေအာ္ျမိဳင္ေစာင္းမွလ ဆို…
က်န္ေသးတယ္အိမ္ခ်မ္းေျမ႕ ၾကိဳက္တာ..
ၾကယ္ေလးေတြခ်စ္စရာ အျပာေရာင္ေကာင္းကင္မွာေလ…

Comment by Htate Htar (ူလ႔ရိပ္သာ) — October 17, 2009 @ 5:10 pm |Edit This
15.

မမအိမ့္ညည္းတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကို စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္မိပါတယ္။ “စစ္ဆိုတာ လက္နက္ေတြနဲ႔ ကိုင္တိုက္ရတဲ႔ စစ္ေတြမ်ိဳးခ်ည္းပဲ မဟုတ္ပါဘူး။
ကိုယ့္ရဲ႕ အဇတၱနဲ႔ စစ္တိုက္မႈေတြ၊ အမွန္အမွားဆိုတဲ႔ ခံယူခ်က္ေတြနဲ႔ စစ္တိုက္ရတာေတြ…စတဲ႔ နက္နဲမႈေတြ။” ဆိုတဲ့ စကားက အေတြးေတြ အမ်ားႀကီးကို ေပးပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း စာေၾကာင္းတိုင္းကို တန္ဖိုးထားၿပီး ဖတ္မိပါတယ္…

Comment by ေရႊျပည္သူ — October 18, 2009 @ 8:32 am |Edit This
16.

ဖ်ားေန၍ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို စာမျပန္ေတာ့ပါေနာ္..
အကုန္ုလုံးကို သတိရပါတယ္…
ခ်စ္ခင္လွ်က္….

အစ္မလရိပ္သာ… ရေ၀ရေ၀ ေအာ္ျမိဳင္ေစာင္းမွလ ရဲ႕ သီခ်င္းေခါင္းစဥ္က ဘာတဲ႔လဲဟင္…

Comment by မေလး — October 19, 2009 @ 12:27 am |Edit This
17.

မေလးေရ ……….. ေခတ္မမွီဘူးပဲ ေျပာေျပာ တုံးတယ္ပဲ ေျပာေျပာ၊ အဲဒီလို ဟုိတုန္းက သီခ်င္းေလးေတြကို နားေထာင္ရတာ နွစ္သက္တယ္။ စာသားေတြကလည္း အဓိပၸါယ္ အျပည့္ရွိတယ္ေလ။ မေလးရဲ႕ စာေပေတြကို အစဥ္အားေပးေနပါတယ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Comment by ဒ႑ာရီ — October 19, 2009 @ 1:30 am |Edit This
18.

မေလး ဖ်ားေနတယ္လား ခုေရာ ေနေကာင္းသြားျပီလား က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ေနာ့.. သားသားေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လား … အဖ်ားကူးမွာ စိုးလုိ႕ မေလးေရ..

ခ်စ္ျခင္းျဖင့္

လိႈင္

Comment by ခြန္ျမလိႈင္ — October 20, 2009 @ 6:43 am |Edit This
19.

မေလး…ေရ …
သံစဥ္မဲ့အလကၤာမ်ား ကို လာလည္ပါတယ္ ..

Comment by aye — October 21, 2009 @ 10:09 am |Edit This
20.

ဒ႑ာရီ … ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဒ႑ာရီ
ခြန္ျမလိႈင္ … ခု သက္သာၿပီ လိႈင္ေရ..
aye.….. အေ၀းႀကီးက လာလည္ေသာ ေအးကို ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ေအးလာတာ.. ေပ်ာ္တယ္။

Comment by မေလး — October 22, 2009 @ 8:34 am |Edit This
21.

ညီမေလးေရ.. လြယ္လြယ္ေလး ရယ္ ေခါင္းစဥ္က ဥေဒါင္းေတြ တြန္သံ တြန္သံ ၾကားရင္ေပါ့ ကြယ္..ဟဲ ဟဲ။ေနာက္ထပ္ မ ေမးနဲ႕ ေနာ္။
သခင္ျမင္လာ ေအာ္ၾကင္ပါဦး လို႕ ထပ္ေျဖမယ္။

Comment by Htate Htar(လရိပ္သာ) — October 25, 2009 @ 9:15 pm |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

အင္တာနက္ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္ခြင့္

“Dwelling online is a cowardly and utterly enjoyable alternative to real interaction.”

စစ္မွန္တဲ႔ လူမႈဆက္ဆံေရးေတြကို ေရွာင္လႊဲခ်င္ၾကတဲ႔အတြက္ လူေတြအြန္လိုင္းေတြေပၚမွာ အခ်ိန္သုံးေနၾကတယ္။ အဲလိုအခ်ိန္ေတြသုံးေနတာဟာ သူရဲေဘာဆန္လြန္းစြာ နဲ႔ အတိုင္းထက္လြန္စြာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္လို႔ New York Times ရဲ႕ Op-Ed writer ျဖစ္တဲ႔ Alice Mathias ကဆိုပါတယ္။

အဲဒါက အရင္ကေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျဖစ္နိုင္ေခ်က အလြန္နည္းလာပါၿပီ။ လူေတြက facebook၊ my space၊ twitter၊ tagged ေတြကို အသုံးျပဳျပီး အခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္လာၾကတဲ့ အခါမွာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အကုန္လုံးကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခ်ျပလာၾကတယ္။ အဲသလိုခ်ျပလာတဲ႔အခါမွာ real interaction ေတြျဖစ္လာတယ္၊ အေကာင္းေတြေကာ အဆိုးေတြေကာ ျဖစ္ေစတယ္၊ အဆိုးေတြျဖစ္လာတဲ႔အခါမွာ တစ္ကယ္ပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသးလားဆိုတာလည္း စဥ္းစားစရာျဖစ္လာပါၿပီ။

အြန္လိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ facebook ဆိုတာေပၚေနတာ ငါးနွစ္ေလာက္ရွိပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ မနွစ္က ျမန္မာျပည္ျပန္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔အတြက္ အေကာင့္ေလးတစ္ခုကို အဲဒီေတာ့မွ ဖြင့္ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ အေကာင့္ထဲမွာ ေက်ာင္းတုန္းက ရင္းနွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အေယာက္သုံးဆယ္ထက္ မပိုတဲ႔ကၽြန္မ၊ သိပ္အေရးႀကီးတဲ႔ သတင္းကို သူငယ္ခ်င္းေတြကို သိေစခ်င္တဲ့အခါကလြဲၿပီး အျခားဘာဓာတ္ပုံမွကို မတင္တဲ့ ကၽြန္မလို လူမ်ိဳးေတြသာ မ်ားေနရင္ေတာ့ facebook လဲ စီးပြားေရးက်မွာ အမွန္ပါပဲ။

ကၽြန္မ အျမင္မွာေတာ့ လူသန္းသုံးရာေလာက္သုံးေနတဲ့ facebook မွာ သုံးသူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမသိတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအခ်က္အလက္ေတြကို ေစ်းကြက္အျမတ္အတြက္ အသုံးခ်ေနတာကိုပါပဲ။ facebook အေနနဲ႔ နာမယ္ႀကီးကြန္ျပဴတာဂိမ္းေတြနဲ႔ quizzes ေတြကို ေဒါင္းလုပ္ခ်တဲ႔ third-party developers ေတြကို facebook သုံးတဲ႔လူေတြရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအခ်က္အလက္ေတြကို ႀကိဳက္သလိုယူခြင့္ေပးထားပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကိုျပဳျပင္ေပးရန္ ကေနဒါနိုင္ငံသက္ဆိုင္ရာမ်ားက ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ ေနာင္နွစ္ေႏြရာသီအထိ ဒါကိုျပင္ဆင္ေပးရန္ facebook ကို အခ်ိန္ေပးထားတယ္လို႔သိရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေတြအတြက္ ကိုယ္႔ရဲ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အခ်က္အလက္ေတြကို စီးပြားေရးမွာျဖစ္ျဖစ္၊ အျခားေနရာေတြမွာျဖစ္ျဖစ္ third-party ေတြက အသုံးခ်ေနတာ အေရးမႀကီးနိုင္ေပမယ့္၊ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အခ်က္အလက္ေတြကို ဒီလိုအသုံးျပဳေနတာကို သိပ္မနွစ္သက္လွပါဘူး။ ဒါဟာလည္း လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ခံယူခ်က္ေပၚမွာ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။ အခ်ိဳ႕က ပြင့္လင္းတယ္။ အခ်ိဳ႕က ပရိုက္ဗိတ္ျဖစ္တတ္တယ္။ သိပ္ပြင့္လင္းရင္လည္း မေကာင္းသလို၊ သိပ္ၿပီးလွ်ိဳ႕၀ွက္လြန္းျခင္းဟာလည္း မေကာင္းပါဘူး။ သိပ္ပြင့္လင္းလြန္းတဲ႔အခါမွာ ေအာက္ကအျဖစ္မ်ိဳးေလးေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

ဟုိတစ္ေလာက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ယဥ္တိုက္မႈျဖစ္ၿပီး အာမခံငွာနမွ ေဒၚလာေငြ ငါးေသာင္း အေလ်ာ္ေတာင္းတယ္။ ယဥ္တိုက္မႈေၾကာင့္ သူအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ cashier အျဖစ္ အၾကာႀကီး မတ္တပ္မရပ္နိုင္ေၾကာင္း၊ အရင္တုန္းကလို ေတာင္တက္၊ စက္ဘီးစီး၊ ကခုန္တာမ်ိဳးေတြ မလုပ္နိုင္ေတာ့ေၾကာင္း၊ ေဒါက္ကလပ္ေကာလိပ္ေက်ာင္းနဲ႕ ဆိုင္မြန္ဖေရဇာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြမွာ စာသင္ေနရင္း ထိုင္ေနရင္းမွာ ကိုယ္လက္ေတြ နာလြန္းလို႔ စာေတာင္ မသင္နိုင္ေတာ့ေၾကာင္း စတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႔ အာမခံငွာနမွ ေငြေတြရေအာင္ ႀကိဳးစားပါတယ္။ အဲဒီမွာ အာမခံငွာနမွ ေရွ႕ေနေတြက အဲဒီမိန္းကေလးရဲ႕ facebook ကို စစ္လိုက္ေတာ့၊ ေတာင္တက္ေနတဲ့ပုံေတြ၊ ကခုန္ေနတဲ့ပုံေတြ၊ စက္ဘီးစီးေနတဲ့ ပုံေတြကို ေတြ႕ရေတာ့တာပါပဲ။

ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ ယဥ္တိုက္မႈတစ္ခုမွာ တစ္ဘက္မွလူ ေသဆုံးသြားတာကို၊ အလြန္အမင္းေနာင္တရ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း တရားရုံးမွာ ထြက္ဆိုျပီး ျပစ္မႈေလ်ာ့ေပါ့ေအာင္ ႀကိဳးစားေပမယ့္၊ သူ႔ရဲ႕ဆုိက္မွာ ယဥ္တိုက္ၿပီး နွစ္ရက္ေလာက္မွာ ပါတီတစ္ခုမွာ ေပ်ာ္ပါးမူးယစ္ေနတဲ႔ ပုံေတြကို ရဲေတြက ေတြ႔ေတာ့တာပါပဲ။
အခုေနာက္ပိုင္း ရဲေတြ ပုလိပ္ေတြက လူတစ္ေယာက္ကို လိုက္ၿပီဆိုရင္ facebook တို႔ my space တို႔လိုေနရာေတြကိုပါ ေမႊေနွာက္ရွာေဖြတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေကာလိပ္ေက်ာင္း၀င္းေတြရဲ႕ ရဲေတြကလည္း အသက္မျပည္႔ဘဲ အရက္ေသစာေသာက္စားေနလား၊ အျခားတရားမ၀င္တာေတြ လုပ္ေနလားကို ထိုေနရာမ်ိဳးေတြမွာ သြားရွာျပီး ျပစ္မႈထင္ရွားရင္ ေက်ာင္းသားေတြကိုလည္း အျပစ္ေပးတတ္ပါတယ္တဲ့။ တိုရန္တိုေကာလိပ္တစ္ခုမွာ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးကို facebook မွာ ေ၀ဖန္ထားလို႔ ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ အျပစ္ေပးခံရဖူးပါတယ္။ facebook မွာ cyber bulling ကိုလဲ ျမင္ေတြ႔ရတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ အုပ္စုဖြဲ႔ျပီး တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို အနိုင္က်င့္တဲ႔ cyber bulling ကေတာ့ အြန္လိုင္းအဖြဲအစည္းေတြတိုင္းမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဘေလာဂ္စေဆာက္စဥ္မွာ စီနီယာဘေလာဂါေတြရဲ႕ ဂ်ဴနီယာဘေလာဂါေတြကို (အဲဒီဂ်ဴနီယာဘေလာဂါေတြဟာ သူတို႔ေတြထက္ အသက္အရြယ္ကအစ၊ ပညာကအစ ႀကီးနိုင္ျမင့္နိုင္ပါေသာ္လည္း - ဂါရေတာစ နိ၀ါေတာစ - ျငင္းခ်က္ေတြကိုလက္ကိုင္ထားၿပီး) ပညာျပမႈေလးေတြမွ စတဲ႔ အေသးအမႊားကိစၥေလးေတြကအစ၊ အုပ္စုလိုက္အနုိင္က်င့္လို႔၊ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ေပးလို႔ ဘေလာဂ္ပါပိတ္လိုက္ရတဲ႔ ဘေလာဂါေတြကိုလည္း ျမင္ဖူးပါတယ္။ အမည္အတုေတြနဲ႔ အေႏွာက္အယွက္ေပးမႈေတြဟာလည္း ကြယ္၀ွက္ထားလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၾသဂုတ္လတုန္းက Keeley Houghton ဆိုတဲ႔ အသက္ ၁၈ႏွစ္အရြယ္ ၿဗိတိန္နိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ဟာ facebook ေပၚမွာ အတန္းသားတစ္ေယာက္ကို cyber bulling လုပ္မႈနဲ႔ ေထာင္သုံးလ က်သြားပါတယ္။

အာမခံငွာနေတြက ရဲငွာနေတြက လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားမႈေတြနဲ႔ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္မႈေတြကို facebook မွာသြားၿပီး အနံ႔ခံတတ္ၾကသလို၊ လူတစ္ဦးကို အလုပ္ခန္႔ေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း ကုမဏီေတြက facebook တို႔ my space တို႔မွ တဆင့္ ခန္႔မည္႔သူကို ေလ႔လာတယ္လို႔လဲ သိရပါတယ္။ ထိုနည္းတူပဲ အလုပ္ျဖဳတ္ခ်င္လို႔ အေၾကာင္းရွာေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း ထုိေနရာေတြမွာ သြားၿပီးေမႊေႏွာက္တတ္ၾကပါတယ္။

“ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဟာ မိမိရဲ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥေတြကို အြန္လိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေ၀မွ်တဲ႔အခါမွာ ႏွစ္ခါစဥ္းစားၿပီးမွ ေ၀မွ်သင့္တယ္” လို႔ Canada နိုင္ငံရဲ႕ privacy commissioner ျဖစ္တဲ႔ Jennifer Stoddart က privacy-sector privacy law နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပါလီမန္မွာ annual report မွတဆင့္ ကေနဒါနိုင္ငံမွာရွိတဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္မ်ားကို ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ တိုက္တြန္းသြားပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေတြကို အမ်ားနဲ႔ေ၀မွ်ပုံေတြကို မိဘေတြအတြက္ မယုံနိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ရတယ္၊ အဘိုးအဘြားေတြအတြက္ေတာ့ မေတြး၀ံ႔ေလာက္စရာ၊ စဥ္းကိုမစဥ္းစားရဲစရာ ျဖစ္ရတယ္လို႔ သူမ ကဆက္ေျပာပါတယ္။ ငယ္ရြယ္စဥ္အခါမွာ အြန္လိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ စိတ္ထဲရွိသလို ျပဳမႈက်င့္ႀကံတာေတြဟာ အသက္ႀကီးလာတဲ႔အခါမွာ အရွက္ရစရာေတြ ျဖစ္ရတယ္လို႔လည္း သူမက ဆိုပါတယ္။

ကိုယ္က မမွန္တာလုပ္မထားရင္ စိုးရိမ္စရာဘာမွ မရွိေပမယ့္လည္း၊ ကိုယ္ဘယ္လိုလူလဲဆုိတာကို ဓာတ္ပုံမ်ားမ်ားၾကည့္စရာမလိုပါဘူး၊ တစ္ပုံနွစ္ပုံေလာက္ၾကည့္တာနဲ႔ကို သိနိုင္ပါတယ္။ facebook မွာသြားလိုက္ရင္ အခ်ိဳ႕ေတြက ရႈခင္းေလးေတြပဲတင္တယ္၊ အခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ မိသားစုပုံေတြတင္တယ္၊ အခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြစားေနတာ၊ ပါတီပြဲေတြဆင္ႏႊဲေနတာေတြကိုတင္တယ္၊ အခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့လဲ မားစီးဒီးေတြ၊ ဘီအမ္ဒဗလ်ဴေတြ၊ အိမ္ႀကီးေတြ၊ ပိုင္ဆိုင္မႈမွန္သမွ်ျဖစ္တဲ႔ ေခြး၊ေၾကာင္၊ၾကက္၊၀က္၊ ႏြား၊ တစ္တီတူးကအစ တင္တယ္။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ သူနဲ႔တြဲရိုက္တာေတြတင္တယ္။ အဲ…. အဆင္မေျပလို႔ကြဲေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္.. ေနာက္တစ္ေယာက္…. ဒီလိုနဲ႔.. အလြန္ရည္းစားမ်ားသူ ျဖစ္ပါပေကာ။ အခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့လည္း ေသာက္စားမူးယစ္ေနတာေတြ တင္တယ္။ တင္လိုက္တိုင္း အၿမဲ ေဆးလိပ္မီးခိုးတလူလူနဲ႔ ေသာက္စားမူးယစ္တဲ႔ ပုံေတြတင္မိရင္၊ အျပင္မွာ ကိုယ္က အၿမဲတမ္းမူးယစ္ေပ်ာ္ပါး မေနေသာ္လည္း ဓာတ္ပုံေလးတစ္ခုတည္းနဲ႔ ကိုယ့္ကိုတံဆိပ္ကပ္သြားနိုင္တယ္။ “ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္ခြင့္ပဲ…တင္ခ်င္တာတင္မယ္၊ မေက်နပ္လည္းဘာအေရးလဲ” လို႔ ဆိုနိုင္ေပမယ့္လည္း၊ ၾကားဖူးတဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲကလို “ေလာကႀကီးကိုအရြဲတိုက္ရင္ မင္းဘဲဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္” ဆိုသလို ျဖစ္မွာစိုးပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ အလုပ္ရွင္က ၀င္ေမႊလို႔ စိတ္အခန္႔မသင့္တာေတြ႔သြားရင္ အလုပ္ကိုင္ေကာင္းေကာင္းတစ္ခုကို လက္လြတ္သြားေစနိုင္ပါတယ္။ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရွိၿပီးသူေတြ အေနနဲ႔လည္း မိမိ အေၾကာင္းခေရေစ႔တြင္းက်ကို အြန္လိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ အလုပ္ရွင္ေတြက ျမင္ေနရလို႔၊ သူတို႔စိတ္အခန္႔မသင့္တာနဲ႔ႀကဳံလို႔ အလုပ္ျဖဳတ္ခံရသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ပရုိဖက္ရွင္နယ္ေက်ာင္းေတြကို ၀င္ရရန္ အခြင့္အလမ္းေတြ ဆုံးရႈံးရတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ မိမိအေၾကာင္းေတြ လိုအပ္တာထက္ ပိုၿပီးေ၀မွ်မိရင္လည္း မိမိရဲ႕ identity ကို ခုိးယူအသုံးခ်မည့္သူေတြကလည္း အၿမဲတမ္း ေစာင့္ၾကည့္ေနတာကို သတိျပဳေစလိုပါတယ္။

ဆက္ပါမယ္…..

pictures taken from www.valuemyhouse.com

1.

ဖတ္သြားျပီေနာ္ မၾကီး။ ဗဟုသုတေတြအမ်ားၾကီးရပါတယ္။ မၾကီး ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ…

Comment by စာခ်စ္သူ — October 7, 2009 @ 7:25 pm |Edit This
2.

(ေကာင္း၏။) ဥပေဒ လက္တစ္လံုးျခားလုပ္ဖို႔စဥ္းစားရင္ေတာ႔ တရားလိုဖက္က ဦးေႏွာက္ေကာင္းေကာင္း ကစားတက္မွပဲေကာင္းပါတယ္။ ဝမ္းမႏိုင္ပဲ ပဲဟင္းစားသလိုျဖစ္ေတာ႔ ဒုကၡမ်ားရတာေပါ႔။ ဆက္လက္ေမွ်ာ္ေနလ်က္

Comment by ေရွးစာဆို — October 7, 2009 @ 7:27 pm |Edit This
3.

ဟုတ္တယ္အဲဒီမွာ ဓာတ္ပံုေတြတင္ခ်င္သလိုတင္ေနၾကတာကိုေတာ့ သိပ္သေဘာမက်ဘူး…။ ကၽြန္ေတာ္လည္းကိုယ္ဘယ္သူလဲဆိုတာ သူမ်ားေတြသိေလာက္ေအာင္ဘဲ info ေပးထားတယ္..။ ကိုယ့္အေၾကာင္းလည္းမသိခ်င္ဘူး..သူမ်ားအေၾကာင္းလည္းစိတ္မ၀င္စားဘူး..။ စကားမစပ္ အစ္မ FB အေကာင့္ကိုသိခ်င္ထွာ..။ :P

Comment by Evergeen Phyo — October 7, 2009 @ 7:38 pm |Edit This
4.

ႈမွန္တယ္ဗ်၊ကၽြန္ေတာ္လည္းဒီလိုဘဲယူဆတယ္…
လမ္းေပၚကလူေတြကိုဓါတ္ပံရုိက္ရင္ထားရမည့္ Ethic ေလးေတြအေၾကာင္းေရးပါဦး
ကၽြန္ေတာ္တရားစြဲခံရမွာစိုးလို ့…

Comment by miinthant2009 — October 7, 2009 @ 8:27 pm |Edit This
5.

အင္တာနက္ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ သံုးတတ္ရင္ အက်ိဳးအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ တဖက္သားအေပၚမွာ ရုိးသားတဲ့စိတ္ထားမယ္ဆိုရင္ မိမိကိုယ္တုိင္ေရာ၊ သူမ်ားအေပၚ ၂ဦး၂ဖက္လံုးအတြက္ အက်ိဳးရွိေစတယ္။ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးတုိင္း မိမိတို႕ရဲ႕ဓါတ္ပံုေတြကို အမ်ားၾကည္႕ရႈလုိ႕ရတဲ့ ၀က္ဘ္ဆိုဒ္ေတြေပၚမွာ မတင္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ျပည္႕ျပည္႕စံုစံု ရွင္းျပထားတာေလးေတြ ေကာင္းပါတယ္။ ဆက္လက္ေရးသား အသိေပးႏုိင္ပါေစ။

ခင္လ်က္
၀ိုင္း

Comment by Waing — October 7, 2009 @ 9:17 pm |Edit This
6.

ေဖ့ဘုတ္ခ္ထဲမွာ ျပန္share လိုက္မယ္

Comment by နန္းညီ — October 7, 2009 @ 10:07 pm |Edit This
7.

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မေလး…

Comment by SDL — October 7, 2009 @ 10:26 pm |Edit This
8.

ဆင္ျခင္သင့္တာေလးကို ေထာက္ျပေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

Comment by july Dream — October 7, 2009 @ 10:38 pm |Edit This
9.

very interesting post… it’s horrible…it opens my eyes and don’t know how do they find out u have facebook ..it’s out of my league :)

Comment by westcoast22 — October 8, 2009 @ 12:08 am |Edit This
10.

အင္း…စဥ္းစားစရာဘဲ…. ခုထိေတာ႔ facebook မွာေရာ blogမွာပါ ကိုယ္႔ရဲ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြ ကို ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း ဘာမွ ထိန္ခ်န္မထားဘူး….. ဘာအမွားမွမရွိဘူးရယ္လို႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈေတြ လြန္ကဲေနတယ္ထင္ရဲ႕….

Comment by rose of sharon — October 8, 2009 @ 3:02 am |Edit This
11.

ေျပာသင့္ေျပာထိုက္ ေရးသင့္ေရးထိုက္တယ္ ပို႕စ္ေလးပါ မေလး
ေစာင့္ဖတ္ေနမယ္

Comment by ပန္ဒိုရာ — October 8, 2009 @ 5:17 am |Edit This
12.

အိမ့္ေရ… ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းတဲ့ပို ့စ္ေလးမို ့ ေက်းဇူးပါ… အမကေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ နဲနဲထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ျဖစ္တယ္…

Comment by တန္ခူး — October 8, 2009 @ 6:37 am |Edit This
13.

လာေရာက္ ဖတ္ခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ္လည္း facebook စြဲလမ္းၿခင္းၿပႆနာကို ေရးထားဘူးတယ္။ http://khet-yint-yint.freehostia.com/?p=149
တန္ဖိုးရွိတဲ့အခ်က္အလက္ေတြ မွ်ေဝတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ အမ။

Comment by khet myint myint — October 8, 2009 @ 9:28 am |Edit This
14.

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒါနဲ႕ ယွဥ္ၿပီးေတြ စဥ္းစားသင့္တာေလးေတြ မ်ားႀကီးရွိတယ္။
ဥပမာ free services ေတြ ေပးေနတယ္ ဘာျဖစ္လို႕လည္း ေနာက္ဆံုးဗ်ာ blogspot လို ဟာမ်ဳိးကိုပါထည့္စဥ္းစားၾကည့္ပါ.. အလကားေပးထားတယ္ ကိုယ္က resign လုပ္ပါၿပီ သူတို႕ဆီမွာ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ဘူးလား၊ ေနာက္ Private ေပးထားတာ စိတ္ၾကိဳက္လုပ္ခ်င္တာလုပ္ပါဆိုတာေတြ၊ user တစ္ဦးဟာ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္မွန္သမွ်ကို web ေပၚတင္ပါၿပီတဲ့၊ ေနာက္ ျပန္ဖ်က္ပါၿပီတဲ့ ၊ ဘယ္လိုလံုၿခံဳမႈမ်ဳိး ရွိမလည္း။ ကိုယ္သိသလို အက္ဒမင္ေတြ သိခ်င္တာနဲ႕႔ တစ္ၿပဳိင္နက္သိေနမွာဘဲေလ..စည္းမေဖာက္တဲ့အက္ဒမင္ေတြ ရွိေနသလို စည္းကမ္းမရွိတဲ့ အက္ဒမင္/အသင္း/အုပ္စုေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာျပည္မွာပါ ရွိခဲ့ဖူးတယ္၊
ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေျဖကေတာ့ ဘာမွ စိတ္မခ်ရဘူးဆိုတာရယ္ ဒီလိုေနရာေတြမွာ ဘာတစ္ခုကိုမွ တင္မထားသင့္တာရယ္၊ ကိုယ္နဲ႕ မကြာသိမ္းတာအေကာင္းဆံုးဆိုတာရယ္ ထြက္လာမယ္လို႕ ယူဆပါတယ္။
ဒီ့အျပင္ ကိုယ္ သံုးတဲ့ေမးလ္ ေဒတာအားလံုး ထည့္ထားတဲ့ေမးလ္ ဒါကိုေရာ က်န္တ့ဲမွတ္ပံုတင္အသံုးျပဳရတဲ့ ေနရာ ( ဖိုရမ္၊ ဂိမ္း… စသည္ စသည္ ေတြမွာ) တူညီတ့ဲ စကား၀ွက္ ( password ) မသံုးသင့္တာ ေလးပါေျပာပါရေစ.
အမ်ားသတိခ်ပ္မိေအာင္ ေထာက္ျပႏိုင္တဲ့ စာေရးသူကို ေက်းဇူးတင္သလို အဲဒီလို စဥ္းစားႏိုင္မႈေတြအတြက္ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္ဗ်ာ ………..

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — October 8, 2009 @ 6:26 pm |Edit This
15.

စာၾကြင္း ; ေမ့သြားလို႕ တစ္ေခါက္ထပ္ေရးလိုက္ရတယ္ ကြန္ပ်ဴတာႀကီး ေသာ့မခတ္ထားနဲ႕ေလ မရဘူးဗ်၊ System No Safe ! တဲ့၊ :D ( အေပၚက ကြန္ပ်ဴတာႀကီးကို ေသာ့ခတ္ထားတာကိုေျပာတာပါ )

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — October 8, 2009 @ 6:37 pm |Edit This
16.

good day..I visiting your home. so good.

Comment by yamin — October 8, 2009 @ 8:37 pm |Edit This
17.

cyber bulling က မ်က္ႏွာသိအခ်င္းခ်င္းေတာင္ ေနာက္သလိုေျပာင္သလိုနဲ႕ အျမီးဆြဲေခါင္းပုတ္လုပ္လာၾကတာမ်ားေနပါျပီ မေလးေရ..
အေပါင္းအသင္းမ်ားလာတဲ့အခါ add as friend ေတြလည္း မ်ားလာ.. ျပီးေတာ့.. ကိုယ္သိတဲ့သူေတြထဲမွာကို ခပ္ေခ်ာင္ေခ်ာင္ေတြက ထထေပါက္ရင္ စိတ္ဆင္းရဲရတယ္..
ႏိုဗယ္ဆုရင္ သမၼတၾကီးကအစ သံုးတဲ့ facebook ဆိုေတာ့လည္း . . . .
information share ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးကို share မိသလဲဆိုတာ လူတိုင္းသတိထားရမွာပါပဲ..
ကိုယ့္ေၾကာင့္သူမ်ားမထိခိုက္ေစေအာင္ Responsibility မေစာင့္ထိန္းႏိုင္တဲ႕ လူေတြ မ်ားလာလို႕ ခက္ေနတာ..

Comment by ShwunMi — October 9, 2009 @ 8:15 am |Edit This
18.

မမအိမ္႔ေရ….
ႏွင္း လာလည္ပါတယ္ေနာ္…ဗဟုသုတေလးေတြ ယူသြားပါတယ္
တဂ္ပို႔ေလးတစ္ခု ေရးထားတယ္
မမအိမ္႔ကို ထိပ္ဆံုးကေန တဂ္ထားတယ္ သိလား
အားရင္လာဦးေနာ္ …. ႏွင္းကို ခင္ရင္ မမအားတဲ႔အခါ ေျဖေပးေနာ္ … း)
ညီမေလး ႏွင္း

Comment by ႏွင္းေဟမာ — October 9, 2009 @ 10:27 am |Edit This
19.

hello
how are u
thank alot ur article
very good
good luck
may u be happy

Comment by monk — October 9, 2009 @ 8:16 pm |Edit This
20.

pls can u share ur article

Comment by monk — October 9, 2009 @ 8:17 pm |Edit This

#

စာခ်စ္သူ… စာခ်စ္သူလည္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။
ေရွးစာဆို… တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အိမ္မွာ ဒီေန႔ ၾကက္သားနဲ႔ပဲ ခ်က္တယ္။ ရယ္စရာေျပာတာမဟုတ္ပါ။ အတည္။
ကိုၿဖိဳး… အစ္မ fb အေကာင့္က ဒီထက္ပ်င္းစရာေကာင္းေသးတယ္။ ဘာမွကို မရွိ။ ဒါဆို… ကိုၿဖိဳးအေကာင့္အရင္ျပေလ.:D။
miinthant2009 … မေလးေတာ့ သူတို႔မ်က္နွာေတြကို ၀ါးပစ္လုိက္တယ္။ blur လုပ္လိုက္တာကို ေျပာတာပါေနာ္.. စားပစ္လိုက္တယ္ထင္မွာစိုးလို႔။ ခုတစ္ေလာ အဂၤလိပ္ေကာ၊ ျမန္မာစာေကာ စာလုံးေပါင္းမွန္သမွ် အကုန္ကို မွားေနေတာ့တာပဲ။
၀ိုင္း… အင္.. လုံး၀ႀကီးကို မတင္ရေတာ့ဘူးလား ၀ိုင္းရဲ႕။
နန္းညီ … ဟုတ္ကဲ႔။ ေက်းဇူးပါနန္းညီ။
SDL… ႀကိဳဆိုပါတယ္ စန္ဒါလင္း း)))
july Dream … ေက်းဇူးပါ ဇူလိုင္အိပ္မက္ေရ…. မေလး သိသေလာက္ေလး ေ၀မွ်တာပါ။
westcoast22 … အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕မွာ fb မရွိဘူး။ အမည္ရင္းနဲ႔ဘဲ ရွိတယ္လို႔ အေပၚမွာေဖာ္ျပထားသည္ကို ေသခ်ာမဖတ္ဘူး။ ဟြန္းဟြန္း
rose of sharon …. မရိုစ္အေနနဲ႔က မမွားေလာက္ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြက် အလုပ္ရွင္ေတြ မ်က္စိစပါးေမႊးစူးေလာက္ေအာင္ တင္မိတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဥပေဒေၾကာင္းဆိုင္ရာ ညွိစြန္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡေရာက္ကုန္မွာ စိုးလို႔ပါ။
ပန္ဒိုရာ .. မပန္.. မေလးရဲ႕ ဆက္ပါမယ္တို႔ ေရးပါဦးမယ္.. တို႔ရဲ႕ အေၾကာင္းကို သိတယ္ဟုတ္? :P
တန္ခူး … ဟုတ္.. မေလးေရာပဲ.. မ။
khet myint myint … က်မ သြားဖတ္ၿပီး ေကာ့မန္႔ေလးပါ ထားခဲ႔ပါတယ္။ ေက်းဇဴးပါရွင္။
ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား … ကၽြန္မလို ေမ႔တတ္သူ၊ စကား၀ွက္ေတြကို တစ္ေနရာမွာ မွတ္ရမွာပ်င္းတဲ႔သူဆိုရင္ေတာ့ ဘာမွကို မွတ္မိမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး… အဲ.. ေသာ့မခတ္နဲ႔ဆို ေသာ့ပါေပ်ာက္ေနျပီ။
ယမင္း… ေက်းဇူး။ ယမင္းဆိုက္ေလးလဲ ေကာင္းတယ္။
ShwunMi… အစ္မသိတယ္.. ခံစားနားလည္ေပးပါတယ္ ညီမေလး။
ႏွင္းေဟမာ… အစ္မ မၾကာခင္ေရးေပးမယ္ေနာ္…
Monk… ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Comment by မေလး — October 10, 2009 @ 12:10 am |Edit This
#

အစ္မ ဗဟုသုတေတြရပါတယ္ဗ်ာ။အင္တာနက္အသံုးျပဳျခင္းနဲ႕ပက္သက္တာေတြကိုေရးထားတာေကာင္းတယ္ဗ်ာ။တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက
အင္တာနက္ကိုလြဲမွားစြာအသံုးျပဳေနတာေတြ႕ရပါတယ္။အခုလိုပညာေပးစာေတြအစ္မအမ်ားၾကီးေရးသားႏိုင္ပါေစ။အစ္မ ပိုစ္အသစ္
တင္တိုင္းလာဖတ္ပါတယ္။က်န္းမာေပ်ာ္ရြင္ပါေစ။

Comment by ေတာသားေလး — October 10, 2009 @ 3:38 am |Edit This
#

Evening…. မေလး…

ဒီပုိ႔စ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္. Cyber-bullying ဆုိတဲ႔ Terms ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္ ယူသုံးမယ္ေနာ္. ေက်းဇူး

ကၽြန္ေတာ္ျမင္တာေလး နည္းနည္း၀င္ေျပာၾကည္႔မယ္ေနာ္. :)

FB ကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး ေ၀ဖန္လာၾကသလုိ သူ႔ေၾကာင္႔ အက်ိဳးရွိတယ္လုိ႔ ဆုိၾကတဲ႔သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ.

Social Networking Site ျဖစ္လုိ႔ လူေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ဆက္ဆံေျပာဆုိရတဲ႔ Campaign လုိမ်ိဳး၊ ကာလအေတာ္ၾကာၾကာ ကဲြကြာအဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတဲ႔ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းေတြကုိ ျပန္ေတြ႔ႏုိင္တာမ်ိဳး၊ အဲဒီ႔ကမွတဆင္႔ အလုပ္အကုိင္အခြင္႔အလမ္းနဲ႔ Community Group ေလးေတြ တည္ေထာင္ႏုိင္တာမ်ိဳး စတာေတြလည္း ရွိပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ဓားတစ္လက္ကုိပဲ ဥပမာ ေပးခ်င္ပါတယ္.

ဓားထက္ထက္ကုိ အကုိ္င္အတြယ္မတတ္လုိ႔ ရွတာ ဓားရဲ႔ အျပစ္လည္း မဟုတ္သလုိ ဓားကုိ ထက္ေအာင္လုပ္ေပးလုိက္တဲ႔ ဓား Company ရဲ႔ အျပစ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး.
အကုိင္အတြယ္မတတ္တဲ႔ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိပဲ အျပစ္တင္ရမွာပါ.

ဒါေၾကာင္႔ FB တင္မကပါဘူး. My Space, Friendster, Linked, Twitter…. စတဲ႔ Site ေတြ… ယုတ္စြအဆုံး Gtalk, Gmail နဲ႔ အခုဆုိ Blog ေတြမွာ အထိပါ သတိရွိရွိနဲ႔ သုံးတတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္. Public ျဖစ္တဲ႔ေနရာမွာ ကုိယ္႔ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ေပးတုန္းက ေပးထားျပီးမွ ဘာေၾကာင္႔ အခုိးယူခံရတာလဲ၊ ယူသုံးခံရတာလဲဆုိျပီး ေ၀ဖန္တာကေတာ႔ သိပ္သဘာ၀ မက်လွဘူးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္.

FB ဟာ အစကေတာ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အခ်င္းခ်င္းပဲ ဆက္သြယ္ကူးလူးခဲ႔ၾကတဲ႔ ကြန္ယက္တစ္ခုပါ. ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းမွာတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းနာမည္ FB မွာ မပါလုိ႔ေတာင္ ေက်ာင္းသားေတြ စုျပီး FB ကုိ စာေရးလုိ႔ Request ေတာင္လုပ္ခဲ႔ၾကရပါေသးတယ္. အဲဒီ႔လုိ Private Site ကေနျပီး အခုလုိမ်ိဳး ေနာက္ပုိင္းမွာ Commercial Site တစ္ခုလုိ ျဖစ္သြားတာကုိ သေဘာမက်တဲ႔အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါပါတယ္. တစ္ခ်ိန္ခ်ိ္န္မွာေတာ႔ FB အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ Policy ကုိ ေျပာင္းလဲေကာင္းေျပာင္းလဲႏုိင္ပါတယ္.

Anyway, ေနာင္ခါလာေနာက္ေစ်းပါ. ေလာေလာဆယ္ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ ကာကြယ္တတ္ဖုိ႔၊ သတိရွိဖုိ႔ကေတာ႔ ကုိယ္႔အပိုင္းပါပဲ.

စကားမစပ္… မေလးရဲ႔ စာအုပ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ရန္ကုန္ကုိ မွာထားတယ္ဗ်… စာေရးဆရာမကုိယ္တုိင္ရဲ႔ လက္မွတ္ရရင္ေတာ႔ ေကာင္းသား… FB မွာ မေလးရဲ႔ လက္မွတ္ကုိ တင္ေပးထားပါလား. ေဒါင္းလုပ္ခ်လုိက္မယ္ေလ. ဟတ္ဟတ္…

ခင္မင္လ်က္

Y.

Comment by Yan — October 10, 2009 @ 5:40 pm |Edit This
#

ေတာသားေလး… ေက်းဇူးေတာသားေလး၊ အစ္မလဲ မၾကာခဏေရာက္ပါတယ္. ေတာသားေလးလည္း က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။
Yan … ေျမာက္အေမရိကမွာေတာ့ FB ကို ခုေနာက္ပိုင္း အမ်ားဆုံးသုံးလာသူေတြက အသက္၅၀ေက်ာ္ေတြလို႔ သိရပါတယ္။ ကိုရန္ေျပာသလို ကြဲကြာေနတဲ႔ မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသြားတက္ေနတဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ အလြယ္တကူ ဆက္သြယ္ခ်င္လို႔ျဖစ္တယ္လို႔လဲဆိုတယ္။ အဲဒီထက္တဲ႔ ဓားေကာ ဓားထက္ေအာင္လုပ္ေပးတဲ႔ Company ေၾကာင့္၊ ကေလးေတြ ဓား မရွ ေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာနဲ႔ မေလးလဲ ဒီပိုစ္ကိုေရးရျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေလးကို အားေပးေသာေၾကာင့္ ေက်းဇူး။ ျဖစ္နိုင္ရင္ ဘေလာဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးကို လက္ေဆာင္တစ္ကယ္ေပးခ်င္တာပါ။ လူေတြယုံမလားမသိ.. ခုထိ စာအုပ္ကို မျမင္ရေသးဘူး။ ေလယာဥ္ပ်ံစီးေနတုန္း ….

Comment by အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ — October 12, 2009 @ 12:10 am |Edit This
#

ေကာင္းလိုက္တာဗ်ား။ ကိုယ္ေတြ႔ေတြ ႀကံဳေနရေတာ့ စိတ္ပ်က္ခ်င္ေနတာ။ ဒီလို ဂဃနဏ သိရေတာ့ ၀မ္းသာပါတယ္။

Comment by ေစာထူးပြယ္ — October 12, 2009 @ 7:48 am |Edit This
#

အစ္မေလးေၾကာက္လိုက္တာအစ္မရယ္ သတိထားမွ လိ်ွ ့၀ွက္သင့္တာလ်ွိ ့၀ွက္မွပါ။ အခုထိေတာ့သိပ္မဆိုးေသးဘူး။ ေတာ္ျပီဓာတ္ပုံတင္တာ ဂရုစိုက္မွပါ။ ကုိယ္ေရးထားတဲ့story ေလးေတြအတြက္ေတာ့အသုံး၀င္ပါလို ့ေတာ္ေသးတာေပါ့။ဒါေပမယ့္ သတိ၀င္သြားပါျပီ

Comment by zwesoelwin — October 12, 2009 @ 11:53 pm |Edit This
#

ဟုတ္ကဲ့ အစ္မ။ ဒီေဆာင္းပါးကို ဖတ္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီ။ အျပင္မွာ မေလွ်ာက္ဖူးတဲ့ အဓိပတိလမ္းကို ဒီေနရာေလးမွာ လာလာနားေထာင္ျဖစ္တယ္…။ ေက်းဇူး… း) ♪

Comment by ေတဇာ — October 23, 2009 @ 3:14 pm |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ခရီး

ဒီလမ္းေပၚမွာ
ေဖ်ာ႔ေတာ႔လြန္းတဲ့ ေနေရာင္ျခည္က
ခြန္အားမဲ႔စြာ တြားသြားေနတယ္။
ေဆာင္းဦးေပါက္ၿပီမို႔
ေမပယ္ရြက္ေၾကြေလးက
ကသုတ္ကယက္ ခုန္ဆင္းလာတယ္။
…….ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။

ရွဥ္႔ကေလးတစ္ေကာင္က
ေဆာင္းရာသီမွာ စားေသာက္ဖို႔
သစ္ဥေလးတစ္ခုကို
မနိုင္မနင္းသယ္ပိုးလာတယ္။
ၾကမ္းတမ္းစြာ အက္ရွတဲ႔ ေလျပင္းေတြၾကားမွာ
ျမက္ပန္းျဖဴေလးေတြ၊ dandelion နဲ႔ clover စိမ္းစိမ္းေတြ
လမ္းေပၚက သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြကို ရက္စက္စြာနင္းျဖတ္ရင္း ….
ပုပ္ပ်က္သြားမယ့္ ေျခတစ္စုံကို ငုံ႔ၾကည္႔ရင္း...
…….ဆက္နင္းတယ္။

အခ်ိန္က ေျပာသြားပါလိမ္႔မယ္

ဒီလမ္းက ဘယ္မွာဆုံးမလဲ
ေလေတြ ပိုျပင္းထန္လာတယ္
ပုစဥ္းေလးေတြ သစ္ေခါင္းေပါက္ထဲ ၀င္ေျပးသြားတယ္
ငွက္ကေလးေတြ အေႏြးဓာတ္ကို ရွာတယ္။
ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕အားျပတ္မႈအဆုံးမွာ
အေမွာင္ထုက အလုံးအရင္း တိုး၀င္လာမလို႔…
ေကာင္းကင္မွာ ထိန္လင္းေတာက္ပေနတဲ႔ လမင္းႀကီးက
ညိဳ႕ခ်က္ျပင္းစြာ ငုံ႔ၾကည္႔ေနတယ္။
…….ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။

ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြကို ေသာက္စားရင္း
ရႈံးနိမ္႔မႈေတြကို ၀ါးျမိဳရင္း
နာက်ည္းမႈေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ရင္း
ခ်စ္ျခင္းတရားေတြကို ေပြ႕ဖက္ရင္း
အမုန္းတရားေတြကို ႀကိဳးစားမ်က္ကြယ္ျပဳရင္း….
လမ္းအဆုံးကို ေမွ်ာ္ေငးၾကည္႔ရင္း….
…………ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။



ေတြ႕ၿပီ။
ဟုိးအေရွ႕မွာ… လမ္းအဆုံး
စိတ္ၿငိမ္သက္မႈတစ္ခုကို ရလိုက္တယ္
ၿပီးဆုံးၿပီ…
ဒီလမ္းေလးအဆုံးမွာ
အေမာေတြလည္း ေျဖနိုင္လိမ္႔မယ္ဆိုတဲ့ ႏွလုံးသြင္းမႈတစ္ခုနဲ႔
……….. ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။



အို…….
မဟုတ္ေသးဘူး
မဆုံးေသးဘူး……..
ဒါဟာ…
ဒါဟာ….
တံခါးေပါက္တစ္ခု
မၿပီးဆုံးနိုင္ေသးဘူးလား
ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမွာလား…
သက္ျပင္းခ်မိတယ္။
………… ဆက္ေလွ်ာက္တယ္
………… ဆက္ေလွ်ာက္တယ္
………… ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။

တံခါးတစ္ဘက္မွာ……..ဆုံပါရေစ......။

1.

မဂၤလာပါ မၾကီး ။ သီတင္းကၽြတ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ…
ဖတ္သြားျပီေနာ္။

Comment by စာခ်စ္သူ — October 4, 2009 @ 12:22 am |Edit This
2.

မနင္းနဲ ့ေလေရွာင္သြားမွေပါ့

Comment by minthant2009 — October 4, 2009 @ 2:01 am |Edit This
3.

ဟီးးပထမအပိုဒ္ဘဲဖတ္ၿပီး.မန္.လိုက္တာၿပီးမွေအာက္ကအပိုဒ္ေတြေတြ.တယ္..
တရားသေဘာေတြပါလား.ဖတ္ၿပီးေတာ့အေတြးေတြအမ်ားၾကီးက်န္ခဲ့တယ္ခင္ဗ်..

Comment by minthant2009 — October 4, 2009 @ 2:08 am |Edit This
4.

ပထမဆံုး ေျခေထာက္ေလးက ခ်စ္စရာလို႔ ေတြးမိတယ္။ ေနာက္ “ပုတ္ပ်က္သြားမယ့္”ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းနဲ႔အတူ တစ္ပုဒ္လံုး ဆက္ဖတ္မိတယ္… အေတြးေတြေရာ တရားအသိေတြပါ ေခါင္းထဲကို ဆက္တိုက္ေရာက္လာတယ္ မမအိမ့္ရယ္..

Comment by ေရႊျပည္သူ — October 4, 2009 @ 2:35 am |Edit This
5.

ကဗ်ာကလြမ္းစရာေလး အစ္မ..။ ေၿခေထာက္ကိုအၾကီးခ်ဲ႔ၿပီး ၾကည့္သြားတယ္.. အစ္မအဲလိုဖိနပ္ေတြစီးမယ္လို႔မထင္မိဘူး…။ Enya ရဲ႔သီခ်င္းေလးနားေထာင္ၿပီး ဖတ္ရတာ..စိတ္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးေလးဘဲ..။

Comment by Evergreen Phyo — October 4, 2009 @ 4:30 am |Edit This
6.

မေလးေရ…
ေကာင္းတယ္ခင္ဗ်ာ…။
သီခ်င္းေလးကိုေတာ့ ခိုးထားလိုက္တယ္…။ အဟဲ…။
ႀကိဳက္လို႔…။

Comment by ဏီလင္းညိဳ — October 4, 2009 @ 5:15 am |Edit This
7.

ပံုထဲက ေျခေထာက္က ေလွ်ာက္ဖို႕ ေၾကာက္ေနပံုပဲ ။
လိုအင္ ျပည့္ေစဗ်ား ၊၊ ဆုေတာင္း ေပးသြားပီ။

Comment by Republic — October 4, 2009 @ 6:07 am |Edit This
8.

ပံုထဲက ေျခေထာက္က ေလွ်ာက္ဖို႕ ေၾကာက္ေနပံုပဲ ။
လိုအင္ ျပည့္ေစဗ်ား ၊၊ ဆုေတာင္း ေပးသြားပီ။

Comment by Republic — October 4, 2009 @ 6:07 am |Edit This
9.

မမအိမ္ခ်မ္းေျမ့.. အဲဒီပန္းေလးေတြ dandelion လို႔ေခၚမွန္းမသိဘူး.. လွလို႔.. ေတြ႔တိုင္း ထိုင္ပီးပံုေလးေတြရိုက္ရိုက္ထားတယ္.. း)
ကဗ်ာေလးကိုေသခ်ာဖတ္ပီးခံစားသြားပါတယ္..
ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ဘဲ ခံစားေတာ့မယ္ေနာ္..

Comment by စႏၵကူး — October 4, 2009 @ 7:45 am |Edit This
10.

အစ္မေပ်ာ္ရြင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလို႕၀ါကြ်တ္မွာဆုေတာင္းေပးခဲ႕ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္လာလည္သြားပါတယ္အစ္မ။

Comment by ေတာသားေလး — October 4, 2009 @ 2:28 pm |Edit This
11.

မမအိမ္႔ေရ….
မဂၤလာပါ …. ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သီတင္းကြ်တ္အခ်ိန္အခါေလးျဖစ္ပါေစ…..
မမအိမ္႔ ရဲ႕ ကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ရွဥ္႕ေလးတစ္ေကာင္အျဖစ္ ျမင္လိုက္မိတယ္ း)
ညီမေလးဆီကို လမုန္႔ လာစားဦးေနာ္ … မမအိမ္႔ အတြက္ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ဖယ္ထားေပးတယ္ းp
ခ်စ္ခင္စြာျဖင္႔
ညီမေလး ႏွင္း

Comment by ႏွင္းေဟမာ — October 5, 2009 @ 2:34 am |Edit This
12.

Ma Lay,

What a coincident! I said to my husband that ” I see you at the gate” when I was really sick last week. I am getting better again by the grace of God.

Whom have I in heaven but You?
PS 73 (25)

Lin

Comment by Lynda — October 5, 2009 @ 9:20 am |Edit This
13.

ေမ့လို႔ ဘန္နာေလးလွတယ္.. ဒါေပမယ့္ Fall နဲ႔မလိုက္ဘဲ အေရာင္စိုလြန္းေနတယ္.. :D :D

Comment by Evergreen Phyo — October 5, 2009 @ 9:50 am |Edit This
14.

ေၿခေထာက္ေလးကလွတယ္… ဒါေပမဲ႔ ပုတ္ပ်က္သြားမဲ႔ ေၿခေထာက္ လို႔ေၿပာထားေတာ႔ တရားသေဘာနဲ႔ ဆင္ၿခင္မိတယ္…. အရာရာဟာ ဘုရားလက္ထဲမွာ…. တခါတခါ ဒီလိုဘဲ ဘယ္ေတာ႔ဆံုးမွန္း မသိႏိုင္တဲ႔ လမ္းေပၚမွာ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္လွတယ္….

Comment by rose of sharon — October 5, 2009 @ 10:50 pm |Edit This
15.

မမေရ မဆံုးတဲ့ခရီးကို ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ေမေလးတို႔ေတြ ဘယ္ထိေရာက္မွ ဆံုမွာလဲ ဆံုးမွာလဲ မသိ ။ မမကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး ေတြးသြားတယ္ မမ ။ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

Comment by maylay — October 7, 2009 @ 1:14 am |Edit This
16.

kha yee myar a sone a hti shauk :P

Comment by dewaing — October 8, 2009 @ 12:38 pm |Edit This
17.

ဒီလမ္းေလးအဆုံးမွာ
အေမာေတြလည္း ေျဖနိုင္လိမ္႔မယ္ဆိုတဲ့ ႏွလုံးသြင္းမႈတစ္ခုနဲ႔
……….. ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။
×××××××××××××××××××××××××××××××
ကၽြန္ေတာ္လည္း လမ္းတစ္ခုေပၚမွာ အဲဒီလို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္နဲ႕ ေလွ်ာက္ေနမိတယ္၊
လမ္းတူညီခ်င္မွ တူညီမွာျဖစ္ေပမဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တူညီေနတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္တို႕တင္ပဲလား …. လူသားအားလံုးေရာ ဒီလိုပဲ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကမွာပါ၊
ကဗ်ာလို႕ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမဲ့ ကဗ်ာလို မခံစားတတ္ဘူးဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္ ထူ ျပန္ၿပီ၊ နားလည္ေအာင္ေရးေပးေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ၊

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — October 8, 2009 @ 6:31 pm |Edit This

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ကၽြန္မရဲ႕စာအုပ္နွင္႔ ပတ္သက္၍…

ကၽြန္မရဲ႕ "လမင္းရိႈက္သံနွင္႔ အျခား၀တၳဳတိုမ်ား" စာအုပ္ကို ပုံနွိပ္ၿပီးေနာက္၊ ျမ၀တီက လကုန္မွျဖန္႔ခ်ီရန္ စီစဥ္ထားေပမယ္႔လည္း ကၽြန္မက ကိုယ္႔ဆိုက္ဒ္မွာ တင္ထားလိုက္ေတာ႔ စာအုပ္အားေပးမယ္႔သူေတြက တိုက္ကို ဖုန္းေတြဆက္ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

တိုက္ကလူေတြလဲ မ်က္စိေတာ္ေတာ္လည္သြားတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အခုေတာ႔ ကၽြန္မေၾကာ္ျငာျပီးျဖစ္လို႔ လကုန္အစား ၂၄ရက္ စက္တင္ဘာလ၊ ၾကာသပေတးေန႔ မွာစျဖန္႔မယ္လို႔ သိရပါတယ္။

တစ္အုပ္ကို ေဒၚလာတစ္ေထာင္႔ငါးရာျဖင္႔ ေရာင္းခ်မွာျဖစ္ပါတယ္လို႔ :P

ဆိုင္ေတြေပၚ မတင္ရေသးဘူး ၀ယ္ရန္ဆိုင္းျပင္းေနေသာ ညီအစ္ကိုေမာင္နွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အုပ္ေရ ၅၀၀၊ ေရာင္းေစ်း က်ပ္ တစ္ေထာင္႔ငါးရာ ပါလို႔ အသိေပးအပ္ပါတယ္....

(ဒီတစ္ခါေတာ႔ ထပ္မမွားေလာက္ပါဘူး။ ဖုန္းလိုင္းကလဲ အရမ္းကို ၾကည္လင္ျပတ္သားေနပါတယ္... :D)

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

 

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

ကၽြန္မ၏ ၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္ ထြက္ပါၿပီ

1.

Congrats, Sis.
(ရန္ကုန္သို႔ သြား၀ယ္ဖုိ႔ရန္ အခြင့္မသာေလေတာ့ကာ.. ေမတၱာလက္ေဆာင္တစ္အုပ္ေလာက္ ပို႔ေပးမည္ ဆိုပါက လြန္စြာ ၀မ္းေျမာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း။)
:P။ ေနာက္တာေနာ္..အစ္မ။ အတည္။

Comment by pN — September 20, 2009 @ 10:38 pm |Edit This
2.

ပန္းႏြယ္… အစ္မ အီးေမးလ္ tapyaythu2000@gmail.com မွာ လိပ္စာထားေပးပါ.. နီးနီးေလးပဲဟာ ပို႔ေပးမယ္။ အတည္ေျပာတာ။ ပန္းႏြယ္ဖုန္းေပးထားတာ အစ္မ ေပ်ƞ